Dag 16 : 14 september 2019 van Negreira naar Bermún
Eerst en vooral een fijn weekend gewenst aan alle blog-volgers. Het is niet te geloven dat het reeds mijn derde weekend onderweg is. En wat voor een weg! Vandaag de mooiste van de ganse tocht tot nu toe. Plotseling doemde tussen de heuvels, bossen en weiden de Atlantische oceaan op. Dit leverde prachtige vergezichten op. Het is niet te verwonderen dat de middeleeuwse pelgrims die nog nooit een zee gezien hadden een emotioneel moment beleefden. Mij slaapplek ligt vandaag zowat 6 km. van de eigenlijke Camino route. Dat moet ik morgen bekopen als ik naar het einde van de wereld loop. Maar dat zal er wel nog bijkunnen zeker? De foto's ga ik voor alle zekerheid in een tweede bijlage posten of ik kan in geval van blokkering mijn text opnieuw opstellen. Aan allen een prettige zondag en tot morgen.
Dag 15 : 13 september 2019 van Negreira naar Olveiroa.
Extra zwaar stapdagje vandaag. 37 km. Op en af in 32 grC. Dat hakt er in. Gelukkig kan het morgen wat rustiger aan na een nachtje wat langer slapen (hoop ik). Ik lig immers op een slaapkamer met 3 stapelbedden waarvan er 5 slaapplaatsen bezet zijn door dames die hopelijk niet teveel snurken. Nu ik de zee nader, steekt de wind wat meer op wat extra verkoeling geeft en dat doet goed. De landschappen en uitzichten zijn anders dan die voor Santiago. Heel veel heuvels en de wegels, nooit vlak. Wel prachtige panorama's wat veel goed maakt. Nu nog vlug een doucheken nemen en wat te eten vinden en we kunnen er weer tegen. De foto's probeer ik via een tweede bericht door te sturen want de wifi laat nog eens de wensen te over. Tot morgen.
Dag 14: 12 september 2019 van Santiago naar Negreira
Vandaag Santiago verlaten en op weg naar Negreira richting Finisterra. Het werd een behoorlijk pittige tip met heel wat hoogtemeters te verwerken. Er was zelfs een steile helling bij van een drietal km. die me zowat 250 meter hoger bracht. Puffen en blazen dus. Gelukkig wandelen we alweer door prachtige natuur en bewonderden eeuwenoude kappelletjes en idyllische dorpjes. Ook de stapgezellen waren verassend! Deze maal een viertal uit onze streek waaronder een van Nieuwerkerken. Ook met een groepje uit Kaapstad heb ik wat verbroedert en zelfs met een koppel Koreanen. Er loopt hier werkelijk van alles rond. Morgen een extra zware tocht. Maar liefst 34 km. lang. Hopelijk blijft het weer even fraai als vandaag en dan moet dat wel meevallen. Tot dan.
Dag 13: 11 september 2019. Van Padrón naar Santiago de Compostela (1)
"I get my kicks on Road 66". Jawel op nine Eleven en net op mijn verjaardag aankomen in Santiago de Compostela, meer moet dat niet zijn. Het waren opnieuw fraaie boswegeltjes en ook de ontmoetingen waren leuk. Ik ontmoette er drie landgenoten en jawel ook zij waren van Denderleeuw. Na het (her)-ontdekken van de talrijke monumenten en bezienswaardigheden in de stad ben ik mijn stapcertificaat gaan afhalen in het Pelgrimoffice. Na een drie uur durende wachtrij te hebben getrotseerd heb ik hem in mijn bezit. Morgen vat ik deel twee van mijn reis aan richting Finisterra of het einde van de wereld, volgens de oude Romeinen. Eerste halte is Negreira en het beloofd een feeëriek natuurpark te worden. Ook het weertje zit nog altijd mee. Wat niet van de Wi-Fi kan gezegd worden. Ik krijg er geen foto's door blijkbaar. Morgen hopelijk beter. Tot dan.
Dag 12 :. 10 september 2019. van Caldas de Reys naar Padrón
Vanochtend kondigden dreigende wolken regen aan. Gelukkig bleef het bij wat schraal gedruppel amper genoeg om het stof wat te blussen. De zacht glooiende bospaadjes brachten me langs fraaie vergezichten naar Padrón, de laatste halte voor Santiago. Morgen op Nine Eleven of mijne verjaardag hoop ik daar rond de middag te arriveren en dit samen met honderden medestappers. Hopelijk houden we het droog. De refugio van vandaag ligt wel op no een drietal kilometer van de eigenlijke Camino zodat ik tijdig moet aanzetten. Eerst nog wat sightseeing en dan naar bed. Tot morgen.
Dag 11 09 september 2019. Van Pontevedra naar Caldas de Reys
Vandaag overschreed ik de grens van de min 50 km. Ongelooflijk hoe snel dit avontuur vooruit gaat. De lucht was deze morgen eerder dreigend , maar in de namiddag was de zon weer volop van de partij. Schitterend weertje om in te wandelen. De drukte neemt met de dag toe en aan stapgenoten dus geen gebrek. Alle continenten zijn uitgebreid vertegenwoordigd. De verhalen en avonturen van anderen beleef ik intens mee. Het kan toch zo mooi en pakkend zijn. Nog twee dagen te gaan en Santiago here I am. Geniet maar van de foto's en tot morgen.
Dag 10 : 8 september 2019 van Redondela naar Pontevedra
OH happy day. Heftig maar schitterende wandelzondag vandaag. Heftig wat betreft het terrein. Veel steigen en dalen op keien en Rotszegeltjes. Sletig aan de schoenen. Onderweg even voor Pontevedra een verassingsact mogen uitvoeren. Stond er daar in een bos toch geen kerel, Viser genaamd met een gitaar en mondharmonica zeker. Je raad het al, CCR, John Denver en den Bob hebben de Camino weer gekleurd. Morgen wat langere maar effener wandeling en dan begin ik Santiago al te ruiken . Tot morgen.
Dag 9: 7 september 2019 van O Porriño naar Redondela
OH what a night !!! Ik ben mijn oor pluggen ergens vergeten en dat heb ik vannacht geweten. Een kudde kettingzagen hield me uren wakker. Maar ja eigen schuld dikke bult zeker ? De tocht verliep prima. Wegeltjes met veel afwisseling fijne medestapster ontmoet. Een dame uit Californië die mijn muzikale interesses niet alleen deelt, maar zelfs zingt. De Camino was deze ochtend gevuld met gezangen van Bob Dylan over CCR en Cat Stevens naar The Carpenters, Johny Cash en noem maar op ! Schitterende muzikale ontmoeting met Carole. Het stadje Redondela is op zich niet speciaal maar de natuur schitterend. Ik ben eveneens de kaap van de 100 km. voorbij. De drukte begint toe te nemen. Ik merk dat Santiago begint te naderen. De plaatsjes in de refugio's worden schaarser. Morgen een echt hotelleken doen het is immers zondag voor iets hé. Tot morgen.
Na Tui te hebben verlaten langs mooie paden, is de laatste trip naar O Porriño heel wat minder fraai. Jammer maar ik doorkruist gedurende een 6 tal km. Een industrieterrein zowat het 20 bondige van ons " Wijngaardveld" . Gelukkig ligt dit nu achter mij. De albergue Alojamente Camino Portugés ligt vrijwel midden in het dorp en herbergt 25 pelgrims in één slaapzaal! Hopelijk niet teveel snurkers deze nacht. Het weertje blijft meezitten, fris in de ochtend en heel warm in de namiddag . Maar dan ben ik meestal wel al op bestemming. Morgen op naar Redondela om er mijn tweede Camino zaterdag door te brengen. Tot morgen allemaal en een fijn weekend.
Ik had me de oversteek van de grens tussen Portugal en Spanje wel enigszins anders voorgesteld! Wegens hevige bosbranden in de streek van Valença, kregen we van de Policia verbod om onze weg verder te zetten. De lucht was hier in Pecene reeds verzadigd van as en dikke rookontwikkeling. Niet te harden! Dan maar met de bus naar Valença over de snelweg en vandaar naar Huis de rivier Minho over. Hier stond ik op de brug letterlijk met één voet nog in Portugal en de andere reeds in Spanje. Vooral de fort-cathedraal van Tui laat een onuitwisbare indruk op mij na. Jammer genoeg mag ik geen foto's maken van de schatten binnenin. Nog altijd heel warm en veel wind, wat de bosbranden goed uitkomt. Hopelijk kan ik morgen mijn tocht op een normale manier verder zetten. Dat zien we dan wel weer. Tot dan.
Dag 6 : 4 september 2019 van Ponte de Lima naar Rubiães
Oef we zijn er geraakt ! Zoals verwacht een heavy dagje vandaag. Zowat 400 hoogtemeters op steile smalle rotspaadjes, maar gelukkig meestal in de schaduw van wat bomen. De zon is weer volop van de partij . Gelukkig ben ik tijdig vertrokken en kon zo van de ochtend koelte genieten. Met mijn knie komt het ook in orde. De Voltaren doet zijn werk en ondanks de zware inspanning van vandaag geen pijn meer. Op de foto's zul je merken dat het hier echt al heuvelachtig is. Ik voeg er ook eentje bij van "Cruz dos Francesces" ook "Cruz dos mortos" genoemd waar vele pelgrims een van thuis meegebrachte steen, foto, bidprentje of een ander klein-nood achterlaten. In elk geval deze etappe is er eentje om te koesteren al was het maar voor de overheersende natuur. Morgen de grens over naar Tui in Spanje. Asta la vista magnana.
Dag 5 : 03 september van Vitorino dos Piães naar Ponte de Lima
Hallo allemaal, vandaag maar een kleine wandeling gemaakt. Slechts 16 km. Mijn rechter knie is er echter niet rouwig om. Er komt wat Volharden bij te pas om hem tevreden te stellen. Neemt niet weg dat de landschappen opnieuw schitterend waren en de ontmoetingen met medestappers leuk. Ik voeg een fototje toe van een Denderleeuws koppel Iris en Kurt en links ervan een Zweedse stapster. Ook nog een foto van een gepelde kurkeik en een heuse bananenboom! Aan de horizon begin ik de eerste tekenen te zien van de obstakels van morgen. Er staan me heel wat hoogtemeters te wachten. Hopelijk iets minder warm dan vandaag n.m.l. 38 gr/C. Maar dat zien we morgen dan weer wel he. Tot dan.
Dag 4 : 02 september 2019 Van Barcelos naar Vitorino dos Piães nu
Hallo allemaal, vandaag een tocht van ongeveer 25 km. Véél ups and downs en schroeiend warm. Eveneens een leuk Denderleeuws koppel ontmoet en al veel afgelachen. Mijn rechter knie speelt wat op hopelijk morgen wat beter. Tot dan.
Vandaag overschreed ik de grens van de min 50 km. Ongelooflijk hoe snel dit avontuur vooruit gaat. De lucht was deze morgen eerder dreigend , maar in de namiddag was de zon weer volop van de partij. Schitterend weertje om in te wandelen. De drukte neemt met de dag toe en aan stapgenoten dus geen gebrek. Alle continenten zijn uitgebreid vertegenwoordigd. De verhalen en avonturen van anderen beleef ik intens mee. Het kan toch zo mooi en pakkend zijn. Nog twee dagen te gaan en Santiago here I am. Geniet maar van de foto's en tot morgen.
