Vandaag zijn in alle christelijke kerken overal ter wereld de nieuwe paaskaarsen ontstoken. Zij simbiliseren in het komende kerkelijk jaar het Licht voor de wereld. Daarom hieronder een gedicht over het kaarslicht.
Een eeuwenoude lichtbron, die steeds nog branden gaat. Geen enkel ander licht dat het won, een enkel vlammetje blijft paraat.
Steeds weer nieuwe lichten, proberen het steeds weer. Komen onze duisternis verlichten, maar weinig geven ons die sfeer.
Die macht is maar aan één gegeven, blinkt uit in broze simpelheid. Doet ons gezelligheid beleven, zal nooit verdwijnen in de tijd.
Kaarslicht een teken van vrede, in ons vaak duistere bestaan. Een lichtpunt in ons leven, laat steeds die kaars toch branden gaan.
Familie en toevallige bezoekers van deze weblog, U allen Zalig Pasen en heel fijne zonnige dagen.