Ik dacht ik ga nog eens iets schrijven. Ondertussen zijn we meer dan 5 maanden verder. Persoonlijk begin ik te beseffen dat het nooit meer zal zijn zoals voor het ongeval. Alles gaat een beetje moeilijker en trager. Trappen naar beneden is nog altijd een hel. Regelmatig heb ik nog een stijve knie en zeker als het weer gaat veranderen. De hometrainer lost dan veel op en natuurlijk zalf smeren hé. Men heeft mij verteld dat dit tot een jaar kan duren voordat alle functies terug normaal werken. We zullen wel zien ben al blij dat in terug kan stappen en dat we niet te veel pijn hebben. Ik kijk al uit naar het nieuw fietsseizoen. Maar eerst moeten we Argenta door de eerste weken van het nieuwe jaar loodsen. Het zal niet eenvoudig zijn, maar laat ons hopen dat alles vlot verloopt en 't zou echt een opsteker zijn . Duimen zou ik zeggen, ondertussen zijn we voor de 3e keer op rij als beste bank door het publiek verkozen. Meer moet dat niet zijn zou ik zeggen.
Ondertussen zit de eerste werkweek erop. Ging eigenlijk beter dan verwacht. Ontvangst was echt hartelijk. De zwaarste inspanning is eigenlijk de verplaatsing van en naar het station. Voor de rest lukt alles vrij aardig. Bij Argenta zijn genoeg mogelijkheden om de trappen te vermijden. Tijdens de eerste week bij Argenta de vraag gekregen of ik geen coördinator voor de wederkerende projecten wou worden. Nieuwe uitdaging met volle goesting aangenomen. Gisteren avond nog naar de kini geweest eens kunnen door praten met Carla, we zaten er op het laatste namelijk alleen. Conclusie al heel goede vorderingen gemaakt. De kleine ongemakken zoals het afdalen van de trappen, daar moet ik mij niet teveel zorgen over maken dit komt volgens Carla wel vanzelf terug. Binnen een goede 3à4 maand zou alles terug moeten vergeten zijn. Allez dan zijn we er nog goed vanaf gekomen hé. Met dank aan iedereen voor de geweldige steun en support en speciaal voor Jeroen en Greta voor mijn gezaag te moeten aanhoren en de geweldige houvast tijdens de eerste weken. Want neem het van mij aan die waren niet van de poes.
Da's net zoals Sinterklaas nog 1x slapen en dan is hij er. In mijn geval back in business. Da wil natuurlijk niet zeggen dat de kini gedaan is. Vanaf nu zal het de combinatie werken en kini worden. Dus een avond aangelegenheid, aangezien de trein om 06u22 vertrekt. Allez vandaag dus zoals meestal om 8u op appel bij Carla. Eerst de knie goed los masseren en dan aktie op de buik en knie 90° plooien en trachten zoveel mogelijk tegendruk te geven. Vroeger tijdens mijn hockeyperiode was ik er zeker van dat men met veel moeite mijn been kon tegenhouden. Nu fluitje van een cent voor Carla. Dus da moe beter. Daara de dagelijkse oefeningen. Starten met de crosstrainer (zo eentje met 2handvatten), daarna op zo'n halve bal evenwicht trachten te bewaren (miljaar blijft moeilijk) en met zo'n grote bal been erop en knie maar plooien liefst voorbij 90°. Het fietsen doe ik altijd thuis op mijn crossmachine van de LML. Vandaag door de dag veel last van een stijve knie. Een keertje meer rustig aan gefietst om dat rotding los te krijgen. Vanaf 17u zit mijn dagtaak erop. Vanaf nu fimpje kijken "Avatar", ben daar al maanden naar aan't kijken . Ondertussen hebben Greetje en ik Stoofvlees à la Steve Stevaert (die kookboek is komen bovendrijven) met zelf gemaakte frietjes gemaakt. Da's om ons werkvolk (Jeroen ) te verrassen. Morgen kom Tony langs, die mag ondertussen terug autorijden na zijn heupongeval. Ben mij eigenlijk aan het afvragen wanneer ik hier de "go" voor krijg. Van Michael mocht ik terug gaan werken, maar nog niet autorijden, zal wel te maken hebben met het plooien van de knie. Ik veronderstel dat we dan over den 110° graden moeten zitten . Morgen niet vergeten te vragen aan Carla.
Vandaag bij de kini mij in 't zweet mogen trainen. Da was al een tijdje geleden dat ik eens wat harder mocht doorgaan dan normaal. Ik veronderstel dat woensdag en donderdag ook van dat zal zijn. Ik zal dan wel klaar zijn voor maandag. Trappen op lukt al, maar die verdomde trappen afdalen is nog altijd geen succes. Blijft voetje voor voetje, daarvoor is er nog niet genoeg kracht in't bovenbeen. Volgens Carla zal dat nog niet voor oktober zijn. Is ook een kwestie van durven en kracht en plots zal dat wel lukken zeker. Heb vandaag op FB van Jos Dignefe gelezen dat men woensdag gaat staken bij de NMBS. Miljaar dan is ne mens 2 dagen aan't werken en moet men al verlof nemen. Want met auto is nog geen optie omdat ik gewoonweg nog niet met de auto mag rijden.
Vanaf dit weekend gaan we ons sociaal leven terug op gang trekken. De laatste 3 maanden stond dit op een zeer laag pitje dus dan mag dit wel hé. Eens testen hoe we dit weekend gaan doorkomen of de knie niet te fel gaat opspelen en of ik niet teveel last ga hebben van een stijve knie. Deze avond starten we met bezoek aan Willy pap van Tess. Ons jaarlijks etentje bij Willy. Dit zal niet echt inspannend zijn eerder met de 2 benen onder tafel. Morgen eerst naar de boekenbeurs in de Ethias arena en dan naar Hasselt Kermis de bedoeling is om naar het vuurwerk te gaan kijken. Dus eerst over de kermis slenteren en dan naar het vuurwerk gaan kijken. Dus veel stappen (slenteren) en stilstaan. Zeer goede test voor de knie. Zondag is het dan mosseldag van Futsal Hasselt dus ook hier de benen onder de tafel. Voor dat we het weten is het terug maandag en dan om 8:00u naar de kini. Gegarandeerd dat ik tegen mijn kleurpotloodjes ga krijgen. Maar op 01/10 moet ik er staan, dus dat moet vooruit gaan hé.
Ondertussen als verschillende attributen onder handen gehad bij Carla. De laatste nieuwe aanwinst crosstrainer. Awel zo'n ding dat je ook in de fitness tegenkomt. Tof ding in't begin aarzelend begonnen gaf ook wat druk op de aanhechtingspunten maar na 1' druk weg en van dan af er tegenaan hé. Ons robotje is iets geweldig. Door de operatie zat de onderhuid nog vast aan de boven huid. Awel door robotje is dit nu niet meer. Soort zuugnap systeem zorgt ervoor dat deze 2 huidlagen van elkaar worden gescheiden en jawel na 3x robotje te gebruiken is dit probleem ook weer opgelost. Veel beter dan al die zalfjes en massages om dit los te krijgen. De techniek staat voor niets. We staan ongeveer 10 dagen voor D-day en trappen afdalen is nog een ramp. Ik heb niet de indruk dat dit tegen 01/10 is opgelost. Het zal dus voetje voor voetje moeten hé. Dit geeft ook aan dat één de schrik er nog inzit en twee de bovenbeenspieren nog helemaal niet hun oude kracht hebben. Miljaar daar is nog veel werk aan. Ook buiten fietsen moet nu langzaam op gang komen. Vanaf morgen proberen de krant te halen met de fiets. Als dit lukt weer een volgende mijlpaal. Allez ik wil maar aangeven dat we nieuwjaar voorbij zijn om terug de oude te zijn.
Roger heeft de strijd tegen die vreselijke ziekte kanker verloren. Roger was voor mij tijdens mijn Rolhockey carrière als een 2e vader. Eerst als trainer van Kuringen en later als trainer van de nationale ploeg bracht hij mij op een niveau wat ikzelf niet voor mogelijk hield. Een annecdote die mij altijd is bijgebleven. Tijdens mijn 3e jaar bij de nationale ploeg verloren we onze beslissende match voor de 3e plaats in de laatste minuut (het beste resultaat ooit voor België) tegen Italië met 0 - 1. Miljaar wat baalde ik, die kleine smurf was er dan toch in geslaagd om ons de duvel aan te doen en ik voelde mij persoonlijk verantwoordelijk. Maar op de terugreis in de bus naar het Hotel kwam Roger mij bedanken voor het geweldig tornooi dat ik had gespeeld en hoe en fier hij op mij was. Miljaar wat had ik hem graag die bronze medaille gegund. Dat was Roger een crème van een vend. Hij wist gewoon hoe hij iemand moest benaderen. Later zijn onze wegen uit elkaar gegaan. 3 keer heb ik nog de kans gehad om hem te ontmoeten. De eerste keer tijdens het autosalon in Brussel. Ik zat daar voor Argenta offertes te maken voor autoverzekeringen. Trots kwam hij mij vertellen dat hij ook klant was zowel privé als met de tennisclub. De 2e keer was als verrassing voor mijn 40e verjaardag. Roger en Filo waren eregasten en daar had Greta voor gezorgd. Een beter cadeau had ze mij niet kunnen geven. Jongens wat hebben we die avond veel bijgepraat. De laatste keer zag ik hem in Bokrijk als boma en bompa met zijn kleinkinder en trots dat hij was op zijn kleinkinder. Roger ik ben er zeker van dat je, waar je nu ook mag zijn, een hoop vrienden zal maken en dat je ook daar weer van alles zal organiseren. Het ga je goed je zal altijd in mijn gedachten blijven, ik zal je nooit vergeten. Dank voor de geweldige jeugd die ik dank zij u mocht beleven en dank voor al dat andere.
Vandaag stipt om 8u bij de kini en we zijn erin gevlogen. Moet er binnen 2 weken staan hé. Nieuwe oefeningen gestart, zie ook foto, been op grote bal leggen en bal naar u toe rollen met linkerbeen, zodat knie kan doorbuigen en liefst meer dan 90°. Daarna op bal ,(andere dan die van op de foto ) ,gaan staan om evenwicht te behouden. Oefening zowel door de knie buigen (mag niet voorbij de tenen) als op 1 been stabiel proberen te blijven staan. Vervolgens op de buik liggen en tracht Carla been meer dan 90° te plooien (da voel je ). Daarna 30' fietsen aan een goed tempo.Alles bij elkaar ben je dan toch snel 60' bezig. Dan vandaag nog eens de gewone oefeningen thuis da's dus een part-time bezigheid. Allez alles voor het goede doel. Maar het is mij al duidelijk binnen 2 weken ben ik zeker nog niet top. cfr. Info van Carla ben ik hier minstens 9 maand zoet mee en dan noch....
Linker dijbeen is nog maar een schim van voor het voorval. De laatste week zijn we gestart om meer spiermassa aan te kweken. Is wel echt nodig nu dat de brace weg is, is't lopen niet meer zo vlot. Bijkomende oefeningen op bal staan met 2 benen en knie gebogen. Daarna op slechte been op bal staan en proberen stabiliteit te behouden. Thuis idem. op slechte been staan gedurende 20 seconden en dit 3 keer herhalen. Nu binnen 2 weken moet ik er staan. Het is nu al duidelijk dat we nog verschillende maanden naar de kini mogen gaan en dat we nog veel mogen oefenen om spiermassa aan te kweken. Door al dat stilzitten zijn er natuurlijk ook weer wat kilo's bijgekomen. Dus terug regime is ook hier de boodschap. Een mens kan toch bezig blijven hé. Maar ja met zo'n bourgondische levensstijl wat wil je. Ondertussen begint het sociaal leven zich ook terug op gang te trekken. Ben wel benieuwd wat het gaat geven na 3 maanden afwezigheid op het werk. Veel tijd om erin te komen zal er wel niet zijn eerder direct zo iets van erin te vliegen zou ik zeggen.
Gisteren bij de kini erin gevlogen. Als laatste oefening op de buik (en da's nogal een grote buik bij mij) gaan liggen en Carla plooide dan de knie voorbij de 90° en of ik da geweten heb. Ben daar toch een paar minuten niet goed van geweest. Maar laat ons maar zeggen "alles voor het goede doel" . Het moet nu ook vooruit gaan hé 01/10 moet ik er staan. Allez wandelen van station naar Argenta en dit met de nodige trappen. Dan is't niet meer van voetje voor voetje . Ik moet wel zeggen dat ik door dit plooien vandaag de hele dag het gevoel had dat er geen olie meer in de knie zat, zo stijf jongens. Ben wel mijn dagelijkse oefeningen blijven doen, maar 't is precies dat het allemaal een beetje strammer en moeilijker ging. Ik moet ook zeggen dat mijn linker voet behoorlijk dik is. Da van mijn knie zal naar beneden gezakt zijn zeker Morgen vroeg om 8u naar de kini ben benieuwd welke bijkomende oefeningen er nu zullen bijkomen. Mochten het nieuwe toestellen worden dan komen er nieuwe foto's aan.
. Ondertussen hebben Greetje en ik Stoofvlees à la Steve Stevaert (die kookboek is komen bovendrijven) met zelf gemaakte frietjes gemaakt. Da's om ons werkvolk (Jeroen 
) te verrassen. Morgen kom Tony langs, die mag ondertussen terug autorijden na zijn heupongeval. Ben mij eigenlijk aan het afvragen wanneer ik hier de "go" voor krijg. Van Michael mocht ik terug gaan werken, maar nog niet autorijden, zal wel te maken hebben met het plooien van de knie. Ik veronderstel dat we dan over den 110° graden moeten zitten . Morgen niet vergeten te vragen aan Carla.
). Daarna 30' fietsen aan een goed tempo.Alles bij elkaar ben je dan toch snel 60' bezig. Dan vandaag nog eens de gewone oefeningen thuis da's dus een part-time bezigheid. Allez alles voor het goede doel. Maar het is mij al duidelijk binnen 2 weken ben ik zeker nog niet top. cfr. Info van Carla ben ik hier minstens 9 maand zoet mee en dan noch....
. Ik moet wel zeggen dat ik door dit plooien vandaag de hele dag het gevoel had dat er geen olie meer in de knie zat, zo stijf jongens. Ben wel mijn dagelijkse oefeningen blijven doen, maar 't is precies dat het allemaal een beetje strammer en moeilijker ging. Ik moet ook zeggen dat mijn linker voet behoorlijk dik is. Da van mijn knie zal naar beneden gezakt zijn zeker 
Morgen vroeg om 8u naar de kini ben benieuwd welke bijkomende oefeningen er nu zullen bijkomen. Mochten het nieuwe toestellen worden dan komen er nieuwe foto's aan.
