Men notere 17 november 2009. J en J (respectievelijk Jan Lauwaert en Jan Bracke) hadden een beetje stress. Waar diende er te worden gespeeld? Op Berlare of op Schoonaarde? Na de nodige telefoontjes bleek het Schoonaarde te zijn. Die aarde bleek helemaal niet schoon te zijn. Of de plaatselijke visboer had er zijn afval gedropt of … in ieder geval de visgeur was niet te harden. Dit wat de kanttekeningen betreft.

Op het veld deden die van ons, o ja we spreken over de scholieren, het naar behoren. De eerste overwinning? Het zou kunnen, want SK Berlare kon offensief weinig klaarspelen. Jasper aan de haal en yes yes yes de 0-1 stond op het bord. Vreugde alom en ook de meegereisde supporters deden wat van supporters verwacht wordt. Het sleutelmoment van de eerste helft was echter dat onze doelman Diego -woonachtig te Uustakker- een geweldige reflex etaleerde op een schaarse poging van Berlare.

Na de break waren er vooral rommelige fazen te noteren, met de gelijkmaker ook van Berlare. Hoe dit doelpunt tot stand kwam, zal ik jullie besparen. Het was om je nagels op te eten. Diezelfde nagels kon je zo horen kraken voor onze bank. J en J werden zenuwachtig. Veel te voorbarig natuurlijk, want kapitein Andreas bezegelde de wedsrijd in het voordeel van Hogerop: 1-2. Het werd tijd. Bij sommige spelers was het twee jaar geleden dat ze nog eens konden winnen. De gekende schuifduik kon dus ook niet uitblijven. Iedereen gelukkig naar huis, de 0 was van de tabellen.
Deden mee aan deze happening: Jens, Lorenzo, Pieter, Thales, Lander, Jonas, Kjell, Jasper, Guus, Bastiaan, Arnout, Rico, Thomas, Matthias, Diego en Andreas.