14-09-2010, 22:21 Geschreven door Willly Trypsteen  

Beste Cecile en familie,

       Een jubileum stemt tot blijdschap. Het vieren van jubilea zit ons in het bloed. Als iemand, 50, 80, 100 jaar wordt, dan laten wij dat niet zonder meer voorbijgaan. Maar we rekenen niet alleen de levensjaren. Er zijn ook beslissende stappen in een mensenleven, die we zo belangrijk vinden dat we vandaar of opnieuw beginnen te tellen.

       Een dergelijke gebeurtenis is ook de religieuze professie, waardoor iemand zich bewust verplicht tot een leven van evangelische wijsheid. Vijfentwintig jaar geleden heeft Cecile dat ook gedaan. We zijn hier vandaag bijeengekomen om dit te herdenken. Deze gedachtenis zal automatisch uitmonden in dankbaarheid voor alles wat Cecile heeft mogen doen in de dienst aan God en de mens.

       Op een feest als dit is bijzonder van toepassing het woord van St. Paulus: “verheugt u in de Heer”. Wij verheugen ons vandaag in de Heer om wat de Heer een mens liet doen voor zijn volk Dat gedenken wij op het jubileumfeest van vandaag.

       De herdenking van 25 jaar kloosterprofessie biedt alle reden om God te danken. Het is immers God die de mens roept. Door die genade van God kon jij werken met de gaven die jij ontving. Een mensenleven is zo wonderlijk, zo onbegrijpelijk, jaar in, jaar uit, dag in, dag uit beweeg je tussen mensen en dingen. Wij herinneren ons nog 25 jaar geleden toen we allen samen waren op 15 augustus 1955 in Sint Martensbodegem voor uw kloostergeloften. Het was wellicht toen de allerlaatste keer dat we allen samen waren.

       Sindsdien zijn al die jaren verlopen met je vele werk vooral in de missie, waardoor we je heel moeilijk van dichtbij konden volgen; maar we kennen je vele werk in het onderwijs, in de catechese, in de alphabetisatie van heel het land, de Boeroendi. En toch naast je vele werk bleef je steeds uw thuis, uw broers en zusters met hun kinderen en de vele gebeurtenissen van de familie u ter harte nemen. En wat betekent dit als men zover is?

       Vandaag mogen wij u daarvoor danken – dank om uw zorg – dank om uw vele schrijven – dank om uw gebeden – dank om uw vele steun en hulp zelfs tot op heden. Wij zijn blij u te kunnen vieren. En ook dat je enkele jaren onder ons mag zijn voor uw prachtig werk van missieanimatie in de scholen. Ja, sommige dagen schijnt de zon en je weet niet waarom, je bent tevreden. Je ziet de mooie en goede dingen en kanten van het leven. Je lacht – je dankt. Je werk gaat vlot – iedereen is vriendelijk tegen je. Je weet niet waarom. Misschien heb je goed geslapen of voel je je geborgen in God.

       Je zou de tijd van vrede en diepe vreugde willen laten voortduren. Maar ineens verandert alles weer. Het is alsof een hevige zon de wolken aantrekt. Er komt een soort droefheid, die je niet altijd kunt verklaren. Ja, dat komt omdat de mens een stuk natuur is met lentedagen en herfstdagen, met de warmte van de zomer en de kou van de winter, omdat de mens het ritme van de zee volgt, eb en vloed – omdat ons bestaan een voortdurende repetitie is van leven en sterven.

       Als je dat begrijpt beste Cecile, dan kun je na 25 jaar kloosterleven vol moed en vertrouwen verder, want dan weet je dat er samen met de Heer na elke nacht weer een nieuwe morgen komt. Ja, uw leven was – houden van mensen – alle mensen liefhebben – vooral de minstbedeelden. Je waart gastvrij voor ieder mens, die je op je weg ontmoet – ook al is dit moeilijk voor een zendelinge.

       Maar dit alles deed je hart, je liefde, je bezit openstellen voor de anderen. Dit is je diepe innerlijke houding van openheid en mededeelzaamheid. Dat is je opdracht van echt missionaris zijn. Je kent wel die opdracht en toch wil ik die hier even verwoorden:

       Missionaris – zijn: is geroepen en gezonden zijn; voorlopig hier, tijdelijk daar – anderen samenroepen en zenden. Is jezelf bekeren elke ochtend en elke avond weggegeven zijn; is profeet zijn en stotteren met de bevrijdende boodschap; is met het evangelie uitdagend bemoedigen. Is aan armen verrijzenishoop geven en door rijken gekruisigd worden; is moeder genoemd worden door een melaatse en vader door een vertrapte; is bedelen om te delen en zelf gedeeld te worden; is gemist kunnen worden en onmisbaar zijn; is gissen en missen – vergissen en mislukken en telkens opnieuw beginnen; is hart en ziel zijn van alle bevrijdingswerk; is doen ervaren dat Jezus geen blanke is uit het Westen; is beleven dat de kerk katholiek is en wereldwijd.

       Mijn wens voor jou is nu: dat je voor altijd in je hart de gouden herinnering bewaren moogt van elke rijke dag die je gekend hebt. Dat je dapper mag zijn in het uur van de beproeving, wanneer het kruis op uw schouders wordt gelegd. Wanneer de berg die je moet beklimmer heel hoog schijnt en de lichtbakens van hoop zeer ver.

       Dat iedere gave, die God je schonk, mag groeien met de jaren en de harten van hen, die je liefhebt met hun vreugde vervult. Dat je ieder uur iemand mag hebben, die je vertrouwt, de hand kunt drukken en reiken, wanneer het moeilijk is; met wie je stortvloeden kunt trotseren om de toppen te bereiken. Dat in ieder uur van vreugde of leed, de vredebrengende glimlach van het kerstekind met jou mag zijn. En dat je steeds dicht bij God moge blijven. Dit is niet alleen mijn wens, maar ook die van allen hier aanwezig.

11-05-2006, 12:17 Geschreven door Willly Trypsteen  

                     1. ‘k Wil mijn harte laten spreken

                            Over  ’t rijk van mijn gevoel.

                            Luister naar mijn liefdepreken

                            Die bereiken wonder doel.

                            In mij gloeit het nieuwe leven

                            Als een lamp in duistre woon,

                            Die mij liefdelicht zal geven

                            Met de vreugdeschijn als loon.

                            ‘k Zal mijn toekomst aan hem 
                            wijden,

                            Hem verzorgen als mijn kind,

                            En mij zelven voorbereiden

                            Om te dienen blijgezind.

            Refrein:  ‘k Wil mijn harte laten spreken

                          Over ’t Rijk van mijn gevoel.

                          Luister naar mijn liefdepreken

                          Die bereiken wonder doel.

                        2. ‘k Wil zijn lach zijn in ’t verblijden

                             Als ’t geluk ons nestje vult,

                             ‘k Wil zijn traan zijn in het lijden

                             Als de liefde ’t lijden duldt.

                             ‘k Wil hem hartevreugde schenken

                             in den kus van mijne trouw.

                             En met mijn bescheiden wenken

                             Groeien tot een vrome vrouw.

                             ‘k Zal met mijne makke steken

                             Distels op zijn levensbaan,

                             Schaapjes hoeden langs de beken

                             Die verteedren ons bestaan.

            Refrein: ‘k Wil zijn lach zijn in ’t verblijden

                          Als ’t geluk ons nestje vult.

                          ‘k Wil zijn traan zijn in het lijden

                           Als de liefde ’t lijden duldt.

                        3. ‘k Wil zijn landse herderinne

                            Wezen met mijn bloementooi.

                             Die hem spreekt van zoete minne

                             En van harten wondermooi.

                             ‘k Wil mij in zijn ogen spieglen

                             Als een baadster in het meer.

                             Die haar lijnen zacht laat wieglen

                             In zijn kringen op en neer.

                             ‘k Wil met blijdschap evenaren

                             Hoogstens troost van ’t aardse rijk;

                             ‘k Zal met hem veel roosjes garen

                             Voor de nieuwe kinderwijk.

              Refrein: ‘k Wil zijn landse herderinne

                            Wezen met mijn bloementooi.

                            Die hem spreekt van zoete minne

                            En van harten wondermooi.

                        4. ‘k Vraag vooral mijn minnezangen

                            Slechts één zoen, één liefdewoord.

                            Bij ’t ontwaken, iedren morgen

                            Als het daglicht ons bekoort.

                            ‘k Vraag voor al mijn liefdeplichten

                            Slechts één zoen, één liefdewoord.

                            Als de sterren ons verlichten

                            In de rust van ons akkoord.

                            ‘k Vraag voor al mijn minnedromen

                            Slechts één zoen, één liefdewoord.

                            Als ons harten overstromen

                            Van geluk in ’t zonnig oord.

             Refrein:   ‘k Vraag voor al mijn minnezorgen

                             Slechts één zoen, één liefdewoord.

                             Bij ’t ontwaken, iedren morgen

                             Als het daglicht ons bekoort.

08-12-2005, 23:08 Geschreven door Willly Trypsteen  

Alfons Jozef Trypsteen, zoon van  is geboren te Roeselare op 24 januari 1892. Werd gedoopt te roeselare op 30  januari te Roeselare en is overleden op 14 april 1959 te Veurne. Hij was apotheker en gehuwd met Marie Louise Sobry op 30 september 1919 in Veurne. M.L. sobry is geboren te Veurne op 2 februari 1895 en overleden te Izegem op 16 juni 1988. Zij was de dochter van Caesar-Jules Sobry uit Veurne en Sidonie De Busschere uit  Roeselare. 
Alfons was Ridder in Leopold II-orde met palm; Oudstrijder, vuurkruiser en invalied van de oorlog 1914-1918 en vereerd met burgerlijke en militaire onderscheidingen. Hij was gewezen Burgervader van de stad Veurne. Lid van de Sodaliteit van de gekruiste Zaligmaker en van verscheidene godvruchtige broederschappen van de parochie.
Rijk was zijn geest, groot was zijn hart. Geloof, hoop en liefde waren de schatten van zijn vlaams en kristelijk ideaal. Hij was apostel van een kroostrijk gezin, waarin hij de mooiste familiale tradities voortzette en veredelde.Zijn leven was een volledige overgave. Hij stelde de belangen van zijn evennaaste boven de zijne. Die kristelijke naastenliefde dreef hem naar zijn medeburgers om hen liefdevol te verzorgen en te troosten; zijn hulp en sympathie strekten vooral tot de noodlijdenden. Met bovennatuurlijk geloof heeft hij de zware beproevingen en de langdurige ziekte aanvaard. 
Het behage de Heer aan zijn verdienstelijke dienaar een rijke hemelkroon te verlenen, zo om zijn ongewoon heerlijke familieweelde als om de even heerlijke familiale steunverlening aan God en Kerk.
"Wint weer aan God wat u Gods wil ontrukte. Roept uw geloof ter hulp als 't harte bloedt". (Uit zijn gedichten) 
"Voor mij is weggelegd de kroon van gerechtigheid, die de Heer mij op die dag geven zal, Hij de rechtvaardige rechter" (II Tim. IV 9)
 

01-12-2005, 15:29 Geschreven door Willly Trypsteen  

Viert het feest van bloemenkelken

Hier vandaag in liefdewoon,

Bloemen kunnen niet verwelken

Verse bloeien er als loon.

Laten wij de feestzang klinken

Bij ’t geluk van hartetrouw,

Laten zij hun liefde blinken

In de kus van man en vrouw.

Dat zij voort in Wemmel leven

Zij aan zij en eensgezind,

Dagenlang door God gegeven

En door rozen rood getint.

 
Refrein.
Viert het feest van bloemenkelken hier vandaag in liefdewoon,

Bloemen kunnen niet verwelken verse bloeien er als loon.

Nieuwe harten willen zingen

’t oude lied van eeuw’ge min.

’t Plechtig lied van huwelijksringen,

’t Zalig lied vol liefdezin.

’t Minneleven schenk’ hun zegen

in de droom van ’t nieuwe huis,

in een roze bloemenregen,

in de vrome liefdekluis.

’t Minneleven schenk’hun kindren,

Zachtgeaard als hunne “ma”

en ook niemand zal verhindren,

dat zij g’lijken op hun “pa”

Refrein.

Nieuwe harten willen zingen ’t oude lied van eeuw’ge min,

‘t Plechtig lied der huwelijksringen ’t zalig lied vol liefdezin.

Zingen wij te hunner ere

Op dit plechtig bruiloftfeest,

Dat toch iedereen zich were

Zingend blij van hart en geest,

Liefdeleven zal hen wenken

In een wonder van ’t heelal.

En de Heer zal rozen schenken

In hun Wemmels Rozendal,

En in parken en in vijver,

Waar de zwanen in hun pracht,

Leven als in troost van ijver,

Om te winnen schoonheidsmacht.

Refrein.

Zingen wij te hunner ere op dit plechtig bruiloftsfeest,

Dat toch iedereen zich were zingend blij van hart en geest.

01-12-2005, 14:48 Geschreven door Willly Trypsteen  

Hij is geboren te Veurne op 23 april 1920. Werd priester gewijd bij de Witte Paters te Heverlee op 2 april 1945. Nu worden zij ook Missionarissen van Afrika genoemd. De stichter van die Sociëteit is Kardinaal Lavigerie, bisschop van Algiers. Alfons was wijsgeer in Maison Carrée in Algerije. Zijn noviciaat eveneens aldaar in 1941. Zijn eerste afreis naar Kongo op 18 juni 1946 en verbleef in het bisdom Bunia in Ituri van 1946 tot 1975.

De rijke gaven van verstand, van hart en gemoed, die zijn oversten in de jonge missionaris ontdekten, leidden ertoe hem in dienst te stellen voor de uitbouw van een inlandse kristelijke elite in het bisdom Bunia en Mahagi. Zijn 39 jaar missionarisleven heeft Fons doorgebracht in het medewerken aan de vorming van kristelijke onderwijzers, als leraar en directeur  van de normaalschool te Luma, Logo en Drodro; aan de opleiding van toekomstige priesters, als leraar aan het klein seminarie te Fataki en Drodro; als novicemeester van de inlandse Broeders te Bunia.

In alles streefde hij ernaar een goed leraar en opvoeder te zijn door het zorgzaam voorbereiden en geven van zijn lessen. Door zijn zacht en minzaam karakter won hij het vertrouwen van zijn leerlingen. Door zijn groot geduld en niets ontzienende dienstbaarheid oefende hij een diepe invloed uit op zijn leerlingen.
In 1975 kwam Fons ziek naar huis. Zijn missionarisleven zou voortaan een nieuwe wendng nemen: het apostolaat door het lijden. Hij was bewust van zijn toestand en toch hoopte hij nog altijd naar zijn missie te mogen terugkeren. Twee jaar lang heeft zijn kruisweg geduurd. Zoals zijn  Meester heeft hij de lijdenskelk tot de laatste druppel gedronken.

30-11-2005, 22:13 Geschreven door Willly Trypsteen  

           Ballade van den soldaat.

            Storme luiden de klokken

            Over Vlaanderenland.

            Oorlog! Oorlog en schand

            Tieren, roepen en lokken.

            Kloeke mannen vertrekken

            naar het vuur van den strijd,

            Morrend, vloekend van spijt

            Om den haat te verwekken.

            Brave jongens vergaadren

            Met den gruwel in ’t hart.

            Een moeder zegent haren zoon.

            In d’afscheidskus vol liefdegloed

            Weerklinkt haar treurlied pijnlijk schoon.

            Een moederhart betreurt haar bloed.

            Zijn vader leidt hem naar den trein.

            Het smartelijk vaarwel den vree

            Verbant uit ’t nog zo jeugdig brein,

            In ’t aaklig uur van oorlogswee.

            Menschenkinderen gaan,

            Zingend ’t lied van de jeugd,

            ’t Lied van Vlaanderens vreugd,

            ’t Lied dag bidt voor ’t vergaan.

            Storm van kogels in ’t veld

           is ’t refrein van hun lied.

            In ’t gehuil van ’t verdriet

           worden makkers geveld.

            Storm en hagel van dood

           Maaien Vlaanderens oogst,

            Krijgers roemt men nu ’t hoogst,

           Krijgers! Helden uit nood!

            En ’t enig kind om moeder treurt,

            Het weent zoo vaak bij nacht of dag.

            ’t Verkropt verdriet zijn ziel verscheurt..

            Tot ‘t eens gewond op stroozak lag.

            Verpleegsters lach en goede zorg

            Herstelden krachten maandenlang.

            Het leefde voort en treurnis borg.

            Maar zong heel stil zijn heimweezang.

            Het leefde voort aan ’t rotsenstrand,

            En kreeg geen nieuws dat wonden heelt,

            Het leefde voort met ’t troostend pand:

            ’t Sinds lang bewaarde moederbeeld.     

            Kanongebulder dreunt

          En vliegers werpen bommen.

          Soldaten volk droef kreunt

          En klaagt en vlucht in drommen.

            Het moordend staal spreekt luid.

          Is koning op de wallen,

            Het voert een stormloop uit

          Veel Vlaamsche jongens vallen.

            Maar Vlaanderen heeft een zee.

           Door d’ IJzer vaart de zege.

            Zij overstroomt het wee

          Verovrend alle wegen.

            Op Elf November sloeg Elf uur.

            De wapenstilstand bracht den vrede,

            ’t Klaroen besloot den oorlosduur,

            Soldatenharten trilden mede.

            Doch Moeder Vlaandren wreed bekloeg

            ’t Verlies van hare heldenzonen,

            In naakten schoot veel kindren droeg.

            Ze zullen in haar liefde wonen.

            Toch trokken jongens op naar huis

            Om blijder leven te beginnen.

            Zij stichten er een nieuwen haard

            En trachten d’ouden vree ’t herwinnen.

            Het eenige kind kwam thuis zoo blij

            Het groette er zijn vader vroom en luid.

            En beiden vereenigd snikten zij

            Gelukkig en zalig ’t weerzien uit.

            De jongen liep rond en zocht in nood,

            Naar moeder haar lach, in ’t huislijk oord,

            Naar moeder haar hart: die liefd’ was groot.

            Geen antwoord kwam op zijn klagend woord.

            Mijn Vader lief, zeg is moeder weg?

 De stilte in uw huis is vreeslijk groot.

             Is moeder op reis? Waar is ze zet?

             Of werd zij. O! Wee! Door ’t leed gedood?

 Uw moeder, mijn zoon, rust in het graf.

            Haar brekende blik zocht u zoo wijd.

            Haar kloppende hart zij vast u gaf.

            Haar laatste gedacht was u gewijd.

            De jongen vlucht weg in stormgeweld.

            Geprangd door de pijn van ’t harteleed.

            Naar ’t kerkhof, naar ’t graf op ’t doodenveld.

            Hij slaakt onderweg zijn smartekreet.

            Daar stopt hij in eens voor moeders woon.

O Moeder! O! Wee! Wat kan ik doen

Voor u, O! Mijn Moeder! Ik uw zoon?

            Ik druk op den steen een liefdezoen,

Ik pleng voor uw rust mijn tranenvloed,

            Ik strooi op uw graf mijn zielebee,

            Ik richt naar het kruis mijn hartegloed,

                                Veurne, I – XI - 1937  

30-11-2005, 21:41 Geschreven door Willly Trypsteen  

Ode aan mijn moeder!

         Ieder mensenleven is een smeltkroes van lief en leed, van pijn en vreugde. Zo was héél het leven van ons moeder. Een pelgrimstocht met blijde, droevige en glorierijke mysteries. Een opgang naar God in goede en kwade dagen. Vol aandacht voor haar groot gezin, bekommerd om het welzijn van ieder kind en kleinkind; meelevend met haar kinderenmissionarissen en met de wijde wereldkerk.

         Belangstelling voor haar zaak, die ze gewetensvol behartigde. Zij was als de sterke vrouw uit de H. Schrift naar wie wij opzien om haar goedheid en trouw, om haar moed en volharding. Zij was groot en heldhaftig in haar overgave en liefde, in haar gebed en diepe geloof en juist dat geloof was haar sterkte en kracht in heel haar leven om alle moeilijkheden te trotseren.

         Onbegrensd ook was haar toewijding. Zorgen en werken, niets was te veel. Zo was zij een plichtsgetrouwe echtgenote, een steun voor haar man en in een zichzelf vergetende offerliefde was zij steeds de bezorgde moeder.

29-11-2005, 23:29 Geschreven door Willly Trypsteen  

Mijn moeder is geboren te Veurne op 2 februari 1895. Haar vader heette Cesar en haar moeder Sidonie De Busschere. Zij had één broer Joseph, die priester werd en de eerste deken werd te Izegem; ze had een  zuster Angela die binnengegaan is bij de Arme Claren te Brugge. Zij had nog een zuster die Gabrielle heette en heel haar leven gezorgd heeft voor haar broer priester. Zij huwde te Veurne met Alfons, Jozef Trypsteen, zoon van Edmond-Frans uit Blankenberge en Maria, Helena, Theresia Raveschot uit Roeselare, op 29 september 1919. Zij hadden 16 kinderen.
Alfons, die Witte Pater werd en na 39 jaar missieleven in Kongo overleed te Veurne op 2 september 1977; Marie-Louise, die huwde met Jozef Louwagie; Raymonda bleef zorgen voor haar ouders en bleef jong; Jozef, hulpapotheker  huwde met Mariette Decoene; Frans, hulpapotheker huwde met Myriam Boven; Raphaël was linotypist kwam om op de baan toen hij terugkwam van zijn werk; Theresia eveneens hulpapotheker huwde met Daniel Deltoer; Cecile ging binnen bij de Witte Zusters van O.L.V van Afrika en was 30 jaar in Boeroendi, 5 jaar in Roeanda en 5 jaar in Kongo; Jan werd apotheker en huwde met Germaine Engelen; Willem leefde maar één jaar; Paul werd priester en leraar; hij overleed in Oostduinkerke op 27 april 1997; Agnes ging naar het klooster van de Zusters Maricolen in Brugge; werd verpleegster en is er nu nog; Godfried is Witte Pater en verbleef 45 jaar in de D.R.Kongo en is nu sinds enkele maanden aalmoezenier in het rusthuis te Varsenare; Roza werkte in de bejaardenzorg en huwde met Geert Coolsaet; Willy werd Witte Pater en was ook 33 jaar in Kongo (Zaïre) en is nu hulppriester in Oostduinkerke; Anna huwde met Geldof Tillo en is overleden.  

28-11-2005, 12:41 Geschreven door Willly Trypsteen  

WAT IS CONCREET DE BEDOELING??
De bedoeling is dat u op regelmatige basis een bericht toevoegt op uw blog. U kan hierin zetten wat u zelf wenst.
- Bijvoorbeeld: u heeft een blog gemaakt voor gedichten. Dan kan u bvb. elke dag een gedicht toevoegen op uw blog. U geeft de titel in van het gedicht en daaronder in het bericht het gedicht zelf. Zo kunnen uw bezoekers dagelijks terugkomen om uw laatste nieuw gedicht te lezen. Indien u meerdere gedichten wenst toe te voegen op eenzelfde dag, voegt u deze toe als afzonderlijke berichten, dus niet in één bericht.
- Bijvoorbeeld: u wil een blog maken over de actualiteit. Dan kan u bvb. dagelijks een bericht plaatsen met uw mening over iets uit de actualiteit. Bvb. over een bepaalde ramp, ongeval, uitspraak, voorval,... U geeft bvb. in de titel het onderwerp waarover u het gaat hebben en in het bericht plaatst u uw mening over dat onderwerp. Zo kan u bvb. meedelen dat de media voor de zoveelste keer het fout heeft, of waarom ze nu dat weer in de actualiteit brengen,... Of u kan ook meer diepgaande artikels plaatsen en meer informatie over een bepaald onderwerp opzoeken en dit op uw blog plaatsen. Indien u over meerdere zaken iets wil zeggen op die dag, plaatst u deze als afzonderlijke berichten, zo is dit het meest duidelijk voor uw bezoekers.
- Bijvoorbeeld: u wil een blog maken als dagboek. Dagelijks maakt u een bericht aan met wat u er wenst in te plaatsen, zoals u anders in een dagboek zou plaatsen. Dit kan zijn over wat u vandaag hebt gedaan, wat u vandaag heeft gehoord, wat u van plan bent, enz. Maak een titel en typ het bericht. Zo kunnen bezoekers dagelijks naar uw blog komen om uw laatste nieuwe bericht te lezen en mee uw dagboek te lezen.
- Bijvoorbeeld: u wil een blog maken met plaatselijk nieuws. Met uw eigen blog kan u zo zelfs journalist zijn. U kan op uw blog het plaatselijk nieuws vertellen. Telkens u iets nieuw hebt, plaats u een bericht: u geeft een titel op en typt wat u weet over het nieuws. Dit kan zijn over een feest in de buurt, een verkeersongeval in de streek, een nieuwe baan die men gaat aanleggen, een nieuwe regeling, verkiezingen, een staking, een nieuwe winkel, enz. Afhankelijk van het nieuws plaatst u iedere keer een nieuw bericht. Indien u veel nieuws heeft, kan u zo dagelijks vele berichten plaatsen met wat u te weten bent gekomen over uw regio. Zorg ervoor dat u telkens een nieuw bericht ingeeft per onderwerp, en niet zaken samen plaatst. Indien u wat minder nieuws kan bijeen sprokkelen is uiteraard 1 bericht per dag of 2 berichten per week ook goed. Probeer op een regelmatige basis een berichtje te plaatsen, zo komen uw bezoekers telkens terug.
- Bijvoorbeeld: u wil een blog maken met een reisverslag. U kan een bericht aanmaken per dag van uw reis. Zo kan u in de titel opgeven over welke dag u het gaat hebben, en in het bericht plaatst u dan het verslag van die dag. Zo komen alle berichten onder elkaar te staan, netjes gescheiden per dag. U kan dus op éénzelfde dag meerdere berichten ingeven van uw reisverslag.
- Bijvoorbeeld: u wil een blog maken met tips op. Dan maakt u telkens u een tip heeft een nieuw bericht aan. In de titel zet u waarover uw tip zal gaan. In het bericht geeft u dan de hele tip in. Probeer zo op regelmatige basis nieuwe tips toe te voegen, zodat bezoekers telkens terug komen naar uw blog. Probeer bvb. 1 keer per dag, of 2 keer per week een nieuwe tip zo toe te voegen. Indien u heel enthousiast bent, kan u natuurlijk ook meerdere tips op een dag ingeven. Let er dan op dat het meest duidelijk is indien u pér tip een nieuw bericht aanmaakt. Zo kan u dus bvb. wel 20 berichten aanmaken op een dag indien u 20 tips heeft voor uw bezoekers.
- Bijvoorbeeld: u wil een blog maken dat uw activiteiten weerspiegelt. U bent bvb. actief in een bedrijf, vereniging of organisatie en maakt elke dag wel eens iets mee. Dan kan je al deze belevenissen op uw blog plaatsen. Het komt dan neer op een soort van dagboek. Dan kan u dagelijks, of eventueel meerdere keren per dag, een bericht plaatsen op uw blog om uw belevenissen te vertellen. Geef een titel op dat zeer kort uw belevenis beschrijft en typ daarna alles in wat u maar wenst in het bericht. Zo kunnen bezoekers dagelijks of meermaals per dag terugkomen naar uw blog om uw laatste belevenissen te lezen.
- Bijvoorbeeld: u wil een blog maken uw hobby. U kan dan op regelmatige basis, bvb. dagelijks, een bericht toevoegen op uw blog over uw hobby. Dit kan gaan dat u vandaag een nieuwe postzegel bij uw verzameling heeft, een nieuwe bierkaart, een grote vis heeft gevangen, enz. Vertel erover en misschien kan je er zelfs een foto bij plaatsen. Zo kunnen anderen die ook dezelfde hobby hebben dagelijks mee lezen. Als u bvb. zeer actief bent in uw hobby, kan u dagelijks uiteraard meerdere berichtjes plaatsen, met bvb. de laatste nieuwtjes. Zo trek je veel bezoekers aan.

WAT ZIJN DIE "REACTIES"?
Een bezoeker kan op een bericht van u een reactie plaatsen. Een bezoeker kan dus zelf géén bericht plaatsen op uw blog zelf, wel een reactie. Het verschil is dat de reactie niet komt op de beginpagina, maar enkel bij een bericht hoort. Het is dus zo dat een reactie enkel gaat over een reactie bij een bericht. Indien u bvb. een gedicht heeft geschreven, kan een reactie van een bezoeker zijn dat deze het heel mooi vond. Of bvb. indien u plaatselijk nieuws brengt, kan een reactie van een bezoeker zijn dat deze nog iets meer over de feiten weet (bvb. exacte uur van het ongeval, het juiste locatie van het evenement,...). Of bvb. indien uw blog een dagboek is, kan men reageren op het bericht van die dag, zo kan men meeleven met u, u een vraag stellen, enz. Deze functie kan u uitschakelen via "Instellingen" indien u dit niet graag heeft.

WAT IS DE "WAARDERING"?
Een bezoeker kan een bepaald bericht een waardering geven. Dit is om aan te geven of men dit bericht goed vindt of niet. Het kan bvb. gaan over een bericht, hoe goed men dat vond. Het kan ook gaan over een ander bericht, bvb. een tip, die men wel of niet bruikbaar vond. Deze functie kan u uitschakelen via "Instellingen" indien u dit niet graag heeft.


Het Bloggen.be-team wenst u veel succes met uw gloednieuwe blog!

Met vriendelijke groeten,
Bloggen.be-team

05-11-2005, 11:07 Geschreven door