Zondag 5/11
We worden opgehaald door een bodybuilder als chauffeur en een vrouw met blond krulhaar als gids.
Ze heeft een sterk accent zowel in het engels als het frans, en we doen konstant moeite om er iets van te begrijpen, kortrijks had misschien gemakkelijker geweest!?
Ze herhaald tijdens de rit herhaaldelijk vanalles, en probeert de dingen te omschrijven, ik ben al blij als ze even zwijgt tegen ons, maar dan babbelt ze de hele weg tegen de chauffeur (die terugbabbelt en haar dus begrijpt?)
Na een rit van 1,5h bereiken we Punta Tombo en krijgen een reddingsvest aangetrokken.
We stappen met een 30tal personen in een grote rubberboot en krijgen wat instructies om afwisselend de walvissen links of rechts te kunnen spotten en filmen.
Na 15 min zien we al een fontein spuiten en komen we wel heel dicht bij een moeder met jong (de mannetjes zijn na het paren al weer vertrokken en de moeder met jong blijft een aantal maanden na om te zogen, 70l melk per dag! Terwijl de moeder nagenoeg niet eet, maar dan wegzwemt om zich opnieuw aan te sterken in krielrijke wateren!)
De walvissen duiken geregeld na enkele minuten weer op naast de boot, en zwemmen er soms onderdoor. We hebben gedurende zeker één uur de tijd om 2 paren te volgen en te filmen, wat een gigantische beesten zo dichtbij! Een ongelooflijke ervaring!
Terug in ons busje rijden we naar een strand waar we zeeleeuwen zouden kunnen spotten, en we trekken door de duinen naar een plateau boven het strand en ontwaren honderden zeeleeuwen.
De vrouwtjes en hun jongen liggen vaak naast elkaar helemaal stil op het strand. Er zijn ook jongen die alleen zijn gelaten, en verschillende mannetjes (die veel groter zijn) liggen wat afgezonderd te pitten. Af en toe richt er zich eentje wat verbaasd op, weeral toeristen zeker, en gaat dan weer roerloos liggen, wat een leven!
We rijden naar een restaurantje in het domein, waar we aan een tafeltje gaan zitten met een ander koppel : zij een pediatrische verpleegster en hij een verwarde filosoof. Beiden duitsers die in zwitserland zijn gaan wonen voor het comfort, als is het er veel duurder dan in Duitsland, maar met hun wedde lukt het wel.
Meneer heeft gedoctoreerd in Oxford en er les gegeven, met interesse in Body and Mind, om later in Zwitserland te doceren en onderzoek te doen naar : Can animals think?
Volgende week spreekt hij op een congres in Cordoba Argentinië.
We hebben aangename gesprekken aan tafel en rijden terug met de bus.
We eten de rest van onze pizzas op die nog lekker zijn en gaan slapen!
Wat een fantastische dag !