Weet jij nog wat er dag op dag tien jaar geleden is gebeurd op de Kruisen?

Mooie en minder mooie momenten in het leven van een voetbalclub.

KFC HO Kalken neemt op het einde van het seizoen afscheid van Mike Laureys. De kleine Waaslander, die zondag nog tekende voor de late gelijkmaker tegen Verrebroek, heeft na wat bedenktijd beslist om Hogerop te verlaten en terug te keren naar SK Lokeren-Doorslaar. "Voor mij is de cirkel rond", vertelt Mikey met een kleine krop in de keel. "Ik keer na zes seizoenen terug naar Doorslaar. Met mijn transfer van Kemzeke naar Kalken was ik op zoek naar het plezier in het voetbal. Bij een club die ambitie uitstraalt en de top vijf als doel heeft. Ik wist op voorhand dat ik beide zou kunnen combineren. En mijn verwachtingen zijn ook uitgekomen op de Kruisen."



"Ik heb in Kalken eerst en vooral een trainersduo gevonden met wie je kan praten. Onze relatie verliep opperbest en dat is in het verleden bij mijn clubs en trainers wel es anders geweest. Je voelde dat zij oprecht waren tegen mij. Chapeau. En waarvoor mijn dank, Piet en Savas. Met deze spelersgroep heb ik bovendien twee prachtige jaren beleefd. Die kerels zijn niet alleen goeie voetballers, maar ook toffe mensen buiten het terrein. Er hangt op Hogerop een hartelijke sfeer en dat is voor mij heel belangrijk. Ik vond er de sfeer terug van de leuke groep in Doorslaar. Enig minpuntje misschien vind ik het gebrek aan luisterbereidheid bij de jeugd. Maar dat lijkt me een probleem dat groter is dan HO Kalken, groter dan het voetbal zelfs. Veel jonge spelers kunnen niet meer verdragen dat meer ervaren spelers willen bijsturen. Terwijl dit enkel is om hen beter te maken.

Ik heb het bestuur en de supporters allemaal ervaren als eerlijke mensen. Totaal geen klagen van en ook dat is in het verleden wel anders geweest. Over mijn persoonlijke prestaties ben ik niet 100% tevreden. Vooral door talrijke kleine blessures geraakte ik te weinig in topconditie. Maar al bij al beoordeel ik mijn huidig seizoen toch beter dan het vorige. Door de onderlinge concurrentie was de inzet natuurlijk groter dit jaar en dat kwam het team alleen maar ten goede. Zelf wil ik hier nog iets bewijzen in het slot van de competitie. En een deelname aan de eindronde zou een mooie afsluiter betekenen."



"Mijn hoogtepunt bij Kalken was ongetwijfeld de thuismatch tegen Laarne-Kalken dit seizoen. Ik mocht invallen op een half uur van het einde en we stonden 0-2 achter. Toch slaagden we er nog in om de favoriet te kloppen met 3-2. De mensen kwamen achteraf naar mij om te zeggen dat ik voor de ommekeer had gezorgd. Zelfs de voorzitter kwam me uitgebreid feliciteren. Dat was nog es een kippenvelmomentje. Daarvoor doe je het. En voor het feestje nadien, eentje om nooit meer te vergeten.

Kalken zal me altijd nauw aan mijn hartje liggen. Net als Doorslaar waar ik in het verleden al es acht seizoenen voetbalde. De laatste jaren hebben we telkens geflirt met elkaar, maar evenveel keer was het niets. Ik word dit jaar 33 en de concurrentie op mijn positie wordt volgend seizoen nog groter, daarom heb ik beslist om te vertrekken. Zeker door de komst van Yannick Boone, een superspeler vind ik. De trainersstaf heeft nog geprobeerd om me te overtuigen om te blijven, maar in Doorslaar hebben ze toch een inspanning gedaan voor mij. Dat kon ik niet weigeren. Bovendien ga ik daar veel oude bekenden terugzien.

Ik ben heel blij met die transfer. Ik kon ook naar een paar andere ploegen in tweede provinciale, maar ik had geen zin om twee keer te verliezen van Kalken. Vandaar een reeksje zakken. ;o) Maar net zoals bij alle andere spelers die Kalken in het recente verleden hebben verlaten, zal je mij hier volgend jaar zeker nog vaak tegen het lijf lopen op de Kruisen. Dat lijkt me logisch."