Akasztó. In heel Europa is blijkbaar de natuur en/of het weer danig in de war. Veel te lage temperaturen voor de tijd van het jaar, sneeuw her en der, heuse vorst zelfs overdag....Ook hier in Akasztó konden we de dans niet ontspringen. Zoals uit een vorig artikel bleek werden de 15 maart vieringen hier serieus verstoord maar dat was nog maar kattegespin vergeleken met wat enige tijd later kwam. Een dag en een nacht sneeuw had een serieus resultaat, in cm sneeuw, uitgedrukt...Voor het eerst sedert we voor het eerst in Hongarije waren (circa 25 jaar geleden) werden we geconfronteerd met sneeuw-hó. Dit is een artikel waardig...dus een heuse sneeuwwandeling en daarna een tocht met de auto in de omgeving met de camera in aanslag . Hierover gaat dit fotoverslag.

Het fotoverslag.



Rita, goed ingeduffeld en de sneeuwwandeling kan beginnen. En onderweg lekker "socialiseren"...



Sneeuw of geen sneeuw de postbode bezorgt, zoals steeds, de post. Voilà te voet en met de slede...je moet er maar aan denken.



En zo vonden we de dichtsbijzijnde "brievenbus" van de Hongaarse posterijen.



De kleuters uit de lokale kleutertuin trokken er op uit, flink ingeduffeld, voor een fikse winterse wandeling in de Szent István straat. Hier gaat men de sneeuw niet te lijf met tonnen zout, neen later werd de straat gewoon geruimd en voor een stuk zelfs manueel.



Het dagverblijf voor gepensioneerden en gehandicapten lag er zo bij...



De 'turul' vogel van het Trianon monument, in het centrum van het dorp heeft ook zijn portie sneeuw gehad.



In de lokale superette is het reeds Pasen, althans volgens de decoratie binnenin.



Het monument van de herder met zijn trouwe herdershond zag er zo uit na die fikse sneeuwbui.



Een sneeuwmuts en dito sjaal zouden we dit kunnen noemen..zou dat warm zijn?



En toch is Pasen in zicht, aan sommige huizen kan men dit waarnemen. Dit beeld in de sneeuw is wel ongewoon...



Dit kunnen we dan een "laagje" sneeuw noemen of een "dik pak" in ons lokaal dialect.



Een aantal kloeke kerels maakten zowaar een sneeuwman op het dorpsplein, vlakbij het Trianonmonument. In de achtergrond een van de twee "crèmeries" ofte koffie- en ijssalon, die ons dorp rijk is.



Wijngaarden in de sneeuw, dit is eens iets anders dan diezelfde wijngaarden in de blakende zon.



Een van de vele  lokale wegen in de directe omgeving, de sneeuw ligt er nog maar de weg is mooi vrijgemaakt zonder gebruik van al dat zout, waarmee wij zo gul - al te gul - mee omspringen.



Die begrijpen er  niets meer van, een pas teruggekeerd koppel ooievaars, vinden zowaar sneeuw in hun nest. Deze dieren hebben het nu wel lastig om voedsel te vinden. Ze kwamen dan ook later aan dan vorige jaren.



Mooie plaatjes schieten in de omringende puszta gebieden is nu niet moeilijk.



Dit jaar ligt de puszta er vrij nat bij, wat eigenlijk wel normaal is, doch dit jaar zagen we poelen op plaatsen waar dat voordien niet het geval  was. Het was inderdaad een vrij natte winter. Deze foto kunnen we ook landschapspoëzie noemen.



Dit slotplaatje verenigt heel wat Hongaarse aspecten: een traditionele pomp met bijhorende drinkbak, gebruikt om in de zomer het vee te drenken en een troep ganzen (zowel Grauwe Gansen, als Kolganzen) die nu overal in de puszta pleisteren. Vele van deze ganzen broeden hier zelfs in de directe omgeving. Ook in de zomer kan dit gebied vrij nat zijn. Het is in feite een natuuroverblijfsel van een gebied waar het socialistische bewind, destijds rijst wilde verbouwen.

Slotbeschouwing: ook wij snakken naar de lente die dit jaar blijkbaar maar niet wil komen en we kijken uit naar Pasen en de tradities hier in het land van de Magyaren.

Bron: eigen ervaring, eigen foto's.