Hallo Huizingenaren ... hoe gaat het daar met jullie ? De eerste brieven zijn aangekomen.Vandaag hebben we het dorp van Maloja verkend.De juf gaf heel wat uitleg over het leven en het werk van de kunstschilder Segantini.Weet je dat hij zelfs een plan had om deel te nemen aan de wereldtentoonstelling in Parijs in 1900 met een schilderij van 220 m lang en 20 m hoog.Te gek !Spijtig kon dit plan niet doorgaan wegens geldgebrek en een jaar later stierf hij aan een buikvliesontsteking door het eten van sneeuw.Hij schilderde namelijk buiten om het schitterende spel van licht weer te geven.
Tijdens onze wandeling kwamen we de nieuwe katholieke kerk tegen.Waw, wat een modern gebouw !!We liepen het bijna voorbij. Sommigen merkten het speciale kruis op van de kerk.Zoiets hadden we nog niet gezien.Iedereen maar aan het raden waarom onderaan het kruis een cirkel was.Eerst dachten we dat het extra vestigingspunten waren maar wanneer we eens goed rondkeken zagen we dit speciale kruis ook op papieren staan met de uren van de vieringen.Nog een beetje verder ontdekten we dit kruis weer in combinatie met de Griekse letters alfa en omega.Dat die cirkel geen extra vestigingspunt is, werd nu duidelijk.Samen kwamen we dan tot de constatatie dat het toch een religieus symbool moet zijn.Tot zover onze logische redeneringen.Juf Rein, hou je klaar want we vuren die vraag op je af. Zo ben je al tenminste voorbereid. We hebben voor alle zekerheid een foto van de kerk genomen en van het kruis natuurlijk.
Souvenirs hebben we vandaag tijdens onze wandeling kunnen kopen.Verwacht jullie maar aan een hoop chocolade, tenminste als die in die tijd nog niet verorberd is.
In de namiddag kregen we onze skiles.En ouders, jullie mogen fier zijn.De beginners doen het echt goed.Wat zeggen we : "We doen het geweldig !"De vermoeidheid begint toe te slaan, dit is wel te merken.Een paar zijn niet kunnen gaan skiën vandaag, maar na een dagje van rust staan ze morgen voor jullie vandaag - weer fier en vol enthousiasme op de latten. .
Een paar jongens hebben zich eens goed kunnen uitleven en zijn een gevecht aangegaan met onze moni Patrick. Zij stonden in de ring en wij maar aan het supporteren. We beleefden een hele hoop plezier.Een grote, sterke man kan wonderen doen.Iedereen is blij met onze moni !Hij is zo tof als hij groot is.En weet je, toen hij bij ons de klas binnenkwam, moest hij zijn hoofd buigen om binnen te kunnen !Zegt het jullie wat ?!
Elke avond masseren we elkaar.We hebben de hele gang voor ons alleen.Zalig is dat.Door de gang weerklinkt zachte muziek. We voelen nu hoe goed het doet en hoe ons lichaam tot rust komt na een dag vol zware inspanningen.Zon dag op sneeuwklassen is niet te onderschatten.Kei neig en supercool is het hier maar oh zo vermoeiend.
We hebben weer eens lekker gegeten. Het verhaal van de zoutpot volgt later wel.
Vandaag hebben weer eens een onvergetelijke dag beleefd.Eerst en vooral was iedereen opgelucht na een nacht te hebben doorgebracht in een comfortabel bed.Na een stevig ontbijt trokken wij onze bergschoenen aan en wandelden we naar de Belvédè, één van de gebouwen die de Belgische graaf liet optrekken om van Malojaeen alpenstad te maken naar zijn droom.Eigenlijk is het een kasteel.Ook ons Maloja Palace was zijn idee.Onderweg zagen we een paar gletsjerketels, de ene al wat groter en dieper dan de andere.Indrukwekkend. Met de hele klas vormden we een kring rond de grootste gletsjerketel.Ook een sneeuwballengevecht ontbrak niet in deze wandeling.Iedereen kon zich eens goed uitleven.Het was echt cool !Kleren moesten op de verwarming gelegd worden om te drogen.Wat had je anders gedachtvan ons !Gisteren werden de skigroepen ingedeeld, de skibotten gepast en vandaag werden de skis afgesteld.Uiteindelijk konden we onze eerste echte skiles beleven. De beginnelingen werden in twee groepen verdeeld omdat 15 kinderen in een groep een beetje te veel was.In de eerste groep zitten : Matthias, Robbe, Jelle, Mike en Arno.De andere beginnersgroep ziet er als volgt uit : Melissa, Ornella, Ilona, Lieselot, Joyce, Elise, Gaëlle, Nils, Mats, Nathalie en onze juf.Samen hebben we heel wat plezier beleefd en eerlijk gezegd, de vele valpartijen waar iedereen voor vreesden, bleven uit.Onze beginnersgroep doet het echt wel schitterend.De skimonitor viel van de ene verbazing in de andere.Ze zijn niet te kloppen !Hopelijk kunnen we deze trend voortzetten en misschien keren weallemaal als gevorderde weer huiswaarts.Nog een beetje oefenen met het ploegen en we zijn klaar om de lift te nemen om de grotere hoogtes te gaan verkennen. De meesten onder ons keken echt uit naar het vieruurtje. Het was eigenlijk wel een beetje vermoeiend die eerste les.Alle gevorderden van onze klas zaten tot eigen verbazing samen.Wat dacht je, wij zitten natuurlijk in de super formidabele fantastische best gevorderde groep !Ons eerste obstakel was een jump die voor Eline de genadeslag was.Zij zag het niet en viel met haar klikken en klakken 5 meter verder neer.Steffi snelde Eline ter hulp en zette haar weer recht.Met Eline gaat het verder prima.Gelukkig wasde test al achter de rug en kon ze in haar leuke groep blijven.Iedereen was tevreden.Stralende gezichten bij de kinderen.De zon voelde zich een beetje jaloers vandaag ook al zette zij haar beste beentje voor.
Onze treinreis naar de ZwitserseAlpen duurde lang en was voornamelijk vermoeiend.Het sleuren met de valiezen van her naar der was niet bepaald een leuk karweitje.Gelukkig kregen we nog hulp tot in Brussel.Iedereen heeft dit schitterend gedaan.Hoe kan het ook anders met de titel die ze ons vroeger hebben gegeven : De Belgen, de dappersten van allen.In dit geval kunnen we wel met zekerheid stellen dat de Huizingenaren daar zeker toe behoren.De bewijzen zijn geleverd.Van de Belgen wordt wel eens gezegd dat het een heel klein land is, maar daar waren de zesdeklassers nu eens niet mee akkoord.Ze konden het maar moeilijk geloven dat het ettelijke uren sporen was om België te verlaten. "Neen, zo klein zijn we nu ook weer niet ! riepen ze allen in koor. Van de slaapplaatsen in de treinzullen we maar niet al te veel vertellen.We hebben ons best gedaan om zoveel mogelijk te kunnen slapen.Als dat een geruststelling is.
Met een uur vertraging zijn we uiteindelijk aangekomen op onze langverwachte bestemming. Een stralende zon, heel wat sneeuw en een prachtige blauwe hemel verwelkomden ons in Maloja.We weten nu al dat we de zonnecrème niet te ver weg mogen steken.
Onze eerste skiles zit erop maar morgen begint het harde werk. De eerste stappen op de skilatten. Vol spanning kijken we hier naar uit.
Hebben jullie je zoon of dochter net voor het vertrek eens op de weegschaal geplaatst ?!Wel, het eten is hier zo lekker dat we wel eens verdikt terug zouden kunnen komen.
