Er zijn hoge temperaturen aangekondigd voor vandaag. Ik verlaat de gemeentelijke camping van Flavignac ruim vóór 9u00.

En veel drinken is de boodschap. Ondanks de vele kilometers van gisteren ben ik vrij vlug in Les Cars (na 3,7 km) om na 2 uur stappen , tien kilometer af te leggen. In Châlus neem ik een aantal foto's van de ruïnes van het kasteel. Als ik naar het gemeentehuis vraag, blijkt dat een heel eind buiten het centrum te liggen en helemaal niet op mijn route. Op het centrale plein tank ik mijn drinkfles vol fris water, want de zon staat te branden. Van Châlus naar Firbeix stap ik door bossen en langs vijvers. Lekker koel bij deze temperaturen.

Op weg naar Saint-Pierre-de-Frugie opnieuw door het bos om dan de route te verlaten en Christiane op te zoeken die op het kerkplein staat.

Na wat verfrissing verplaatsen we de mobilhome naar Fardoux, een gehucht van La Coquille, om de nacht door te brengen op de camping aldaar.

Na het eten aan de afwasplaats van de camping beginnen we een gesprek met de vrouw die, met haar man en de mobilhome, op de campingplaats schuin voor ons staat. Het onderwerp Compostela komt natuurlijk vrij vlug aan bod. Ze wil er alles over weten.

Er komen een Nederlandse man en vrouw bij aan de afwas. Die willen het ook weten. En nog een Fransman, een jongeman, die met zijn moeder op de camping is. Hij heeft er ook flarden van opgevangen en zegt dat hij het aan zijn moeder gaat vertellen.

De tijd vliegt aan de afwas…

Als we een halfuurtje later nog een beetje zitten uit te rusten voor de mobilhome, komt de moeder van de jongeman haar verhaal halen.

Zij wil zelf ook naar Compostela stappen, samen met een vriendin die al heel wat ervaring heeft als camino-ganger.

Haar onderneming is gepland voor volgend jaar en ze kan alle tips goed gebruiken, zegt ze.

Ik moet vanmorgen zien aan de kathedraal te geraken, want die ligt meer dan 6 km van de camping en dat is niet voorzien in het traject van vandaag. Dus, neem ik de bus. De chauffeur zet me af aan "l'Office du tourisme", van daar ken ik mijn weg, want dat traject naar de kathedraal heb ik zondag in omgekeerde richting gedaan. Vanop het plein voor de kathedraal moet ik nogal wat straatjes en pleintjes doorlopen om het centrum uit te geraken. Mijn reisweg in de ene hand en een kaart van Limoges in de andere hand, want vooral op de pleintjes is dat geen overbodige luxe.

Voor ik in Mérignac toekom stel ik vast dat ik op een wandelweg naast de steenweg mijn bril kwijt ben. Ik draai onmiddellijk om en ga de verharde wandelweg terug af, méér dan 1 km. Aan het einde, of begin, heb ik hem niet gevonden. En ik ben bijna zeker dat ik hem hier nog had.

Ok, dan maar weer verder, dezelfde weg terug. Na de tweede inrit, dan staan er paaltjes op de wandelweg, plots een ingeving, ik stop, kijk rond en daar ligt ie, aan de rand van de wandelweg.  Toeval?   Nee, dat bestaat niet…

Van Mérignac naar Aixe-sur-Vienne, waar ik halt hou om te eten.

Het is warm en op weg naar Saint-Martin-le-Vieux raak ik zonder water. Een gemeentearbeider wijst me de weg naar het gemeentehuis. Aan de achterkant zijn er toiletten en is er ook een kraan om water te nemen, zegt hij.   Bedankt man!

Van het gemeentehuis loop ik dan ook nog 800 m in de verkeerde richting...  Ja! Weer terug.

En dan ga ik door een gehucht, waar je volgens mij enkel op een zonnige dag als vandaag kunt voorbijlopen:   Beausoleil !

En uiteindelijk raak ik toch in Flavignac en ook op de camping, die 400 m buiten het centrum ligt.

Na de etappe van vandaag zit ik aan een totaal van 1003,1 km.

Dat wil zeggen dat ik vandaag de grens van 1000 km heb overschreden…

Wij zijn laat wakker en de zon is al van de partij. Relaxen op een rustdag, na toch wel een zware week, kan deugd doen.

Ik zet mijn verhalen op de blog, want door het slechte weer heb ik dat enkele dagen niet kunnen doen.

Christiane gaat ondertussen de was doen. Wij hebben al enkele mensen met verschillende nationaliteiten ontmoet, maar Australiërs hadden we nog niet gezien. Nu dus wel! Naast ons op de camping, Valerie en Ray uit de streek van Tasmanië. Zij zijn voor elf weken op vakantie in Europa, met de mobilhome die ze hebben opgepikt in Oostenrijk. Ondertussen zijn ze al in Engeland en Wales geweest en nu zitten ze hier in Frankrijk, op doortocht naar Italië. Daar gaan ze veertien dagen aan het Gardameer verblijven. Het zijn ook koersfanaten, want ze zijn goed op de hoogte van wat er in de "Ronde van Frankrijk" gebeurt. "Val", zo mogen we haar noemen, is een babbelkous. Nu ze weet dat ik te voet op weg ben naar Spain, compostela is waarschijnlijk te moeilijk om uit te spreken, heeft ze al tientallen keren het woord "amazing" gebruikt.

Na 21 u 00 komt er nog een Nederlander uit het noorden, samen met zijn hond, te voet de camping op. Hij is vandaag met de trein uit Amsterdam vertrokken en via Brussel naar Parijs gespoord. Vandaaruit naar Limoges en dan de zes km te voet naar de camping. Deze man heeft al een aantal wandelingen gedaan waaronder Bergen - Parijs. Hij wil nu Parijs - Limoges doen, maar dan in omgekeerde richting. Hij plaatst zijn tent tegenover onze mobilhome en gaat zich dan wat verfrissen. Ondertussen blijft de hond, een Mechelse scheper, waken over de tent, zonder rond te lopen of lawaai te maken naar de voorbijgangers. Mooi om zien!...