De laatste 2 maanden heb ik 3 bijtincidenten vernomen tussen hond en kind. Eén van deze honden is geadopteerd, 2 andere honden werden afgemaakt en ik ben zeker dat dit niet had gemoeten! Onze kinderen moeten leren hoe ze met een hond moeten omgaan en mogen hem niet zien als een grote levende knuffelbeer!

Eén probleem: ook veel volwassenen weten niet hoe ze met een hond om moeten gaan, hoe zouden de kinderen het dan kunnen weten?

Wilfried en ik doen heel wat huisbezoekjes en moeten heel vaak vaststellen dat men ofwel niet de juiste raskeuze heeft gemaakt, of dat ze de hond voor de kinderen gekocht hebben of dat ze eigenlijk gewoon geen tijd hebben voor een hond maar dat beseften ze pas als de hond er was. Ik vind het schrijnend en het doet me hartpijn…

Honden zijn dieren en dieren leven op basis van hun instincten. Zij kennen geen gevoelens van haat, schijnheiligheid of jaloezie. De mensen schrijven deze gevoelens toe aan de hond omdat ze minder om minder beseffen dat een hond een héél andere taal spreekt dan de mens. Een hond toont hoe hij zich voelt op basis van zijn lichaamstaal.

Een voorbeeldje:

Het kind des huizes loopt altijd achter de hond. De hond stapt elke keer weg omdat hij eigenlijk rust wil. Het kind vindt het echter een fijn spelletje en blijft achter de hond aanlopen. Op een bepaald moment staat de hond in een hoekje en kan hij niet meer weg. Hij begint te tongelen, en het wit van zijn ogen wordt zichtbaar. Hij kan niet weg en het kind blokkeert hem. Het kind hangt rond zijn nek (knuffelen noemt men dit in mensentaal), de hond toont zijn tanden, maar het kind ziet het niet of vindt het zelfs plezant en herhaalt het ‘knuffelen’. De ouders van het kind staan er op een paar meter af en zijn het hele spektakel aan het filmen voor op sociale media, want het is zo schattig!!

De hond zijn signalen worden dus volledig genegeerd, hij krijgt meer en meer stress, de stress stapelt zich op en het kind blijft maar rond zijn nek hangen. En dan plots gebeurt het, de hond hapt naar het kind om het duidelijk te maken dat hij het niet meer kan verdragen.

Paniek alom: de hond wordt gestraft en wordt onmiddellijk verwijderd uit huis, de tuin in of de bench want hij is VALS. Binnen de kortste keren zit hij in het asiel of zal hij worden ingeslapen wegens ‘VALS’.

Ik walg van het woord VALS als het op een hond aankomt. Honden zijn niet vals, honden kunnen het immers niet zeggen als ze het niet graag hebben, ze kunnen alleen hun lichaamstaal gebruiken die dan nog eens door de mens niet herkend wordt!!

Deze hond wou het kind geen pijn doen, hij wou het kind helemaal niet bijten. Hij heeft zo zijn best gedaan om het kind duidelijk te maken dat hij het écht niet graag had, hij heeft met zijn lichaamstaal bijna gesmeekt van ‘toe, gun mij alstublieft rust’, maar het kind begreep zijn taal niet, en ook de ouders van het kind zagen het niet aankomen waardoor ze ook niet ingegrepen hebben.

De hond heeft niet gebeten om te doden, de hond heeft gewoon een correctiebeet gegeven, zoals honden elkaar corrigeren en ook moederhond het doet met haar pups.

Had bovenstaand bijtincident kunnen vermeden worden?

JA HOOR!!!!! Er is een hond in huis genomen en het is belangrijk dat je begrijpt hoe een hond in elkaar zit, het is belangrijk dat je zijn signalen leert zien en hier ook rekening mee houdt.

Men moet ook stoppen om een hond als mens op te voeden! Een hond heeft nood aan duidelijke regels en grenzen zodat hij weet wat van hem verwacht wordt. Als hij het niet weet, wordt hij onzeker. Honden mogen steeds meer en meer en worden niet meer gecorrigeerd waardoor het uit de hand loopt. Mensen zijn ook niet consequent. Hij mag eigenlijk niet in de zetel, maar toch zit de pup al in de zetel!? Veel probleemgedrag van de pup wordt zelfs weggelachen of zelfs herhaaldelijk aangemoedigd zodat ze het mooi kunnen filmen, uiteraard voor op Instagram en facebook!

Hieronder zie je een foto van een baby die tegen de rug van de hond wordt gelegd. Als je heel eerlijk bent met jezelf, en je ziet deze foto passeren op je smartphone, wat zal je reactie zijn? ‘oh, zo cute’, ‘schattig’.

Wat zie ik?

Als ik dergelijke foto’s zie, krijg ik rillingen over mijn ganse lijf want het bevalt de hond totaal niet! Je ziet duidelijk het wit van zijn ogen in combinatie met de oren die naar achter liggen. Moest dit te lang duren of ze blijven de baby op de rug leggen tot er een mooie foto van komt, kan het fout lopen.

Als wij baasjes deze kleine signalen van onze hond leren begrijpen, zouden er een heleboel bijtincidenten vermeden kunnen worden. Ga dus aan de slag en zorg zelf voor een wereld van verschil!

Dit overzicht zou in huis moeten hangen en dien je dagelijks met je kind te overlopen tot het een vanzelfsprekendheid is (bron: https://www.licg.nl/honden/#kinderen-en-honden – héél interessante site!).

Een aantal interessante informatiebronnen op een rij:

Boek van Chris Dusauchoit: ‘Mijn hond en ik’. Dit boek is gemaakt op kindermaat opdat ze hun harige vriend beter zouden leren begrijpen.

https://www.licg.nl/

https://hondenlot.nl/gedragstherapie/stresssignalen.html

https://www.thebluedog.org/nl

https://dierbareontmoetingen.nl/

Mijn wens voor 2020 aan alle baasjes, lees boeken/websites over de lichaamstaal van je hond en leer alstublieft ook je kinderen hoe ze met een hond moeten omgaan! Alleen zo is hond en kind een veilige combinatie!

Ik heb tot nu op mijn blog nog nooit de naam vermeld van de hondenschool waar ik training geef. Dit vooral omdat mijn blog niet alleen gevolgd wordt door mensen uit de directe omgeving. Daarnaast is de hondenschool er voor het aanleren van basisbevelen en is mijn blog er vooral om mensen te ondersteunen in de opvoeding van hun hond. Twee totaal verschillende dingen dus.

Hondenschool ‘Onze Gezel’ is sinds kort verhuisd naar een nieuwe locatie omdat het contract van de locatie in Welle verviel na 36 jaar. Het vinden van een nieuwe locatie verliep niet van een leien dakje, maar eind goed al goed! We bevinden ons nu op de Thontlaan te Denderleeuw, en hebben de helft van het oude voetbalplein van FC Dender ter beschikking. Er is nog wat werk om alles in orde te krijgen. Zo moeten we een deel van het vroegere voetbalgebouw ombouwen tot een kantine, moet er sanitair aangelegd worden en moet ook het volledige terrein afgesloten worden. Dit alles brengt wel wat kosten met zich mee.

We verkopen kalenders voor het jaar 2020 met elke maand een nieuwe foto van een hond uiteraard. Alle foto’s zijn genomen van de honden van leden van onze hondenschool tijdens de lessen of op uitstap.

Wie wil onze hondenschool steunen in de opbouw van de nieuwe locatie en wenst een kalender aan te kopen? Het is 8 euro voor een kalender in A4-formaat.

Graag een seintje via mail naar hondentraining-met-passie@outlook.be en ik bezorg jullie de kalender.

ALVAST HARTELIJK DANK in naam van het volledige team van ‘Onze Gezel’.

Nu zaterdag is het de tweede ‘Onze Gezellige Quiz’ in samenwerking met hondenschool ‘Onze Gezel’ waar ik al 5 jaar deel van uitmaak!

Graag een avondje plezier en vertier: schrijf je dan zeker in!

Je hond leren alleen zijn, is een training die vaak vergeten wordt in de opvoeding van de pup. Dit probleem stelt zich vooral bij mensen die elke dag thuis zijn én ook bij mensen die wel gaan werken maar meerdere honden hebben.

Veel fokkers stellen meestal voorwaarden en één daarvan is dat ze willen dat de baasjes vaak thuis zijn. Sommige fokkers (en zelfs asielen) verkopen zelfs geen hond als je niet kan garanderen dat hij maximum 4 uur per dag alleen zal zitten. Soms kan het gewoon niet anders en als je hond nooit geleerd heeft om langer dan een paar uur alleen te zijn, zal dit vroeg of laat problemen met zich meebrengen.

Honden worden meer en meer vermenselijkt en net daar gaat het verkeerd! Een hond is een dier, met instincten en kijkt niet op zijn uurwerk als hij een dag alleen thuis is. Je kan de tijd thuis aangenaam maken door je hond bvb. vrij in de tuin te laten lopen (uiteraard met beschutting tegen felle zon en regen) en te zorgen voor speeltjes of andere uitdagingen met lekkers. Geef je je hond niet zelf ‘een job’, dan zal hij er zelf wel ééntje zoeken, maar dat is meestal geen waar de baasjes tevreden mee zijn.

Ben je echt veel te lang weg elke dag, kan je altijd een familielid, vrienden of gespecialiseerde mensen vragen om de hond even uit te laten of gewoon even gezelschap te geven.

Opbouwen

Het is gewoon een kwestie van training. Doe het stap voor stap en leer je hond beetje bij beetje alleen zijn. In het begin verlaat je gewoon een bepaald deel van je woning waar de hond alleen moet blijven maar kan hij je nog zien. Dit bouw je rustig op tot je al eens uit het zicht kan verdwijnen. Als dit goed begint te lukken, verlaat je even de ruimte en sluit je de deur achter jou, zonder ook maar enige vorm van aandacht aan de hond te geven en komt na een minuutje opnieuw binnen, opnieuw zonder hier veel aandacht aan te besteden als hij enthousiast staat te springen. Hij moet wennen aan alleen zijn en dus moet je van weggaan en thuiskomen iets heel normaal maken. Je bouwt dit rustig op naar 5 min, 10 min, enz.

Als je écht buitenshuis gaat, mag je, net zoals bij het aanleren, dus ook geen afscheid nemen van je hond. Je gedraagt je op dezelfde manier als wanneer je gewoon naar een andere ruimte zou gaan. Als je wel afscheid neemt, zal de hond hier feller op reageren dan wanneer je dit niet doet.

Kom je terug thuis, besteed je opnieuw geen aandacht aan de hond. Veel mensen beginnen dan enthousiast de hond te begroeten (vaak uit schuldgevoelens omdat de hond alleen heeft gezeten), terwijl dit voor niets nodig is. Je komt gewoon binnen en negeert de hond. Niet alleen werk je zo aan een rustige hond, je stimuleert hem daarnaast ook niet om je enthousiast te bespringen. De hond reageert immers niet op jouw thuiskomst, maar wel op jouw enthousiaste begroeting.

Test maar eens uit! Kom binnen zonder iets te zeggen en je zal merken dat je hond zelf ook minder enthousiast reageert. Honden die dit echter al jarenlang zo gewend zijn, zullen het zien van hun baasje onmiddellijk associëren met ‘ik moet wild en enthousiast mijn baasje begroeten’. In deze gevallen zal het iets langer duren eer de hond rustig reageert en zal dit afhangen van hoe consequent je hem negeert bij het naar binnen komen. Dit is een héél moeilijke voor veel mensen, maar kan een wereld van verschil zijn in het gedrag van je hond naar jou toe én ook naar bezoek toe! Wist je trouwens dat opspringen één van de grootste frustraties is bij veel baasjes. Als de pup het nooit leert, moet hij het ook niet afleren.

Ken je hond

Je hebt je hond geleerd om alleen te kunnen zijn, maar toch bijt je hond vanalles kapot bij je afwezigheid. In dit geval, zou ik zeker het advies geven om al de verleidingen weg te doen of ervoor te zorgen dat hij er niet bij kan en hem in een afgesloten deel van de woning of tuin te zetten als je weg bent. Het heeft immers geen enkele zin om je kwaad te maken voor al wat kapot is gebeten, want je hond zal de straf hier niet aan linken en zal eerder de volgende keer minder graag bij jou komen omdat je je boos maakt en hij niet weet waarom. Ruim de rommel dus gewoon op zonder hier veel aandacht aan te geven en zorg ervoor dat dit de laatste keer was.

Ander ongewenst gedrag dat naar boven kan komen is uitvoerig blaffen of putten graven. Meer hierover in mijn artikel van 31-05-2018: ‘Voelt een hond zich gelukkig in een bench’ (zie bijgevoegde link onderaan)

Meerdere honden

Voor alle duidelijkheid: koop er nooit een tweede hond bij als speelkameraadje voor je hond zodat hij niet meer alleen is!! Dit kan serieus tegenvallen als je hier niet op voorbereid bent! Hiervoor verwijs ik graag naar een eerder artikel op mijn blog ‘Een hond erbij, bezint eer ge begint’ dd. 26/01/2018. (Ook deze link vind je onderaan bijgevoegd)

Waar meerdere honden zijn, vergeet men soms om met elke hond afzonderlijk dingen te doen.

Waarom is dit belangrijk?  Elke hond moet leren om zelfstandig te leven. Als je een oudere hond hebt en je haalt er een jonger exemplaar bij, zal de jongere zich spiegelen aan de oudere en zich daar ook door beschermd voelen. Hij steekt zich als het ware weg achter de volwassen hond. Daardoor zien we vaak angstige hondjes als ze er plots alleen voor staan, want ze hebben het nooit geleerd. Het is ook belangrijk om de pup dit van in begin te leren. Dit vraagt meer inspanning én ook veel meer tijd van de baasjes, maar vroeg of laat zal je blij zijn dat je dit hebt gedaan!

Om een voorbeeld te geven: ons Kyra is nu 12 jaar en kan geen grote wandelingen meer aan. Dus maak ik eerst een kleine wandeling met haar alleen waar ik haar uitgebreid laat snuffelen en slenteren. Daarna maken we een grote en actieve wandeling met de jongste. De jongste gaat nog naar de hondenschool, terwijl de oudste rustig thuis blijft. Dit verloopt zonder problemen en komt beide honden ten goede. Kyra kan even genieten van tijd voor haar alleen en Prisca heeft geleerd dat ze ook alleen dingen aankan. Iedereen gelukkig!

Toch heb ik onlangs gemerkt dat ik Prisca ook moet leren om écht alleen te zijn. Ik moest met Kyra naar de dierenarts voor haar jaarlijks onderhoud en we waren 2 uur weg. Prisca is de ganse dag niet zichzelf geweest. Ik ga wel met Kyra wandelen terwijl Prisca alleen in de tuin blijft, maar ik ben nog nooit 2 uur weg geweest. Dit is dus iets waar ik zal moeten aan werken en tijd in steken want er zal een moment komen dat ze alleen zal zijn.

Raskeuze

Graag wil ik ook nog vermelden dat sommige rassen van nature moeilijk alleen kunnen zijn. Neem dus niet zomaar een ras omdat je het mooi vindt, maar omdat je het kan geven wat het nodig heeft! Informeer je altijd goed vooraf naar de eigenschappen van het ras waarin je geïnteresseerd bent.

Hieronder een aantal foto’s van rassen die niet graag alleen zijn en ongewenst gedrag kunnen vertonen. Rasgerelateerd of niet, een consequente training kan hier zeker het verschil maken!!

Boven: Beagle, Chihuahua, Weimaraner - Onder: Maltezer, Boxer, Husky

Bijlagen:
https://www.bloggen.be/hondentrainingmetpassie/archief.php?ID=3094658   
https://www.bloggen.be/hondentrainingmetpassie/archief.php?ID=3051070   

Vaak komen mensen bij mij met de vraag dat hun hond wild is in huis. De eerste vraag die ik dan stel is: ‘Gaan jullie alle dagen wandelen?’.

De antwoorden die ik dan krijg zijn:

• ‘dat proberen we toch, maar we hebben een grote tuin hoor’

• ‘vooral in het weekend’

• ‘alle dagen laten we hem toch een paar keer uit voor zijn behoefte te doen’

Die antwoorden zeggen zoveel over hoe het er echt aan toe gaat.

De tuin alleen is niet voldoende! Een hond maakt zich moe door een combinatie van fysieke inspanning (het wandelen) en de mentale inspanning (het lezen van de buurtkrant met zijn neus, snuffelen dus). De tuin bevat geen interessante geuren meer, en buiten het jagen op vogels of andere dieren en wat rondkuieren in de tuin gebeurt er niet.

De hond buiten laten om zijn behoefte te doen, is ook niet voldoende! Dat wil dus zeggen dat ze met de hond buiten lopen tot hij zijn kakske gedaan heeft en dan snelsnel weer naar binnen gaan. Dit kan wel een aantal keren per dag gebeuren voor mensen die geen tuin hebben, maar dan is daarnaast een lange wandeling ook nog aan te raden om écht zijn energie kwijt te geraken.

Uiteraard kijkt ieder baasje er nauwgezet op toe dat zijn viervoeter geen vuil achterlaat op en tegen eigendom van anderen!

Het weekend alleen volstaat niet. Het is het moment dat we misschien meer tijd hebben, maar een hond heeft niet alleen in het weekend behoefte om zijn energie kwijt te geraken. Hij zit daar elke dag mee en moet zijn ei kwijt kunnen, want anders kan ongewenst gedrag de kop opsteken.

De tweede vraag die ik dan vaak stel is: ‘Waar zit de hond als jullie gaan werken of weg zijn?’

De bench is hier een geliefkoosde oplossing voor. De hond zit vast en kan geen kattenkwaad uithalen zoals graven van putten, dingen stuk bijten, blaffen, ...

Toch zou ik de mensen met een tuin willen aanraden om hun tuin te gebruiken bij afwezigheid. Daar kan de hond écht hond zijn en zich uitleven! Misschien zit er een vogel in de tuin en jaagt hij daar achter, misschien lopen er koeien of paarden in de buurt van de tuin die hij als job steeds kan ‘wegjagen’ als ze te dicht bij de afsluiting komen, misschien zijn er wel andere honden in de buurt die hij kan observeren of ambeteren, misschien ruikt hij wel een mol onder de grond en begint hij te graven. Tja, je hebt gekozen voor een dier met instincten toch? Sowieso valt er buiten veel meer te beleven dan binnenshuis in een kleine bench.

En ja, ook bij mij gebeurt het al eens dat ik geen tijd of zin heb om te wandelen, maar dan bestaan er nog andere oplossingen en kan je bvb. de korrels rondstrooien in de tuin en moet de hond dus zijn eten zelf gaan zoeken met zijn neus. Als surprise steek je tussen de korrels hier en daar ander lekkers om hem te stimuleren om verder te zoeken. Er bestaan nog andere geurspelletjes die je in bijlage bij dit artikel kan terugvinden.

Alles is beter dan de hond alleen maar te knuffelen!

De hond is een intelligent wezen dat beweging en uitdaging nodig heeft! Geef hem dus dat wat hij nodig heeft én laat hem vooral HOND zijn.

Bijlagen:
Geurspelletjes voor de hond.docx (506.2 KB)   

Elk baasje zoekt zorgvuldig naar een naam die bij de hond zou kunnen passen. Meestal hebben ze op voorhand al een naam in gedachten, vaak eerder al eens gehoord of gelinkt aan een figuur of persoon van op televisie. Soms zit er een persoonlijk accent in de naam.

Stamboom Sint-Hubertus

Als de hond afkomstig is van een fokker die aangesloten is bij Sint Hubertus, zal gevraagd worden om een naam te kiezen die begint met de letter van dat geboortejaar. Mijn jongste hond is geboren in 2016 en de letter was toen ‘P’. Aangezien de fokster Priscilla heet, hebben we daar een verkorting van gemaakt en werd het ‘Prisca’.

Op zich is het geen probleem om de pup met een stamboom een officiële naam te geven op papier met de gevraagde beginletter, en daarnaast een roepnaam te voorzien. Toch merk ik dat de meeste mensen de letter respecteren. Niet altijd evident als de letter bijvoorbeeld Q is. Toch gaat men hier heel inventief mee om: zo heb ik al een Q (uitgesproken in Engels) op de hondenschool gehad en een Quiqui (uitgesproken als Kiki).

Waar op letten bij de keuze van een naam?

Liever kort en krachtig zoals bvb. Bobby, Max, Beau, Sam, Billie, Balou, … Dit zijn namen die al lang meegaan en ook blijvers zijn, net omdat je ze in één adem kan uitspreken als je iets van je hond verwacht.

Een te lange roepnaam voor de hond is niet aan te raden. Elke keer dat je iets beveelt aan je hond, dien je die lange naam uit te spreken om zijn aandacht te krijgen en ben jij sneller moe dan je hond.

Zo hebben we eens een hondje op de hondenschool gehad met de naam Nymeria (uit Game of Thrones). Ik heb de baasjes aangeraden om Meria te roepen, zeker als het training bevat.

Een ander voorbeeldje is Jean-Jacques. Ik vind dat super gevonden voor een hondje en het past ook echt bij hem, maar het is te lang als je met hem aan de slag gaat. Op training wordt dit dus Jacques.

Mensennamen van vroeger

Er is een nieuwe trend in de hondennamen waarbij gekozen wordt voor mensennamen vroeger. Zo hebben we bijvoorbeeld Theo, Alice, Maurice, Modest, Gust, Jules, Jacques, Odette, …

Prachtig vind ik dat!

Engelse namen blijven het ook goed doen

Jack, Sue, Angel, Sky, Bailey, Shadow, Spike zijn een handgreep van Engelse namen. Engelse namen komen vaak uit een of andere film of serie op televisie. Zo heb je onderandere ook Rocky en Rambo als populaire namen.

Grappige namen

Wat ik vooral uiterst grappig vind is dat je bvb. een Yorkshire terrier hebt die Tarzan heet of een stevig gebouwde Duitse herder met de naam Fifi

Probleempje

Onlangs heb ik het hondje Zita voor mij gehad. Leuke naam tot we aan de oefening van de houdingen begonnen. Het bevel ‘Zit’ is geen optie voor Zita. We hebben er dan maar ‘poep’ van gemaakt. Andere mogelijkheden in dit geval is het bevel in het Frans uitspreken ‘assis’ of ‘neer’.

Nog zo een voorbeeldje is Nena. Deze kan je moeilijk corrigeren met het bevel ‘neen’. Gelukkig zijn er voldoende alternatieven zoals foei, af, mag niet, …

Welke naam er ook gekozen wordt, ik ben nog nooit een hond tegengekomen waarvan de naam niet bij de hond past. Laten we dus concluderen dat de baasjes dit uitstekend kiezen!

Graag wil ik iedereen een boeiend 2019 wensen met op de eerste plaats een goede gezondheid. Het is een cliché, maar alles gaat of staat toch daarmee!

Daarnaast wens ik ieder van jullie veel geluk en plezier met familie en vrienden en uiteraard ook met onze trouwe viervoeters!

Ik kijk alweer uit naar een spannend jaar met veel aangename ontmoetingen met hond en baas. Hondentraining is namelijk een teamspel waar de baasjes geleerd wordt hoe ze hun hond leren luisteren én ook opvoeden. Oefening baart kunst, en na een intensieve periode van training/opvoeding kunnen beiden optimaal genieten van elkaar!

Ik ben fier dat ik hiertoe kan bijdragen.

Hondengedragsbegeleider Geert De Bolster deelt in bovenstaand artikel mee dat je met een pup beter niet naar de hondenschool trekt.

Ik veronderstel dat dhr. De Bolster nog nooit op een hondenschool geweest is en dus ook niet weet hoe het werkt. Hierbij nodig ik hem graag eens bij ons uit!

Zelf ben ik al meer dan 4 jaar vrijwillig hondentrainer op een hondenschool. Ik doe dit met hart en ziel en doe veel meer dan de baasjes ‘een paar trucs’ leren.

In alle puppyadviezen zal je lezen dat je je pup tot de leeftijd van 14 à 16 weken zo veel mogelijk indrukken moet laten opdoen (verkeer, andere mensen en dieren, huishoudelijke apparaten, …). De hondenschool is dé plaats waar de pup met andere honden leert omgaan. Na de training is er bij ons een speelmoment onder de pups en daar zie je inderdaad dat sommige pups de eerste keren schrik hebben en bescherming zoeken. Ik begeleid de baasjes hier optimaal bij en na een paar weken, hebben ze een zelfverzekerde pup die mee gaat ravotten. Ik heb nog geen enkele hond gehad die nadien naar andere honden uithaalt. Ik bekijk ook nauwgezet dat ik geen kleine hondenrassen meng met de grote. Elke les zie je hen meer en meer openbloeien.

Zelf ben ik trouwens tegen privéles voor een pup. Niet alleen zijn het vaak dure lessen, de hond mist daarnaast een belangrijk deel van socialisatie. Dit is trouwens iets wat ik al gemerkt heb bij honden die later die naar de hondenschool komen en dus de puppyles hebben overgeslagen. Vaak weten deze honden niet hoe ze met soortgenoten moeten omgaan, evenals de baasjes gaan hier heel vaak onhandig mee om.

Er is iets waar ik dhr. De Bolster wel in kan volgen en dat is dat hondenschool vooral gehoorzaamheid is, en dat de opvoeding thuis dient te gebeuren! MAAR ook hier ondersteun ik de baasjes ten volle! Ik geef heel wat opvoedingstips mee en de mensen mogen mij ook altijd na de trainingsuren contacteren als ze niet weten hoe ze bepaalde dingen moeten aanpakken. Ik doe dit volledig belangeloos want mijn leuze is ‘verlaat nooit het pad van je passie, voor het pad van het geld’.

Dus mensen, laat jullie niet afschrikken door dit artikel en ga met een gerust hart naar een hondenschool. Meestal zijn dit héél gepassioneerde mensen, want anders zouden ze dit niet vrijwillig doen!

Bijlagen:
WP_20170419_19_55_22_Pro.mp4 (8 MB)   

De laatste tijd zie ik meer en meer honden die te zwaar zijn. Hun lichaam is volledig buiten proportie en je ziet geen taille meer. Bij een hond met een gezond gewicht, kan je zonder moeite de ribben nog voelen.

Een te magere hond komt ook soms voor en dan vooral bij de actieve rassen die zelden of geen rust kennen en hopen energie verbruiken zoals bvb. de border collie. Er zijn mensen die al geprobeerd hebben om meer voeding te geven, maar dit lost het niet op. Dit zal waarschijnlijk de aard van het beestje zijn… De windhond is een ras waar het abnormaal is als je zijn ribben niet ziet. Dit hoort bij hen en wil niet zeggen dat ze te mager zijn.

Visuele voorstelling van het gewicht:

(Bron: www.platinum.com)

Zwaarlijvigheid bij dieren is net zo slecht als bij mensen en brengt heel wat gezondheidsproblemen met zich mee: hart- en vaatziekten, suikerziekte, gewrichtsproblemen, kortademigheid, enz. Daarnaast heeft de zwaarlijvige hond vaak ook zo goed als geen courage meer om te bewegen, waardoor het probleem alleen maar lijkt te verergeren.

Elke keer als ik een zwaarlijvige hond zie, kan ik het mij niet laten om de mensen hierop aan te spreken. Meestal kijken ze mij dan raar aan en krijg ik opmerkingen à la: ‘Ja, maar ze eet toch zo graag een tussendoortje’ of ‘Hij kan zo lief kijken als ik aan het eten ben, dat ik medelijden krijg en hem toch wel wat laat mee-eten’ of ‘Hij eet nochtans niet veel hoor’.

Waarom blijven mensen zelfs hier enkel en alleen met hun hart beslissingen nemen? Het gaat hier toch over het welzijn van je lieveling? En willen we hen niet allemaal liefst zo lang mogelijk bij ons hebben? TUURLIJK WEL! En ik weet héél zeker dat iedereen zijn hond héél graag ziet en dat ze dit doen met de beste bedoelingen, maar het is niet goed! Een hond heeft alleen maar baat bij een gezond gewicht en zal van hem ook een gelukkigere hond maken met een langer leven!

Hoe pakken we dit dan juist aan?

Keuze van voeding

Een hond is een dier dus begin al met hem niet als mens te voeden en te laten mee-eten van tafel, maar beperk het tot zijn eigen voeding. Veel honden zouden immers blijven eten. Het lijkt soms zelfs alsof ze steeds honger hebben! Het is dus aan ons baasjes om hierop toe te zien en de hond niet meer te geven dan goed is voor hem.

Wij mensen steken in de loop van de dag al snel eens een tussendoortje in onze mond. Dit trekken we ook door naar onze huisdieren terwijl zij dat niet nodig hebben. Geef je toch graag af en toe een koekje aan je hond, doe dit dan enkel nadat hij er iets voor gedaan hebt zoals bvb. eens gaan liggen of stuur hem eerst naar zijn mand en geef hem dan pas zijn koekje als beloning. Zo heeft hij er toch (een beetje) voor gewerkt. Eén koekje volstaat als beloning, het hoeven er geen 10 te zijn. En heb je door omstandigheden toch te veel tussendoortjes aan je hond gegeven, dan geef je die dag minder hondenvoeding ter compensatie.

Dierenvoeding ondergaat héél serieuze controles en biedt alles wat je hond nodig heeft. Er bestaan héél wat soorten voeding van korrels tot echt vlees tot blikvoer. Dit laatste vindt de hond heerlijk, maar is niet het beste omdat dit voor meer dan 70% uit water bestaat…

Hondenvoeding is dan nog eens onderverdeeld in het type hond van junior tot senior, zijn soms zelfs rasgebonden en houden zo dus ook rekening met de grootte van de hond.

Voedingsbehoefte

Dit verschilt van hond tot hond en hangt af van verschillende factoren: ras, leeftijd, geslacht, grootte en bewegingsbehoefte.

-        Fysieke inspanning (ras/leeftijd): Een hond die veel beweging nodig heeft, verbruikt veel energie en heeft dus een grotere voedingsbehoefte dan een hond die minder beweegt. Een oudere hond, wordt rustiger en slaapt meer. Hij verbruikt minder energie, dus minder voedsel aanbieden is hier de boodschap.

-         Castratie/sterilisatie: Honden die dergelijke ingreep hebben ondergaan, hebben een lagere energiebehoefte waardoor dus minder voer moet gegeven worden. Hier loopt het mijns inziens het meest fout. Mensen blijven evenveel voedsel geven dan ervoor, waardoor de hond in gewicht toeneemt. Er zijn mensen die denken dat een castratie of sterilisatie automatisch leidt naar een dikke hond, maar dat is niet zo. Je moet je gewoon aanpassen aan het feit dat je hond van dan af minder voedsel nodig heeft omdat zijn/haar lichaam minder energie verbruikt.

-        Grootte van de hond: Een kleine hond heeft een snellere stofwisseling en verbrandt veel sneller energie dan een grotere hond. Een kleine hond kan geen grote porties in één keer verwerken, dus geef je hen beter 2 à 4 keer per dag te eten.

Als je hond te zwaar is, zou ik er niet op eigen houtje aan beginnen. Zwaarlijvigheid kan trouwens ook andere medische oorzaken hebben. Laat je lieveling dus eerst eens controleren bij je dierenarts en als alle andere gezondheidsproblemen uitgesloten zijn, kan deze u verder helpen met een dieet- en beweegplan.

Hoe doe ik het met mijn honden?

Mijn honden krijgen korrelvoeding, aangevuld met zalmolie. Ze krijgen 1x per dag te eten en dat is ’s avonds na onze avondwandeling. We wandelen niet altijd op hetzelfde uur, dus het tijdstip van eten geven varieert. Zowel Kyra als Prisca zijn gesteriliseerd.

Kyra is nu 11,5 jaar oud en krijgt al jaren dezelfde korrels. Tot nu toe is zij hier altijd goed mee geweest: nooit maag- en darmproblemen en een goede stoelgang. Een oude hond krijgt normaal aangepaste voeding, maar sinds de komst van onze jongste, is Kyra aan haar 2^de leven begonnen en ravot ze meer. Toen ik mijn dierenarts aansprak om aangepaste seniorenvoeding te geven, raadde ze me aan om toch verder te doen met de huidige omwille van het opnieuw actiever zijn. Ze ziet er goed uit, is niet meer zo dartel als vroeger, maar kan zich toch goed weren tegen de jongste en behoudt met glans en glorie haar plaats als roedelleidster