De kern voor KFC HO Kalken I is samengesteld en we hopen natuurlijk dat iedereen fris en monter kan beginnen aan het seizoen. Vandaar even polsen bij Bavo Van Der Borght, die toch een groot deel van de terugronde moest missen dor een blessure. "Dat vind ik nog altijd heel jammer", blikt de middenvelder terug. "Zeker omdat we toch als ploeg tot het einde streden voor de titel. Het was vooral frustrerend omdat het telkens dezelfde blessure was, tot drie keer toe. Ook al werkte ik hard bij de kiné en was de blessure zogezegd genezen. Momenteel loop ik nog altijd één keer per week langs bij de kinesist. Vooral spierversterkende oefeningen voor mijn hamstrings. Straks heb ik een afspraak om via een MRI te kijken of die scheur goed en volledig genezen is. Dan kan ik met een sportarts die foto's bekijken en een nieuw actieplan opstellen. Ik probeer daarnaast ook regelmatig te lopen om mijn basisconditie een beetje te onderhouden. De goesting om aan het nieuwe seizoen te beginnen is er zeker. Hopelijk nu zonder blessures."

1. Gunter Slock - 167 punten
2. Vincent De Backer - 161 punten
3. Milos Van den Berge - 160 punten

Een dikke proficiat, ook aan Kenneth en Leen voor het organiseren van deze pronostiek!

“Uug en verre”. Het zou zo de slogan kunnen zijn van Hogerop Kalken, de club die onlosmakelijk verbonden blijft met Jozef Plaetinck. Zeg maar Jef. Regelmatig weergalmde deze tactische richtlijn over het voetbalplein, tot in de huiskamer van dokter De Smet, onze buurman. Onze voorzitter hield niet van het eindeloos gepingel. Rechtoe-rechtaan was zijn devies. Met forse stem riep hij zijn mannen vooruit. Soms een beetje fanatiek. Hij was zo tevreden toen een supporter hem na de derby in Laarne de vooroorlogse 1-12 overwinning in het oor ging fluisteren in Zeveneken. Hij genoot er zichtbaar van.

Eigenlijk kende Jef niet zoveel van voetbal, maar dat moet ook niet als voorzitter. Jef had andere kwaliteiten. Hij hield het bestuur bij elkaar, als lijm. Als de grote verzoener. We moesten ons nergens zorgen over maken. Hij delegeerde, wel vaak aan dezelfde werkmier op een fiets: zijn rechterhand Roger De Broe. Legendarisch waren zeker de sponsortochten, op zoek naar middelen om de club draaiende te houden. ’s Morgens heel vroeg vertrokken, ’s avonds heel laat thuis. En onderweg veel plezier.

Dankzij Jef duurde de vergadering van het bestuur nooit lang. Hij wou vooral kaarten. Jef was een imposante figuur, letterlijk en figuurlijk. Je keek er naar op. Een echte voorzitter, perfect passend in de tijd van toen. Een man van vlees en bloed ook. Maar vooral van het vlees. De traditie wou dan ook dat hij de flinke biefstukken schonk, als hoogtepunt van de laatste training voor de eerste competitiewedstrijd. Krachtvoer. Om er stevig op te staan op zondag. We hebben het altijd bizar gevonden dat je bij zijn zoon Filip … vis kon bestellen.

Met Jef klom Hogerop … hogerop. Van vierde naar tweede provinciale. Om dan de scepter over te geven aan Steven De Wolf. Maar hij bleef het wel volgen, kwam nog vaak kijken. Al was dat de laatste jaren jammer genoeg veel minder het geval, maar in gedachten was hij er wel. Bij de oudere garde leeft hij verder, bij de jeugd ook … in de vorm van het jaarlijks jeugdtornooi Jozef Plaetinck.

“Uug en verre”. Het zou zo de slogan kunnen van onze club. Nu is het ‘KFC HO Kalken, meer dan voetbal’. Onze lijfspreuk hangt te pronken aan het Jozef Plaetinckstadion. Voor eeuwig verbonden met Hogerop. Bedankt Jef.

Speler Lorenz De Groote heeft een schitterend jaar achter de rug met Zwaantje C in het tapbiljart. Na de titel pakte Lo met onder andere ex-Hogeroppers Kenneth Willens en Frédéric De Blieck ook de Toekomstbeker in het GEOZ kampioenschap. In de finale in Zingem versloeg Zwaantje C Tap Team B met 4-2. Proficiat!