Woensdag
Het was amper 7.30 u. toen de eerste autos op de rotonde aan de spoorwegonderbrugging in Bilzen richting Kimpel draaiden om aldaar zoon - of dochterlief te droppen voor hun ontmoetingsdagen in de Hoge Rielen.
Terwijl het zonnetje zijn best begon te doen om de mist op te lossen en door het wolkendek te breken werden de valiezen naarstig van auto naar autocar getransporteerd en werden de beste plaatsjes (achteraan?) in de bus al snel bemand.
De sfeer zat er toch al direct goed in. De mama's en papa's die nog hunkerden naar een laatste afscheidszoentje van zoon of dochter moesten snel zijn, want nog ruim voor de klok van achten, het officiële vertrekuur, zat het grootste deel van hun kroost al lang tussen vrienden en vriendinnen hoog en droog in de bussen.Eens ook alle leerkrachten (en uiteraard ook Tano die ervoor opteerde om zijn auto nog even op de schoolparking te gaan parkeren) gearriveerd waren kon de caravaan van 4 bussen zich onder leiding van veiligheidsverantwoordelijke Nicole Mercken in beweging zetten.
En weg waren ze ... richting Kasterlee.
Hier waren 4 mensen van het kernteam al van dinsdagavond druk in de weer geweest om de rode loper uit te rollen voor de eerste lading van bijna 200 leerlingen inclusief begeleiders. Iets na negen arriveerden alle bussen netjes na elkaar in de Antwerpse Kempen. En ja, zook de zon leverde haar bijdrage in de warme ontvangst die hen daar te wachten stond.
Onder escorte werden de bussen netjes naar hun respectieve paviljoenen begeleid, waar de koffers konden uitgelaten worden. En dan was het tijd om de leef- en slaapruimte van de komende dagen te verkennen. We zullen het maar even niet hebben over het verschil tussen jongens en meisjes bij het opmaken van hun bedje of bij het (al dan niet) stapelen van hun kledij.
Maar dat hoort er nu eenmaal allemaal bij ...
Om 10.30 u. was het verzamelen geblazen in de sporthal voor het gemeenschappelijke startmoment. Even aandachtig luisteren naar enkele welkomswoordjes, de belangrijkste kampafspraken nog eens overlopen en dan op weg naar de eerste van de 3 activiteiten.
Afhankelijk van de klasgroep waren dat: Highlandgames, biotoopstudie, en oriëntatieloop.
Voor de Highlandgames werden enkele rasechte pseudo-Schotten (van het IKSO) ingehuurd die onder begeleiding van aangepaste doedelzakmuziek de jolige bende onmiddellijk op gang kregen: kracht, snelheid en behendigheid, daar draaide het allemaal om. En er werd dan ook gelopen, gerold, gedragen, gegooid, gesprongen en weet ik veel wat nog meer dat het een lieve lust was ...
En ja hoor, ook de eerste kleine ongelukjes waren meteen een feit: een schaafwondje hier, een kneuzinkje daar
allemaal onschuldig natuurlijk, maar meteen hadden de monis (7de jaars Kantoor uit IKSO Hoeselt) hun eerste slachtoffertjes over de vloer.
En voor we het wisten was het al middag ...
Benieuwd wat de pot schafte?
Oordeel zelf: tomatengroentensoep, kippengyros met rijst of gebakken aardappeltjes, een heel assortiment rauwkost van sla, via tomaten, komkommer, worteltjes, rode kool, ...en als dessert een potje lekker chocomoussenof een stuk gezond fruit.
En al weten we al jaren dat niemand zo lekker kan koken dan mama (of papa!?) toch merkten we op dat de meeste borden netjes en volledig leeggegeten richting afwas verhuisden. En dan willen we nog niet spreken van hen die nog een tweede maal gingen aanschuiven ...
De namiddagactiviteit was een kopie van voormiddag. In een doorschuifsysteem wisselden de groepen van activiteit en het moet gezegd, de weergoden waren ons gunstig gezind. Het zonnetje had de wolken verdreven en onder meer dan aangename herfsttemperaturen probeerden een groep jongeren zich tijdens de oriëntatieloop een weg te zoeken naar opdrachten die her en der over het terrein verspreid lagen. Intussen deden enkele 'would-be-geocachers' overdag vlug even over waarin ze de vorige nacht niet geslaagd waren.
En de klok, zij tikte verder ...
Vlug een vieruurtje tussendoor en dan was het - we gaan met onze tijd mee - de hoogste tijd om een half uurtje - te 'chillen'.
En dan op naar het klasmoment ... nu ja ... klasmoment!?
Met zijn allen een uurtje gezellig bij elkaar in het paviljoen, elkaars kamer verkennen, douchke pakken, wat zitten keuvelen, (snode plannen smeden voor de komende nacht?), en voor hen die in de loop van de voormiddag nog niet volledig ingehuisd waren nog even tijd om orde op zaken te stellen.
Je kan je voorstellen wat een drukte dat dat was, maar ook dat liep van een leien dakje. Kan het ook anders als je voor een nachtje met je beste vriend(in)(n)en op dezelfde kamer mag slapen!?
Wat wil een mens nog meer!?
Een brokje eten misschien?
Het avondmaal bood voor de visliefhebbers de keuze tussen een portie warme of koude gebakken (gefrituurde) vis, de anderen hielden het bij een traditionele 'broodmaaltijd'. Die naam mocht dan wel magertjes overkomen, de overvloed van soorten beleg was dat allerminst. Inderdaad, zelfs de moeilijkste eter kwam met zo'n uitgebreid assortiment van beleg ruim aan zijn/haar trekken. En tussen haakjes gezegd ... de traditionele 'choco' deed het ook bij avondmaaltijd nog altijd erg goed!
Maagjes gevuld en dan opmaken voor enkele spannende uurtjes ... het avond-bosspel ...
Donker, griezelig, spannend, huiveringwekkend, angstaanjagend ... maar vooral superplezant.
't Is te zeggen, dat hopen we toch, want op het moment dat we deze tekst neerpennen, zijn ze met zijn allen onderweg naar hun oord van bestemming ...
Hier vind je alvast een eerste reeks foto's:
http://www.sint-lambertuscollege.be/Albums/HogeRielen2013/woensdag/
http://www.sint-lambertuscollege.be/Albums/HogeRielen2013/woensdag deel 2/
25-09-2013, 00:00 geschreven door chris 
|
