Het plezante van de vorige nacht was rap genoeg over wanneer ik de volgende morgen al om 10 uur uit mijn bed kwam gesukkeld. Massale koppijn (En niet alleen van het drinken!!!) en ongelooflijk moe en slap als ne flapdrol... Dus heel den dag dat Andrea and Jon hadden gepland, was naar de bouletten. Ik heb gewoon heel den dag op de zetel gelegen en geslapen. Totdat Esther (de jongste dochter) mij kwam wakker maken omdat ze wou spelen. Ik dat kind haar ruggegraat ne meter door haar nek gestampt en verder proberen te slapen... Of misschien had ik dat alleen maar gedacht... Wij naar buiten en een beetje op de trampoline gesprongen tot het begon kangoeroes met kleine stukjes koala te regenen. Wij terug naar binnen gelopen en daar hadden we gezellig met allemaal 2 afleveringen gezien van "Doctor Who"... naar het schijnt. Want we waren nog geen 5 minutes aan het kijken of den deze lag al terug te ronken (zou dat dan toch in de family zitten... )
's Avonds was er dan een locale hockey finale voor de wijven waar we naartoe waren geweest. Ongelooflijk saai. Ten eerste omdat ik geen bal begrijp van de regels en ten tweede omdat er gewoon niks gebeurde. Dus hadden Tash (de middelste dochter) en ik besloten om de speelsters maar eens te keuren. Maar eigenlijk viel dat dik tegen. Ik kan u verzekeren, er liepen er heel veel lelijke tussen (maar ook wel een paar knappe... oef!). Dus eigenlijk had ik daar ook al niet veel chance mee. Maar bon, na de match gingen we, zoals echte supporters ook doen, naar de kantine en bleven we nog wat plakken aan den toog (en nee, er was geen bier gedronken; enfin, toch niet door mij). Maar het begon al laat te worden en we hadden nog niet gegeten, dus waren we gestopt bij een locale burger tent. Man, man, man... Goeie fret zenne! En als we dan toch thuis waren geraakt, kletsen we nog rustig wat voort vooraleer we allemaal (de ene al wat meer dan de andere) moe waren en naar ons beddeke gingen om naar dromenland te gaan... en dat gebeurde heel snel wanneer ik in mijn bed lag
Na schreeuwende baby's, snurkende mensen, turbulenties (zowel binnen als buiten het vliegtuig), orkanen, tornado's, heel veel gat-, rug-, knie- en oorpijn en slechte films te hebben getrotseerd, was ik toch zonder al te veel moeilijkheden (behalve in Singapore waar zo'n halve spleetoog dacht al mijn drugs af te pakken, maar die was zo goed verstopt dat ze het niet gevonden hebben) geland in het nabijgelegen Perth, Australia. Daar werd ik, samen met Roselien en Michelle (een meisje uit Denemarken) opgewacht door het locale AFS team. We werden naar een soort van centre gebracht waar we wat meer uitleg kregen omtrent AFS Australia. Veel gezever in onze oren, want we vielen eigenlijk zo goed als in slaap.
Maar ale, om van die raketten verder te spreken... Een dik uur later was het dan tijd om toedeloe te zeggen tegen elkaar en vertrok ik naar mijn eerste gastfamilie: de Morris family (alleen voor het weekend. Mijn echte gastfamilie zat nog in Canberra, op bezoek bij hun oudste dochter). Ik duw op da belleke: "Tok, tok, tok..."
Ze waren allemaal heel enthousiast over mij van de moment dat de deur openging. Ik maar vragen en vragen stellen en beantwoorden totdat er een beetje een onverwachte vraag kwam van Jade (De oudste dochter van Andrea and Jonathan): "Jasper, would you like to come along with me and some friends tomorrow?" Vermoeid dat ik was, had ik toch maar toegezegd. Het enige probleem was dat het niet over morgen ging, maar wel degelijk diezelfde avond... Maar bon. Matthew, Sam (twee goeie vrienden van Jade), Jade en ik toch maar op de lappen in Northbridge (De bekendste uitgaansbuurt van Perth) en we waren nog geen 10 minutes weg of we waren al aan het zuipen. En ze drinken hier alles behalve gewoon bier (tenzij het al later op de avond is). Het ging dus zo... Eerst waren we naar een karaoke bar geweest (waar eigenlijk niks van karaoke te merken was) en daar begin het drinken van cocktails (ongeloooooflijk goeie ). En na een dik uur ginder te zijn geweest, vertrokken we naar het volgende station: Een toffe dancing. Ondertussen waren we nog een paar vrienden van Jade tegengekomen (allemaal heel toffe mensen, zoals eigenlijk iedereen dat ik al ben tegengekomen tot nu) en breidde het gezelschap uit. En van al dat praten gingen we over van cocktails naar nog iets beters: Absint shots en allerlei drinks met absint in , sommigen met wat meer in dan anderen (Yuuuummmmmmy). Daar in die dancing hadden we het gewoon geweldig naar ons goesting en zijn we daar gebleven tot de dancing de deuren dicht deed. Wij dus op zoek naar een andere plek die we uiteindelijk gevonden hadden: Club X. Eens binnen, waren we maar redelijk "gewoon" bier beginnen drinken (zwak, ik weet het ) en daar waren we dan gebleven tot in de vroege uurtjes totdat Jassie (de bijnaam die ze mij ondertussen gegeven hadden) dodelijk kapot was (maar ik was niet den enige hoor ). En zo, rond een uur of 4 's morgens eindigde mijn eerste dag in Australia en kon ik eindelijk gaan schlapen.
Ik hoor jullie denken tot in het verre Australia waar al die verhalen blijven. Wel, ik ben er volop mee bezig. En ik kan u gerust zeggen dat er al genoeg te vertellen valt over de eerste 5 dagen Down Under.
Ik ben Jasper "Jappie, Jappe" Douglas "Den Dougie" Elisabeth Vinck, en gebruik soms ook wel de schuilnaam Bruce.
Ik ben een man en woon in Sharphill City (Den Belgique) en mijn beroep is Avonturier.
Ik ben geboren op 12/03/1990 en ben nu dus 32 jaar jong.
Mijn hobby's zijn: Overgeven in warme bedjes.
Zoals beloofd: Een blog! Als er rampen gebeuren ergens, twijfel niet en zet het op... den blog!
)
). En na een dik uur ginder te zijn geweest, vertrokken we naar het volgende station: Een toffe dancing. Ondertussen waren we nog een paar vrienden van Jade tegengekomen (allemaal heel toffe mensen, zoals eigenlijk iedereen dat ik al ben tegengekomen tot nu) en breidde het gezelschap uit. En van al dat praten gingen we over van cocktails naar nog iets beters: Absint shots 
en allerlei drinks met absint in
, sommigen met wat meer in dan anderen (Yuuuummmmmmy). Daar in die dancing hadden we het gewoon geweldig naar ons goesting en zijn we daar gebleven tot de dancing de deuren dicht deed. Wij dus op zoek naar een andere plek die we uiteindelijk gevonden hadden: Club X. Eens binnen, waren we maar redelijk "gewoon" bier beginnen drinken (zwak, ik weet het
) en daar waren we dan gebleven tot in de vroege uurtjes totdat Jassie (de bijnaam die ze mij ondertussen gegeven hadden) dodelijk kapot was (maar ik was niet den enige hoor
Ik ben Jasper "Jappie, Jappe" Douglas "Den Dougie" Elisabeth Vinck, en gebruik soms ook wel de schuilnaam Bruce.