Regen valt omdat de wolken het gewicht niet meer kunnen dragen. Tranen vallen omdat het hart de pijn niet meer kan verdragen. Soms is het allemaal eventjes te veel.... Je hart huilt, jankt en gilt, het doet pijn, je voelt verdriet, het moet er uit. Tranen lopen over je wangen, je kunt het niet meer tegen houden, al zou je willen. Ze stromen uit je ogen als een regenstorm, je hart huilt. Hoe sterk we ook zijn, zelfs de sterkste van ons voelen weleens verdriet en pijn. Iedereen kan breken en tranen springen uit je ogen als een vulkaan, die tot een uitbarsting is gekomen. Soms moeten we het allemaal gewoon laten gaan, elk mens heeft wel eens verdriet, elk mens laat weleens een traan. Als de tranen tot stilstand zijn gekomen pakken we een zakdoek en drogen we onze ogen. Pijn slijt, verdriet gaat over zolang we in het leven blijven geloven. Heb hoop, heb vertrouwen blijf geloof in het leven houden. Blijf vechten, blijf strijden, een winnaar zal nooit opgeven...