Opstelling van de dag voor het dreamteam U10 KFC HO Kalken
Coach: Gertjan Van Eeckhout
Afgevaardigde: Sylvia Rogiers
Team: doelman Jorre; achter Myrddin; uitschuivende achters Jef, bijgestaan door Stijn en Joppe; inschuivende middens Max-Emile, Senne en Arjen; spits Michiel

Aanvang wedstrijd vervroegd wegens kerstverplichtingen Borsbeke naar 13u

Beste sportliefhebbers, rekening houdend met de overvloedige regenval was het te verwachten dat er weinig voetbalvelden optimaal zouden bijliggen. De kalklijnen verwaterden en vormden in de anders thans prachtig onderhouden terreinen (cfr. recht, vlak, ok qua afmeting, voorzien van voetbalgras) witte beekjes. Gelukkig is de tong en de schrijfhand van de Borsbeekse blogverantwoordelijke niet zo slecht als zijn dieptezicht en kon het vlakke terrein blijkbaar geapprecieerd worden. De truc van het vervroegde uur (cfr. verwarrend metabolisme van onze anders wetenschappelijk begeleide spelersgroep) werd door ons sportief aanvaard en HO was van plan om Borsbeke daarvoor de nodige prijs te laten betalen.

HO begon schitterend aan het duel: na twee minuten trok Arjen -op aangeven van Senne- door de bezoekende verdediging en hij schoof de bal naast de keeper in doel. 1-0. Euforie is, zo blijkt nog eens, nergens goed voor en door een verkeerde afspraak in de verdediging bracht de 'blonde bliksem' Borsbeke meteen langszij. Borsbeke verteerde de wind en de regen duidelijk beter dan HO en een wat verkleumde thuisploeg moest zijn diesel telkens opnieuw op gang trekken. Veel tijd was er niet, want het samenspel van de 'blonde bliksem' en een uitstekende linksachter bij Borsbeke noopten onze verdediging tot het uiterste van hun kunnen. Resultaat van de forcing: 1-2 na ruimt tien minuten. Maar HO zou zich niet naar de slachtbank laten leiden. Ferry stuurde online de nodige aanpassingen en twee minuten later nam Max-Emile de afvallende bal vol op de slof. De bal ging in een perfecte 'Ronaldo-lijn' over de keeper. 2-2. Opnieuw werd er een adempauze ingelast en bij HO was de nood aan suiker (cfr. vervroegde uur) extreem hoog. Op het kwartier waren niet alle posities bezet, Jorre verliet instinctief zijn doelraam en na goed volgwerk werd het 2-3 voor Borsbeke. In de voorlaatste minuut van eerste helft vocht Kalken toch nog terug. Michiel en Senne duwden Borsbeke opnieuw achteruit en na enkele hoekschoppen recupereerde Myrddin de bal op de middencirkel. Een strak schot richting doel, onhoudbaar voor de keeper. 3-3, de ruststand.

In de tweede helft kregen we een heruitzending van het begin van de match. Senne, Arjen en Michiel dribbelden zich niet zonder moeite door de defensie van Borsbeke. De bal maakte zich los van water en modder en vertrekt vanop de schoen van Michiel richting verste hoek van het doel. 4-3 en Borsbeke opnieuw op achtervolgen aangewezen. HO zag beduidend meer af dan Borsbeke en bracht, in vergelijking met andere wedstrijden, te weinig combinaties. Ondanks de vrees dat het geploeter en de bijwijlen ondoordachte massale beweging om Borsbeke volledig te kraken zou resulteren in een tegengoal trok Senne in een ultieme run langs de rechterlijn naar voren. Mannetje uitgekapt, wat gezien het bovenvermelde weerbericht niet simpel was, en de bal hoog voor doel. Michiel stond op de juiste plaats en met de juiste timing vloog de bal in doel. 5-3 na zes minuten. Senne mikte even later op de paal. Het mocht niet zijn.

Maar onze vrees werd waarheid en Borsbeke was te gedreven om de zaak 'on hold' te zetten. De 'blonde bliksem' en de zijnen scheurden onze verdediging opnieuw aan flarden. Op zes minuten tijd werd het 5-6. Wat een ommekeer; Max-Emile, Stijn en een uitstekende Arjen trokken de ploeg dan voor de zoveelste keer op gang. Tijdens een regen van hoekschoppen kwamen de ballen perfect voor, maar telkens misten Stijn, Michiel of Senne de beslissende touch. Tot Max-Emile in de 18de minuut nog eens achter het kanon kroop en de juiste opening vond om de bal in doel te krijgen. 6-6. Oef!

Match gespeeld denk je dan en, gezien de omstandigheden, ook een faire uitslag. Tot Myrddin opnieuw zijn tweede adem moest bijsteken om een doorgebroken Borsbekenaar de weg af te snijden richting Jorre. Hoekschop en iedereen nu voor de goal van Kalken. De bal quasi perfect voorgebracht, er volgde een afweerbeweging om de bal niet vol op zich te krijgen van 'de blonde bliksem' en met geluk tolde de bal via zijn hiel over Jorre. Binnen! Eindstand 6-7.

Borsbeke heeft eerder bewezen laag in het dal te kunnen voetballen, zodat we er van uitgaan dat, mocht het thuisterrein ooit mollenvrij en vlak geraken, hier zeker een kampioenenploeg in zit. Misschien was de zege misschien niet helemaal terecht, Borsbeke verdiende zeker de grootste pluim voor uithouding en samenspel. Kalken ook eentje voor de wilskracht, die nu jammer genoeg niets heeft opgeleverd. Proficiat aan beide ploegen en voor iedereen een fijne vakantie en een fijne Kerst. 'Relativeren jongens!' En vooral de kleine lettertjes lezen waardoor het voor iedereen duidelijk is dat het voor de sport en de leute is. (Guy De Wandel)