Ons verhaal Na het lange wachten, hopelijk toch een broertje en/of zusje voor grote broer Jonas
19-08-2009
'k heb het moeilijk
Ondanks de pogingen die ik doe om van alles het positieve te zien, gaat het emotioneel niet goed met me. Ik ben precies nog maar enkel denken aan onze pogingen voor een 2de spruit. Vermits deze ronde ook weer weinig slaagkans heeft, ga ik al van het ergste uit. Ik weet dat als het deze ronde niet lukt, we pas binnen 2 maanden ofzo voor de eerste keer ivf kunnen ondergaan, de klok tikt verder;
Het is precies of we kunnen niet verder met ons leven. Niks plannen, niks vastleggen. We kunnen enkel maar dromen dat onze droom voor een 2de spruit uitkomt. Natuurlijk genieten we dubbel en dik van onze Jonas, maar is toch een gemis en ja, daar heeft een mens veel voor over. Ik denk dat ik vandaag/vannacht nog enkele traantjes ga laten snik snik
Vorige week woensdag ontdekte ik al snel dat ik niet ging toekomen met de Utrogestan-pilletjes die ik nog had liggen. Deze pilletjes maken een dikker baarmoederslijm aan (is beter voor de innesteling). Vandaag dan maar even naar dr Pelckmans gebeld. Ik kon vanaf deze namiddag een voorschrift gaan ophalen. Wat leuk dat ze zo met ons in zit en met alles wil helpen. Ik mocht het briefje even in haar kantoor gaan ophalen. Jonas was er bij. Ik zei zo van "het is hiervoor dat we het doen hé". Toen vroeg ik ineens naar Robin zijn staal van vorige week. De aantallen en beweeglijkheid zijn goed, de goeie vormen nog steeds maar "2%". Ze zei als je aan 100% gyné's zou vragen of het hiermee zou lukken, dat ik vele verschillende antwoorden zou krijgen. Ze zei dat het zeker kan, dat ze dit al veel meegemaakt heeft. Ik geloof haar wel, dus wij moeten er zeker in geloven hé , al gaat dit de ene dag al wat makkelijker dan de andere dag. Ik vroeg ook even naar de pil, maar dit zullen we volgende week bekijken. Mocht ik niet zwanger zijn, moet ik eerst bloed laten trekken en dan een maandje de pil nemen om verder te kunnen gaan met IVF. Maar allée, hopelijk is dit allemaal niet meer nodig.
Vandaag was de grote dag. Om 12u werden wij bij dr Pelckmans verwacht. Onder plaatselijke verdoving heeft zij de 4 minst kwalitatieve follikels verwijderd. Er zitten er nu nog 3 (2 van goeie kwaliteit, eentje die wat minder is omdat hij mogelijk al te groot is). Na de verwijdering vond ineens de inseminatie plaats. Ik had de pijn echter erger verwacht, maar was toch blij dat het achter de rug was. Als de verdoving uitgewerkt was, begon het uiteraard wel meer pijn te doen, maar we hebben het ervoor over hé. Nu 14 dagen wachten en dan weten we meer.
Vandaag op controle bij dr Pelckmans. Zij en dr Bosteels werken samen, dr Bosteels is met verlof. Ze vond het al vreemd dat ik pas vandaag moest terugkomen op controle, gezien het al van donderdag geleden was. Ze zag direct veel reactie, wel 7 follikels tussen de 15mm en 25mm, teveel dus. Er waren 2 mogelijkheden, gewoon stoppen en deze cyclus niks meer forceren (geen inseminatie/geen betrekkingen) ofwel enkele follikels wegprikken. Gezien ze in Bonheiden pas binnenkort met IVF beginnen, had ze dit materiaal nog niet om weg te prikken, maar ze wou het wel proberen te regelen. Ik opteerde voor de 2de mogelijkheid want anders was alles voor niks geweest de afgelopen weken! Ik moest bloed laten nemen, want daarin kunnen ze zien of je dichtbij een eisprong staat of er nog tijd was om alles te regelen. Om 13u45 mocht ik bellen. Alles gaat door zoals gepland, woensdag worden 4 follikels weggenomen zodat er nog 3 overschieten, dan volgt woensdag de inseminatie. Nu moet ik wel vannacht om 2u mijn spuit Pregnyl zetten, dus dat wordt wekker zetten in het midden van de nacht! Dus ik zal maar op tijd gaan slapen hé, ik zal al maar wat slaap inhalen op voorhand.
Ik heb ineens de afspraak voor IVF geregeld, woensdag 26 augustus om 17u30, dus voor het geval dat ... kan alles snel verder gaan. Enkel voor het wegprikken en invriezen zal ik dan naar Gasthuisberg moeten gaan, maar de rest kan in Bonheiden gebeuren, gelukkig maar