Ik ben Tom Verbruggen
Ik ben een man en woon in Sint-Lievens-houtem () en mijn beroep is piloot.
Ik ben geboren op 08/08/1974 en ben nu dus 48 jaar jong.
Mijn hobby's zijn: Triatlon, voetbal en luchtvaart.
Ik ben gelukkig getrouwd met Anja en ben papa van twee toffe kids, Gilles en Laure-Lise.
Bon, qua vlammen is niet veel in huis gekomen. Wel goed geamuseerd.
2u23min en de 204de plaats van de 318 finishers.
heel warm was het zaterdag, volgens de organisatoren begon het lopen bij een temperatuur van 33°, om dan een beetje af te zakken naar 29°. Ik heb het gevoeld. Warmte is mijn ding niet, nooit geweest. Zak ik toch rekening mee moeten houden bij de keuze van de Ironman.
Het zwemmen, fietsen en lopen was in, en in de omgeving van de Boerekreek in St.Jan-in-Eremo, nabij een mooi sportcomplex. Voor de toeschouwers was er een tent met eten en drinken en voor de kinderen een springkasteel. We waren mooi op tijd aangekomen en parkeerden de auto op de geimproviseerde parking in de wei. Al snel werd duidelijk dat de andere atleten geen pannekoeken waren, scherpe lichamen, tijdritfietsen om u tegen te zeggen,...
Bandjes opgepompt (iets minder dan de normale 9bar, want ik was bang dat ze door de zon zouden springen) en de fiets en wissel klaargezet. Foutje 1, handdoek vergeten om over mijn bak te leggen, zodat ik enerzijds mijn voeten zou kunnen afdrogen na het zwemmen en anderzijds mijn drinken zou kunnen beschermen tegen de zon. Foutje 2, zowel mijn bak als mijn drinkbus zijn transparant, daardoor warmde al hetgeen er in zat veel te erg opwarmde. Resultaat van dit alles: blaren op voeten van natte voeten in schoenen en te weinig gedronken door te warme drank.
Zwemmen - 1km - 18min49 Het zwemmen gebeurde zoals gezegd in de Boerekreek, in 3 waves. Ongeveer 150 atleten per wave. Ik zat in de tweede en nam me voor om niet al te ver achteraan te staan. Als er moest gevochten worden dan was het maar zo. 8 minuten na de eerste wave was het aan ons en spurtten eerst een 50-tal meter door het ondiepe water alvorens echt te zwemmen. Ik kwam niet echt direkt in mijn ritme en forceerde een beetje, ik ging ook compleet uit de richting zodat ik meerdere malen moest corrigeren om op koers te blijven. Ik probeerde in de voeten mijn voorganger te zwemmen maar ik geraakte er niet bij. Uiteindelijk kwam de aankomst van het zwemmen in zicht juist op het moment dat ik de indruk had een lekker tempo te hebben gevonden. Dat zou goed zijn voor Neerpelt en Antwerpen, want daar is het dubbel zo ver. Ik kwam het water uit na 17min50, maar het duurde tot 18min49 voor ik op de mat passeerde die mijn chip registreerde. Dat is dan ook mijn zwemtijd. Daarmee is ook een sportieve doelstelling voor dit jaar behaald, namelijk 1000m zwemmen in minder dan 20 minuten. Bij deze is dan ook de nieuwe doelstelling 1000m zwemmen in minder dan 17 min en de 1900m op de halve triatlon in minder dan 34min30sec.
Fietsen - 40km - 1u10min35 De fietswissel ging redelijk vlot, hoewel ik bijna vergeten was mijn nummer om te doen. Gelukkig riep mijn pa in het buitenlopen, zodat ik dit eerst nog kon rechtzetten. Ik nam me voor om de eerste 2 km een tempo van rond de 32 te rijden, ik hoor het me nog zeggen. Ja tarara, na 500m zat ik al op 36 en het duurde niet lang voor ik continu 37 a 38 aan het rijden was. Dat gaf me wel een boost want ik had naar mijn gevoel snel gezwommen had en nu een pittige fietsproef aan het afleggen was. Het strookte volledig met mijn plannetje om te vlammen en te zien waar ik zou uitkomen. Klonk het niet dan botste het maar. Na de eerste ronde stonden de supporters klaar om aan te moedigen, en ik kreeg er een kippevelmoment, zodanig zelfs dat ik gedurende de kilometer daarop 41 reed en 2 voorgangers voorbijging. Dat gaf nog een extra boost omdat zij met een speciale triatlonfiets reden met volle wielen en de hele bazaar. De tweede ronde begon ook redelijk maar ik besefte dat ik me niet teveel mocht geven. Tot de eerste dames en mannen van de wave die na mij gestart waren mij voorbij vlogen. Toen Veerle Ingels (2de dame op dat moment) mij voorbijkwam heb ik even proberen aanklampen en dan verder tempo gereden. Ik kwam aan met een gemiddelde van 35,5km/u maar moest opnieuw nog geregistreerd worden dus mijn officiele tijd was 1u10:35. Ik was nog steeds zeer tevreden, want ik begon aan mijn lopen na 1u29 wedstrijd. Ik had gehoopt om dan een tempo te kunnen lopen van rond de 4'30/km om dan binnen te komen na 2u15 ongeveer.
Lopen - 10km - 54min13 De eerste 3km waren goed, zeer goed. Ik ging dadelijk een andere loper voorbij en hield goede tred. Geen enkel probleem in de overgang van fietsen naar lopen. Het water dat ik meehad was bijna heet en ik kon er niets mee aanvangen. Na 3 km begon de warmte zijn tol te eisen alsook de inspanning van het fietsen. Ik had plotseling moeite om de snelheid erin te houden en werd nu zelf voorbijgelopen.Ik snakte naar de bevoorrading op 6km, en besloot om mijn geheim wapen in de strijd te gooien om zo de laatste 4km aan een verschroeiend tempo af te leggen. Het hele experiment 'backfirede'. Het ging om een squeezy super energy gel met cafeine. De substantie was te dik en moest met water worden weggespoeld en eenmaal binnen ging het licht nog wat meer uit. Ik keek elke keer naar de km-aanduidingen en telde af. Verschillende keren wou ik toegeven aan de drang om even te stappen maar elke keer weer zette ik door.
Conclusie: dubbel gevoel. Enerzijds blij dat ik heb kunnen meedoen aan deze wedstrijd waar toch veel deelnemers van redelijk niveau aan deelnamen (als je met deze gemiddelde snelheid fietsen slechts de 186ste fietstijd hebt dan weet je het wel) en dat ik reeds begin juni een trainingsniveau heb om aan kwarttriatlons mee te doen. Anderzijds teleurgesteld want mits een betere loopproef had ik toch een meer aanvaardbare tijd kunnen behalen. Een aantal lessen geleerd, maar diegene die ik maar niet kan onthouden is nog meer eten en drinken tijdens de wedstrijd. Ik merkte tot vandaag dat mijn lichaam gedehydrateerd was. Drinken in Neerpelt zal vooral een logistieke bedoening zijn want hoe krijg ik zoveel drank op fiets.
Deze week nog eens een serieuze lap op geven en dan zien hoe we de twee laatste weken doormaken voor Neerpelt.
Morgen is het zover, de eerste echte afspraak van het jaar. 1000m zwemmen, 40 'clicks' fietsen en 10 'bornes' lopen. Dit alles onder een zomerzonnetje in de omgeving van St. Laureins We zijn er klaar voor. Ik zelf natuurlijk en ook mijn trouwe schare supporters. Mijn vrouwke en de kids ( de rugzak met zonnemelk en zonnebrillen en de rest is al gepakt ) en mijn ouders die van het verre Reet wederom paraat zullen staan. Van in mijn prille jeugd toen ik voetbalde heb ik weinig momenten geweten dat mijn Pa en Ma er niet waren om te supporteren. Nu bijna 30 jaar later staan ze nog steeds aan de zijlijn/straatkant en dat doet me serieus wat. Onze Pa heeft zelfs in aanloop van deze triatlon een statistisch onderzoek gedaan naar de uitslag van de Boerekreektriatlon van vorig jaar en gesteld dat er op mijn persoonlijke doelstelling nog wat marge zit. Hij heeft gelijk, er zal morgen gevlamd worden. Nog iets dat ne publiekelijke merci verdient aan mijn persoonlijke sponsor, is het feit dat ik dankzij een vrijgevige ingeving van onze Pa, morgen het strijdtoneel de Boerekreek zal betreden in een spiksplinternieuwe wetsuit, een orca sonar model 2010. Zij die naast mij zwemmen zullen, u weze gewaarschuwd ! Merci Pa
Vandaag mijn lijf zoveel mogelijk afzijdig gehouden en gerust, buiten het repeteren van mijn fiets - loopwissel ( hier besloten om mijn schoenen op de pedalen te laten) waarbij ik ook mijn geheime wapen in stelling heb gebracht. Dit zal echter geheim blijven tot na de wedstrijd en zal op deze blog in geuren en kleuren uit de doeken gedaan worden.
Gisteren heb ik voor de eerste keer met mijn omgebouwde fiets gereden. balhoofd een 2cm lager, zadel 2 cm naar voor en een triatlonstureke erop gemonteerd. Het resultaat mocht er zijn. Op de dijk naar Berlare via Wetteren een paar stukskes tegen 37 - 38 gereden. Ik kon nog meer maar dat leek me niet verstandig. In de namiddag ben ik dan met Anja mijne wetsuit gaan proberen in de Nieuwdonk, een beetje raar qua gevoel want je ligt toch hoger in het water met de benen. eerste keer trouwens in de donk en ik moet zeggen, ongelooflijk helder water, amai.
Enfin, ik ga mijn beentjes nog eens laten masseren door mijn persoonlijke fysiotherapeute en dan dodo, morgen vlammen !
'Da komt helemaal goed'. Momenteel een op endorfines gedreven positief ingestelde atleet spreekt tot u. Ik zal maar hout vasthouden want er kan nog van alles misgaan natuurlijk. Eigenlijk wel raar hoeveel aandacht ik schenk aan een pure voorbereidingswedstrijd komende zaterdag. Ik zou gewoon kunnen deelnemen om te zien hoe ik zwem in zwempak, hoe ik de wissel moet aanpakken en hoe ik op mijn - nog om te bouwen - tijdritfiets een tempo moet rijden dat ik in de halve van Neerpelt en Antwerpen kan volhouden. Maar nu ik de beste voorbereiding tot dusverheb volbracht wil ik gewoon zaterdag zo diep mogelijk gaan. Vooral in het zwemmen en lopen. 1000m zwemmen in zwempak, ik wil gewoon achterin het peloton aankomen bij het zwemmen, dwz minder dan 20 min zwemmen. Dan het fietsen een deftig tempo rijden in mijn eerste niet-stayer wedstrijd sinds een sprint in 2003. Tempo 32 a 34 en misschien meer ? En dat het lopen wil ik gewoon in het rood gaan en zien hoever ik kom. Kom ik de man met de hamer tegen, so be it. Ik zal proberen in alle geval onder de 2u30 te gaan. Gisteren na de looptraining mezelf gewogen op een redelijk precies instrument en tot mijn positieve verbazing, onder de 80kg gegaan, evenveel als voor de marathon in brussel, maar wel meer spiermassa. Ik voel me scherp, enkel nu nog volhouden tot vrijdag en dan carboloading (lees schransen: rijsttaartjes, pannekoeken, pasta, alles wat koolhydraten bevat). De looptraining deed ik in de buitenlucht in moskou, hetgeen gezien het fijne stof niet echt een goed idee is maar wou toch iets anders dan op de loopband. Ik ben nooit echt een snelle loper geweest, maar kan wel lang blijven lopen. Maar gisteren stond een pittige intervaltraining op het programma en liep sneller dan dat ik mogelijk achtte: 10 min inlopen 3 x 1000m in submaximaal tempo (dat wil in mijn geval zeggen tegen 3'45/km, hartslag boven 170), met na elke 1000 volledig herstel en 3'recup lopen. Geen echte verzuring is opgetreden en kon de 3de km tegen 3'50 afklokken, iets wat ik tot dusver nooit kon ! Daarna nog 3 x 1000m in aeroob 2 tempo (in mijn geval tegen 4'20/km, hartslag tussen 155 en 170). Zonder problemen. Ook weer elke keer 3' recup. en om af te sluiten nog 10 min uitlopen. Alles goed voor 12km.
Ervoor had ik reeds 2200m non-stop gezwommen tegen relax tempo. Watergevoel goed.
Vandaag staan er 2200m zwemmen en 60' losfietsen op de hometrainer op het programma. Easy biscuit. Morgen huiswaarts naar het vrouwtje en de kids, ah ja en ook de kat.
en dan dodo, morgen vlammen !
