“Beetje geluk hoort er natuurlijk altijd bij” - Thomas Rodrigue (Waasmunster)

De competitieonderbreking heeft Waasmunster blijkbaar goed gedaan. Drie en een halve maand na de 2-1 thuiswinst tegen Schoonaarde was het inderdaad eindelijk nog eens aan juichen toe. Via een 1-1 ruststand forceerde Waasmunster een heel kostbare 3-1 zege, meteen de vierde driepunter van het seizoen. 'Het was een evenwichtige wedstrijd waarin HO Kalken al direct op voorsprong kwam. Gelukkig konden we al even snel weer het evenwicht herstellen. In de tweede helft kregen we een strafschop tegen. Een doelpunt bleef echter uit. Ik kon voor een passende redding zorgen. Een beetje geluk hoort er natuurlijk altijd bij. Het mocht inderdaad wel eens meezitten voor ons', vindt doelman Thomas Rodrigue. 'Precies op een ideaal moment werd een goal voorkomen. Ongetwijfeld het keerpunt in de wedstrijd. Het werd niet 2-1, maar 1-2 en later nog 1-3. In tegenstelling tot het merendeel van de matchen in het verleden slaagden we er ditmaal wel in onze positieve score vast te houden. Dat ging trouwens nog vrij gemakkelijk. Hoe dan ook, we werden drie gouden punten rijker.'

Met nog elf duels voor de boeg telt Sparta drie lengten achterstand op de nummer dertien Robur. Het behoud verzekeren blijft bijgevolg zeker mogelijk. 'Ik heb er alle vertrouwen in dat we ons uiteindelijk toch gaan redden. Er wachten ons uiteraard nog de nodige moeilijke wedstrijden. De resultaten van de komende opdrachten worden bepalend. Ik zeg alvast overtuigend ja', aldus Rodrigue. (Marc Smet in Het Nieuwsblad)

"Na een halfuur was het -tegen de gang van het spel in- opnieuw van dat: een domme tegengoal. Door een te korte terugspeelbal kwam hun spits één tegen één te staan tegen Kenzo en hij werkte koelbloedig af. 1-0 en de kopjes naar beneden. Van onze goede start was niets meer terug te zien, we durfden te weinig uitvoetballen van achteren uit en lange ballen kwamen niet ver genoeg door de tegenwind.

Tijdens de rust was het besef groot dat wij in de tweede helft meewind zouden hebben en de wedstrijd was bijgevolg nog niet gespeeld bij een 1-0 achterstand. Vanaf het begin van de tweede helft voetbalden we opnieuw goed uit, speelden we voortdurend op de helft van de tegenstander, maar écht grote kansen kwamen er weinig. We bleven echter werken voor elke bal, het leek alsof een aantal spelers drie longen had. Maarten deed enkele schitterende rushes van achteruit, Dieter dribbelde zich vaak mooi door het center, Tom ging dan weer wat extra verdedigend werk op zich nemen, Milos leek opnieuw onvermoeibaar ,... kortom, iedereen speelde voor elkaar en we bleven knokken tot het eind.

Diep in de tweede helft lukte het dan toch: ik kreeg de bal op links, schakelde mijn tegenstander uit en kon de bal voor doel brengen. Milos kopte hem perfect in de korte hoek en de 1-1 was een feit! We dachten de wedstrijd nog te kunnen winnen, maar kort voor tijd miste Bernd een interceptie en Kenzo zag opnieuw een Eekse spits opduiken. Kenzo kwam goed uit en de spits mikte op de paal. Grote opluchting bij iedereen en achteraf tevreden met een puntendeling. Een wedstrijd die we hadden kunnen winnen, maar evengoed verliezen."

"Als je ziet wie we zondag allemaal misten in Nazareth: Ferry, Ward, Bertrand, Jeroen, ... dan moeten we besluiten dat we het schitterend gedaan hebben! Jasper en Rami van de U19 en Bernd van de beloften hielpen ons uit de nood en deden het super! Jammer dat we opnieuw punten laten liggen, maar het groepsgevoel is zeer groot! Dat is nog steeds het belangrijkste bij deze ploeg en de reden van het (blijven) bestaan. Iedereen vecht voor elkaar, pept elkaar op en kan zich voor en na een training of wedstrijd met elkaar amuseren!"

“We zijn nog niet dood” - Eric De Decker (Waasmunster)

Met de allereerste punten buitenshuis behaalde de heideploeg een opmerkelijk resultaat bij Hogerop Kalken. "Aanvankelijk zag het er nochtans niet goed uit", merkt trainer Eric De Decker op. "Want na amper drie minuten stonden wij al op achterstand na een vroeg doelpunt van Boone. Onze spelersgroep bleef echter rustig en nog voor het kwartier bracht een herboren Anuar El Anarchi ons langszij. Voor de rest van de eerste helft overleefden wij enkele thuiskansen en kwamen zelf nauwelijks aan doelpogingen toe. Rond het uur kregen wij een erg goedkope strafschop voor handspel van Nick De Smet tegen, maar de elfmeter van Boone werd knap gestopt door onze doelman Thomas Rodrigue. Meteen het keerpunt van de match, want ons vertrouwen groeide zienderogen en de gastheren wisten niet meer waar ze aan toe waren. Met een kopbal van de ingekomen Turk en een knappe actie van Anuar sleepten wij zodoende de 1-3-zege uit het vuur. Hopelijk betekent dit het begin van een betere periode waarin wij het behoud moeten kunnen verzekeren. De gedrevenheid en alertheid was alvast terug en dat kan misschien ook iets opleveren in onze volgende uitmatch bij Sint-Pauwels." (NMS in Het Laatste Nieuws)

De sportieve cel van KFC HO Kalken kondigt graag twee nieuwe namen aan voor volgend seizoen. Aanvallende middenvelder Arne Blanckaert (foto) komt over van RC Wetteren-Kwatrecht. De 21-jarige inwoner van Lochristi is daar bezig aan zijn eerste seizoen, na een opleiding bij Standaard Wetteren en RC Gent-Zeehaven. Arne is polyvalent en kan aanvallend zowel links, rechts als op de 10 positie spelen.

Jens Van Der Putten is momenteel aan werk bij Terjoden-Welle waar hij terechtkwam na zijn opleiding bij Standaard Wetteren, KAA Gent en Jong Lede. Hij is de 19-jarige zoon van Dirk Van Der Putten, huidig trainer bij Eendracht Houtem. De sterkste posities van Jens zijn de 6 en de 8. KFC HO Kalken houdt met deze transfers dus vast aan zijn principe om naast de eigen jeugd ook talentvolle jongeren uit de buurt een kans te geven om zich te ontplooien.

Het was de voorbije dagen een hot item in verschillende media en ook hier op de website van KFC HO Kalken willen we niet achterblijven. De broer van Marlies Bracke, dat is de vriendin van Hannes De Landtsheer, heeft al acht jaar een bloedziekte. Een beenmergtransplantatie zou hem kunnen genezen, maar tot nu toe is er geen geschikte donor gevonden. "Door de ziekte is het aantal rode en witte bloedcellen veel te laag en transfusies helpen maar tijdelijk", zegt Stef. "Het gevaar zit bovendien in het gebrek aan bloedplaatjes. Die zorgen ervoor dat bloed stolt bij een wonde. Als ik ooit, door welke oorzaak dan ook, een inwendige bloeding krijg, is dat levensbedreigend. Ik ben heel snel vermoeid, de kleinste dingen kunnen al te veel zijn. Als ik thuis de trap oploop, ben ik compleet buiten adem en word ik duizelig. Om die reden ga ik ook al twee jaar niet meer naar school. Ik probeer nu mijn diploma middelbaar te halen voor de examencommissie."

Stef heeft een vrij uniek weefseltype en gaat dus op zoek naar een 'match'. Om een geschikte donor te vinden wordt er een beroep gedaan op mensen die zich hebben laten registreren in de databank voor stamceldonatie. Hoe meer mensen zich laten registreren, hoe groter de kans dat er voor Stef en voor andere zieken een geschikte donor gevonden wordt. Slechts 0,5% van de Belgische bevolking is geregistreerd als donor. Meer info vind je op www.stamceldonor.be.