Gisteren Kerstdag is rustig verlopen. Mijn kleine broer (18 jaar) wou gisteren nog eens weggaan. Blijkbaar is dat in, Kerstfuiven. Ik ben nog maar 27 jaar en in mijn tijd deden wij dat niet (klinkt erg in de oren hé). Nu,het was nog een eindje rijden en we moesten nog iemand oppikken. Daarom dacht ik, ik kan evengoed daarblijven, van 23.00 u en om 02.30 vertrokken we al. Ik voelde mij ineens oud. De muziek kende ik niet en de danspassen nog minder. Blijkbaar is de nieuwe trend; JUMPEN. Het is plezant om naar te kijken en ik moet de gastjes hun conditie bewonderen. Volgens mij vraagt dat veel energie, maar ik heb mezelf alvast van de danspasjes gespaard. Wat me ook verwonderd is het entréégeld. Tegenwoordig is dat geen 80 frank niet meer (weet ik bestaat niet meer) maar 5 EURO. En dan is je dorst nog niet over, van de lange route. Dus met Lander thuis rond 03.30 u en heb vandaag geslapen tot 12.00 u.
Nog iets; ik heb me ingeschreven op zo een site voor singles. Ben benieuwd wat daar uit de bus zal komen. Mijn zoektocht naar de ware is niet intensief, want ben goed gesteld op mijn vrijheid. Ook mijn job vraagt veel van mijn tijd. Maar vond het eens grappig. Wie niet waagt, niet wint trouwens.
Prettige Kerstdagen. Weet eigenlijk niet zo goed wat dat is. Het is heel jammer, de familie komt dan samen. Maar meestal eindigt dat toch niet zo goed. Zoals gisterenavond. De éne familie eindigt altijd in ruzie. het is de eerste keer dat het niet doorgegaan is. Was eigenlijk blij, want het is één schijnheilige boel. Mama zal het misschien jammer vinden, dat de broers en zussen niet meer samen komen. Maar een beetje egoistisch, Kerstavond is eens rustig verlopen. Misschien beter voor de Kerststemming. Vandaag naar Papa zijn kant, dat valt wel beter mee. Het grote nadeel aan al die feesten, is het lekkere eten. Eten, eten en eten dus weer een paar kilos erbij. Gisteren hebben we twee uren gefietst amai. En gelukkig ben ik niet stijf.
Trouwens het verlof is al heel goed verlopen, de dagen in Brugge waren fantastisch; even aan zee weest gaan wandelen. Veel gewandeld, en vroeger naar huis gekomen dan verwacht.
Eventjes een stop tijdens mijn citytrip. We zijn niet ver, een uurtje met de wagen van huis. We hebben ons al heel goed geamuseerd. Allée ik toch. Gisteren naar de zee geweest en eergisteren een stevige wandeling in de stad. Aangezien ik de stad Brugge nog redelijk goed ken, is het plezant rondtoeven. De gasten heb ik wat bijgeleerd, denk ik, normaal is hun interesseveld verrevan cultuur, maar we hebben het plezant gehouden. Een stop in het Belfort (366 treden naar boven, dus nog eens naar beneden) en dan nog een stop in de bierbrouwerij de Halve Maan. Was aangenaam en plezant.
Iets anders nu, het aangename met het minder aangename combineren; veel gewandeld (ben vandaag zelf een beetje stijf), en heel goed op mijn voeding gelet. Als we gaan eten, bijna altijd een salade en nog geen frietjes. Dat is een kunst voor mij, vooral in de congé. En trouwens, nog geen desserts gegeten. Het enige wat ik niet kan laten is het roken, dat zou echt eens moeten veranderen. Nu ik geef me nog tot 1 januari, oké,ik geef toe, het typische voornemen, maar het MOET. Niet enkel voor mijn gezondheid, maar voor mezelf.
Eindelijk congé, heb er echt naar uitgekeken. En het zal weer gepasseerd zijn voor dat we het weten.Maar daar mogen we nu niet aan denken, met volle teugen genieten. Vanavond vertrekken we, dus de eerste week kunnen we echt niet werken en daarna wat bijwerken. Maar dat is plezant, wat buiten bezig zijn en is meer ontspannend. En natuurlijk ik moet wat kilos afvallen, niet allemaal in één keer, maar mag toch beginnen. Dus deze week geen bloggen, tenzij ik internet heb.
Eens de congé dichterbij komt, begin je echt af te tellen hé, Allée ik toch. Nog 4 keer slapen en dan begint het goede leven voor een paar weken. Maar jammer genoeg is het zo weer voorbij. Heb weinig gepland maar wil zoveel doen. We will see. Kan er weer volledig tegenaan, ben net terug van de Franse les. We zijn daarna nog iets gaan drinken, was aangenaam. Hebben een goede groep.
Eigenlijk nog een zwaar weekend gehad, veel moeten werken. Maar werken is altijd lastig als je de dag ervoor wat gedronken hebt, of anders gezegd in het sop gezeten hebt. Zondag wou mijn kleine broer (18 jaar) ook nog eens weg, had nog niet weggeweest, en wou er graag nog eventjes op uit. Dus de maandag was het weeral een lastige dag. Nu ja, we zijn er weeral door. hé . Gisteren , vrije dag, eens goed uitgeslapen en mijn huiswerk Frans gemaakt; heb er een ganse dag aangewerkt. Een beetje moeilijker dan ik dacht, maar moest gebeuren. (stond een paar taken achter), na Nieuwjaar examens, dat zal minder lachen zijn. Heb weer een goed voornemen; heb nu drie weken verlof en als ik elke dag een beetje naar mijn frans kijk, moet het toch lukken. Daarvoor krijg je natuurlijk dat verlof zeker. Neen, het zijn de enige drie weken op het jaar dat we krijgen, maar mijn agende staat propvol en vol goede voornemens en eigenlijk alles wat je niet in een congé moet plannen. Heb nog wat papierwerk kunnen bijwerken, enkel nog sorteren, maar dat stel ik telkens uit, en zo wordt de sorteerberg groter en groter. Weer een werk bij in de congé. Ga mijn collega haar shift vervangen , kon er net een uurtje tussen uit, perfect om al het nodige te doen. Wens mezelf nog veel werkgenot;
Gisteren het weekend goed ingezet. Een paar pintjes teveel gedronken, maar we hebben ons goed geamuseerd. De vrienden waren daar en ook mijn broer, een ongezonde discussie met hem gehad. Waarschijnlijk herinnert er hij zich weinig tot niets meer van, want hij had het goed zitten. Nu ja, komt altijd op hetzelfde neer, saai dus. Vanmorgen piekte het wel goed, opstaan, was druk , maar nu kunnen we er weer volledig tegenaan. Vanavond wat kalm aandoen, want het is eigenlijk deze week mijn laatste week dat ik moet werken, daarna congé. Zal er volledig voor gaan, en natuurlijk die is al volledig volgepland, zal weer niet weten wat eerst doen.
Jah, dat is ik zeker, Toch weeral chocolade gegeten. De juffrouw van de franse les had een chocoladeventje mee en natuurlijk kon ik niet nee zeggen. Dus eens gezeurd, moet je goed zeuren. Dus het goede voornemen om geen chocolade te eten voor vandaag mag ik al vergeten. Tomorow is another day. Nu, ben toch weeral een stapje vooruit, ik begin een goed overzicht te krijgen wat ik later wil doen. Wordt waarschijnlijk eens de grote tijd, maar een mens heeft soms meer tijd dan een ander. Dus volgend jaar misschien terug naar school, en dan nog een goede manier vinden om dat te combineren met werk , moet financieel haalbaar blijven.
Gisteren naar Sarah Bettens geweest in Gent, fantastisch gewoon. Een toffe madam, met een zekere uitstraling. Sympathiek, verrevan arrogant, iets mannelijk ... Het sprak me wel aan. En over de muziek geen discussie mogelijk; die is goed. Na het optreden nog even iets weest gaan drinken, weer twee Duvels. Nu ik ben toch al zover dat ik na twee Duvels toch spa begin te drinken. Ervoor zou ik weinig tot geen verantwoordelijkheid nemen en drinken tot wanneer ik erbij vanover val. Ook al heb ik verplichtingen de dag erna. Alles op zijn tijd hé. Ik ben gisteren nog even op de weegschaal durven gaan staan en ik weeg twaalf kilo teveel. Uitstellen tot 1 januari met goede voornemens vind ik zo voorspellend en ik heb me voorgenomen dat ik dan blij zal zijn dat ik al een goede drie weken bezig ben. Dus here I go. Geen drastische maatregelen, maar gewoon stoppen met magnums te eten en cent-wafels. Waarom die twee, op het einde van de avond begin je zo te slenteren en rond 23.00 uur begint die goesting op te komen. Er is nog werk, maar je hebt niet veel zin meer, dus wat doe ik. Een echte emo-eter, geen honger maar gewoon zin. Ga wat huiswerk Frans maken, volg avondschool en het is heel rustig (de goede weersomstandigheden spelen daar natuurlijk een zeer grote rol in), en die moeten voor de kerstvakantie ingediend zijn.
Een dame, een meisje van 27 jaar oud, werkzaam in de horeca en in mijn vrije tijd ga ik graag even naar Brugge (omdat ik daar ook wat werk heb). Op dit ogenblik voel ik me niet goed, totaal niet goed in mijn vel. Kwa conditie sta ik nergens, ben ver boven mijn gewicht, ben een roker, en heb nu nog een allergie erbovenop. Ik besef maar al te goed; dit heb ik opgebouwd in de laatste vijf jaren, en dat IK alleen er iets kan aan doen. TIME FOR A CHANGE. Verwacht natuurlijk niet alles in één keer, maar geleidelijk moet dat wel lukken.
Ik wens mezelf alvast veel succes en hoop door alles eens neer te kunnen zetten, dat me dit een duwtje in de rug geeft.
