|
Hallo lieve
schatteboutjes
Het is
wederom een dike maand geleden dat ik nog eens iets heb laten horen. Dus daarom
een klein verslagje.
Het was tijd
om het mooie Queensland te verlaten en verder te trekken richting het koudere
Zuiden. En de eerste bestemming was Byron Bay. Een gezellig plaatsje waar nogal
wat backpackers samentroepen om te genieten aan het strand. Want dat was toch
wel nodig voor mij na een kleine maand op een afgelegen plaats te zitten...
Byron Bay is vooral bekend door het nabijgelegen Nimbin (waar 90% van de
inwoners hippies zijn. En dat is letterlijk te nemen...). Maar goed, daar zijn
we niet naartoe geweest (wat toch wel een beetje spijtig is, maar ge kunt niet
overal naartoe gaan zeker??). In Byron Bay was het vooral uitblazen na 3 weken
hard werken en vooral vroeg opstaan... En dat is toch wel gelukt. Maar naast
het uitrusten op het strand en een klein wandelingetje te hebben gemaakt naar
de vuurtoren, was er ook entertainment. Elke avond was er wel iets te doen in
het hostel. Zo was er een avond waar het barbecue was en waar er lekker
gesocialized werd met de meneertjes en mevrouwtjes in het verblijf en er
natuurlijk een beetje gevierd werd op het geweldige leven van een backpacker.
Er was ook een avond waar er gewoon rond het vuur werd gezeten ofwel op het
strand (wat eigenlijk niet mag, maar de locale flikkers (aka politie) trekt
zich daar eigenlijk niet veel van aan) ofwel gewoon buiten in een grote ton. En
de laatste avond waren we noar t stad geweist. In een paar gezellige, toffe
cafekes geweest met nen toog en al (urbaat!). Na drie mooie dagen was het dan
tijd om afscheid te nemen en verder te trekken richting Sydney.
Maar Sydney
is niet waar ik de afgelopen tijd heb gezeten. Nee nee, ik heb op een andere
farm gewerkt. Dit keer in Mooral Creek.
De farm is
van 2 Zuid-Afrikanen: Roger & Mary. Twee heel toffe mensen en we hebben
ongelooflijk veel plezier gehad. Het werk was vooral buiten: hekken zetten,
Wild Tobacco, Lantana (geen idee wat dat in het Nederlands is) en braamstruiken
uittrekken, het vee eten geven en soms verplaatsen, bomen en groenten planten
en nog vanalles. Veel verschillend werk dus zoals ge kunt zien. En dat is toch
wel plezant, want het ene werk is al iets interessanter en leuker om te doen
dan het andere. Want ik kan u verzekeren dat de braamstruiken en ander onkruid
er langs uw gat uitkomen na een tijdje... Het ongelooflijke aan deze plaats was
dat, zoals ge kon lezen in het begin, het Winter was en dat de temperatuur
normaal gezien rond de 15 graden is. Normaal gezien... Geen druppel regen
gehad, altijd (en ik bedoel echt wel de hele tijd) minstens 23 graden, alleen
s morgens was het rond de 18. Maar voor de rest was het fantastisch weer en
dat was natuurlijk weer goed voor het amusement (amuzement?).
Nabij Mooral Creek is er een klein watervalleke: de Ellenborough Falls, slechts
200 meter hoog en misschien toch wel een beetje spectaculair met een bijzonder
koud meer op de top (waar ik vooral niet ben ingesprongen, zot dat ik was). Op
weg naar hier wist ik al dat het een goeie dag ging worden. De reden was dat we
een slang gezien hadden, een giftige trouwens (een van de giftigste hier; als
ge gebeten wordt, kunt ge wel eens verlamd worden als ge er niet rap mee naar
de kliniek gaat). En als we naar het meer aan het kijken waren, zwom er
gezellig een pladipus voorbij. Er zijn heel veel Australiers die nog nooit een
gezien hebben, omdat ze zeer verlegen en bange diertjes zij, maar dat gold
precies niet voor deze hier.
Voila, nu is
er weer wat leesmateriaal voor iedereen. Nu zit ik bij Josephine & Raymond (Thanks Rosemary) en is het tijd om Sydney te verkennen (en verloren te lopen, wat al gebeurt is. Sydney is dan ook geen klein plaatske...).
Cheerios,
De Man Wiens Baard Verdwenen Is
28-09-2012 om 09:12 geschreven door Jasper aka Bruce 
|