KFC HO Kalken II nam vorige zondag in schoonheid afscheid van het eigen thuispubliek. HO klopte Nazareth-Eke B met 5-0. "Inderdaad, een mooie afsluiter op eigen veld", bevestigt coach Eddy Vispoel. "Tijdens onze sterke start werden de eerste kansen nog gemist. En geleidelijk aan kwam Nazareth beter in de match. De bezoekers dreigden ook een paar keer. Toch hielden we het overwicht en op een diepe bal van Robbe Neus kon Bavo De Vuyst scoren. De jongste van de hele bende trof raak, dus kon de oudste niet achter blijven. Op een hoekschop kopte Peter Matthijs de 2-0 binnen. Na de rust was het wachten op de 3-0. We creëerden zeker genoeg kansen, maar het duurde lang om de wedstrijd definitief te beslissen. Het was uiteindelijk Lorenz De Groote die het verschil groter maakte met twee doelpunten en een strafschop op hem, omgezet door onze doelman Nicolas Van Driessche.

Deze week ontstond er toch even paniek na het bericht dat toch Overmere de eerste periodetitel had gewonnen, zodat we morgen nog een punt moesten halen tegen het sterke Vlierzele voor de eindronde. Gelukkig bevestigde de bond snel ons ticket voor de nacompetitie. Nu kunnen we de slotmatch ontspannen aanvatten tegen een sterke tegenstander die al zeker is van de tweede plaats. We staan op uitzondering van Peter (communie) voltallig en zullen enkele jongens laten starten die de laatste weken wat minder speelden. Geen blessures of schorsingen, dat wordt de boodschap. We willen immers op volle sterkte naar de eindronde."

“Alles in functie van de eindronde” - Lesley Hoorens (KFC HO Kalken)

Lesley Hoorens en HO Kalken willen na het mislopen van de titel in tweede provinciale C schitteren in de eindronde. De ambitieuze ploeg wil kost wat kost volgend jaar uitkomen in eerste provinciale. Na de thuisnederlaag tegen SK Lebbeke leek de titel voorgoed weg. Deze voorspelling kwam ook uit, Robur won vorige week met 0-2-cijfers op het verplaatsing bij Vrasene en veroverde zo de titel. "Alles staat nu in functie van de eindronde. De voorbije week deden we het rustig aan op training. De coach vertelde ons dat hij komend weekend tegen Rangers Opdorp wil roteren. Jonge spelers zullen de kans krijgen om hun kwaliteiten te tonen. Dit wil niet zeggen dat we komende zondag niet voor de driepunter zullen gaan. We zijn nog in de running voor de tweede plaats en deze positie is een zekerheid wanneer we in eigen huis winnen van Opdorp", vertelde Lesley Hoorens. De Wetteraar speelt ook volgend jaar voor HO Kalken. Hij is zeer ambitieus en wil met HO Kalken absoluut naar de hoogste provinciale reeks. (met dank aan Jens Van Der Putten in Het Laatste Nieuws)

“We staan niet meer onder zware druk” - Robbe Neus (KFC HO Kalken/VC Kalken)

Zoals ook al in de heenmatch snoepte VC Kalken ook vorig weekend in de terugwedstrijd Ename een punt af. In het afdwingen van een belle had de ingebrachte Robbe Neus een groot aandeel. De wedstrijd tussen Ename en Kalken was andermaal een duel op het scherp van de snee. “We startten het best, maar na 4-8 dichtte Ename de kloof bij de tweede technische time-out. De thuisploeg ging op zijn elan door en won alsnog met ruim verschil”, bevestigt Neus.

Het 17-jarige Kalkense jeugdproduct volleybalt nu ruim vier jaar en combineert dat met voetballen bij vierdeprovincialer Hoger Op Kalken. “Voor de matchen lukt die combinatie meestal, voor de trainingen is dat moeilijker. Mijn definitieve keuze voor een van beide sporttakken wil ik echter uitstellen. Bij VC fungeer ik als hoekaanvaller bij de invallers. Voor de hoofdwedstrijd ben ik het alternatief voor opposite Bjorn Claerman”, legt Robbe Neus uit.

Claerman viel vroeg in de tweede set uit met een knieletsel. Neus maakte echter een beresterke invalbeurt. De gastheren kregen geen vat op hem. Daardoor kon Kalken weliswaar moeizaam de stand in evenwicht brengen. “In set drie werden we overklast (25-14), maar in de vierde beurt konden we onze 23-19 achterstand weg werken en met 24-26 een belle afdwingen. Ook daarin was Kalken niet kansloos. EVO won echter met 17-15. We moeten nog spelen tegen de eerste twee ploegen van onze reeks, maar het behoud staat al lang vast. We staan dus niet meer onder druk.” (met dank aan Ivan Vanhove in Het Nieuwsblad)

“Experimenteren voor de eindronde” - Lesley Hoorens (KFC HO Kalken)

Hogerop Kalken won met het kleinste verschil van Haasdonk. “Het was een verdiende zege, maar geen goede wedstrijd”, zegt Lesley Hoorens. “De trainer experimenteerde in functie van de eindronde. Dit seizoen hebben we veel laten liggen en dus moet het in de eindronde rechtgezet worden. Dit seizoen lieten we een unieke kans liggen om door te stoten naar eerste provinciale. Een eindronde blijft een loterij. Toch ben ik ervan overtuigd dat we er een kans hebben. Met Racing Wetteren-Kwatrecht won ik op FC Merelbeke al de eindronde. Toen was het met promotie naar bevordering als inzet. Eerste provinciale spreekt me aan. We gaan ervoor.” (met dank aan Freddy De Geest in Het Nieuwsblad)

“Je wint en verliest als team” - Kristof De Witte (HRS Haasdonk)

HRS Haasdonk kreeg met HO Kalken een zware tegenstander op bezoek. De thuisploeg speelde een degelijke partij en had lange tijd uitzicht op een punt. In de laatste minuten strafte Soetens een foutje af in de Haasdonkse verdediging en liet op die manier de thuisploeg achter met lege handen. Door het verrassend verlies van Grembergen blijft Haasdonk zijn lot in eigen handen hebben. “We moeten daar eerlijk in zijn. In dit soort wedstrijden wordt elke individuele fout afgestraft, zeker door de betere ploegen uit de reeks, zoals HO Kalken er één is”, klinkt het bij Kristof De Witte. “Dit zijn nu eenmaal dingen die kunnen gebeuren in het voetbal. Het is te gek om naar iemand te wijzen. Je wint als team, maar je verliest ook als team. Hier gaan we als groep ook uitkomen. Kalken was weliswaar het meest in balbezit, maar we konden onze voet naast de bezoekers zetten. Naar mijn gevoel verdienden we een punt. Het is enerzijds een geruststelling dat Sint-Gillis voldoende heeft aan een punt om in bevordering te blijven. Dan zou Eernegem nog zes op zes moeten halen. Toen ik heb overgenomen, ben ik gestart met de ambitie om het behoud zelf te realiseren. Ik ben er nog altijd van overtuigd dat we het ook zelf gaan doen. We moeten niet naar een ander kijken. Laat ons er volgende week tegen Buggenhout alles aan doen om de drie punten te pakken. Ik ben ervan overtuigd dat we voldoende kwaliteit in huis hebben om een zorgeloos seizoen te spelen”, gaat De Witte verder. “Alleen moeten de spelers meer in zichzelf geloven, er zit te veel faalangst in.” (Ronny De Keyzer in Het Nieuwsblad)

Alle Hogeroppers weten ondertussen dat ex-speler Kenneth Vander Stricht revalideert van een zwaar auto-ongeluk. Om zijn gezin naast morele ook wat financiële steun te geven, zijn er steunkaarten beschikbaar. Die kan je bestellen bij Mike Laureys. De hele opbrengst gaat naar de familie van Kenneth.

Na drie wedstrijden zonder overwinning (1 op 9) knoopten de beloften I van KFC HO Kalken zaterdag opnieuw aan met de overwinning. Haasdonk werd huiswaarts gestuurd met een 4-0 nederlaag in de koffer. De selectie van HO was nochtans redelijk experimenteel te noemen. "We hebben inderdaad weer heel veel tijd en energie gestoken in het samenstellen van een kern", bevestigt coach Vincent De Backer. "Grootste probleem was een doelman, maar uiteindelijk vonden we toch een Chinese vrijwilliger in de persoon van Jonas De Vleeschouwer. Bedankt om ons uit de nood te helpen. Maar hij kon niet echt zijn talent tonen, want in 90 minuten tijd waren de ballen in zijn richting op één hand te tellen.

Ook onze vrienden van de beloften II verdienen een dankwoordje, want Oliver Lootens en Tom De Roose verschenen bij ons aan de aftrap en Jesper Bracke en Jarno Van Langenhove zaten op de bank. Ondanks een gebrek aan automatismen begonnen we heel goed aan de wedstrijd. Chakib Charifi scoorde al snel de 1-0. Van dan af was het al duidelijk dat we nooit in de problemen zouden komen. Ons spel was verzorgd, onze druk bij balverlies degelijk en de tegenstand had veel goede wil, maar kwam kwaliteit tekort. Met doelpunten van Tom De Roose en Jonas De Bruycker gingen we rusten met 3-0. Na de pauze hetzelfde spelbeeld. Haasdonk slaagde er wel in om het eerste en enige schot op doel af te vuren, maar de paal stond in de weg. De laatste goal kwam er na een knappe lange bal van Yanis Maesele, dito assist met het hoofd van Xander Dalschaert, afgewerkt door mezelf (echt waar). 4-0 dus na alweer een leuke match en mooie overwinning. En een dikke merci aan onze depanneurs."

“Drie punten zijn het belangrijkst” - Kevin Van De Vyvere (KFC HO Kalken)

HO Kalken moest dit weekend thuisploeg Haasdonk, de dertiende in de stand, zien te verslaan. Een moeizame 0-1-overwinning bezorgde HO Kalken de drie punten. Voor de jonge getalenteerde doelman Kevin Van De Vyvere van HO Kalken was het zijn tweede basisplaats dit seizoen. "We hadden het meeste balbezit, maar kwamen moeilijk aan kansen. In functie van de eindronde werkten we aan een stevig blok, waardoor we weinig kansen hebben weggegeven. De drie punten zijn het belangrijkst om te onthouden", aldus Van De Vyvere.

De hoogst haalbare plaats voor HO Kalken is de tweede plaats. "Die tweede plaats moeten we vasthouden. De laatste wedstrijd moeten we gewoon winnen. Op die manier kunnen we ook met een goed gevoel aan de eindronde beginnen. Na enkele seizoenen net niet, zou het fantastisch zijn om dit seizoen over te gaan naar eerste provinciale", vertelde Van De Vyvere. Volgend seizoen stopt clubmonument Ward Van Reeth met voetballen. Het ziet er dus gunstig uit voor de jonge doelman. "Er zal gezonde concurrentie zijn volgend seizoen, maar ik hoop mijn stekje te kunnen veroveren", liet de doelman weten. (met dank aan Jens Van der Putten in Het Laatste Nieuws)

De aandachtige volger van deze blog schrok zich een paar weken geleden waarschijnlijk ook wel een hoedje toen hij/zij las dat Osman Kamara zich nu international mag noemen. Inderdaad, de sympathieke rechtsachter die een paar seizoenen het eerste elftal van KFC HO Kalken kleurde, op en naast het veld. Nu heeft FC Edeboys dus een heuse international in de rangen. En het is niet Tom Troch of Jens Van der Putten. “Het begon allemaal toen ik vorig jaar in mijn thuisland Sierra Leone vertoefde voor een goed doel”, vertelt Ossie die net terug is uit Afrika. “Met de steun van onder andere mijn ex-ploeg Hogerop Kalken kon ik daar veel goed werk leveren. Maar ik hou natuurlijk ook wel van voetbal, dus trainde ik daar in mijn vrije tijd mee met een eersteklasser. Aanvankelijk liep het niet echt vlotjes, ik was echt uit vorm. Maar de coach zag dat ik snel progressie maakte en hij gaf mijn naam door aan iemand van de nationale ploeg. Dat was het eerste contact.

In december volgde dan de eerste kennismaking, maar de oefeninterland tegen Kameroen kon door interne problemen in mijn land niet doorgaan. Ondertussen geraakte mijn paspoort wel in orde en de bondscoach belde me om es langs te komen in de voorbereiding op de wedstrijden tegen Malawi en Gabon. Je kan je voorstellen dat ze bij FC Edeboys flink schrokken toen ze een uitnodiging van Sierra Leone in de bus kregen (lacht).”



En zo stond Osman Kamara op de drempel van de nationale ploeg van Sierra Leone. "De eerste vriendschappelijke wedstrijd tegen Malawi stond geprogrammeerd op 22 maart. Om me aan te passen aan de warmte vertrok ik al een weekje vroeger. Ik mocht meetrainen en haalde uiteindelijk de selectie voor de drie matchen. Ik kon mijn ogen nauwelijks geloven. Van het provinciaal voetbal in België naar de kern van de nationale ploeg op een paar weken tijd. We vertrokken meteen op afzondering. De bondscoach nodigde me uit op zijn hotelkamer en hij wou me een kans geven. Hij bleef inpraten op mij en dat gaf me een goed gevoel. Natuurlijk had ik stress, ik mocht absoluut niet door de mand vallen, niemand kende me ook. Logisch.”



“De voorbereiding, de opwarming, het stadion zien vollopen, het gaf me een zalig gevoel. Normaal voetbal ik in Wetteren ten Ede voor een man of 30, nu vochten de fans voor een plaatsje in een stadion van 20.000 toeschouwers. Deze droom duurde 75 minuten. Toen heeft de coach me naar de kant gehaald. Hij was tevreden. Ik begon heel voorzichtig, misschien wel té voorzichtig. Balletje ontvangen, simpel inspelen en geleidelijk aan meer initiatief, meer durf in mijn spel leggen. Uiteindelijk heb ik me goed geamuseerd en ik ben blij met mijn prestatie als debutant. Natuurlijk kan ik nog progressive maken. Ik ben pas 25 en dit betekende mijn eerste contact op een hoog niveau. Het was eigenlijk makkelijker voetballen dan in België, want hier krijg je veel sneller druk op de bal. Daar begint het pas als je over de middenlijn komt.”



“Ik keek na de wedstrijd enorm uit naar het vervolg: twee confrontaties met Gabon, de organisator van de Afrika Cup en het land van Pierre-Emerick Aubameyang van Borussia Dortmund, de Afrikaanse voetballer van het jaar. Maar de administratie sleepte veel te lang aan en ik kon niet mee op het vliegtuig. Wat een ontgoocheling. Gelukkig kon ik bij mijn moeder terecht. Ik bleef ook trainen voor het tweede duel in Sierra Leone. Maar door de opeenvolging van trainingen op een hoger niveau, een hogere intensiteit, geraakte mijn knie overbelast. Toeschouwer in de tribune dus, naast Aubameyang, want die had bij het betreden van het veld voor de match niet veel zin meer om zijn schoenen aan te trekken. Straf he.”



“Ik ben echt benieuwd naar wat er nog komen gaat. In juni spelen we tegen Soedan, in september tegen Ivoorkust. Deze schitterende weken hebben mijn leven een nieuwe drive gegeven. Het deed me ook beseffen dat ik nog flink aan mijn lichaam moet werken om sterker te worden. Zeker als ik me vergelijk met absolute topspelers uit onze kleedkamer zoals Mohamed Bangura, die via Celtic en AIK nu veel geld verdient in China. Ik weet nu ook dat ik op een hoger niveau kan en moet spelen dan tweede provinciale. De voorbereiding, de wedstrijden, het omgaan met topspelers, het waanzinnig enthousiaste volk, spelen voor je land. Het was een onvergetelijke periode en het smaakt echt naar meer.”