“Doelpunten in geschenkverpakking” - Steven De Groot (KFC HO Kalken)

Hogerop Kalken bleef na de spektakelrijke wedstrijd in Mariakerke (4-4) met een dubbel gevoel achter.

“Dit was niet hetzelfde scenario als in Bambrugge waar we altijd hadden moeten winnen”, zegt trainer Steven De Groot.
“In Mariakerke verzuimden we de wedstrijd dood te maken en
maakten we het onszelf moeilijk door doelpunten weg te geven.
Na de 4-3 zag het er benard uit, maar gelukkig konden we nog een punt redden.
Vier keer scoren op verplaatsing en niet winnen, is moeilijk te begrijpen.
In de laatste drie wedstrijden slikken we tien goals. Individuele fouten moeten eruit.
Ik ben er om de spelers te steunen en te motiveren, maar mijn geduld geraakt op en is zeker niet eindeloos.”
(met dank aan Freddy De Geest in Het Nieuwsblad)

“Neen, dit kan gewoon niet” - Frederik Van Ruymbeke (Mariakerke)

Acht doelpunten: de toeschouwers trokken tevreden naar huis.
Maar voor Mariakerke-coach Frederik Van Ruymbeke zorgde de late gelijkmaker
van de bezoekers toch voor een vervelend gevoel.
“Vier keer scoren en toch niet winnen. Dat kan gewoon niet.”

Welk gevoel overheerst bij jou na afloop van zo'n spectaculair duel?
Frederik Van Ruymbeke: “Ik was echt niet tevreden met het eindresultaat.
Misschien waren we niet scherp genoeg gestart. Defensief gaven we te veel weg.
Gelukkig konden we driemaal een achterstand goed maken.
Toen het 4-3 stond, hoopte ik toch dat de zege een feit was.
Maar uiteindelijk slikten we in extremis nog een vierde tegentreffer.”

Jullie defensie stond de voorbije maanden als een huis. Nu plots vier tegengoals.
Wat liep er fout tegen HO Kalken?
“De voorbije weken slikten we amper doelpunten en nu plots vier stuks. Een verklaring?
Tja, we misten natuurlijk twee jongens in onze defensie.
En daarnaast had ik Debo uit voorzorg rust gegund. Hierdoor waren we defensief iets minder bij de pinken.”

Nog een opvallende vaststelling: behalve die owngoal scoorden drie verschillende spelers jullie treffers tegen HO Kalken.
Wat een luxe.
“We hebben eigenlijk best veel doelkansen bij elkaar gevoetbald. Na rust gaven we niet eens zoveel meer weg.
Omdat we heel goed voetballen, hebben we heel veel scorend vermogen.
We kunnen heel vaak dreigend opduiken voor het vijandige doel. Er zat veel meer in voor ons.
Net als tegen Zulte scoren we vier keer en winnen we niet. Dat kan gewoon niet. We hebben het veel te makkelijk weggeven.”

Na afloop werd er ongetwijfeld druk nagekaart over enkele beslissingen van de ref.
Hoe kijk jij terug op zijn prestatie?
“Ik heb het nog niet veel meegemaakt dat een scheidsrechter zo'n negatieve invloed heeft op het wedstrijdverloop.
Het is echt frustrerend. Iedereen zag dat we benadeeld werden.
We slikten ook nog eens zes gele kaarten, stuk voor stuk onterecht.
Het was helaas een middag waarbij de ref een negatieve hoofdrol opeiste. Ik maakte dit nooit eerder mee.”
(Stefan Smet in Het Nieuwsblad)

"Anderzijds kwamen we goed weg na balverlies met een bal op de lat.
De gelijkmaker viel toch na een onschuldig schot dat door de handen glipte van Nathan.
Verblind door de laaghangende zon blijkbaar.

Toch was het team niet van slag en Reinout zette ons opnieuw op voorsprong.
En net als bij het eerste doelpunt kregen we meteen weer een goeie mogelijkheid.
Maar opnieuw viel de goal niet, nu via Jasper.

En je kent ondertussen het vervolg: de goal viel aan de andere kant.
Na een simpele infiltratie door het centrum en dat was zeker niet de enige zondagnamiddag.
Na de 2-2 waren we even van slag. We gaven veel te veel ruimte weg aan de aanvallers.
Gelukkig werden de halve kansjes gemist.

En de geschiedenis herhaalde zich nog es:
Jasper onderuit gelopen door de doelman, Reinout benutte de penalty.
En meteen erna Gaeton die in een scrimmage net niet kon afwerken."

"Na deze wedstrijd heb ik hetzelfde gevoel als na het bezoek aan Bambrugge.
Vooraf wil je tekenen voor een punt, zeker omwille van afwezigheden.
Maar achteraf kan je alleen maar ontgoocheld zijn.
Zelfs vier keer scoren buitenshuis volstaat al niet meer om te winnen.
Begrijpe wie kan.

En niet te vergeten: we slikken 10 tegendoelpunten in drie matchen!
Voer om over na te denken.
Zeker met de topschutter van de reeks op bezoek zondag.
Hopelijk herinnert iedereen zich de heenwedstrijd."

“Jongeren op sleeptouw nemen” - Steven De Groot (KFC HO Kalken)

Hogerop Kalken zit in de hoek waar de klappen vallen.
Een overal aan geschorsten en geblesseerden breekt hen zuur op.
Studenten missen trainingen en dat weegt.

“Laat ons hopen dat we enkele spelers recupereren”, zucht trainer Steven De Groot.
“Tegen Aalter toonden we niet de juiste wedstrijdmentaliteit.
De ervaren spelers moeten de jongeren op sleeptouw nemen.
Op Mariakerke, dat thuis al enkele keren serieus uitpakte, hebben we meer te winnen dan te verliezen.
Iedereen moet de ernst van de situatie beseffen en de nodige werkkracht opbrengen.
Vanaf nu ambiëren we geen schoonheidsprijs meer.
Punten zijn belangrijk, niet de manier waarop. Zondag wil ik strijd zien.”
(met dank aan Freddy De Geest in Het Nieuwsblad)

"Slechts de helft van de kern is aanwezig op training" - Steven De Groot (KFC HO Kalken)

Na de recente een op zes trekt HO Kalken zondag gehavend naar Mariakerke.
HO Kalken beleeft enkele moeilijke weken.
Hogerop kon een fraai gelijkspel bij leider Bambrugge niet bevestigen en verloor afgelopen weekend met 1-3 van Aalter.

"Achteraf moeten we zeggen dat we in Bambrugge misschien hadden kunnen winnen", aldus Steven De Groot.
"In twee wedstrijden slikten we nu al zes tegendoelpunten, wat eigenlijk te veel is.
De laksheid die soms in de ploeg zit, moet eruit."

Zondag geeft HO Kalken partij aan Mariakerke.
"Vooral wat onze selectie betreft zitten we met een hele vervelende situatie.
Tegenwoordig is slechts de helft van onze kern aanwezig op training, wegens blessures en examens.
Afgelopen weekend pakten drie spelers hun derde gele kaart en is Jan Criel ook nog eens geblesseerd uitgevallen.
We moeten roeien met de riemen die we hebben.
Mariakerke doet het verrassend goed als promovendus en scoort erg vlot. Daar zal onze uitdaging liggen."
(met dank aan Xavier De Naeyer in Het Laatste Nieuws)