Gisterenavond mocht iedereen gaan eten in het hotel wanneer ze wilden.
Om 21h30 moesten ze allemaal in de bar van het hotel zijn (dat is ook een beetje onopvallende controle van ons : is iedereen er wel??) om de werkplanning van vandaag te bespreken en voor nog een quizz.
Vanaf het moment dat Broes en ik in de bar kwamen, zagen we al dat er iets scheelde, maar wat ???
Veel lange gezichten, weinig enthousiasme. We ontdekten al vlug dat 9 van de 15 leerlingen ruzie hadden. De jongens zijn as usual de bon-vivants : die trekken het zich niet aan en ze hebben gelijk.
An en Lien die amuseren zich onder hun beiden en blijven altijd even onnozel doen en hebben dus geen tijd om ruzie te maken.
Uiteindelijk ging het niet om 1 grote ruzie maar om veel kleine ruzies en misverstanden.
OUDERS EN VRIENDEN : maak jullie geen zorgen. dit is niet abnormaal op GWP.
De leerlingen blijven veel te lang op omdat het gezellig is, ze hebben al 2 dagen hard gewerkt in het asiel en ze zitten 24 uur op 24 uur met elkaar "opgescheept". Het waait wel over.
Broes en ik hebben weeral onze avondpatrouille gedaan maar ik ben welgeteld 10 stappen ver geraakt : voor de bungalow naast ons zat er iemand te wenen die al getroost werd.
Ik met de meisjes naar onze bungalow en Broes heeft alleen zijn ronde afgemaakt.
Ik denk dat weer iedereen weinig geslapen heeft.
Vandaag
Broes en ik vermoedden dat er weeral enkele lange gezichten aan tafel zouden zitten ofwel nog door de ruzie van gisteren ofwel omdqt ze zo vroeg aan de ontbijttafel moesten zijn.
We hadden afgesproken dat wij deze ochtend heel opgewekt zouden doen om hen te plagen.
Broes heeft gezongen "Good Morning, Good Morning, we talked the whole night through, good morning to you" maar het werd niet echt geapprecieerd.
Vooral An en Lien zouden we lastig vallen als revanche voor gisteren (van s morgens vroeg beginnen kwetteren).
En inderdaad : boze gezichten, mensen die nog half sliepen (ook An en Lien) en vooral die twee hebben we dan eens geplaagd.
Dan naar het asiel.
Bijna alle leerlingen hebben keihard gewerkt.
De jongens hebben aan een omheining gewerkt. Meisjes hebben de ziekenboeg opgeruimd, met honden gaan wandelen, karakterschets gemaakt van sommige honden.
Tegen 14 uur was iedereen doodmoe. En dan nog 4 km stappen!
Deze namiddag maar enkele dapperen gezien aan het zwembad.
Vanavond gaan we samen op stap : we gaan een bezoek brengen aan Marbella, het mekka van de superrijken van de wereld.
Ik ben ook moeder en ik weet ook graag wat mijn kinderen doen als ze weg zijn, dus heel kort :
een dikke pluim voor Stephanie die desondanks haar gekneusde vingers en al haar andere ongelukken (daarjuist lag ze weer bijna in een gracht) met alle activiteiten blijft meedoen en opgewekt blijft
een dikke pluim voor Jelte. Al haar tenen en haar hielen staan vol blaren maar ze zaagt niet veel en blijft moedig verder stappen met ons.
Nick en Sandy delen enkel de gemeenschappelijke momenten met elkaar en voor de rest brengen ze de tijd door met hun respectievelijke vrienden.
Sara H. en Nicky zijn een beetje verbrand, maar het valt wel mee.
Diegenen die altijd onopvallend aanwezig zijn, zijn nu ook onopvallend aanwezig maar doen goed met alles mee : Sara H., Berdien, Sandy, Maarten, Nick
An en Lien : altijd even opgewekt en vrolijk en zot (ouders van An en Lien : jullie zijn zeker blij dat ze eens een week weg zijn ?
Nathalie W. ook opgewekt maar die gaat nog een koude douche krijgen van mij. Revenche is sweet!
Sarah E. doet het ook goed en wordt hondentrimmer.
Nathalie C. morst bij elke maaltijd en we horen haar altijd van ver lachen. Maar in een hondenasiel werken, is echt niks voor haar.
Vanessa V. is nog altijd nuchter (grapje) en heeft vandaag heel veel met de honden gewandeld.
Joris : as usual onverstoorbaar, stille genieter, maar HIJ WERKT!!!!
Berdien doet vlijtig met alles mee en gaat zelfs naar de supermarkt. Hetzelfde voor Sandy.
Broes en ik zijn superbraaf (denk ik, zo niet zullen jullie dat zaterdag wel horen)
Nog 1 leuk verhaaltje, natuurlijk was het weeral An die het voorhad.
Toen we gisteren in het asiel toekwamen, wou iedereen zo snel mogelijk met de honden gaan wandelen.
Superactieve An was als eerste in een kennel en ze wou een hond een leiband aandoen. Maar hondje was zo superenthousiast dat hij mocht gaan wandelen dat hij enthousiast op An sprong......... nadat hij eerst over en weer in zijn eigen uitwerpselen had gelopen. Resultaat : An haar broek, tasje en arm hing vol str...... en zo heeft ze een ganse dag moeten rondlopen, maar nog erger : wij moesten nog naast haar lopen en zitten op de bus!
Terwijl we aan het wachten waren om te gaan eten, moest iedereen 1 heel genant moment delen met de rest. Er waren inderdaad heel genante dingen bij maar we hebben ons goed geamuseerd. Sommige leerlingen kunnen ons een ganse week entertainen met al hun genante momenten.
Verder hebben we iemand met heel veel pech!
Stephanie : eerst in het vliegtuig bij het landen, krijgt ze heel veel pijn in haar oren en ogen en dit blijft een tijdje aanhouden.
Eens in het hotel (iedereen heeft een bungalow) staat ze zoals een echte Spaanse in de voordeur met ons te praten. Ze heeft hier iets geleerd dat ze nooit meer zal vergeten : zet nooit een terrasvenster en een voordeur tegelijk wagenwijd open want dat tocht: En door die tocht vliegt de deur dicht en bam : 3 vingers ertussen!
Ze is dan maar voor de open ijskast gaan zitten en haar hand even in de ijskast gelegd.
Om een lang verhaal kort te maken :
in het hotel heeft ze ijsblokjes gekregen die ze laten vallen heeft Broes is met haar naar de apotheker gegaan, die heeft aangeraden van naar de spoedgevallen te gaan.
Ik ben met de rest van de bende in het hotel gebleven.
Als ze terugkwamen, was het verdict : gekneusd maar ze hadden geen zalfjes mee, zelfs geen verband. Broes heeft in zijn beste Engels uitgelegd wat er gebeurd was : "She fingers.... door.... boom" en de dokter heeft het begrepen.
Wij krijgen het vermoeden dat het opgezet spel is van Broes en Stephanie want ze praten enkel over al die knappe dokters en dat ze nu een echte ER zoals in Amerika meegemaakt hebben.
Ondertussen hebben wij spelletje gespeeld om elkaar eens op een andere manier te leren kennen.
Iedereen was voor middernacht in de bungalow en als echte stadswachten hebben Broes en ik nog eenmaal de ronde van alle bungalows gedaan.
Vandaag
Het is zalig als je opstaat en je kijkt door het venster en je ziet een schitterende blauwe lucht en het is warm.
Vandaag was het minstens 25 graden, soms zelfs warmer! Vanmorgen was iedereen redelijk op tijd aan het ontbijt.
Nathalie C. heeft alle fruitsapjes uitgeprobeerd en ze vond ze allemaal even slecht. Bovendien is ze aan het sukkelen met haar videocamera die meestal niet werkt.
Na het ontbijt even naar de supermarkt drinken en snoep gaan kopen en dan met zijn allen met de bus naar het hondenasiel.
De Spanjaarden zullen stilletjesaan denken "Rare mensen die Belgen!"
Op de bus zijn An, Lien, Nathalie W. kinderliedjes beginnen zingen en mensen jullie kennen hen : niemand kon nog iets zeggen van het kattengejank!
We gaan in elk geval aan onze conditie werken : elke dag stappen we tussen de 8 en 10 km om naar het asiel te gaan en terug naar het hotel.
Uiteindelijk het asiel gevonden! Het lawaai viel nogal mee maar wat een stank!
163 honden in buitenrennen in deze temperatuur en op een vrij beperkte oppervlakte.
Shirley, een Engelse medewerkster van Fabienne, heeft ons rondgeleid. Natuurlijk eerst naar de puppies gaan kijken.
Nadien zijn we met alle honden gaan wandelen. Broes, Nathalie C. en ik hebben honden getrimd.
Nathalie C. en Nathalie W. zijn nog meegreden naar de luchthaven want vandaag vertrokken er honden naar België.
En zoals te verwachten ...... na de eerste wandeling klonk het van alle kanten : mevrouw!!! Ik ben verliefd op dat hondje, ik wil die adopteren. Na de tweede wandeling, wilden de meesten nog een tweede adopteren.
Maar wees gerust ouders : er worden geen honden geadopteerd hier in Spanje!!! Als jullie jullie laten overhalen door jullie zoon/dochter, dan kunnen jullie via internet adopteren.
Het is moeilijk want ik heb ook al mijn hart verloren aan een sukkeltje maar ik breng hem ook niet mee!
Rond 14 uur terug naar het hotel vertrokken en iedereen is al veel rustiger dan gisteren : de meesten zijn direct gaan douchen (was wel nodig) en zijn gewoon in hun bungalow gebleven.
Dit verblijf is een zeer goede financiële oefening voor iedereen : elke dag tellen ze minstens 2x hun geld, ze rekenen uit hoeveel ze al uitgegeven hebben, voor ze iets kopen beginnen ze ook te rekenen en sommigen hebben zelfs al geld opzij gezet om zeker te zijn dat ze genoeg zullen hebben om de laatste dag de bus naar de luchthaven nog te betalen.
Ze beseffen nu heel goed hoe duur alles is en hoe vlug hun geld op is.
Stephanie blijft overal tegenlopen : vanochtend in de bus met haar hoofd ergens tegen gebotst. Jelte heeft blaren op haar voeten.
Voor de rest alles ok.
Nog 1 ding : GEEN PANIEK!!!!
Zaterdag brengen we 4 puppies mee naar België, ze mogen gewoon bij ons in het vliegtuig en deze keer zijn alle administratieve formaliteiten in orde of ik vertrek niet (nuance : ik breng de puppies niet mee). Geen paniek : deze puppies zijn al gereserveerd, ze komen dus niet in aanmerking voor adoptie door ons!
Straks samen eten en werkverdeling voor morgen doornemen.
Tot morgen!
Christel
PS We weten niet welk weer het in België is maar hier is het super!!!
Het vertrek vanochtend was vrij vlot. Voor sommigen was het afscheid moeilijk.
Natuurlijk weeral problemen met Nathalie C. Bij security ging het alarm af : grondige controle, zelfs fouilleren en schoenen uitdoen. Nathalie haar reistenue was immers een lange broek met overal metalen knoopjes en een bloes met knoopjes waarvan de metaaldetector tilt slaat.
Op het vliegtuig terug even een moeilijk moment voor sommigen maar Broes kan fantastisch troosten dus geen probleem.
En dan landen in Malaga : STRALENDE ZON, ideale temperatuur.
Met de taxi naar het hotel : weeral niks op aan te merken : de kamers : salon beneden, kamers boven, terras voor en achteraan en ook nog eens een dakterras. Natuurlijk om electriciteit te hebben, moet je electronische sleutel in een badgelezer steken, he jongens
Alle leerlingen waren supersnel en deze keer moesten zij een beetje achter ons zitten "Allez, waar blijven jullie?"
Als oudere leerkracht (hmhm) kan ik genieten van het jeugdig enthousiasme, ook van mijn collega. Ze zien de zon en een zwembad en iedereen onmiddellijk een bikini of zwembroek aan om een duik te nemen in het frisse (lees : ijskoude) water. De duik was van korte duur.
Een aantal leerlingen had gelezen op de website van het hotel dat er een verwarmd zwembad was. Ze hadden niet verder gelezen : verwarmd binnenzwembad!
De rest van de namiddag samen in het zonnetje gezeten, terwijl sommige dames tot de ontdekking kwamen dat ze bepaalde lichaamsdelen niet goed onthaard hadden.
Vandaag kennismaking met de uitbaatster van het asiel, gezamenlijke avondmaal en quizz om elkaar eens op een andere manier te leren kennen.
Mr Creemers, Broes en ik zien het wel zitten om nog tot begin jumi hier verder praktijk te geven aan de leerlingen (enfin, het is nog maar dag 1 he)
And last but not least : Lien ging met grote schrik door de controle, ze had al aan iedereen verteld dat er metaal in haar kaak stak en...... het alarm is niet afgegaan!
binnen 13 uur zien we elkaar op de luchthaven. We spreken af ergens in de buurt van de infobalie aan het vertrek.
Onze vlucht is SN 3735 van Brussels Airlines, vertrek 10h05. Aankomst voorzien in Malaga rond 12h55
Zaterdag 19 april hebben we vlucht SN 3734, vertrek in Malaga om 10h00, aankomst voorzien in Zaventem rond 12h40
We vertrekken in Terminal 2 waar we ook toekomen op zondag.
Ik moet nu nog mijn koffer pakken and as usual : ofwel is mijn koffer te klein ofwel heb ik weeral veel te veel mee.
Vanaf het moment dat we op de luchthaven zijn, willen we geen mijnheer of mevrouw meer horen. Iedereen spreekt ons aan met onze voornaam totdat we weer terugkomen.
Ik heb een mail gekregen van Fabienne van het asiel in Spanje. Het is aan de Costa del Sol ongeveer 20°C, maar de ochtenden en de avonden kunnen fris zijn, dus zeker een paar dikke pulls meenemen.
Fabienne heeft aangeraden van aan de luchthaven taxi's te nemen naar het hotel.
Ons hotel is Vime La Reserva de Marbella in Marbella, telefoonnummer 00 34 95 283 38 53
Vergeet ook niet kleren mee te nemen die mogen vuil worden want we gaan ook een beetje werken.
En clickers en speelkaarten niet vergeten want we gaan de Spaanse hondjes leren met de kaarten spelen.
Tot morgen en niet te veel lawaai 's morgens vroeg hé
Ik ben vandaag tickets gaan halen op reisbureau. Er waren een aantal kleine problemen maar dat is normaal met een groepsreis.
We moeten zondag tussen 7h45 en 8h00 op de luchthaven zijn. De vlucht vertrekt rond 10h00. Maar als we willen samenzitten, moeten we zo snel mogelijk inchecken. We gaan pas naar check-in als iedereen aanwezig is.
Mevrouw Mauws heeft me verteld dat jullie vandaag al super geëxiteerd zijn, dus dat belooft!! Jelte naar het schijnt, kan jij prachtige imitaties doen.
In de handbagage mag enkel een vloeistof van max. 100 ml, géén deodorants ofzo. Medicatie enkel indien echt noodzakelijk.
Mensen die busziek worden, kunnen ook best Touristil voorzien.
Als je bepaalde medicatie neemt, vergeet die dan niet. Medicatie mag enkel in handbagage indien strikt noodzakelijk.
Identiteitskaarten niet vergeten!!!!
Zondagavond komen de verantwoordelijken van het dierenasiel ter plaatse kennismaken. Ik denk dat we samen zullen aperitieven om kennis te maken en verder af te spreken.
Onze vlucht en hotel werden apart geboekt. Dit betekent dat er geen transfer voorzien is tussen luchthaven en hotel.
Er zijn 2 mogelijkheden : bus tot in Marbella en dan taxi tot aan hotel (ongeveer 4 km).
Of taxi van aan luchthaven tot aan hotel.
We kiezen voor de meest voordelige oplossing. (dit is ter plaatse te bespreken want reisbureau kon hierop geen antwoord formuleren. Speciale busdienst was 700,00 extra)
Avondactiviteiten zien er leuk uit dankzij tips van collega's....
Broes en ik zijn nog volop bezig met de voorbereiding van de avondactiviteiten
We willen onze arme schaapjes zo maar niet aan hun lot overlaten in het verre Spanje.
Morgen krijgen jullie een programmaboekje (niet vergeten mee te nemen naar Spanje)
Neem ook een paar pulls mee want het kan nog koud zijn aan de Costa Del Sol.
Jullie mogen hier berichten plaatsen en het is de bedoeling dat we het thuisfront via deze website op de hoogte houden. Dan heeft iedereen minder GSM-kosten.
