Vandaag was het, net zoals de meeste dagen, weer moeilijk om op te staan. Volgens mij zijn de slapeloze nachten van Bushtrek nog steeds niet uit mijn lijf. Maar uiteindelijk ben ik dan toch op school geraakt. De dag begon koud, maar werd uiteindelijk wel lekker warm.
Vandaag heb ik ook mijn 2de productie voor Food kunne maken. ( waarvan fotos nog wel volgen) het was Pasta met tonijnsaus. Klinkt misschien ook een beetje raar, maar was best nog smakelijk! Ook was er geen Drama les vandaag, wel op het einde toch. We zaten te wachten op onze leerkracht, waar Hannah (een Australische vriendin vanuit mijn Dramaklas) aan het bidden was voor een afwezige leekracht (aangezien dat de vorige keer ook was gelukt) Uiteindelijk hadden we het opgegeven en hadden we ons verstopt in de bib. Natuurlijk hadden ze ons dan gevonden, maar enkel om te zeggen dat de leerkracht afwezig was. (HAHA, best grappig toen!) Dus Hannahs bidden kwam dan toch goed van pas! Als afsluiter was er nog Art en daarna was de schooldag weer gedaan. Nog wat fitness, avondeten en dan weer bedtijd.
Vandaag was het eindelijk tijd om wat uit te slapen, hoewel iedereen die ochtend in mijn kamer stond, om te vragen of in naar de fun races kwam kijken. Daar heb ik hen dan toch wel moeten teleurstellen en heb tot 10:30 verder geslapen, waarna ik nog me Clément (Frankrijk) en Martins (Letland) naar een filmpje heb gekeken, de afwas heb gegaan en rond de middag alweer mijn trein richting Melbourne moest nemen.
Rond 6uur was ik dan alweer thuis en na een bord goeie spaghetti, ben ik maar weer vroeg in mijn bedje gekropen. Want morgen is het alweer schooltijd. Maar ook maar 4 dagen deze week, want volgende week ga ik terug naar Wodonga: JOEPIIII, ik ben namelijk uitgenodigd voor een ander verjaardagsfeestje en dat kan ik toch niet laten voorbij gaan hé!!??
Die ochtend, na een ontbijt en na onszelf in de krant te treffen, met foto en al, zijn we naar huis gegaan, om een douche te nemen en nog wat bij te slapen. Na de middag had dokter Rob Robbinson ons opgepikt om naar de Caulfield Cup te gaan, beter bekend als de paardenraces. Het was best een hele ervaring, iedereen opgekleed daar te zien rondlopen en zien gokken op hun lievelingspaard. Dokter Rob Robbinson, nam ons na de paardenraces mee op restaurant waar hij voor ons massass eten en drinken bestelde, dat we uiteindelijk weer terug naar huis moesten nemen, omdat het zo veel was. Die avond was het Hemenas (meisje uit Cosa Rica) verjaardagsparty, echt plezant, hoewel iedereen rond 1uur s nachts dood, dood moe was. Na een taxie te hebben gebeld, zijn we dan toch uiteindelijk thuis gekraakt en zijn we na Andrianos eet talent te bewonderen (hij was namelijk vrij zat en at in in het midden van de nacht cornflakes met melk, die hij dan, na een paar lepels er van te hebben gegeten, gewoon op het tapijt liet vallen) in ons bedje gekropen.
Die ochtend was het alweer wat vroeg om op te staan, wel wat later als normaal, aangezien ik niet naar school hoefde. Rond 8 uur ben ik dan opgestaan om om 9uur naar Wodonga te vertrekken. Maar het liep niet allemaal zo rooskleurig, Jess was namelijk ziek en kon niet naar Wodonga. Ik had dan de keuze om al dan niet naar Wodonga te gaan. Ofwel zou ik ook ziek worden, ofwel zou ik me dood vervelen dat weekend, ofwel beiden, dus de keuze was snel gemaakt. Na een treinplaatsje te hebben geboekt, heb ik me naar het station begeven, waar ik natuurlijk mijn trein had gemist. Aangezien de volgende trein pas om half 7 s avonds was, moest ik weer terug naar huis om dan om half 7 weer naar het station te gaan en mijn trein naar Wodonga te nemen. Eens daar aangekomen rond 11 uur, moesten we als daklozen op krantenpapier en in karntonnendozen slapen, om te beseffen hoe daklozen leven en zich voelen. Al bij al viel dat nog wel mee, aangezien we enkel met jongeren sliepen. Hoewel rond 5uur iedereen, uiteindelijk binnen is gaan slapen, omdat het echt té koud was.
Vandaag was het treingeloop, aangezien ik net iets te lang met het thuisfront had gepraat.
Net op tijd heb ik dan toch mijn trein gehaald en heb me richting school begeven. De dag begon zonnig en bleef ook zonnig. (Mijn laatste schooldag van de week trouwens, want morgen trek ik naar Wodonga!!!!) Na die zonnige schooldag, die ook wel redelijk vermoeiend was, ben ik naar huis gegaan om in het zonneke wat huiswerk voor Frans te maken! Ondertussen was Jess al thuisgekomen en had dan op mijn kookdag eten gemaakt. Ik had dan maar het dessert gemaakt, of toch, proberen maken, Banana fritter!!
Tijdens de lunchpauze, waren er cheerleaders die een demonstratie kwamen geven over, natuurlijk cheerleading. Best spectaculair (sommige acts toch!) Heerlijk om daar zo wat te zitten in de zon, ons boterhammekes te eten en ondertussen wat worden geëntertaind door cheerleaders!
Na school ben ik dan naar de fitness gegaan, waarna ik echt kapot was. Zelfs naar huis stappen was moeilijk! J Waarschijnlijk door de warmte Eens thuis gekomen, was het tijd voor verfrissing, een douchke en avond eten. En uiteindelijk was er ook de tijd om mijn Bushtrekverhalen te bloggen.
Vandaag was het een vrij saaie schooldag. De foodleerkracht was er weer niet en dus was hetnog steeds geen tijd op te koken. De nieuwe leerkracht van Engels was er wel en eerlijk gezegd, heb ik liever de vorige! Die avond, na de fitness heb ik me gauw een douche genomen en ben na skypen met het thuisfront en avondeten en schilderen (weer) terug gaan slapen.
Vandaag zag het er lekker warm uit, toch toen ik naar school vertrok.
Maar eens op school aangekomen, zag het er winderig en regenachtig uit.
Maar na de middag begon het alweer op te klaren, goed dus, wanneer ik weernaar huis moest. Eerst ben ik wel nog langs de fitness gepasseerd, om er nog wat aan mijn conditie te werken. Die avond was het ook thuis Kangoeroe en hier beviel die mij veel meer dan op bushtrek!
Om kwart voor 9 ben ik opgestaan. (toch al iets langer dan normaal geslapen)
Daarna was Britta (mijn Duitse supportperson) mij komen oppikken en zijn we in St. Kilda gaan ontbijten. (heerlijk ontbijt trouwens!!) Na nog een kort wandelingetje in het centrum van St. Kilda, zijn we naar het strand getrokken waar we heel de dijk zijn afgewandeld en heel wat hebben bijgekletst. Nadien zijn we naar de supermarkt gegaan, om wat koekjes en snoepjes te kopen om met een lekker tasje koffie samen met Jess, Nethy en Alice te eten en te drinken.
Dat bijkletsen met koffie en gebak duurde ééérg lang! Maar uiteindelijk rond 9 uur zijn we dan toch thuisgeraakt en zijn na avondeten in ons bedje gerkopen.
Kort schooldagje vandaag en een zonnig dan nog wel!
Braaf ben ik naar de les gegaan, hoewel die snel voorbij was. En ben na de fitness wat schetsboeken voor Art en voor Drama gaan kopen en heb die avond nog wat flink veel huiswerk gemaakt! Die avond zijn we nog naar Chadstone (shoppingscentrum) achter wit doek om op te schilderen. Die avond was er dan pompoensoep met brood en bedtijd.
Vandaag was het eindelijk nog eens een normale schooldag. De examens zijn in zicht en alles lijkt zo stressie op school. Vandaag gingen we normaal naar het Art-festival, maar dat is door één of andere reden toch niet doorgegaan. Eens thuis gekomen van school, had ik echt zin om nog wat in mijn bed te kruipen en nog wat uit te rusten. Maar heb met Jess dan nog wat TV gekeken, nog wat geschilderd samen eten gemaakt nog wat geschilderd en tenslotte gaan slapen.
Woensdag 8 oktober 2008, met de boot naar Williamstown.
Vandaag was er een excursie met school voor alle buitenlands studenten.
We zijn met de boot door de haven van Melbourne (de haven waar alle goederen van over heel de wereld in Australië binnenkomen) naar Willimastown gevaren. Daar zijn ik en Lodovick gauw een Italiaanse choco gaan drinken om een beetje op te warmen en daarna was het lunchtijd. Fish and chip. Ik garandeer, VERSCHRIKKELIJK SLECHT!!
Daar hebben we dus niet veel van gegeten Wanneer de andere studenten terug naar school trokken, zijn wij (Lodovicka, en nog 2 Duitse meisje) daar in Williamstown gebleven om er een lekker pannenkoekje te eten, om die barslecht smaak van de fish and cips door te spoelen.
Die avond ben ik met Jess, Nethy en nog een ander Indonesisch meisje naar Melbournes Universiteit gegaan om er een speech over klimaatsverandering bij te wonen. Wat écht enorm saai was, maar toch wel de moeite om die universiteit eens te zijn. Het feit dat het saai was, lag dus blijkbaar niet aan mij. Ook de rest vond het enorm saai!! Daarna zijn we naar mijn lievelings Thais restaurant gegaan en zijn na laat thuis te zijn gekomen weer in ons bedje gekropen.
de Haven, waar al de goederen voor Australië van alle andere landen toekomen
Maar natuurlijk ben ik ook vandaag weer erg slecht uit mijn bedje geraakt.
Weer in mijn zomeruniformke gesprongen en door de regen (ijskoud, waar ik nog steeds niet aan gewend ben) naar t scholeke getrokken. Het was dus geen 2de productie vandaag, spijtig genoeg, want daar keek ik wel naar uit!! Na school ben ik dan weer gaan fitnessen.
Eens thuis, hebben Jess en ik eten gemaakt. (groentjes met noodles in de wok) En zijn we ook beginnen schilderen. Jess een schilderijtje ik een tafeltje. Daarna was het weer bedtijd.
Het opstaan die ochtend was erg zwaar, maar gelukkig zag ik mijn Brammeke en mijn parents op skype, om mij wat wakker te maken.
Op school was het nog oké, hoewel mijn Food leerkracht er niet was en dat is wel spijtig, want dat wil zeggen, geen 2de producie op dinsdag.
Na school ben ik met Lodovicka gaan fitnessen, en ik was DOOD!!
Daarna ben ik nog even, voor het avondeten in mijn bedje gekropen, aangezien ik doodmoe was en het hier ook wel vrij koud is (17° i.p.v. rond de 30° op bushtrek)
Na avondeten ( vis met aardappelen en groenten) gaan slapen in de hoop uitgerust te zijn voor mijn volgende schooldag.
Na een vlug, vlug ontbijt, had Kim ons afgezet aan het station waar ik en de andere Wodonga AFS-ers de bus namen richting Bendigo, waar ik ook van hen afscheid moest nemen en waarna ik de bus verder nam naar Meldura om daar een trein te nemen richting Melboure.
Omdat het uurverandering was, namelijk een uur later, dat wil zeggen een uurverschil van 9 tegenover daar in België, waren Jess en Nethy mij te laat komen oppikken van het station, maar ben na een koffietje in het station, toch eindelijk thuis geraakt.Eens thuis,heb ik een zalige douche genomen, wat kleren gewassen, gegeten en gaan slapen want morgen is het alweer school, PFF! J
Zaterdag 4 oktober 2008, afscheid nemen is zwaar, zelf als je iemand maar 10 dagen kent!
Het was tijd om op te ruimen, onze pakken en zakken te maken en met de bus naar onze einde, begin of tussenbestemming te vertrekken. Het was echt zwaar het afscheid. Raar, maar waar. Met ons 30igen waren we zon hechte groep, haast échte vrienden!! De sfeer zat van gisterenavond en al de vorige avonden zat er dus niet écht meer in
Maar gelukkig is er facebook, msn en al die andere technologische snufjes
Die dag zijn we nog naar Kims huis gegaan, een douche genomen, een filmpje bekeken en dan weer naar de camping getrokken, om er deze keer geel slapeloze nacht door te brengen.
Iedereen was kapot en blij dat we eindelijk eens konden slapen!!
Vrijdag 3 oktober 2008, het einde in zicht, spijtig genoeg
Vandaag was het een rustig dagje, zonder slaap weliswaar.
Het waren de voorbereiding voor de Talentenshop waar ik en Skin (zo is haar nickname, echte naam Anna) , het meisje uit Holland, iedereen de plopdans hebben leren dansen, écht té grappig! Ook vandaag hebben we onze ervaringen over de bushtrek moeten opschrijven, die ze gaan bundelen en ons binnenkort gaan opsturen, inclusief wat fotos en een filmpje!!
Ik kijk er écht al naar uit!!! Natuurlijk was er weer gaan spraken van slapen die nacht.
En het onweer toen was ook wel prachtig om te zien, hoewel die na 10 minuten al voorbij was.
Het talent van Levon zo ook het talent van Thomas Nog eens Levon sommigen konden er nog tegen, anderen iets minder
