Opstelling van de dag voor het dreamteam U10 KFC HO Kalken
Coach: Gertjan Van Eeckhout
Afgevaardigde: Sylvia Rogiers
Team: doelman Jorre; achter Myrddin; uitschuivende achters Jef, bijgestaan door Stijn en Joppe; inschuivende middens Max-Emile, Senne en Arjen; spits Michiel

Aanvang wedstrijd vervroegd wegens kerstverplichtingen Borsbeke naar 13u

Beste sportliefhebbers, rekening houdend met de overvloedige regenval was het te verwachten dat er weinig voetbalvelden optimaal zouden bijliggen. De kalklijnen verwaterden en vormden in de anders thans prachtig onderhouden terreinen (cfr. recht, vlak, ok qua afmeting, voorzien van voetbalgras) witte beekjes. Gelukkig is de tong en de schrijfhand van de Borsbeekse blogverantwoordelijke niet zo slecht als zijn dieptezicht en kon het vlakke terrein blijkbaar geapprecieerd worden. De truc van het vervroegde uur (cfr. verwarrend metabolisme van onze anders wetenschappelijk begeleide spelersgroep) werd door ons sportief aanvaard en HO was van plan om Borsbeke daarvoor de nodige prijs te laten betalen.

HO begon schitterend aan het duel: na twee minuten trok Arjen -op aangeven van Senne- door de bezoekende verdediging en hij schoof de bal naast de keeper in doel. 1-0. Euforie is, zo blijkt nog eens, nergens goed voor en door een verkeerde afspraak in de verdediging bracht de 'blonde bliksem' Borsbeke meteen langszij. Borsbeke verteerde de wind en de regen duidelijk beter dan HO en een wat verkleumde thuisploeg moest zijn diesel telkens opnieuw op gang trekken. Veel tijd was er niet, want het samenspel van de 'blonde bliksem' en een uitstekende linksachter bij Borsbeke noopten onze verdediging tot het uiterste van hun kunnen. Resultaat van de forcing: 1-2 na ruimt tien minuten. Maar HO zou zich niet naar de slachtbank laten leiden. Ferry stuurde online de nodige aanpassingen en twee minuten later nam Max-Emile de afvallende bal vol op de slof. De bal ging in een perfecte 'Ronaldo-lijn' over de keeper. 2-2. Opnieuw werd er een adempauze ingelast en bij HO was de nood aan suiker (cfr. vervroegde uur) extreem hoog. Op het kwartier waren niet alle posities bezet, Jorre verliet instinctief zijn doelraam en na goed volgwerk werd het 2-3 voor Borsbeke. In de voorlaatste minuut van eerste helft vocht Kalken toch nog terug. Michiel en Senne duwden Borsbeke opnieuw achteruit en na enkele hoekschoppen recupereerde Myrddin de bal op de middencirkel. Een strak schot richting doel, onhoudbaar voor de keeper. 3-3, de ruststand.

In de tweede helft kregen we een heruitzending van het begin van de match. Senne, Arjen en Michiel dribbelden zich niet zonder moeite door de defensie van Borsbeke. De bal maakte zich los van water en modder en vertrekt vanop de schoen van Michiel richting verste hoek van het doel. 4-3 en Borsbeke opnieuw op achtervolgen aangewezen. HO zag beduidend meer af dan Borsbeke en bracht, in vergelijking met andere wedstrijden, te weinig combinaties. Ondanks de vrees dat het geploeter en de bijwijlen ondoordachte massale beweging om Borsbeke volledig te kraken zou resulteren in een tegengoal trok Senne in een ultieme run langs de rechterlijn naar voren. Mannetje uitgekapt, wat gezien het bovenvermelde weerbericht niet simpel was, en de bal hoog voor doel. Michiel stond op de juiste plaats en met de juiste timing vloog de bal in doel. 5-3 na zes minuten. Senne mikte even later op de paal. Het mocht niet zijn.

Maar onze vrees werd waarheid en Borsbeke was te gedreven om de zaak 'on hold' te zetten. De 'blonde bliksem' en de zijnen scheurden onze verdediging opnieuw aan flarden. Op zes minuten tijd werd het 5-6. Wat een ommekeer; Max-Emile, Stijn en een uitstekende Arjen trokken de ploeg dan voor de zoveelste keer op gang. Tijdens een regen van hoekschoppen kwamen de ballen perfect voor, maar telkens misten Stijn, Michiel of Senne de beslissende touch. Tot Max-Emile in de 18de minuut nog eens achter het kanon kroop en de juiste opening vond om de bal in doel te krijgen. 6-6. Oef!

Match gespeeld denk je dan en, gezien de omstandigheden, ook een faire uitslag. Tot Myrddin opnieuw zijn tweede adem moest bijsteken om een doorgebroken Borsbekenaar de weg af te snijden richting Jorre. Hoekschop en iedereen nu voor de goal van Kalken. De bal quasi perfect voorgebracht, er volgde een afweerbeweging om de bal niet vol op zich te krijgen van 'de blonde bliksem' en met geluk tolde de bal via zijn hiel over Jorre. Binnen! Eindstand 6-7.

Borsbeke heeft eerder bewezen laag in het dal te kunnen voetballen, zodat we er van uitgaan dat, mocht het thuisterrein ooit mollenvrij en vlak geraken, hier zeker een kampioenenploeg in zit. Misschien was de zege misschien niet helemaal terecht, Borsbeke verdiende zeker de grootste pluim voor uithouding en samenspel. Kalken ook eentje voor de wilskracht, die nu jammer genoeg niets heeft opgeleverd. Proficiat aan beide ploegen en voor iedereen een fijne vakantie en een fijne Kerst. 'Relativeren jongens!' En vooral de kleine lettertjes lezen waardoor het voor iedereen duidelijk is dat het voor de sport en de leute is. (Guy De Wandel)

HO Kalken U10 vs FC De Kerstmannen

Afgevaardigde: Sylvia Rogiers
Coach: Ferry Baes
Spelers: keeper Arjen; diepe spitsen Joppe en Davor; opkomende spitsen vanuit het middenveld Senne, Max-Emile en Jorre; opruimende middenvelders Michiel en Marie; controlerende achterhoede Stijn en Jef; de Puyol van HO Myrddin
Aftrap wedstrijd 15u00

Van de gelegenheid gebruik makend dat er uit Lapland een team in 't land was bestaande uit kerstmannen en dat ze ons uitkozen voor een oefenpartij, moesten we wel eerst langs Kamiel. Omdat deze kerels gewoon zijn op een besneeuwd terrein te voetballen, beloofde Kamiel zijn best te doen en hij arrangeerde met wat sneeuwkanonnen en sneeuwruimers een 'witte biljart'.

De oranje bal stak fel af in de middencirkel en toen Davor en Max-Emile de wedstrijd op gang schopten, leek er even een magische schok door de Kruisen te gaan. Maar wie dacht dat de kerstmannen, ondanks hun kleine gedrongen gestalte, naar Kalken waren afgezakt om plezier te maken, was duidelijk verkeerd. Integendeel, ze probeerden de voorbije werkdruk van zich af te spelen en een uitmuntend keepende Arjen slaagde er in om de eerste tegengoals te vermijden. Na het eerste offensief van de kerstmannen kwam HO beetje bij beetje opzetten. Myrddin stuurde zijn achterlijn van links naar rechts en zocht bij balbezit naar de opening. Zoals vaak waren Stijn en Jef de gatentrekkers met dienst en Marie en Michiel zorgden voor de vrijstaande positie zodat de bal easy kon teruggelegd worden en zodat deze in de ploeg kon blijven circuleren.

Op het kwartier vocht Jorre zich voorbij een iets grotere kerstman, even onverwacht door de benen glippen, en zo kon hij de bal doorspelen naar Senne. Senne liep zijn lijn af en kon enkel door zijn 'bewaker' foutief gestopt worden. Hij gooide zijn kerstmuts in zijn gezicht. Fout en het was Max-Emile die zich klaarmaakte om de goal met 'de grote Ronaldo-krul' op het scorebord te zetten. Perfecte trap over de muur in de kruising en onhoudbaar voor de keepende kerstman. 1-0.

HO walste als een lawine door de defensie van de kerstmannen en al gauw bewezen Davor en Joppe dat zij niet voor niets in de spits stonden. De ene passing was al beter dan de andere, maar de ballen werden rondgestrooid als sneeuw. Doelpunten bleven niet uit. Zowel Davor, Senne, Michiel en Joppe troffen raak. 5-0 na 20 minuten. De kerstmannen zaten er door en ze realiseerden zich dat ze beter niet hadden afgesproken met HO. Ook al omdat er voor elke gemaakte goal een kerstpakket klaarstond.

Tijdens de rust kreeg HO warme suikerthee en appelsienen geserveerd, bij de kerstmannen vloeide de glüwein bij beken. Enfin, ook in de tweede helft zagen de supporters weer twee gemotiveerde ploegen. De kerstmannen trokken -net als in de eerste helft- meteen ten strijde, maar de op pakjes beluste achterhoede van HO hield de ene aanval na de andere tegen en zorgde zo voor een enorme demotivatie bij de spitsen van de kerstmannen. Na tien minuten kwam HO nog es dreigen via Senne en Michiel, in de combinatie met Max-Emile en Marie en na wat geploeter in een opgeworpen sneeuwberg bracht ze de bal tot bij Myrddin die genadeloos in de verste benedenhoek binnenschoot. 6-0. Twee minuten later opnieuw Marie naar Jef die Jorre lanceerde en terwijl deze laatste drie verdedigers naar zich toe trok kon Davor de voorhoede op één lijn brengen en was het Joppe die Michiel het 'inleggertje' voorschotelde. 7-0.

De kerstmannen werden moe. De glüwein begon zijn tol te eisen en de Kalkense counters volgden elkaar nu in sneltempo op. Davor en Joppe mikten nog een bal op de paal en op de lat. Stijn zelfs tegen de binnenkant van de paal. Michiel mikte zijn poging op de keeper. Het was slechts uitstel: Max-Emile schakelde drie man uit en stuurde de keeper met de hak de verkeerde kant op. 8-0. Arjen kreeg medelijden met de strijdmacht van de kerstmannen en na kort overleg met coach Ferry werd beslist dat de eerredder hen wel mocht gegund worden. Feilloze toneelspelers als we zijn, trapte Stijn over de bal. Myrddin moest zijn instinct nog even onder de grond steken en wegduiken of de bal werd nog tegen gehouden en Arjen dook als een speelse kat over het schot van Karel de Kerstman. Opzet geslaagd. 8-1 en de kerstmannen trokken fier als een gieter terug naar de eigen helft.

HO scoorde nog twee keer, goed voor de 10-1 als eindstand. Klein probleempje, want 10 pakjes verdelen onder elf spelers, dat zou toch wat moeilijkheden met zich meebrengen. Coach Ferry en de délégué Sylvia overlegden op de sneeuw. Met een groot hart en met een groteske fierheid werd beslist om alle verdiende geschenken aan de kindjes van Kalken te schenken die het momenteel met wat minder moeten doen. Sylvia zou de gekende kanalen gebruiken en zonder veel poeha zou alles op de juiste bestemming geraken. Voetbal met een GROOT HART en ook daar scoort Kalken hoog. De geslaagde solidariteit en de opvoedende taak van coaches, bestuur en afgevaardigden mag hier dan ook zeker in de bloemetjes worden gezet.

Er zal in Lapland nog lang over deze match gesproken worden en misschien is de kerstman wel echt geraakt zodat de pakjes volgend jaar verdubbeld worden en dan kunnen we misschien nog meer kleine mensjes echt gelukkig maken. Alvast een prettig kerstfeest en een fijne vakantie aan iedereen. Met ultieme dank aan Kamiel. (opperkerstman Guy De Wandel)

Opstelling van de dag voor het dreamteam
Coach: Ferry Baes
Afgevaardigde: Sylvia Rogiers
Doelman Arjen; achter Myrddin; uitschuivende achters Jeff, Joppe en Stijn; inschuivende middens Max-Emile en Senne; spitsen Davor en Michiel

Wat ooit een certitude was op verlies bleek bij de aanvang van de wedstrijd al een stuk gemilderd. De zwarte parel begon aan de zijlijn en coach Ferry had duidelijk de mentale weerbaarheid van het team voor de match opgekrikt. HO Kalken trok met zakken vol goede moed naar de kooi van de tegenstander en na enkele dreigende ballen richting keeper was het in de vierde minuut al prijs. Michiel kwam voor de tweede keer voor doel en schoof de bal genadeloos straight onder de keeper binnen. 0-1. Met B. Franklin in gedachten 'Stuur de zaken, anders sturen de zaken jou' leidde Ferry zijn team in pole-position naar het doel van Overmere. Kalken speelde grotendeels op de helft van de thuisploeg, maar zelfs 'Ice-man' Davor kon de zaken niet forceren. Hij en Senne klommen bijna spreekwoordelijk over de defensie van de tegenstander en knalden tevergeefs diverse keren droog en uiterst koelbloedig op de goal. De ploeg draaide duidelijk minder op combinaties, maar in vergelijking met vorig jaar blijven de verdediging, het middenveld en de aanval progressie maken. Enkel nog ons scorend vermogen opkrikken wanneer het iets moeilijker. Niettegenstaande het duidelijke overwicht bleef het bij 0-1 op het einde van de eerste helft.

Na de pauze zagen we hetzelfde scenario. Kalken trok onmiddellijk ten strijde en Davor trof de lat, een prachtige uithaal. Het spel bleef goed over en weer gaan en Overmere vocht zich via hun sterke kleurrijke spits terug in de wedstrijd. 1-1. Geen denken aan dat Kalken zich bij deze cijfers zou neerleggen en toen opnieuw Michiel bij een schot van Senne op de juiste plaats stond, was het plots 1-2. Kalken rook bloed, maar werd wat overijverig in de verdediging en te gemotiveerd om de klus af te maken. In de laatste minuten dook Overmere massaal voor een opnieuw sterk keepende Arjen en het profiteerde op slinkse wijze van een balverlies van Myrdinn. Zoals gezegd balverlies, slecht afgesproken en een koude douche via een gedropte bal over het hoofd van onze keeper. 2-2, de eindstand. Misschien zat er tegen deze sterke tegenstander meer in, maar Kalken kon met de mentale vrede, HO was geen walk over meer voor SKV Overmere, tevreden terug naar de Kruisen. (Guy De Wandel)

KFC HO Kalken II reed vol goeie moed naar Gent om even overtuigend aan de terugronde te beginnen. In de heenmatch had HO de vloer aan geveegd met Sparta Gent, uitslag 9-0, maar vorige zondag liep het anders. "We zijn nochtans goed aan de wedstrijd begonnen", blikt speler Milos Van den Berge terug. "We konden vlot meerdere kansen creëren. Daardoor liepen we al snel uit tot 2-0 via doelpunten van Ferry en eentje van mij. Daarna viel Jeroen Maes opnieuw uit met een blessure en dat haalde de lijn uit onze combinaties. De thuiploeg was nauwelijks gevaarlijk, maar Sparta lukte toch de aansluitingstreffer kort voor de rust. Na de pauze verloren we de grip op de wedstrijd, ook al vergrootte Bjorn de kloof weer tot twee doelpunten. Sparta vocht terug en bij de 3-3 had ik niet meer het gevoel dat we nog zouden winnen. Toch slaagden we er in om de 3-4 te maken, met amper vier minuten op de klok. Maar het typeert onze wedstrijd dat het in de allerlaatste seconde nog 4-4 werd."



"De voorbereiding op de match was misschien niet ideaal omdat de scheidsrechter niet kwam opdagen. Toch mogen we het daar niet op steken. De gelegenheidsscheids heeft het beter gedaan dan sommige scheidsrechters die we dit jaar al ontmoetten. Het is een ontgoocheling dat we de drie punten niet hebben gepakt. Op papier zijn we vaak een pak beter dan de tegenstander, ondanks onze lange lijst geblesseerden, maar we slagen er de laatste tijd niet in om te winnen. Dit is vooral jammer voor de coach, die toch veel tijd stopt in zijn nieuwe taak. We creëren zeker voldoende kansen, maar we krijgen ook te gemakkelijk doelpunten tegen. En in het middenveld zijn we te afhankelijk van Jeroen", aldus Milos die twee keer scoorde tegen Sparta en zijn doelpuntentotaal opkrikte tot acht treffers dit seizoen, waaronder enkele hele mooie.

Opstelling van de dag voor het dreamteam U10 KFC HO Kalken
Coach: Ferry Baes
Afgevaardigde: Sylvia Rogiers
Doelman Arjen; achter Myrdinn; uitschuivende achters Joppe, Stijn en Jorre; inschuivende middens Max-Emile en Senne; spitsen Michiel en Davor.
Aanvang wedstrijd: 14u45

'De gewoonte is aanvankelijk licht als een spinneweb, maar wordt algauw zo sterk als een kabel' (Talmoed). Onze tegenstander van vandaag zal dit duidelijk in gedachten hebben gehouden bij de afreis naar de 'Kruisen'. KVV Windeke had dit jaar nog geen enkele keer verloren (één gelijkspel tegen Jong lede) en dacht duidelijk dat de spreekwoordelijke kabel meer dan stevig genoeg zou zijn om ons easy 'binnen te doen'. De scouting had echter prima werk geleverd en de motivatie om Windeke met goed georganiseerd voetbal te lijf te gaan, lag bijzonder hoog. Ondanks de koude snerende wind kwam de partij goed op gang en bleef ze in evenwicht tot een massale stormloop op onze goal toch eindigde met een bal onder de keeper. Arjen grabbelde nog vlug, maar helaas ... de 15 centimeter over de doellijn waren er te veel aan. 0-1 na 11 minuten.

Er werd stevig geduwd en getrokken, maar het was duidelijk dat zolang Windeke geen vijf goals verschil kon maken dat de wedstrijd niet zou gespeeld zijn. Myrdinn dirigeerde van achteruit, Stijn en Jorre zorgden er voor dat de beide zijden van het terrein goed werden benut. Er kwamen van de ver doorgestuurde ballen niet veel acties door. Daarbij speelde Max-Emile met enorm veel vertrouwen waarbij hij als een lovenswaardige 'Lozano' duels won, ballen recupereerde, dreigende tegengoals op de valreep tegenhield, maar vooral zijn maats ballen toestuurde die toch niet zonder gevaar door Windeke konden worden weggewerkt. Lovenswaardig was ook de duidelijk begrepen boodschap om in balrecuperatie steeds weg te draaien van de goal. Joppe was daar vandaag een kei is en net als de rest van HO bleef hij vechten voor iedere bal. HO dwong de helft meer hoekschoppen af dan Windeke, maar het zou toch rekenkundig geen juiste weerspiegeling geven van het wedstrijdbeeld. We gingen rusten met 0-1 op het bord.

In de tweede helft trok Windeke onmiddellijk ten aanval en het was meer dan nodig dat Ferry zijn troepen aanmaande om wakker te zijn. De motivatie voor Windeke om vandaag een zoveelste overwinning aan het palmares toe te voegen, zorgde voor een tweede, een derde, een vierde adem. Na mogelijk handsspel stuurde de zevenjarige Windekenaar Amedé opnieuw 'de bende' in. Arjen, die trouwens met verve stond te keepen en onvervaard achter elke bal aanging, duwde de ingeschoten bal nog tegen de lat, maar in de rebound was het voor Windeke een koud kunstje om de 0-2 binnen te tikken.

Respect voor de kleine blonde Amedé of niet, HO was vastbesloten om de situatie nog recht te zetten en trok nu resoluut in de aanval. Een opeenstapeling van kansen zorgde bij Windeke duidelijk voor onrust en mede door paniek in de verdediging werd Davor uiteindelijk beloond voor het harde labeur. Na een straffe solo kon hij prachtig passen tot bij Michiel, die alweer koelbloedig de bal hard voorbij de keeper 'pegelde'. 1-2 en de match was opnieuw opengebroken. Windeke voelde de bui hangen. Aanhoudend stormlopen richting doel van Windeke zorgde uiteindelijk in de 22ste minuut voor een nieuwe schietkans voor Michiel, net naast het doel. In dezelfde minuut liep Senne zich op zijn kant bijna de kleren van het lijf en hij bracht net voor de achterlijn met veel karakter de bal voor doel. Michiel stond op de juiste plaats en knalde strak binnen in de rechterbenedenhoek. 2-2.

Het regende nu aan beide zijden counters. Enerzijds wou HO alsnog de overwinning grijpen, maar anderzijds wilde Windeke natuurlijk hun vel duur verkopen. Uiteindelijk was 2-2 een juiste weergave van twee sterke teams. Het siert echter wel ons eigen team dat we nog nooit bij winst of verlies in een zodanig diepe put gesukkeld zijn dat frustratie en verdriet voor zoveel tranen hebben gezorgd. Goed gespeeld HO! Sterk spel, veel inzet en veel kameraadschap hetgeen later op de avond zelfs zou bezegeld worden met een 'supportersflavour' van Ommeganck, blauwe kaas en wat glaasjes wijn. Tot slot veel dank aan het bestuur voor de faciliteiten en dank aan iedereen ook om naadloos alles in goede banen te leiden, inzake het geslaagde concept voor een mega-gezellige avond. (Guy De Wandel)

Het verslag van de U10 bleef even op de plank liggen van de webmaster, maar we willen jou de poëzie en de overwinning toch niet onthouden.

Afgevaardigde met glans: Sylvia Rogiers
Coach: Ferry Baes
Spelers: keeper Jorre; opkomende spitsen vanuit het middenveld Davor, Marie, Senne en Michiel; controlerende achterhoede Arjen, Jef en Max-Emile en de Puyol van HO Myrddin
Terrein: Kloosterstraat St-Lievens-Houtem, ook wel Deep Valley genoemd

Mits wat de scherpte bijstellen en het loopvermogen wat aanpassen in de richting van en naar het dal, vond Kalken al vrij vlug zijn positieve tred van de voorbije weken. Overmacht troef dus en goed voetbal met veel inzet. Davor zette de eerste van de reeks neer en knalde na vier minuten de bal voorbij de keeper. Michiel kreeg de bal toegespeeld van een strijdende Arjen, niet twijfelen en op het kwartier 0-2. Maar er volgde wat vertwijfeling achteraan, oeps, twee tegengoals die eigenlijk makkelijk konden vermeden worden. Van aan de zijlijn is het natuurlijk ALTIJD makkelijker en dus bleven we positief. Het ging wat verder op en neer  tot aan de rust en ondertussen werd de scheids positief toegejuicht.

In de tweede helft toonde onze achterhoede zich als een onwrikbare dam, Davor lag op de loer en maakte een counter af. 2-3. Houtem krabbelde recht en was van plan om zich niet gewonnen te geven, maar tegen een ontketende Davor was niets te beginnen. Een echte Baes-neus voor de goal en in de tiende minuut was het opnieuw prijs. Prachtige stiftbal over de keeper. 2-4. Max-Emile, met opnieuw veel overzicht, strooide met passen naar een gemotiveerd team. Dikke pluim voor de inzet trouwens van IEDEREEN, zeker voor Jef en Marie die, zo vinden de recensent en zijn bronnen, de beste match van 't jaar hebben gespeeld.

De doelpunten kwamen nu heel snel. Jef, zoals gezegd met vertrouwen aan de bal, bracht de hoekschop perfect voor en opnieuw Davor tikte de bal binnen. 2-5 en Houtem brak nog niet, maar kraakte toch. Even later een blokkage in het middenveld met Myrdinn, de rots in de branding en een onmisbare voetballende schakel achteraan. Hij bracht de bal bij Jef en die draaide goed weg met een man in de rug, Michiel aan het kanon en de keeper opnieuw geklopt. 2-6. De stormloop bleef aanhouden en Senne ging, ondanks het streepje kleur onvermoeibaar verder. Een afgemeten pass naar Davor en hij legde de bal als een volleerde Brusselse spits naast de doelman. 2-7. Bijna raakten we de tel kwijt en we kwamen in discussie over de monsterscore in spe omdat iedereen er bleef voor gaan. Davor duwde zijn volgende doelpunt koelbloedig onder de keeper.

Houtem kwam een laatste keer opzetten en counterde op zijn beurt ons te ijverig wordende team. 3-8, wat nog geen minuut later werd beantwoord door de dribbelende Max-Emile, professioneel gestift in de linker bovenhoek. Onhoudbaar voor de keeper en 3-9. Ondanks de moeilijke middenpuntsbepaling, ondanks de regen en de koude, een zeer sterke prestatie. Met bovendien een sterke coach en délégué aan het roer. (Guy De Wandel)

KFC HO Kalken kreeg vorige zondag een flink pak voor de broek op bezoek bij Balegem, de dichtste achtervolger van de ongeslagen leider HT Zwijnaarde. Het is duidelijk behelpen. "Voor het eerst hadden we evenveel 'depanneurs' nodig als eigen HOII-spelers", legt trainer Vincent De Backer de pijnpunten bloot. "Na het in extremis afzeggen van Bertrand De Witte (ontsteking) en Ruben Hoogewijs (studies) hebben we een beroep gedaan op Ben Colle en op vijf spelers van de U19 (Jens, Jonas, Kevin, Rami en Wouter). Bedankt alleszins voor jullie inzet!"



"Het was een tijdje geleden, maar zondag gingen we nog eens aan de slag op een echt vierde provinciale-terrein, zoals je ze tot op de dag van vandaag nog weinig vindt. Een zware ondergrond, lichtjes hellend en verschrikkelijk drassig, met hier en daar een platgedrukte molshoop. Niet meteen de omstandigheden waar je op hoopt als je met een paar jonge leeuwen dé ploeg in vorm moet bekampen. De wedstrijd begon met een furieus Balegem dat al na 30 seconden de score had kunnen openen, maar de plaatsbal ging langs de verste paal buiten. We waren meteen wakker en namen de wedstrijd in handen: hoge druk, snelle balcirculatie en de tweede bal die telkens voor ons was. Dit resulteerde ook in een handvol mooie kansen, schoten van Thomas en Kevin gingen rakelings naast of werden afgeblokt. Een kopbal van Bjorn belandde op de lat en even later vond Bjorn na een voorzet eerst de doelman op zijn weg en hij trapte de rebound opnieuw op de lat.

Tussendoor kreeg Balegem enkele halve kansjes, maar niets om ons zorgen over te maken. Wel voelde je dat ze voorin heel wat kwaliteit lopen hebben en dat bleek ook rond het halfuur. De linksbuiten rolde onze volledige flank op en kwam naar binnen, legde de bal fraai achteruit en Kenzo was kansloos. We waren even aangeslagen, maar al snel hadden we ons spel van voor de openingsgoal terug te pakken en na wat halve kansen en een -bijna niet te missen- kopbal van Bjorn, kregen we vijf minuten voor de rust een penalty. Tom zette zich achter de bal, maar besloot over. Heel jammer, maar dit overkomt de beste. Zo gingen we rusten met een onverdiende achterstand. De ploeg had heel hard gevochten, al heel wat brandstof verbruikt en verdiende op zijn minst een gelijke stand."



"In de eerste 10 min na de pauze kantelde de wedstrijd helemaal. Balegem kwam heel scherp en vinnig uit de kleedkamer en creëerde meteen een paar kansen, wij geraakten niet uit de verdrukking en het onvermijdelijke gebeurde. (50' 2-0) We vonden ons goede spel niet terug en Balegem bleef de druk opvoeren. En dan ging bij onze reus het licht even uit. Bjorn ging hard in duel met een verdediger van Balegem en de rode kaart die volgde was dan ook terecht. Heel jammer, want vanaf dan waren we onze targetman voorin kwijt, iemand die er in slaagt om zelf tussen 2-3 man een balletje vast te houden en de ploeg de kans geeft aan te sluiten. Even later kreeg ook bij Balegem een speler een rode kaart onder de neus (twee keer geel). 10 tegen 10, maar toch voelde je dat de wedstrijd ons aan het ontglippen was.

Nog even konden we de schijn ophouden en we probeerden ons terug in de wedstrijd te knokken, maar toen op het uur de 3-0 viel, dan werden de benen, niet onlogisch, afgesneden. De rest van de match was een formaliteit, maar we bleven wel met opgeheven hoofd strijden, ondanks de logische vermoeidheid bij sommige spelers. Kenzo pakte nog uit met enkele fraaie reddingen en stopte ook een strafschop. Toch vielen er in het slot nog drie doelpunten, waardoor er overdreven cijfers op het bord stonden."

“Doorgaan met Bjorn Veeckman” - Cliff Vermeir (KFC HO Kalken)

HO Kalken boekte op Destelbergen zijn vijfde seizoenzege. Het was vier weken geleden dat HO nog eens de smaak van de overwinning mocht proeven. Het werd een ideale entree voor de nieuwe coach Björn Veeckman, die blijkbaar zeer geliefd is binnen de spelersgroep. "Wij hebben kansen gekregen. Ook Destelbergen heeft mogelijkheden gehad, maar we hebben dit keer wel de wedstrijd naar onze hand kunnen zetten", zegt Cliff Vermeir, die goed was voor een doelpunt en een assist. "Even was het bibberen toen we bij een 0-1-voorsprong een strafschop tegen kregen, maar die werd gemist. Uiteindelijk hebben we in de laatste minuten zekerheid kunnen verwerven. Niet alle wedstrijden die we tot nu toe gespeeld hebben waren slecht maar vorig seizoen lukte alles. Nu blijkbaar niet meer. Hopelijk is de zege die we nu boeken een kantelmoment en zijn we eindelijk vertrokken." De nieuwe coach Bjorn Veeckman valt bij de meeste spelers blijkbaar erg in de smaak. "Ik hoop dat Björn trainer blijft", zegt Vermeir. "Hij kan goed met de spelers omgaan. Zijn aanpak is de goede. Hij kent de groep ook door en door. Het is een kind van het huis. Hij is al zijn hele carrière verbonden aan HO. Voor mij is hij de juiste man op de juiste plaats. Het klikt. Het is nu aan ons om door te zetten en er dit seizoen nog het beste van te maken", besluit Vermeir. (Met dank aan Dirk De Wever in Het Laatste Nieuws)

“Kansen beter benutten” - Dirk Nuytens (FC Destelbergen)

Dirk Nuytens heeft het tij voorlopig nog niet kunnen doen keren bij FC Destelbergen. Twaalf minuten voor het einde werd Destelbergen een eerste keer gevloerd. Een vuist maken kon blauw-wit niet. Het werd uiteindelijk nog 0-2. "Als je een match wil winnen, moet je scoren. De kansen zijn er geweest maar we hebben ze niet benut. Dat is de korte conclusie van onze match", zegt Nuytens. "Voor de rust kregen we twee open kansen, maar we kregen de bal niet voorbij de bezoekende doelman. In de tweede periode idem dito. Nog eens twee loepzuivere mogelijkheden die we verkwanselden. Als je die niet benut, dan weet je dat dit tegen je keert. Na de 0-1 kregen we ook nog een strafschop die we niet konden benutten." "Maar voor het overige speelden we een voortreffelijke partij. Ik zag een positieve reactie van de groep. Eigenlijk kon de uitslag net andersom geweest zijn. We blijven hard verder werken en we komen er wel", besluit Nuytens. (Dirk De Wever in Het Laatste Nieuws)

Olivier Van Driessche maakte afgelopen zondag zijn eerste doelpunt voor het eerste elftal van KFC HO Kalken. Net voor het einde legde hij de 0-2 in het mandje. (Foto's Marleen De Coene)

Conclusie:
- Reactie van de groep was zeker postief (mentaliteit, vechtlust en karakter). Niet alleen van de 15 op zondag, maar ook van degenen die naast de selectie vielen.
- De neuzen stonden allemaal in dezelfde richting, de wil was aanwezig.
- Deze lijn doortrekken, met dezelfde mentaliteit, zal de boodschap zijn om zondag Lochristi te ontvangen.

Voor mij persoonlijk is het natuurlijk aangenaam om zo te starten. Ik voel aan dat de wil in de groep om van het seizoen nog iets te maken zeker aanwezig is en dat motiveert mij enorm om er samen tegen aan te gaan. Als we op deze manier verder blijven werken, ben ik er van overtuigd dat we de goede weg zijn ingeslagen."