De dag van het vertrek naar Tasmanië. Op school was het Druk, druk, druk. Werk van Art afwerken, media film afwerken, examen Drama (dat best vlot is verlopen en waar ik uiteindelijk een A op heb gekregen), Die namiddag zijn we met onze Franse klas op excursie gegaan naar een crêperestaurant, waar de kok Frans sprak en wij dus ook Frans hoorden te praten. De crêpes waren vreselijk slecht maar de sfeer zat er in en dat is toch het belangrijkste, niet? Rond 4 uur ben ik dan met Sina naar Jesss office gegaan (om ze aan elkaar voor te stellen) om een paar uur later de taxi naar de luchthaven te nemen om er tenslotte met het vliegtuig richting Tasmanië te vliegen. Na een klein uurtje vliegen kwamen we aan in Launceston, waar we twee dagen in een gezellig appartementje verbleven, met een prachtig uitzicht, "a room with a vieuw", zoals ze dat hier zeggen.
Vandaag was de dag een beetje hectisch. Het was namelijk mijn kookdag die dag en had de avond er voor vernomen dat Jesss moeder en zus kwamen eten. Het moest dus extra goed zijn, met alles er op en er aan. Ik moest dan ook nog wat opruimen, want het lag er hier wat rommelig bij en dan ook nog mijn valies maken voor Tasmanië. Na school had ik me dus dood gehaast om alles in orde te brengen en lekker eten te maken (dat dan ook nog eens vegetarisch moest zijn) met dessert INCLUSIEF. Net op tijd was ik klaar, om dan te horen te krijgen dat Jesss zus en moeder NIET kwamen eten. Een beetje teleurgesteld was ik wel, omdat ze met niets hadden laten weten. Maar achja, dan hebben we het zelf maar allemaal opgegeten.
In food hebben we onze abrikozenconfituur met inclusief ananas afgewerkt. En voor de rest naar de lessen Engels en de les Frans gegaan. Achteraf ben ik gaan SHOPPEN met een paar vriendinnen van school.
Weer tijd voor school en ook deze week weer maar een kort weekje want donderdagavond, vertrek ik naar Tasmanië, op gezinsuitstap. Vandaag viel mijn schooldag nog wel mee, hoewel de start van de dag was ietsjes minder. Mijn spinnenbeet was namelijk nog niet verdwenen en van die vreemde pillen voelde ik mij die ochtend wat misselijk in de trein. Al bij al viel het nog mee en ben veilig op school geraakt, waar ik een vrij lange dag tegemoet ging. Het grappige is dat mijn schoen op 2 plaatsen gescheurd is (niet zo neig natuurlijk) en dat allemaal door mijn dikke voet. (dat zegt dus veel over de schoenen, Schoolschoenen trouwens.) In Food hebben we vandaag abrikozenconfituur gemaakt. En daardoor leer je echt wel wat er allemaal in die producten zit als je ze in de winkel koop. Kort samengevat, meer suiker dan fruit! Achteraf ben ik met Sina (Duitse uitwisselingsstudent van bij mij op school) naar de stad gegaan om er een booz te gaan drinken. Dan was het weer tijd voor een beetje huiswerk, een beetje TV en slaap.
Het weekend (vrijdag 24/10 zondag 26/10) in Wodonga was weer heerlijk, alleszins de eerste dagen ervan toch! Vrijdagavond, zijn we naar Adrianos (Italiaanse uitwisselingstudent) verjaardagsfeestje gegaan, om er te (Australische traditie) te barbecuen en weliswaar een feestje te bouwen. Het was al gauw laat en dus tijd om terug naar huis te keren en in ons bedje te kruipen. Die volgende ochtend, was een zalige lange uitslaapochtend. Het was dus al gauw tijd voor lunch en in de namiddag hebben we (alle uitwisselingstudenten, die bij Jesss moeder wonen, dat wil zeggen: Sage (Zweden), Clement (Frankrijk) en Martins (Letland) ons huiswerk wat gemaakt en in de tuin wat van het heerlijke weer genoten. Eens terug binnen, om af te koelen, was genieten al snel over. Mijn voet begon namelijk enorm op te zwellen en zag er ook vrij vreemd uit... Omdat ik niet wist wat het was en dacht dat het met wat ijs (om het opzwellen tegen te gaan) wel zou beteren, had ik het maar zo gelaten en die avond zo naar Hemenas (uitwisselingsstudent uit Costa Rica) tweede en deze keer echt verjaardagsfeestje, (dat er weer heerlijk en voor sommige mensen iets te zatjes aan toe ging ) gegaan. Feestjes zijn hier helemaal het omgekeerde van feestjes uit België. Feestjes hier, beginnen al rond 7 uur en zijn lopen rond 1uur al op hun einde. Rond 1uur waren we dus thuis, waarna mijn voet er ongelooflijk ballonig (dik dus) en rood uitzag. Met ijs ben ik dus weer gaan slapen in de hoop dat het de volgende ochtend wel zou over zijn. Maar helaas (pindakaas), die ochtend zijn Jess en haar moeder met mij naar het ziekenhuis in Wodonga getrokken om mijn arm voeteke te laten bekijken en verzorgen. Spinnenbeet... een of andere giftige spin weliswaar. Daar, na behandeling van vreemde dokters hebben ze me een paar vreemde pillen meegegeven, waarna alles dus beter zou moeten zijn. Een paar uurtjes later zijn we (Jess en ik) weer naar huis gegaan, weg uit het hectische leven in het kleine maar aangename Wodonga, terug naar de drukte van het heerlijke Melbourne.
Die vrijdag moest Jess werken en hadden Nethy en ik de hele dag om daar in Launceston de streek te verkennen. En dat hebben we écht, of toch alleszins Nethy, letterlijk genomen. Na die voormiddag al heel wat te hebben afgestapt en Jess even te zien tussen haar twee meetings in, zijn we die namiddag een REUZE wandeling gaan maken. Een wandeling in weer en wind, stortregen en hete zon, in de Cataract George, de plaats van de trektocht (= gebergten langs beide kanten met een rivier die ertussen stroomt) Prachtige omgeving en natuur hebben we daar ontdekt. Hoewel we na een paar uur wandelen de weg verloren. Nog net op tijd zijn we teruggeraaktin de stad om er ons op te warmen met een koffietje en Jess na haar meeting terug te zien. Die avond hadden we een avondmaal bij één of andere kennis van Jess. Allemaal ministers van de kerk trouwens, wat wel een beetje raar was, maar al bij al viel het nog écht goed mee!
Launceston vanuit de bergen
De pauwen achter de wijfjes
Cataract Gorge: 2 gebergten langs beide kanten met een rivier in het midden
Donderdag 23 oktober 2008, de nonkeltjes en tantekes
De dag van het bezoek door mijn oudste nonkeltjes en tantekes. Het was een drukke dag! Voor frans, had ik het laaste lesuur nog een test die wat uitgelopen was en daarna moest ik mij naar huis haasten om nog een douchke te nemen en om 6uur weer in de stad te zijn. Want ik had met Jess en Nethy nog in een cafeetje afgeproken, alvorens we naar het hotel van de nonkels en tantes vertrokken. Natuurlijk (oke, mijn aadrijkskunde, daar moet nog wat aan gewerkt worden) was ik helemaal fout met de plaats van het hotel en stonden we dus aan de andere kant van de stad, aan een ander hotel te wachten. Uiteindelijk hebben we dan toch nog goed kunnen afspreken en zijn we elkaar tegemoet gelopen aan Flinders Station. Het weerzien was raar, iemand terug zien na 3maand is... raar! Al kan ik niet goed beschrijven waarom. Maar de avond was echt aangenaam plezant! Ook de nonkels en tantes konden het goed vinden met mijn Jess en Nethy en ook het restaurant en het eten was lekker! Daarna was er nog even tijd om een klein stukje van de stad te zien. Maar al gauw was het erg laat en spijtig genoeg tijd om afscheid te nemen en naar huis te gaan. Rond half 1 lag ik dan in mijn bedje. Morgen Trek ik weer naar Wodonga voor een FEESTWEEKEND!! WOEHOEW!
Vandaag heb ik niet echt veel gedaan,behalve dan mijn essay voor Art gemaakt. Daar heb ik toch wel een paar uurtjes werk aan gehad, maar uiteindelijk toch afgekregen. Ook heb ik een nieuw email adres: HANNE.VANDERSTRAETEN@GMAIL.COM Maar de mails naar mijn oude adres, komen ook op dit adres toe, dus geen zorgen, jullie kunnen me altijd bereiken!
Vandaag ging de dag snel voorbij, 3 lesuurtjes en de schooldag zat er alweer op. Die dag heb ik in Food, mijn 3de en laatste productie gemaakt. Citroens Sorbet met gebakken bananen. Die citroensorbet is natuurlijk niet op tijd klaargeraakt, maar er is ondertussen wel al een resultaat. (waarvan de foto later volgt, aangezien ik nu op school zit) Ook de anderen hadde heerlijke gerechten klaargemaakt, bijna allemaal desserts, dus dat was een hevig (eten) voormiddagje!! Na school ben ik nog gaan fitnessen en vervolgens naar huis gegaan waar ik nog heel wat werk had, zowl voor school als mijn kamer opruimen enzo,... Rond 8uur kwam Nethy dan thuis en hebben we samen het eten gemaakt. Thai-curry. En zo slim als ik ben, ben ik op tijd in mijn bed gekropen, want eruit geraken, lukt de laatste tijd niet zo goed!!
Vandaag was het, net zoals de meeste dagen, weer moeilijk om op te staan. Volgens mij zijn de slapeloze nachten van Bushtrek nog steeds niet uit mijn lijf. Maar uiteindelijk ben ik dan toch op school geraakt. De dag begon koud, maar werd uiteindelijk wel lekker warm.
Vandaag heb ik ook mijn 2de productie voor Food kunne maken. ( waarvan fotos nog wel volgen) het was Pasta met tonijnsaus. Klinkt misschien ook een beetje raar, maar was best nog smakelijk! Ook was er geen Drama les vandaag, wel op het einde toch. We zaten te wachten op onze leerkracht, waar Hannah (een Australische vriendin vanuit mijn Dramaklas) aan het bidden was voor een afwezige leekracht (aangezien dat de vorige keer ook was gelukt) Uiteindelijk hadden we het opgegeven en hadden we ons verstopt in de bib. Natuurlijk hadden ze ons dan gevonden, maar enkel om te zeggen dat de leerkracht afwezig was. (HAHA, best grappig toen!) Dus Hannahs bidden kwam dan toch goed van pas! Als afsluiter was er nog Art en daarna was de schooldag weer gedaan. Nog wat fitness, avondeten en dan weer bedtijd.
Vandaag was het eindelijk tijd om wat uit te slapen, hoewel iedereen die ochtend in mijn kamer stond, om te vragen of in naar de fun races kwam kijken. Daar heb ik hen dan toch wel moeten teleurstellen en heb tot 10:30 verder geslapen, waarna ik nog me Clément (Frankrijk) en Martins (Letland) naar een filmpje heb gekeken, de afwas heb gegaan en rond de middag alweer mijn trein richting Melbourne moest nemen.
Rond 6uur was ik dan alweer thuis en na een bord goeie spaghetti, ben ik maar weer vroeg in mijn bedje gekropen. Want morgen is het alweer schooltijd. Maar ook maar 4 dagen deze week, want volgende week ga ik terug naar Wodonga: JOEPIIII, ik ben namelijk uitgenodigd voor een ander verjaardagsfeestje en dat kan ik toch niet laten voorbij gaan hé!!??
Die ochtend, na een ontbijt en na onszelf in de krant te treffen, met foto en al, zijn we naar huis gegaan, om een douche te nemen en nog wat bij te slapen. Na de middag had dokter Rob Robbinson ons opgepikt om naar de Caulfield Cup te gaan, beter bekend als de paardenraces. Het was best een hele ervaring, iedereen opgekleed daar te zien rondlopen en zien gokken op hun lievelingspaard. Dokter Rob Robbinson, nam ons na de paardenraces mee op restaurant waar hij voor ons massass eten en drinken bestelde, dat we uiteindelijk weer terug naar huis moesten nemen, omdat het zo veel was. Die avond was het Hemenas (meisje uit Cosa Rica) verjaardagsparty, echt plezant, hoewel iedereen rond 1uur s nachts dood, dood moe was. Na een taxie te hebben gebeld, zijn we dan toch uiteindelijk thuis gekraakt en zijn we na Andrianos eet talent te bewonderen (hij was namelijk vrij zat en at in in het midden van de nacht cornflakes met melk, die hij dan, na een paar lepels er van te hebben gegeten, gewoon op het tapijt liet vallen) in ons bedje gekropen.
Die ochtend was het alweer wat vroeg om op te staan, wel wat later als normaal, aangezien ik niet naar school hoefde. Rond 8 uur ben ik dan opgestaan om om 9uur naar Wodonga te vertrekken. Maar het liep niet allemaal zo rooskleurig, Jess was namelijk ziek en kon niet naar Wodonga. Ik had dan de keuze om al dan niet naar Wodonga te gaan. Ofwel zou ik ook ziek worden, ofwel zou ik me dood vervelen dat weekend, ofwel beiden, dus de keuze was snel gemaakt. Na een treinplaatsje te hebben geboekt, heb ik me naar het station begeven, waar ik natuurlijk mijn trein had gemist. Aangezien de volgende trein pas om half 7 s avonds was, moest ik weer terug naar huis om dan om half 7 weer naar het station te gaan en mijn trein naar Wodonga te nemen. Eens daar aangekomen rond 11 uur, moesten we als daklozen op krantenpapier en in karntonnendozen slapen, om te beseffen hoe daklozen leven en zich voelen. Al bij al viel dat nog wel mee, aangezien we enkel met jongeren sliepen. Hoewel rond 5uur iedereen, uiteindelijk binnen is gaan slapen, omdat het echt té koud was.
Vandaag was het treingeloop, aangezien ik net iets te lang met het thuisfront had gepraat.
Net op tijd heb ik dan toch mijn trein gehaald en heb me richting school begeven. De dag begon zonnig en bleef ook zonnig. (Mijn laatste schooldag van de week trouwens, want morgen trek ik naar Wodonga!!!!) Na die zonnige schooldag, die ook wel redelijk vermoeiend was, ben ik naar huis gegaan om in het zonneke wat huiswerk voor Frans te maken! Ondertussen was Jess al thuisgekomen en had dan op mijn kookdag eten gemaakt. Ik had dan maar het dessert gemaakt, of toch, proberen maken, Banana fritter!!
Tijdens de lunchpauze, waren er cheerleaders die een demonstratie kwamen geven over, natuurlijk cheerleading. Best spectaculair (sommige acts toch!) Heerlijk om daar zo wat te zitten in de zon, ons boterhammekes te eten en ondertussen wat worden geëntertaind door cheerleaders!
Na school ben ik dan naar de fitness gegaan, waarna ik echt kapot was. Zelfs naar huis stappen was moeilijk! J Waarschijnlijk door de warmte Eens thuis gekomen, was het tijd voor verfrissing, een douchke en avond eten. En uiteindelijk was er ook de tijd om mijn Bushtrekverhalen te bloggen.
ben ik op tijd in mijn bed gekropen, want eruit geraken, lukt de laatste tijd niet zo goed!!
