|
Het verhaal van de juf in de kleuterklas...
Het is koud buiten en één van haar kleine deugnieten vraagt
haar hulp om zijn botten aan te trekken, en inderdaad het
gaat heel moeilijk.
Na veel getrek, geduw en heen en weer gesleur zitten de
botten rond zijn voetjes en de kleine deugniet zegt : " mijn
botten zitten aan de verkeerde voeten juf! "
De juf verschiet wanneer ze inderdaad merkt dat de botten aan
de verkeerde voeten zitten.
Allee... nieuwe kalvarietocht om ze uit te trekken, ze slaagt
erin haar kalmte te bewaren tot de botten aan de juiste
voeten zitten.
En dan zegt de kleine deugniet :" dat zijn mijn botten niet!"
Op dat moment moet ze al haar kalmte aanspreken om hem geen
lap tegen zijn oren te geven! Zij probeert zich in te
houden, herpakt zich en vraagt hem waarom hij dat niet eerder vertelde.
" Goed, allee dan, we trekken ze uit " zegt ze en zet zich
weer aan't werk.
De kleine deugniet vervolgt : " Het zijn mijn botten niet,
het zijn de botten van mijn broer, maar mijn mama heeft gezegd dat ik
ze moet dragen."
De juf weent bijna en begint opnieuw aan het lastige
heraantrekken van zijn botten.
Met een zucht van tevredenheid zet ze uiteindelijk de kleine
deugniet rechtop, doet hem zijn winterjasje aan, trekt zijn muts over
zijn hoofdje en vraagt hem : " en waar zijn uw handschoentjes? "
En de kleine deugniet antwoordt : " Die heb ik in mijn botten
gestopt "
29-11-2006 om 15:58
geschreven door Hans 
|
.
.
