De meest gebruikte openingszin van de Balinezen, dus
gebruiken we hem ook maar eens. Gisteren een dag erop uitgetrokken met een
plaatselijke chauffeur=gids. Hij bracht ons naar 2 toeristische trekpleisters
(inheems dorp en grootste tempelcomplex) die we wilden zien, maar door zijn
kennis van zijn eiland kregen we onderweg nog heel wat extra te bezichtigen. We
waren zo content dat we hem ook geboekt hebben voor opnieuw een hele dag
toeristisch circuit morgen. Gisteren de dag afgesloten met een Balinese dans diner-spectacle
in het hotel. Twas mooi, vooral de danseressen, maar die gamelanmuziek begint
na een uur wel te vervelen, omdat het precies altijd hetzelfde liedje is da ze
spelen. Het buffet was van uitstekende kwaliteit, dus buikje rond (weeral)
Vandaag zijn we op excursie geweest naar een
olifantenresort, met bijhorende olifantensafari natuurlijk. We zijn echt onder
de indruk van die lieve, slimme, handige kolossen. Rond 15u terug in hotel en
de lees-in-boek-op-balkon-modus geactiveerd. Yasmine is nu een
pré-souvenir-koop-inspectie gaan doen, terwijl ik mijn huiswerk aan het maken
ben. Denk wel dat we vanavond ne keer ne pizza gaan eten, kwestie van de
europese afdeling van onze smaakpapillen ook eens te verwennen.
Vandaag hadden we een platte rustdag gepland, maar onze
innerlijke Joepie zat nog op zijn honger door de vele in-de-auto-tijd, en zo
zijn we dus na het ontbijt een verkenning te voet gaan doen. Als je het
hoteldomein verlaat kom je uit op de grote straat van Sanur, die van de ene
kant van de badplaats (waar wij ongeveer zitten) naar de andere loopt. Je kan
het echt vergelijken met de straat achter den dijk aan de Belgische kust:
winkelke, cafeetje, winkelke, winkelke, restaurant, winkelke, af en toe onderbroken
door een groot resort dat tot aan die straatkant komt (Sanur Hyatt bvb). Af en
toe is er een straatje waarlangs je de dijk kan bereiken. De Sanurse dijk is
een mooi wandelpaadje langs het strand, waarlangs we dan terug hotelwaarts zijn
gewandeld. Maar eerst waren we getuige van de aankomst van een begrafenisstoet
op de crematieplaats van Sanur, vlak aan het strand. Was redelijke imposant:
heel veel volk in traditionele klederdracht, een berg offergaven, een zittend
en wandelend gamelanorkest, de rijk versierde lijkbaar waarmee de dode werd
gedragen, je zal het wel zien op de fotos.
Na aankomst op het strand van het hotel, hebben we ons dan
maar in de luie zetels geplooid onder de palmbomen en ons in wawamodus gezet:
zwemmerke doen in zee, boekske lezen, drankske drinken, snackske eten,
zwemmerke in zwembad, je kent het wel. Voila da was ongeveer onze eerste
Balidag, wel hebben we ook gewerkt: laundrybag en list ingevuld en afgegeven:
zeer vermoeiend !!!
In bijlage nen foto vanop ons balkon van onze club, het
beachzwembad en nen wawa in actie
Na alweer een lange dag on the road rond 15u aangekomen in ons hotel in Sanur, Bali, oef ! Wel vonden we het heel jammer om afscheid te moeten nemen van onze gids Roedy en onze chauffeur Erwan, die zo goed voor ons gezorgd hadden de voorbije week. Hadden we een upgrade van een hoop geld geweigerd voor onze vlucht, we kregen er hier 1 gratis in het hotel. YES ook eens iets gratis !!! In plaats van een kamer met beach/garden view die we geboekt hadden, kregen we een kamer in "The Club" een aparte blok van het hotel met eigen zwembad, bar, ... wel 100 meter verder stappen naar het strand, dus 200 meter in totaal, maar een hele mooie kamer met een hemelbed, balkon, ... je zal het wel zien op de foto's. Na het uitpakken van de valiezen en het vullen van de laundry bag die morgen wordt binnengegeven, dan efkes ons resort verkend. Het ziet er allemaal pico bello uit, maar wel al veel wind aan het strand en het grote zwembad tegen 17u, maar iedereen was al aan het opkramen. We hebben dan maar de poolbar getest, de dranken zijn aan Belgische prijzen maar we zijn op vakantie niewaar en we hadden pech het was wel juist happy hour zeker? Dan terug naar onze club waar we het toch niet konden laten om het zwembad met 2 verdiepingen en de jacuzzi in te zwemmen. Voila, dit was onze eerste Balinese blog, tot de volgende
Dit wordt ons laatste nieuwsbulletin vanop Java, en we zijn
niet spijtig. Morgen laatste dag on the road en we zijn zeker niet spijtig. We
kunnen geen auto meer zien, en zeker niet van binnen. Door de grote reistijden
die je bijna iedere dag nodig hebt om in 1 week van west naar oost door Java te
rijden, is de verhouding tussen on-the-road- tijd en bezoektijd een beetje
zoek. Onze gids zegt zelf dat die afstand te groot is voor 1 week. Neem er nog
bij dat het deze week het einde van de ramadan is, wat wil zeggen dat er nu
reeds een grote hoop van de lokale bevolking ook onderweg is naar hun
geboortedorp om dit vieren; zodat je niet echt goed kun doorrijden wegens het
te drukke verkeer.
Ok genoeg gezaagd, gisteren geen wifi in ons hotel, maar het
was een volledige rijdag dus veel hadden we toch niet te melden. Vandaag om 6u
vertrokken naar de Bromo vulkaan, als we wilden konden we ook om 1u vannacht
vertrekken om de zonsopgang te zien, maar hiervoor hebben we gepast. Dus in de
klaren tot aan de vallei van de vulkaan gereden (gewone auto + laatste halfuur
met jeep) waar we dan te voet het laatste stuk konden stappen om de vulkaan te
beklimmen. We konden ook te paard gaan, maar gezien we snakten naar een beetje
wandelwerk hebben we alles te voet gedaan. We waren echt content dat we de
Joepie konden afgeven. In bijlage een foto waarop je in de verte de vulkaan
ziet roken die we beklommen hebben. Dan terug de baan op, naar ons laatste
hotel op Java. Heel tof, aparte lodges in the jungle en de mosquito spray staat
klaar.
Morgen door naar de overzet naar Bali, onze chauffeur en
gids maken ook de oversteek en we worden tot aan het hotel gebracht door hen.
We vertrekken om 6u30, maar dat zijn we al gewoon, zodat we redelijk vroeg in
de haven hopen te zijn, zodat we niet te lang in de file moeten staan om de
boot te nemen.
Vandaag een heel mooie dag gehad in en rond Jogyakarta. Het
kon al niet meer stuk vanaf het beste ontbijtbuffet ever in de carrière van de
meegereisde inspectrice, reden : de chocoladefontein. Gelukkig had ze nog juist
genoeg zelfbeheersing om er haar hoofd niet onder te steken, maar het bord werd
toch wel zeer grondig afgelebberd.
Daarna de baan op voor een bezoek aan 3 workshops:
batikschilderijen, Javaanse poppen en batik kledij. Visa zal weer content zijn.
Na de shopping volgde het bezoek aan het Kraton: het paleis van de plaatselijke
sultan waar we onder andere enkele vazen van Val St Lambert konden bewonderen
die hij gekregen had van Baudekuutje en tante Fabi die ook een keer zijn paleis
zijn komen bezoeken.
Dan de stad uitgereden voor bezoek aan de Hindoe tempel van
Prambanan, die nog mooier was dan de tempel van gisteren. Eerst hadden we
weeral een lekkere lunch, zoals iedere middag trouwens. Het eten is iedere keer
uitstekend. Terug in het hotel om 15u30, zodat we eindelijk eens ons zwemgerief
konden uithalen voor een zwemmerke in de schaduw van de palmbomen. Nu de blog
bijwerken vooraleer we straks vertrekken naar een diner + Javaanse dansshow.
De muezzin naast de deur begint te roepen, t is tijd om ons
klaar te maken, salaam aleikum
Vandaag de sportiefste dag tot nu toe. Eerst naar onze gids
zijn dorp, waar we een toerke konden doen op de fiets om zijn dorp te
verkennen. Achteraf had zijn madam (lerares lager onderwijs) tempe en
minibanaantjesbeignets klaargemaakt voor ons, die we ons lieten smaken met een
lekkere kop groene thee of koffie (niet in roeren aub!). Daarna reden we door
naar Borobodur (maar 3 uur) waar we eerst lunchten en daarna de boeddhistische
tempel bezochten (te voet te beklimmen) met een zeer goeie plaatselijke gids,
die perfect zijn uitleg kon doseren om er een heel boeiend bezoek van te maken.
Hij had 1 nadeel: hij sprak Engels met een verschrikkelijk accent (hij had
waarschijnlijk Engels geleerd van agent Crabtree uit Allo Allo and we had to
listen very carefully because he said it only once).
Als afsluiter van onze dag stelde de gids voor dat we nog
een bezoek brachten aan een zilversmeedatelier ( met bijhorende winkel
natuurlijk). En ja hoor the visa had to be used to pay for the new Indonesian
jewelry for the lady of the house. Het begon met een paar oorringen, waarna er
vlot overgegaan werd naar de bijpassende hanger MET ketting uiteraard. Je viert
natuurlijk maar 1 keer je zilveren huwelijksjubileum en waar anders kan het
beter dan in een zilverwinkel.
Daarna doorgereden naar ons hotel in Yogyjakarta, waar we nu
genieten van een rust- en douchepauze vooraleer ons in het nachtleven te
storten, gezien we morgen maar om 9u vertrekken voor onze geplande bezoeken. tot de volgende
Na een autorit van 11 uur (of moet ik rallyrit zeggen,
gezien de plaatselijke rijstijl) zijn we aangekomen in ons hotel aan de voet
van de vulkaan. We hadden direct een déja vu gevoel: gietende regen het laatste
half uur van de weg door de jungle, we waanden ons efkes in Costa Rica.
Vandaag bezochten we maar 1 bezienswaardigheid, de rest van
de tijd brachten we al hutseklutsend door op de achterbank, of rustten we even
uit om de inwendige mens te ledigen en te versterken. Ons toeristisch
hoogtepunt van de dag was het bezoek aan Naga village, een traditioneel dorpje
dat in een groene vallei ligt naast een provinciale weg en dat je enkel maar
kan bereiken door 450 treden af te dalen. Van zodra je aan de afdaling begint
is het alsof je met een teletijdsmachine bent teruggekeerd in de tijd. Het dorp
en de dorpelingen proberen nog de traditionele levensstijl aan te houden, en
werken en leven nog zoals hun voorouders. We kregen een super rondleiding van
de plaatselijke gids en waren echt onder de indruk van deze lieve, vriendelijke
mensen, de natuur en de landschappen rondom het dorp. Twas precies een docu van
national geographic waar we zelf in rondstapten. De enige die het lastig had
was de portrettentrekker. Aan alle mooie liedjes komt er een eind, en dus was
het na een uurtje jammer genoeg back-the-stairs-up-to-reality.
Daarna terug on the road en na ontelbare inhaal-, passeer-
en gij-moet-maar-gerten-want-ik-steek-voor-manoeuvers toch veilig aangekomen.
De Indonesische staat verplicht al zijn inwoners om gelovig te zijn, maar zoals
ze hier het woord verkeer interpreteren kan je enkel maar begrip opbrengen
hiervoor. Yasmine heeft voor het boeddhisme gekozen want ze heeft al een boeddha
thuis zegt ze. Ik kies voor het animisme, gezien ik een kieken aanbid.
Bekeerde groeten uit de groene gordel van smaragd.
Deze morgen gestart met ne special voor de afdeling onderwijs op reis: juffrouw
Yasmine werd vertroeteld door onze gids: we stopten aan een lagere school en we
mochten enkele klassen bezoeken. De kindjes waren echt vriendelijk en de
juffrouwen om ter mooist, J-L wou zich direct inschrijven, maar hij moest eerst
zijn cursus verzorgende afwerken van zijn meesteres. Daarna
een vulkaan bezocht en daar wa rondgewandeld met gratis vorte-eier-geur,
hierachter naar een spa resort geweest waar we konden zwemmen in een zwembad
met zwavelwater (redelijk warm en pikkie-pikkie in de ogen), maar achteraf
hadden we zon echt zacht babyvelleke.
Deze namiddag dan naar de bamboemuziekshow, twas echt de moeite
en leuk. Er waren zelfs gaststudenten percussie uit de hele wereld die mochten
meespelen, waaronder ook een paar Europeanen, dus Luca begin maar al te zagen,
want we hebben bij de vulkaan ook een camping gezien, zodat onze de
caravanafdeling van de familie hier ook naartoe kan komen (wel eerst nog een
andere auto kopen die jullie huisje op wielen hierheen krijgt).
Voila, onze eerste 24 uur in Azië zitten erop. Na een lange
maar slopende onderwegdag, gisteravond rond middernacht in ons hotel
gearriveerd in Jakarta, en een half uur later lagen we al te ronken, we waren
een beetje moetjes. Och ja voor ik het vergeet: ons internationaal
reisgenootschap bestaat in totaal uit 4 personen: wij 2, onze chauffeur Heruan
en onze gids Rudy. We hebben dus een privérondreis deze week met een toyota
monovolume met airco (oef). Vanmorgen om 9u vertrokken voor onze eerste
rondreisdag, waarop we vooral onze ogen uitgekeken hebben op het verkeer. Het
is hier precies of we ons in een mierennest bevinden, maar dan met mensen, het
is echt onvoorstelbaar. We dachten dat het ging minderen eenmaal we Jakarta verlaten
hadden, maar het bleef de hele dag lang een gewriemel van transportmiddelen,
met als hoofdrolspelers de ontelbare scooters.
We bezochten vandaag een botanische tuin in Bogor, aten zeer
lekker in een on the road restaurant en arriveerden een uurtje geleden in ons
prachtig hotel in Bandung waar we 2 nachten blijven. Morgen gaan we naar een
vulkaan, warmwaterbronnen en in de namiddag naar een Bamboo Angklung
muziekvoorstelling, t zal waarschijnlijk iets met slagwerk op bamboe zijn.
Voila onze eerste Javascript zit er op, tot de volgende
De overtocht naar het Arabisch schiereiland is heel vlot verlopen, zonder het minste akkefietje. We zitten nu in transit op de luchthaven van Abu Dabi (8u10) plaatselijke tijd, onze vlucht vertrekt om 11u dus efkes tijd om de laptop open te trekken. Voor de moment hier reeds 33° maar de airco draait volle bak, behalve bij de uitstap in open lucht toen zowel de brilleglazen als de lens van de portrettentrekker bedampten van het temperatuurverschil met de binnentemperatuur van de vlieger. We zijn zeer goed gesoigneerd geweest, het enige wat nie echt lukte was slapen, maar gezien da iedereen op diene Airbus beschikt over een privé film/muziek/... console heb je bezighouding genoeg. allee we gaan ons ritueel wassen voor ons ochtendramadangebed ( de moskee is naast de toiletten en de burger king). tot de volgende vanuit Java.
nog ne keer de blog proberen vanop de geleasde travellaptop (ne groate merci an nimmeroo zesse), in bijlage de chef van de security terwijl we in Azië vertoeven
ne keer de blog testen en opwarmen voor ons eerste aziatische avontuur, we tellen af zoals de kleine kindjes naar Sinterklaas: nog 3 keer slapen en we zijn ribedebie.
in bijlage nen test van de special effects van de nieuwe portrettentrekker
Nog een laatste Italiaans verslagje. Na nog 2 dagen te hebben genoten van de streek van Monforte, zijn we gisterochtend aangekomen in de grootste havenstad van Italië. Amai, wat een stad, ze hebben hier zelfs al hun eigen Lange Wapper: de autostrade passeert hier dus op een viaduct boven de oude rondweg van de stad/haven. Wij zijn zeer te spreken van de zeebries, die toch zorgt voor enige koelte tijdens onze slentertochten door wat ooit één van de rijkste en mooiste steden van Italië moet geweest zijn. Het patrimonium is echt indrukwekkend, maar er is zoveel, dus kan het wel niet anders dat het merendeel in alle graduaties van onderhoudstoestand verkeert. Ook de haven is enorm, je vindt er alles wat drijft in alle maten: van de onnozelste sloepjes tot de meest luxueuze privéjachten, torenhoge cruiseschepen en containergiganten.
Op ons menu stond natuurlijk vis, voor J-L op de grill en voor Y de vissoep natuurlijk: het was overheerlijk! Gisteren zelfs de beste pizza ooit gegeten, en dit wil wat zeggen als je de kwaliteit van onze eigen Sluizenkaai als maatstaf neemt.
Morgenochtend met volle moed richting Macon (we zijn van plan de Mont Blanctunnel te nemen: een andere route dan over Fréjus en 't is 20km korter ! Daar wacht ons een hotel met zwembad, 't zal deugd doen na 14 dagen onder de douche.
Graag nog wat nieuws van zuid-frankrijk en ook van het thuisfront, zodat we de indruk hebben dat jullie ook eens denken aan ons.
Een verslagje van onze vorige dagen in het land van "dolce far
niente". Maandag hebben we een toeristische route gereden, langs de
berg/wijndorpjes van de streek. Je rijdt werkelijk van het ene mooie uitzicht
naar het andere. We passeerden ook in Barolo, waar we het wijnmuseum bezochten.
De foto in bijlage het zicht vanop het terras van het kasteel/wijnmuseum. Als
afsluiter wa commisjkes gaan doen in een supermarkt op de rand van Alba, en 's
avonds lekker plata mixta de marechale con molto bibita gegeten thuis.
Gistermorgen met frisse moed een poging tot een streekwandelingske
gedaan: redelijk gelukt tot we halverwege de baan kwijtraakten, en dan maar
terugkeerden langs dezelfde weg naar Monforte. Je moet hier werkelijk zoeken
naar een plat stukske weg, de beste mogelijkheid was op een terrasje !
Gisternamiddag, samen met enkele andere gasten van onze gite, een bezoek
gebracht aan een wijnboer. De rondleiding in de kelders was super, de proeverij
achteraf mega. Er stonden wel van die koperen kannen om je wijn in uit te
spuwen, maar dit kregen we echt niet over ons hart (allé de 4 belgen toch
niet). We proefden een 2 soorten witte wijn, 5 soorten rode wijn en als laatste
een kruidenwijn. De laatste 2 soorten rode waren barolowijnen: man,man,man
LEKKER. Jammer dat de goedkoopste fles Barolo 40 kost bij de producent zelf, maar
we hebben er toch van mogen proeven. Gisteravond dan lekker gaan eten in een
restaurant juist naast onze gite.(er stond ook barolo van onze wijnboer op de
kaart à 75/fles).
Vanmorgen naar Alba gereden om de stad zelf te bezoeken, mooi historisch
centrum, maar wel zeer druk erbuiten. Gelukkig zitten we hier niet op
hotel/gite. Nu wat aan 't rusten, en straks nog een bergwandelingske rond de
deur. Vanavond een beetje maagrust, maar we hebben lekkere focacio gekocht in
Alba, dus moet je geen compassie hebben met ons.
Tot de volgende aflevering en allemaal ne dikke pieper !!!
Zo werden we deze morgen begroet door onze kotmadam, we groetten beleefd terug, zij het met een beetje restnebula in 't kopke. Gisteravond met vol goede moed aangezet naar het aanbevolen osteriatje in 't dorpke hiernaast. 't Was wel gesloten zeker, maar de reden waarom was GEWELDIG: dit weekend is er daar het fiera del tartufo nero di Rodino: het feest van de zwarte truffel (nee niet dedie in chocla). We hebben ons dus direct aangepast door glazen te huren, een fles wijn te kopen, en eetbons voor antipasti en primo. Wel het was mega (zie foto) ! Het eten was zodanig lekker en veel, dat we ons verplicht zagen een 2e fles wijn aan te schaffen. We zijn rond 23u thuis geland, waar we dan tot de vaststelling kwamen, dat onze portrettentrekker daar was achtergebleven. Dus nog ne allée-retour, gelukkig ne retour met ons teruggevonden bakske.
Vandaag dus anti-nevel-in-'t-kopke-dag. Wel tegen de middag op verkenning geweest naar Monforte, een winkelke gevonden, en na een kort, maar deugddoend wandelingske vonden we toch dat het tijd was voor nen apero. Ivan: de aperol was lekker !!!!
Daarna de casa vervoegd voor een selfmade mediterrane lunch (tomaten met mozzarella). Vanmiddag genoten van de zon op 't terras, terwijl onze voornaamste activiteit bestond uit ademen en ons toeristisch parkoers uitstippelen. Vanavond super lekker gaan eten naar het plaatselijk culinair restaurant: 't was nie goedkoop, maar super geraffineerd en mega lekker (zelfs alle cuissons waren goed, vooral die van de wijn !!!!).
Vandaag dus van Lyon naar Monforte d' Alba. Heel vlot kunnen rijden,enkel 45 minuten in de file aan de fréjus tunnel. Daarna vlot de baan gevonden in Italia, maar ondervonden dat ze hier de werkloosheid laag houden door veel péagestations te bemannen. Toch wel 5 keer péage moeten betalen op 150 km. Ons dorpke ligt wondermooi in de heuvels van Piëmonte, onze gite ligt een 2tal kilometer buiten het dorp, midden de wijngaarden. We zitten ook maar op een 10tal kilometer van Barolo, één van de grote namen in de Italiaanse wijnen (Guy Verhofstadt is er zot van). Onze superlieve gastvrouw heeft ons al overladen met allerlei toeristische info. Ze heeft zelfs gezorgd dat we een klein beetje knabbel- en ontbijtvoorraad hebben, zodat we niet om boodschappen moeten in 't weekend, en dit allemaal gratis (eat your heart out Norway !) We hebben ons osteria adresje voor vanavond reeds gekozen. Ook onze studio is supermooi, zeer comfortabel, meer moet het echt niet zijn. In bijlage een fotoke van het zicht op ons balkon
vandaag Lyon stad de rug toegekeerd en een toeristische route gereden in "les monts d'or", een heuvelreeks ten noorden van Lyon, met prachtige uitzichten (volgens de oriëntatietafel kon je zelfs de Mont Blanc zien, maar de hittesmoor zat er tussen), een promenade des rapaces als tussendoortje en dan als afsluit een koele Stella op een terras. Midden de namiddag Lyon terug binnengereden, en wat had J-L gisteren ontdekt in de Michelin : le musée des sapeurs pompiers: GEWELDIG !!! Daarna nog een terrasje gedaan op het plein aan l'hôtel de ville en dan rust in de aircohotelkamer.
Vanavond super lekker gegeten in "le touareg", na 2 dagen bourgondisch hadden we goesting in iets uit de woestijn.
Voila, nu aan 't kijken naar de openingsceremonie en straks dodo, want om 8u op om de Alpen over te rijden (allé langs de tunnel dan) naar la bella Italia.
Alle hitte die we de laatste maanden te kort hadden thuis, krijgen we hier nu nageleverd. Dankzij de voorbereidende herfstperiode chez nous, zijn we natuurlijk niet echt voorbereid op 30 graden en meer, maar klagen nee hoor, zweten wel !
Vandaag Vieux Lyon afgetjoold, bergop met de funiculaire en dan op 't gemak naar beneden. Voor Y waren er Romeinse amfitheaters, aquaducten, ... @Shana : HELP ! Ok, het waren meer dan 2 lagen stenen op elkaar, maar eens je naar Rome bent geweest ...
Dan nog goe verder gejoepiet tot we rond 15u30 de aircohotelkamer opzochten, we waren meer dan bien cuit ! Na een superdeugddoende en vooral koele siësta dan terug aan de avondlijke slentertocht begonnen en weeral de bourgondiër afgegeven. Yasmine heeft het moeten opgeven bij het desserke, 't was een beetje veel.
Ons eerste blogbericht sedert we echt in congé zijn. Absoluut geen problemen gehad op de baan naar Lyon, hotel goed gevonden, en airco op de kamer: 't is nodig. De enigste bouchons die we tegenkwamen vandaag waren de bouchons Lyonnais: plaatselijke resto's met de lokale keuken, en na een eerste probeermoment vanavond, geven we de volgend avonden hier zeker een bisnummer. Eén groot probleem: welkeen ? We zitten op 5 minuutjes wandelen van Vieux Lyon: allemaal wandelstraatjes boordevol horecabedoeningen, dus keuze genoeg. Maar gezien we reeds op waren van 5u vanmorgen, en we vanmiddag enkel een belegd broodje hadden gegeten in Beaune centrum, was de eerste menu die we onder de loepe namen de goede: we hadden reuzehonger. En bovenal 't was nog heel lekker ook.
De laptop weet ook van de hitte, hij slaat nu en dan tilt, en langs de zijkant komt er precies geen trek meer uit: ventilator kapot ? Daarom dit kort berichtje en we zien wel hoe het verder gaat.
Les meilleurs salutations des maréchaux à Lyon. xxx
Voila de officiële start van de zomerblog 2012. In bijlage de foto om te bewijzen dat we echt ons huis verlaten, wel allemaal met verschillende vertrekdata: J-L & Y woensdag 25/7 naar Lyon/Piëmonte/Genua/Macon, Ushi zaterdag 28/7 naar Zonnebeke en Shana maandag 30/7 naar http://www.chateau-de-camiole.com/home.
We komen ook terug in vlagen, maar dat zien jullie dan wel wanneer we langskomen met onze reisverhalen !
Buena Domenica,
