Biofuels aan de basis van de internationale voedselcrisis?
Naast het kapen van voedselvoorraden en beursspeculatie zouden biofuels de voornaamste oorzaak vormen voor de internationale voedselcrisis. Dit blijkt uit een uitgelekt rapport van de Wereldbank dat, volgens verschillende bronnen, al sinds april 2008 klaar lag, maar zijn weg naar het publiek bijster raakte.
Volgens het departement Landbouw van de VS-regering zou de wereldproductie van biofuels in al zijn vormen bijgedragen hebben tot 3% van de internationale prijsstijging van voedsel. Volgens het uitgelekt rapport daarentegen, gedetailleerd in een artikel van de Britse krant The Guardian wordt gesteld dat deze aan de basis liggen van bijna 75% van de stijging van internationale voedselprijzen.
De Wereldbank stelt, nog altijd volgens het Brits artikel, dat de stijgende voedselprijzen bijna 100 miljoen wereldburgers meer onder de armoedegrens brachten. Volgens het rapport zouden zelfs de enorme droogtes in Afrika minder invloed hebben gehad op de voedselprijzen dan de Europese & Amerikaanse doordrukking en aanlegging van voorraden voor biofuelproductie.
Bovendien estimeert de Wereldbank dat de helft van de Europese plantaardige olie en een derde van de Amerikaanse graanproductie dient voor het produceren van biofuels.
De Guardian citeert Robert Bailey, beleidsadviseur bij Oxfam:
Political leaders seem intent on suppressing and ignoring the strong evidence that biofuels are a major factor in recent food price rises.
It is imperative that we have the full picture. While politicians concentrate on keeping industry lobbies happy, people in poor countries cannot afford enough to eat.
De nieuwe waarschuwing en zelfs bedreiging van de VS & EU aan het adres van Iran berust op twee argumenten. De Iraanse regering zou terrorisme aanmoedigen en de gedachte dat Iran een nucleair wapen zou bezitten zou een enorm gevaar zijn voor de vrede. De sancties laten niet op zich wachten. Amerikaanse en Europese banken werden opgedragen hun transacties met Iraanse banken stop te zetten.
De maatregelen ten opzichte van Iran werden aangekondigd na de besprekingen die VS-president Bush begin juni in Slovenië hield tijdens wat zijn laatste officiële rondreis van Europa zou moeten zijn.
Alle ondernemingen in de VS & de EU die met iedereen op de SDN-lijst (Specially Designated Nationals) handel drijven werden opgedragen hun rekeningen onmiddellijk te blokkeren en om het even welke economische betrokkenheid te beëindigen.
Barclays Bank, gelegen in het VK, beantwoordde deze druk al door hun transacties met de Iraanse Saderat Bank en Bank Melli te beëindigen. Deze zijn terug te vinden op de SDN-lijst.
Terwijl Washington lobbyiet bij de Europese economische en politieke actoren, heeft Teheran haar Iraanse banken opgedragen hun activa en investeringen over te dragen van de Europese banken naar de Iraanse centrale bank.
Valerie Giscard dEstaing, ex-president van Frankrijk en auteur van de voormalige Europese grondwet deelde vorig week aan de media mee dat referenda, zoals deze gehouden in Ierland, simpelweg genegeerd zullen worden. Hij gaf ook toe dat de verwarrende vorm van het Verdrag van Lissabon weloverwogen was.
Een artikel van de London Telegraph detaileert zijn uitlatingen: Wij evolueren naar meerderheidsstemming. Als wij blijven wachten op unanimiteit zullen wij niets bereiken. Het is onmogelijk op unanimiteit van de 27 lidstaten te wachten. Deze keer is het Ierland, volgende keer zal het een andere lidstaat zijn. Ierland is maar 1% van de Europese Unie.
Weloverwogen Naast het doordrukken van ondemocratische besluitvorming gaat de arrogantie van dEstaing nog verder. Volgens de Irish Times deelde de architect van de EU-grondwet mee dat na de verwerping van de originele versie van de grondwet door de Nederlandse en Franse burgers, het Verdrag van Lissabon een weloverwogen poging was om de grondwet in een verwarrend formaat te verpakken.
Iemand die wilde begrijpen hoe de grondwet ineen zat kon dat met de originele grondwet wel, maar niet met deze versie, aldus Valérie Giscard dEstaing.
Welk soort beleid negeert de mening van de burgers en maakt gebruik van een strategie die het publiek opzettelijk verwart? Dit om een voorstel door te drukken en zijn eigen wetgeving af te wijzen, zonder dat aansprakelijkheid gevraagd wordt en deze personen verantwoordelijk gesteld of aangeklaagd kunnen worden...?
Plan B nog realistisch? In eigen land blijven politiek links en sociale bewegingen ijveren voor een plan B, een plan dat streeft naar meer solidariteit en vooral naar een referendum maar... In welke mate is streven naar een democratisch, solidair en sociaal Europees karakter nu nog een realistisch doel?
Iedereen weet ondertussen dat de meeste lidstaten geen recht hebben op een referendum en nu weet iedereen ook dat referenda, voor de Europese topmensen, geen enkele waarde hebben.
De EU-wetgeving is duidelijk. Als één van zijn lidstaten het verdrag weigert, is de EU verplicht het document af te wijzen. Maar de verachting van de EU voor directe democratie zal er de politici waarschijnlijk toe brengen het Iers referendum letterlijk te negeren en het Verdrag van Lissabon alsnog goed te keuren. Dit onderstreept het feit dat de EU niets anders is dan een illegale autocratie die democratische besluitvorming gebruikt zolang het zijn eigen belangen behartigt...
In 2001 stemde Ierland tegen het Verdrag van Nice en werd ze, een jaar later, gevraagd opnieuw te stemmen. In 1992 stemde Denemarken tegen het Vedrag van Maastricht en stemde een jaar later voor. De Fransen en Nederlanders verwierpen de EU-grondwet in 2005 en de EU-architecten ontwierpen dan maar het Verdrag van Lissabon ter vervanging...
Maar deze keer gaat de EU-elite een stapje verder. Ze negeert simpelweg de beslissing van niet alleen de Ierse bevolking maar alle Europese burgers. Het debat dat gevoerd zou moeten worden rond om het even welk hedendaags en/of toekomstig verschil van mening over het Verdrag van Lissabon wordt irrelevant verklaard en stevent af naar een typisch Europees taboe.
Zeven studenten werden, zo wordt vermeld in een artikel van The Associated Press, gearresteerd en in hechtenis geplaatst voor het te hard toejuichen van afgestudeerden tijdens hun diploma-uitreiking.
We vinden het belangrijk dat de naam van elke afgestudeerde gehoord wordt en dat elke persoon aanwezig op de uitreiking deze student over de scene kan zien stappen. Dit is de reden waarom we storende genodigden laten verwijderen, aldus het hoofd van de Fort Mill High School Dee Christopher.
Zes studenten van Fort Mill High School en een zevende van de York Comprehensive High School in South Carolina (VS) zijn aangeklaagd voor het verstoren van de openbare orde tijdens de ceremonie. Zes van deze studenten riskeren een opsluiting van 30 dagen plus een boete van 1000 dollar. De zevende student wordt aangeklaagd voor dezelfde redenen plus het zich verzetten tegen zijn arrestatie.
Op 12 juni 2008 zal de Ierse burger zich naar de stemlokalen begeven en dit om het Verdrag van Lissabon ofwel te aanvaarden ofwel te verwerpen. Het verdrag zal pas van toepassing zijn als het aanvaard wordt door alle EU-lidstaten maar Ierland is de enige lidstaat die grondwettelijk verplicht is een referendum te houden. Daarom staan alle ogen gericht op het groene eiland.
In een BBC-artikel over de kwestie schijnt door in welke mate de Ierse burger verward naar de stembus zal stappen. Dit omwille van de tegenstrijdige argumenten in het politiek landschap en de complexiteit van het verdrag zelf.
Mary Lou McDonald, lid van het Europese Parlement ter vertegenwoordiging van de oudste politieke partij in Ierland nl. Sinn Fein, stelt dat het verdrag er een slechte is die nog verbetert moet worden. Ze stelt dat het verdrag competitie en privatisering toestaat in het onderwijs en dat deze de neutraliteit van het Ierse leger in het gedrang brengt omwille van een onvoorwaardelijke wederzijdse defensie clausule.
De Ierse regering en de grootste partijen in de oppositie antwoorden dat dit complete onzin is en stellen dat het verdrag niet alleen de neutraliteit van Ierland beschermt maar ook bescherming verschaft voor de openbare diensten en burgerrechten.
Duidelijk is dat het lezen van het Verdrag van Lissabon ook in Ierland voor verschillende interpretaties van de tekst zorgt en dat er een communicatieprobleem bestaat rond de gevaren die deze (enorme) verschillen met zich meebrengen.
VS sluiten verdachten van terrorisme op in "drijvende gevangenissen"
Volgens de Guardian stelt mensenrechtenorganisatie Reprieve dat de VS gebruik maakt van schepen als drijvende gevangenissen voor het huisvesten van mogelijke terroristen en dat er pogingen worden ondernomen om het aantal gevangenen en hun verblijfplaats te verbergen.
Details over deze schepen en sites, die naar verluid overal ter wereld bestaan, worden verzameld met als oorzaak de intensificatie van het debat aan beide kanten van de Atlantische Oceaan. Het in hechtenis houden van zogenaamde terroristen zonder enige vorm van rechterlijke ondersteuning of proces wordt mogelijk gemaakt mede dankzij het vinden van locaties buiten de jurisdictie van enig wettelijk apparaat. Dit stemt compleet overeen met de criteria vernoemd in John Yoos Torture Memos.
Informatie over deze drijvende gevangenissen werd vrijgegeven door verschillende bronnen, met inbegrip van verklaringen van VS-militairen, de Raad van Europa en aanverwante parlementaire organismen, en verklaringen van gevangenen.
De analyse, die dit jaar nog gepubliceerd zal worden door Reprieve, stelt ook dat er meer dan 200 nieuwe gevallen sinds 2006 zijn bijgekomen en dit nadat President Bush verklaarde dat deze praktijken tot het verleden behoorden.
Volgend schooljaar start het middelbaar onderwijs met een proefproject, een zevende specialisatiejaar Pre-politie & Veiligheid. Inspelen op de populariteit van veiligheid zou het tekort aan goed opgeleide agenten en beveiligingspersoneel kunnen oplossen
"Alles wat met veiligheid te maken heeft, zit in de lift. Op die populariteit moeten we nu zeker inspelen," aldus minister van Binnenlandse Zaken Patrick Dewael (Open Vld).
In Het Laatste Nieuws en De Morgen van vrijdag 23 mei staat hetzelfde persbericht, verspreid door Belga, te lezen waarin, zo wordt vermeld, Binnenlandse Zaken het eerste proefproject voor volgend schooljaar plant. Nog altijd volgens het persbericht staan heel wat leerlingen nu al te drummen om zich in te schrijven voor de cursus maar slechts veertig leerlingen van het Technisch Instituut Sint-Vincentius in Torhout zouden aanvankelijk de opleiding kunnen volgen.
Inspelen op veiligheid of m.a.w. hoe inspelen op onze jongeren
In april 2007 introduceerde Jane Harman de US House Resolution 1955, beter bekend als de Violent Radicalisation and Homegrown Terrorism Prevention Act. HR 1955 verschaft de wettelijke basis voor het buiten de wet stellen van eender welk protest in de VS en streeft ernaar de conceptie en het gebruik van ideeën te criminaliseren.
Het wetsvoorstel streeft naar de uitbreiding van de wettelijke bepalingen inzake terrorismebestrijding beschreven in de Patriot Act I&II en richt haar aandacht op mogelijk terrorisme door individuen (dus burgers) geboren, opgegroeid of wonend en werkend in de VS. Het wetsvoorstel definieert Homegrown Terrorism als het gebruik of gepland gebruik van kracht (force) of geweld door een groep of individu.
De American Heritage Dictionary definieert het woord force als volgt: a) The capacity to do work or to cause fysical change. b) Intellectual power or vigour especially as conveyed in writing a speech. c) A capacity for affecting, influencing or pursuading the mind or behaviour.
Laten we het wetsvoorstel en de voorgenomen bepalingen lezen en het woord force door de feitelijke definities vervangen.
Voorbeeld 1: Homegrown Terrorism is a term meaning the use, planned use, or threatened use, of intellectual power or vigor, especially as conveyed in writing a speech.
Voorbeeld 2: Homegrown Terrorism is a term meaning the use, planned use, or threatened use, of persuading the mind or behaviour of another person.
Volgens het wetsvoorstel kan iemand als terrorist bestempeld worden voor het gebruiken van zijn intellectuele capaciteiten om iemand, door spraak en/of door schrift, te overtuigen en hem of haar ertoe aan te zetten zijn of haar mening te herzien.
Dit wetsvoorstel maakt het tot een misdaad voor de inwoners van de VS om bepaalde ideeën te uiten die in strijd zijn met het huidige beleid. Dit maakt een terrorist van éénieder die eenvoudigweg streeft naar politieke, godsdienstige of sociale verandering. Eenieder die probeert ideeën in tegenstrijd met het conventioneel gedachtegoed te onderwijzen of te promoten zal bestempeld en behandeld worden als een misdadiger.
Wie beslist welke gedachte een misdaad vormt? Zou de definitie voor het criminaliseren van gedachten van administratie tot administratie veranderen?
Duidelijk is dat elk stuk wetgeving dat streeft naar het reguleren van iemand zijn ideeën, zijn vrijheid van mening en de uiting ervan, niet alleen een schending van de mensenrechten vormt maar vooral de intellectuele vrijheid van onze Westerse democratieën in het gedrang brengt.
De Domestic Security Enhancement Act of 2003, ook bekend als Patriot Act II, Son of Patriot, vormt een verzameling van wetsontwerpen geschreven door John Ashcroft, toen nog hoofd van de Department of Justice. Deze wettekst breidt de bevoegdheden van de VS-regering sinds Patriot Act I uit en begrenst tegelijkertijd de rechterlijke controle over deze bevoegdheden.
Deze bevoegdheden verschaffen de VS-regering alsook de uitvoerende macht de uitgebreide middelen om, zonder enige begrenzing of controle, burgers te bespioneren en op te sluiten zonder zich daarvoor te hoeven verantwoorden en zonder daarvoor aansprakelijk gesteld te kunnen worden. Deze wettekst schendt eens te meer (aan de hand van het veiligheid-over-vrijheid-argument) de vrijheden en grondwettelijke rechten van VS-burgers.
Bepalingen opgenomen in het ontwerp van 7 februari:
- Verwijdering van de gerechtelijke verbodsbepalingen tegen politie-agentschappen die binnenlandse groepen bespioneren.
- De FBI krijgt het mandaat om onderzoeken te voeren en te spioneren in het buitenland zonder eerst een rechterlijk bevelschrift te verkrijgen.
- Opmaken van een DNA-databank van verdachte terroristen.
- Verbod op elke openbare onthulling van de namen van zogenaamde terroristen, met inbegrip van degene die gearresteerd werden.
- Vrijstelling van burgerlijke aansprakelijkheid voor individuen en ondernemingen die vrijwillig prive-informatie doorgeven aan de regering.
- Criminalisering van het gebruik van encryptie om beschuldigende mededelingen te verbergen.
- Automatische weigering van borgtocht voor personen die beschuldigd worden van aan terrorisme gelinkte misdaden.
- Het bewijslast-principe wordt vervormd. Alle zogenaamde terroristen worden eerst verzocht aan te tonen waarom zij op borgtocht vrij zouden moeten komen vooraleer de regering wordt gevraagd aan te tonen waarom ze vastgehouden moeten worden.
- Uitbreiding van de lijst van misdaden die in aanmerking komen voor de doodstraf.
- Verhindering van de United States Environmental Protection Agency om worst case scenario- informatie over chemische fabrieken publiekelijk vrij te geven.
- Het burgerschap van VS-burgers zal herroepen worden en deze burgers zullen gedeporteerd worden zou de overheid denken dat ze ofwel lid zijn van, ofwel materiële ondersteuning verschaffen aan terroristische groepen.
De ACLU (American Civil Liberties Union) en de Bill of Rights Defence Committee zijn twee van de vele organisaties die de gevaren en misbruiken die voortvloeien uit de Patriot Act, de Patriot Act 2 en andere voortgebrachte wetteksten, aan het licht willen brengen en zich daarvoor inzetten.
De Patriot Act verschaft, al zeven jaar, de wettelijke basis om zonder rechterlijke goedkeuring onderzoek te verrichten, elk privébezit in beslag te nemen en dit zonder dat er effectief een misdaad wordt begaan. Onder het voorwendsel dat elke misdaad verhindert moet worden, worden grondwettelijk gewaarborgde vrijheden opgeschort en de meest fundamentele principes, opgenomen in de Amerikaanse grondwet, geschonden.
De Amerikaanse grondwet telt 27 amendementen. De tien eerste amendementen vormen de Bill of Rights. Deze waakt over het principe van burgerlijke vrijheid.
De Patriot Act decimeert de Bill of Rights. De schending van volgende amendementen maken het eerste amendement, dat vrijheid van meningsuiting waarborgt, compleet irrelevant.
Het vierde amendement stelt dat de veiligheid van personen, hun woning, hun documenten en effecten gewaarborgd wordt. De Patriot Act verschaft de wettelijke middelen om zonder redelijke oorzaak woningen en privébezit te onderzoeken zonder bevelschrift tot huiszoeking en zonder toestemming of medeweten:Sneak and Peak spionage, inbraak, verzamelen van computerdossiers en boekenlijsten, verzamelen van video- en tijdschriftenverzamelingen, vernietiging van recht op privébezit.
Verschillende bepalingen in de Patriot Act, zoals de Sneak and Peak voorziening staan toe dat wethandhavers in het geheim om het even welke woning mogen binnendringen, heimelijk computerbestanden, leesmateriaal en elke andere mogelijke informatie over die persoon mogen verzamelen, en dit aan de hand van een illegaal geleid onderzoek van hun woning en privébezit.
De Patriot Act vereist dat bibliothecarissen boekenlijsten met informatie over de uitgeleende boeken en de klant, zonder bevelschrift en op vraag van de FBI, vrijgeven. De samenwerking is verplicht en de bibliothecaris mag het bestaan van het verzoek van de FBI niet openbaar maken, zoniet riskeert hij een gevangenisstraf.
Het vijfde amendement stelt dat geen enkele persoon van het leven, vrijheid of bezit zal worden beroofd zonder dat bij wet bepaalde procedures opgevolgd worden. De Patriot Act legaliseert het om iemand, onbeperkt in tijd, op te sluiten zonder het recht op een advocaat, zonder het recht om te weten wie hem beschuldigt, zonder toegang tot de rechtbank en de rechters en zonder een gepast proces.
Dit schendt het zesde amendement, dat voor eender wie het recht op een snelle en openbare rechtszaak waarborgt, alsook het achtste amendement, tegen wrede en ongebruikelijke straffen. Is het geen ongeoorloofde straf wanneer een burger één, twee of tien jaar opgesloten kan worden zonder aanspraak te kunnen maken op voornoemde rechten? Dit schendt het dertiende amendement dat stelt dat niemand gestraft zal worden zonder eerst behoorlijk veroordeeld te worden.
Het is algemeen geweten dat geen enkele van de 435 vertegenwoordigers van de US House of Representatives de USA Patriot Act heeft gelezen alvorens deze te ondertekenen en er zo een wettelijk bindend document van te maken. De originele versie van de Patriot Act werd goedgekeurd door zowel Republikeinen als Democraten, zowel in het Parlement als in de Senaat. Maar op het allerlaatste moment werd de originele versie vervangen door de versie voorbereid door de advocaten van de uitvoerende macht.
De vraag is: zijn de Amerikaanse vertegenwoordigers unaniem verantwoordelijk voor de schending van hun eedaflegging door blindelings het driehonderd paginas tellende wetsvoorstel te ondertekenen? Een versie die ze nooit eerder hadden gezien, laat staan gelezen.
In de zomer van 2005 hebben het Parlement en de Senaat gestemd voor de uitbreiding van de Patriot Act, het verbreden van zijn reikwijdte en het permanent maken van zijn provisies. Er waren slechts 262 Republikeinen en 77 Democraten nodig om de Bill of Rights te decimeren.
Zoals we kunnen zien zijn er wetten die het voor de VS volkomen mogelijk maken om burgerrechten op te schorten. Nochtans zijn deze burgerrechten volgens de Onafhankelijkheidsverklaring van 1776 (de basis van de Amerikaanse grondwet) onvervreemdbaar en onbetwistbaar, kunnen ze niet verbeurd worden en zijn ze een geboorterecht.
Duidelijk is dat deze burgerrechten en vrijheden, gewaarborgd door de grondwet, in het niets verdwijnen en, aan de hand van wetteksten zoals de Patriot Act, plaats maken voor een ondemocratisch en unilateraal beleid dat het veiligheid-over-vrijheid argument als voorwendsel misbruikt om burgerrechten in te perken.
VS-president geeft groen licht voor nationaal DNA-databank
President Bush ondertekende vorige week een wettekst die de federale overheid de bevoegdheid verschaft om DNA van alle pasgeboren babys in de VS te onderzoeken en in databanken op te slaan. Deze wordt beschreven als de eerste stap voor het tot stand brengen van een legaal nationale DNA-gegevensbestand en verschaft de federale overheid de wettelijke basis om zonder enige begrenzing genetische experimenten uit te voeren.
Twila Braze, voorzitster van de Citizens Council on Health Care waarschuwt, in een gedetailleerde analyse over de nieuwe wettekst, voor de gevaren die met dergelijk nationaal programma gepaard gaan.
Brase verklaart dat sectie S.1858 en H.R. 3825 van de wettekst, zullen instaan voor:
-Het opstellen van een nationale lijst van genetische voorwaarden waarvoor de pasgeborenen en de kinderen moeten worden getest.
-Het opstellen van protocols voor het delen van genetische testresultaten op nationaal niveau.
-Het opbouwen van toezichtsystemen om gezondheid van individuen, vanaf de geboorte, op te volgen en genetische tekorten en/of trekken te diagnosticeren en de informatie in databases te bewaren.
-Het gebruik van de newborn screening program als een opportuniteit voor de federale agentschappen om secundaire voorwaarden van individuen en hun families te identificeren, te archiveren en te onderzoeken.
-Het onderwerpen van burgers aan heimelijk genetisch onderzoek zonder hun toestemming.
DNA van alle burgers zal, met deze wettekst, opgeslagen worden in genomica bio-databanken. Deze zijn eigendom van de regering en zullen dienen voor onderzoek. Elke burger wordt op die manier een potentieel onderzoekselement van door de overheid gesponsord genetische onderzoeken, aldus Brase.
De bevolking is niet op de hoogte dat sectie S.1858 van de wettekst hen een federaal agenda oplegt, die het opbouwen van DNA-databanken en genetisch onderzoek zonder inspraak goedkeurt. De toestemming van ouders en hen informeren over dit programma is niet vereist om DNA van hun kind in databanken op te slaan en deze te gebruiken voor genetisch onderzoek.
Deze wettekst overschrijdt eens te meer de constitutionele beperkingen van de federale overheid van de VS en erodeert de medische privacy van Amerikaanse burgers.
V.N.-afgevaardigden zien marktspeculatie als de voornaamste oorzaak voor de recente internationale stijging van voedselprijzen.
Wij hebben vandaag de dag genoeg voedsel om iedereen op deze planeet te voeden, aldus Achim Steiner, directeur van het V.N.-milieuprogramma (UNEP).
De voedselschaarste zou onder andere het gevolg zijn van de vraag naar gewassen voor de productie van biofuel, de toenemende energieprijzen en de droogte in sommige gebieden.
Maar de manier waarop de markten en de leveringen momenteel worden beïnvloed door waarnemingen en speculatie over de toekomst van deze markten beperkt de toegang tot dit voedsel. Echte mensen en het echte leven worden beïnvloed door een dimensie die hoofdzakelijk speculatief is.
De verklaring van Steiner werd ondersteund door deze van V.N. Right-For-Food advocaat Jean Ziegler. Ziegler verklaarde dat de dagelijkse slachting door honger door privébedrijven verergerd wordt.
Dit omwille van het feit dat deze bedrijven willen profiteren van de prijsschommelingen op de internationale goederenmarkten, de internationale voedselvoorraden opkopen en zo zorgen voor een nog grotere stijging van de voedselprijzen.
Recensie: "Humanitaire Interventies - Mensenrechten als excuus voor oorlog"
In zijn nieuw boek schetst Jean Bricmont, professor theoretische fysica aan de universiteit van Louvain-La-Neuve, een verhelderend beeld van de ideologische verwarring die er bestaat over mensenrechten, de militaire inmenging van het Westen in de rest van de wereld en de daarmee gepaard gaande propaganda.
Bricmont analyseert in zijn boek de voornaamste historische gebeurtenissen, politieke strategieën en hun wereldwijde uitvoering met de nadruk op oorlogen die werden (en nog altijd worden) gevoerd uit humanitaire overwegingen.
Aan de hand van deze gebeurtenissen en een scherpe analyse wordt duidelijk in welke mate de maatschappelijke kenmerken, het politiek discours en onze media de Westerse burger ertoe drijven oorlog en oorlogsmisdaden als aanvaardbaar te ervaren.
De terminologische basis (humanitaire interventies) verschaft onze Westerse regeringen het politiek argument voor inmenging in buitenlandse kwesties en rechtvaardigt de daaruit voortvloeiende conflicten, martelingen, gijzelingen, moorden.
Het boek van Jean Bricmont draagt een titel die de wenkbrauwen doet fronsen: humanitaire militaire interventies is een contradictio in terminis, zoiets als warmhartige wreedheid of verheffende onderwerping. Het humanitaire harnas rond de militaire interventie heeft ervoor gezorgd dat deze contradictie als een vanzelfsprekendheid het internationale politieke discours is binnengeslopen, aldus Ludo De Brabander en Pol De Vos in het nawoord van het boek.
Kunnen politiek links en mensenrechtenorganisaties medeverantwoordelijk gesteld worden voor de uitvoering van een beleid dat, aan de hand van het humanitair argument, oorlogen overal ter wereld start en/of ondersteunt? Is het argument, dat interventie nodig is daar waar mensenrechten worden geschonden, een realistische benadering van het probleem?
Wie beslist waar een interventie nodig is? Onder welke voorwaarden en met welke bedoelingen worden deze oorlogen gestart? Het blijft allemaal onduidelijk en dit dankzij het NAVO-beleid, de lafheid van de VN-raad, het concept staatsveiligheid en de hypocrisie en lafheid waarmee regeringen de Westerse publieke opinie voorliegen.
Wat wel duidelijk is, is dat degenen die machtsverhoudingen en indien nodig oorlogen uit belangenbehartiging willen doordrukken, met het humanitair interventie argument het gedroomd excuus op een zilveren plaat voorgeschoteld krijgen. We zien onze Westerse wereld als de bakermat van democratische waarden en mensenrechten. Maar in welke mate is onze Westerse maatschappij, intern en extern, zelf verantwoordelijk voor schendingen van mensenrechten en oorlogsmisdaden?
In dit boek wordt duidelijk hoe goede (maar spijtig genoeg ook naïeve) bedoelingen gekaapt kunnen worden en als stokpaard kunnen dienen voor het starten of ondersteunen van illegale oorlogen. Humanitaire kenmerken en schendingen van mensenrechten worden inderdaad misbruikt als excuus voor het voeren van oorlog en het excuus wordt inderdaad afgeschilderd als een politiek correct argument die men alleen maar kan ondersteunen. Een waar paard van Troje.
Jean Bricmonts boek is een must read voor iedereen geïnteresseerd in de historische achtergrond alsook de hedendaagse aspecten van het internationaal politiek discours, de strategische doelstellingen en het daaruit vloeiend Westers beleid.
Bricmont, Jean (2008). "Humanitaire Interventies - Mensenrechten als excuus voor oorlog", 246 blz, Uitgeverij EPO
De stijgende voedselprijzen en het internationaal graantekort maken het voor GMO-voorstanders mogelijk overheden, bedrijven en consumenten onder druk te zetten.
In de voedselrellen en de internationale focus op de toekomstige voedselschaarste zien de verdedigers van biotechnologie een opportuniteit. Ze stellen dat, aangezien biotechnologie onnodig werd geacht toen er voedsel in overvloed was, deze nu essentieel is voor onze toekomst. Dit om de vraag naar voedsel en biofuels in de volgende decennia het hoofd te kunnen bieden.
De genetisch gewijzigde gewassen bevatten genen van andere organismen die hun weerstand tegen insecten, herbiciden of ziekte vergroten. Tegenstanders van GMOs verklaren dat dergelijke gewassen niet genoeg bestudeerd zijn en dat deze risico's voor onze gezondheid en het milieu bevatten.
Ik denk dat het vrij duidelijk is dat zorgen over prijzen en leveringen mensen ertoe brengen er anders over te gaan nadenken. aldus Steve Mercer, woordvoerder van de U.S. Wheat Associates (een federaal gesteunde coöperatieve vereniging die Amerikaanse tarwe in het buitenland promoot).
De vereniging waarschuwde landbouwers in het verleden over de negatieve aspecten van biotech tarwe. Nu wil deze vereniging zaadbedrijven ertoe aanzetten de ontwikkeling van genetisch gewijzigde tarwe opnieuw op te starten en buitenlandse kopers ertoe brengen deze te aanvaarden.
In het verleden aarzelden Amerikaanse tarwekwekers en -verkopers om biotechnologie goed te keuren. Ze vreesden namelijk verlies te maken op de uitvoerverkoop. Nu zien ze GMOs als een manier om te voldoen aan de internationale vraag voor tarwe en kunnen ze op die manier hun leveringen ondersteunen
In Japan en Zuid-Korea zijn sommige fabrikanten voor het eerst begonnen met de aankoop van genetisch gemanipuleerd graan voor gebruik in frisdranken, snacks en andere voedingsproducten. Deze bedrijven, die tot nu toe extra betaalden om conventioneel gekweekt graan te kopen, zien de verdrievoudiging van de prijzen in twee jaar als de voornaamste reden om over te schakelen naar het gebruik van GMOs.
De voedselrellen in Kameroen, Egypte, Haïti en Thailand zijn een direct gevolg van de verdubbeling van de prijzen in de laatste maanden voor rijst en tarwe. De prijspiek is op zijn beurt een gevolg van de vraag naar gewassen voor de productie van biofuel, de toenemende energieprijzen en droogte in sommige gebieden met inbegrip van Australië (een belangrijke graanproducent).
In Europa, waar de weerstand het grootst is geweest, verzoeken sommige prominente overheidsambtenaren en bedrijven een snellere goedkeuring voor de invoer van genetisch gewijzigde gewassen.
De Engelse National Beef Association (die veeboeren vertegenwoordigt) eist in haar verklaring van deze maand dat de weerstand tegen dergelijke gewassen onmiddellijk wordt gestaakt omwille van het groeiende gevaar voor internationale voedseltekorten.
Neil Parish, voorzitter van de Landbouwcommissie van het Europees Parlement stelt dat, aangezien de prijzen toenemen, Europeanen realistischer moeten zijn wat betreft genetisch gewijzigde gewassen.
Hoe groot het toekomstig belang van biotechnologie zal worden is nog onduidelijk. Wat wel duidelijk is, is dat de toekomstige voedseltekorten het voor consumenten moeilijker zullen maken om genetisch gemanipuleerd voedsel van hun bord te houden.
Advocatengilde wil John Yoo voor oorlogsmisdaden vervolgen
De National Lawyers Guild vraagt het ontslag van John Yoo van de Berkeley Law School en rechterlijke vervolging voor wat de gilde beschrijft als medeplichtigheid bij het vestigen van een beleid dat heeft geleid tot oorlogsmisdaden".
Marjorie Cohn, Voorzitster van de National Lawyers Guild verklaarde in een persbericht:
John Yoo's medeplichtigheid voor het vestigen van een beleid die tot de marteling van gevangenen leidde vormt een oorlogsmisdaad in het kader van een VS-Akte tegen Oorlogsmisdaden.
De National Lawyers Guild stelt dat de memos van Yoo de VS-wetgeving overtreden en een overmatig uitgebreide definitie van presidentiële bevoegdheden voorstellen.
Het Congres zou de bepaling in de Military Commissions Act moeten herroepen. Dit omdat het Yoo immuniteit verschaft tegen vervolging voor het invoeren van een beleid dat het martelen van gevangenen rechtvaardigt en dit van 11 september 2001 tot 30 december 2005. John Yoo zou niet, als professor bij één van de beste scholen van het land, moeten blijven lesgeven. John Yoo zou als oorlogsmisdadiger moeten worden berecht.
Yoo denkt er zo over omdat de Constitutie de President als Opperste Bevelhebber aanduid. Geen enkele wet kan de acties beperken die hij nodig acht tijdens het voeren van een oorlog. Uit deze redevoering kan men besluiten dat de President, zou hij het wensen, omwille van zijn bevoegdheid verschaft door de Constitutie, aanspraak kan maken op het doorvoeren van een genocide.
De National Lawyers Guild ziet Yoo als de uiteindelijke verantwoordelijke voor het feit dat beleidsambtenaren binnen de Bush-administratie, helemaal tot ondervoorzitter Dick Cheney, tekenden voor het gebruik van ruwe ondervragingstechnieken tegen veronderstelde terroristen.
Yoo, ook co-auteur van de Patriot Act, stelt dat het wettelijk is om oorlog te verklaren op om het even welk ogenblik, om het even waar en tegen iedereen waarvan de President acht dat die een bedreiging vormt.
The Washington Post rapporteert dat de House Judiciary Committee (die rechterlijke bevoegdheid heeft over maatregelen met betrekking tot de wet, rechtbanken en rechters, Constitutionele amendementen, immigratie, overeenkomsten tussen staten, ) Yoo uitgenodigd heeft om volgende maand te getuigen bij een hoorzitting. Yoo verkiest op de uitnodiging niet in te gaan en dus niet te verschijnen op de hoorzitting.
Yoo is ook alom bekend voor zijn commentaren tijdens een debat op 1 december 2006 in Chicago met Notre Dame Professor en internationale mensenrechtendeskundige Doug Cassel. Tijdens dit debat pleitte Yoo voor een beleid die het seksueel martelen van kinderen wettelijk niet uitsluit.
Het debat verliep als volgt:
Cassel: Als de President het nodig acht iemand te martelen, zelfs als het omvat dat hij de testikels van het kind van de persoon laat verpletteren, is er geen wet die hem kan tegenhouden?
Yoo: Geen verdrag.
Cassel: Ook geen Congreswet - dat is wat u in de memo van augustus 2002 schreef...
Yoo: Ik denk dat dit afhangt van de reden waarom de President denkt dat hij dit moet doen.
Yoo stelt dat de Federale Statuten tegen marteling, aanval en stalking in oorlogssituatie niet van toepassing zijn op het militair apparaat.
De National Lawyers Guild stelt dat er verscheidene wetten zijn die dergelijke acties buiten de wet stellen.
Yoo argumenteert dat de presidentiële bevoegdheden worden gewaarborgd door de Amerikaanse Grondwet maar waar staat er dat de President het bevel kan geven om kinderen te martelen? aldus Professor in Recht David Cole.
Afgevaardigde VN-Raad voor de Mensenrechten wil nieuw 9/11-onderzoek
Richard Falk, professor in internationaal recht aan de Princeton Universiteit, deskundige in mensenrechten en lid van de pas gevormde VN-Raad voor de Mensenrechten pleit voor een nieuw onderzoek naar de aanslagen van 11 september 2001.
Het is misschien waar dat vooral de neoconservatieven dachten dat er iets moest gebeuren die de Amerikaanse burger zou wakker schudden. Of zij betrokken zijn bij de feiten is een vraag waarover wij op dit moment geen definitieve conclusie kunnen formuleren, aldus Falk. Het enige dat we momenteel kunnen verkondigen is dat er een grond van verdenking bestaat. Er zou een officieel onderzoek moeten komen; ene van het soort dat de 9/11 Commissie niet heeft ondernomen.
Falk sloot eerder het voorwoord af in een boek van Professor David Ray Griffin The New Pearl Harbor, waarin de theoloog een overzicht opmaakt van de onverklaarde facetten die het 9/11 dossier omringen en ook de inconsistentie, aanwezig in de officiële overheidsversie over de aanslagen, aan de kaak stelt.
Vorig maand deelde Japans lid van het Parlement Yukihisa Fujita mee dat een potentieel nieuw onderzoek over de 9/11 aanslagen door individuen binnen de VN kan worden gecoördineerd.
De New York Sun rapporteert dat voormalig VN ambassadeur John Bolton, over de recente benoeming van Falk en de vraag voor een nieuw 9/11 onderzoek, zijn commentaar verschafte: Dit is precies de reden waarom wij tegen de nieuwe VN-Raad voor de Mensenrechten stemden.
Bolton is duidelijk ongerust dat er binnen de raad andere ambtenaren zoals Falk over de wettelijke deskundigheid beschikken om oorlogsmisdaden te herkennen en er iets tegen te ondernemen.
Beschikt de VN-Raad voor de Mensenrechten over een significante invloed op de rest van de VN om zo een (wereldwijd) verzoek voor een nieuw 9/11 onderzoek te bekrachtigen?
Richard Falk, wiens taak het is te rapporteren over schendingen van mensenrechten in het conflict tussen Israël en de Palestijnse Arabieren. bekleedt zijn nieuw ambt in de raad sinds 26 Maart 2008.
Falk heeft ook een aantal opmerkelijke boeken gepubliceerd waarin hij pogingen onderneemt om de wettelijkheid van de oorlog in Vietnam en andere militaire acties, met inbegrip van de invasie van Irak, te analyseren.
Een jaar geleden speelde hij een prominente rol in een hoorzitting over de wettelijkheid van de oorlog in Irak. Over de Invasie schreef hij: Het is onvermijdelijk dat een objectieve waarnemer zou concluderen dat de oorlog in Irak er ene van agressie is en als dusdanig als een Misdaad tegen Vrede bestempeld kan worden. Een misdaad waarvoor de overlevende Duitse leiders kort na de Tweede Wereldoorlog in Neurenberg aangeklaagd, vervolgd en gestraft werden.
Dat de benoeming van Falk de krantenkoppen haalt is ook toe te schrijven aan het feit dat hij de Israëlische bezetting van Palestina heeft aangeklaagd en de behandeling van Palestijnse Arabieren door de Zionistische overheid heeft vergeleken met het nazi-beleid jegens Joden tijdens de Holocaust.
De Israëlische overheid kondigde dinsdag aan dat het Falk een visum naar Israël, Gaza en de Westbank zal ontzeggen.
Ondanks dit en de nu gebruikelijke aanvallen door de Anti-Defamation League, houdt Falk voet bij stuk en deelde zijn bevindingen met de BBC: Als dit soort uitspraak gericht zou zijn op de manier waarop bijvoorbeeld China Tibet behandelde of de Soedanese overheid Darfur behandelde, denk ik dat deze vergelijking met het nazi-beleid minder controverse zou uitlokken.
John Yoos Torture Memos drijven de spot met de Amerikaanse Grondwet & het Internationaal Recht
De vrijgegeven memos verschaffen president Bush en zijn administratie, alsook de agentschappen die dit beleid doorvoeren, de wettelijke instrumenten om de Amerikaanse Grondwet en het Internationaal Recht aan hun laars te lappen. In de memos worden niet alleen ruwe en mensonterende ondervragingstechnieken goedgekeurd; ze stellen ook dat, in oorlogstijd, de autoriteit van de president primeert op om het even welk internationaal verbod op marteling.
De Torture Memos werden ontworpen door toen afgevaardigde hulpprocureur bij het Bureau voor Wettelijk Advies John Yoo. Deze verschaffen de wettelijke instrumenten om de Amerikaanse Grondwet en het Internationaal Recht die dergelijke activiteiten verbiedt, te omzeilen. Dit om militaire intelligentieagentschappen een wettelijke basis te verstrekken die hen toelaat ondervragingstechnieken toe te passen die verboden zijn door de Conventie van Genève en het Internationaal Recht.
Informatie over de memo lekte al uit in de pers in 2004 na het Abu Ghraib schandaal waarin beelden van Amerikaanse militairen, die gevangenen martelden en vernederden, openbaar werden gemaakt. De memo is nu in zijn geheel vrijgegeven door het Pentagon in het kader van een rechtszaak, aangegaan door het ACLU (American Civil Liberties Union, inzake de marteling van gevangenen en een aansluitend verzoek, namelijk het recht op Vrijheid van Informatie.
Deze memos volgen een logische opeenvolging van criteria:
(1) Vind een veilige locatie, niet alleen tegen mogelijke aanvallen of infiltratie, maar ook en misschien belangrijker buiten het wettelijk bereik van rechtbanken. (2) Herroep de V.S.- overeenkomst over de Conventie van Genève met betrekking tot de behandeling van personen die tijdens een gewapend conflict worden gevangen. (3) Verstrek een interpretatie van de wet die beleidsbepalers en hun instrumenten op het terrein tegen potentiële oorlogsmisdadenvervolging voor hun handelingen beschermt.
Het beleid dat eerst in ongebreideld misbruik van gevangenen in Afghanistan, bij de Baai van Guantanamo en later in Irak, resulteerde, is het product van drie schadelijke doeleinden die werden ontworpen om de unilaterale en illegale detentie, ondervraging, misbruik, veroordeling en bestraffing van burgers te vergemakkelijken.
(1) De wens om de gevangenen buiten het bereik van om het even welk hof of wettelijk apparaat te plaatsen; (2) De wens om de Overeenkomst van Genève met betrekking tot de behandeling van personen af te schaffen en dit in het kader van gewapende vijandigheden; en (3) De wens om diegenen die dit beleid in de praktijk zetten te ontheffen van om het even welke aansprakelijkheid voor oorlogsmisdaden in het kader van Amerikaans en Internationaal Recht.
De memo biedt de nodige argumentatie in het geval dat een ondervrager belast wordt met het overtreden van de Amerikaanse Grondwet of het Internationaal Recht. Yoos ontwerp besluit dat, zelfs als de criminele aspecten van de vermelde verboden activiteiten zich zouden voordoen, en een ondervragingsmethode in overtreding is met het Internationaal Recht, de noodzaak ervan of zelfverdediging de rechtvaardiging zou verstrekken voor om het even welke misdadige aansprakelijkheid.
In de memos worden niet alleen ruwe en mensonterende ondervragingstechnieken goedgekeurd. Ze stellen ook dat, in oorlogstijd, de autoriteit van de president primeert op om het even welk internationaal verbod op marteling. De memos maken duidelijk dat het Internationaal Recht geen Federaal Recht is en dat de president deze kan verwerpen. Of zoals een andere constitutionele advocaat, Richard Nixon, het in een post-Watergate interview zei: Wel, wanneer de president het doet, betekent het dat het niet onwettig is.
Het resultaat is macht zonder controle over het toepassen van die macht en natuurlijk de onvermijdelijke misbruiken die daaruit voortvloeien.
Waarom de behoefte om locaties te vinden (zoals de Baai van Guantanamo) buiten de jurisdictie van enig wettelijk apparaat? Waarom de behoefte om te verzekeren dat degenen die dit beleid in de praktijk concreet maken, geen vervolging voor oorlogsmisdaden hoeven te vrezen? Waarom de behoefte om de beslissingsmacht van de president boven de Grondwet te stellen?
Zou het resultaat het antwoord kunnen verschaffen op vermelde vragen?
Vierde Amendement is niet van toepassing na 11 september 2001
De ACLU (American Civil Liberties Union) pakt uit met details over een geheime memo waarin de Amerikaanse Grondwet wordt geamputeerd van zijn Vierde Amendement.
Amendement 4 verklaart:
De woningen van burgers kunnen niet zonder een huiszoekingsbevel worden onderzocht. Een huiszoekingsbevel kan, bij een rechter, slechts verkregen worden in het geval dat de politie de oorzaak voor de aanvraag kan aantonen (bewijzen).
In deze memo wordt het vierde amendement effectief opgeschort door president Bush en zijn administratie.
De ACLU rapporteert dat de memo verklaart dat het Vierde Amendement niet van toepassing is bij binnenlandse militaire verrichtingen na 11 september 2001. Met andere woorden gaf de DOJ (Department Of Justice) het Witte Huis groen licht om effectief de constitutionele bescherming tegen onredelijke onderzoeken en inbeslagnemingen, in het kader van terroristische aanvallen, op te schorten.
De memo werd geschreven door toen afgevaardigde hulpprocureur John Yoo, ook medeauteur van de Patriot Act en auteur van de nu beruchte Torture Memos. De memo van Yoo werd geschreven om een wettelijke basis te verstrekken voor het NSA (National Security Agency - een militair intelligentieagentschap) en dit in het kader van een toezicht-controle programma. Deze werd dezelfde maand in werking werd gesteld.
Het bestaan van de memo van 2001 kwam aan het licht via een onlangs vrijgegeven document opgemaakt in maart 2003 Deze refereert naar de nu besproken memo.
Het document van maart 2003 werd vrijgegeven door het Pentagon in het kader van een ACLU-dossier en het hieruit voortvloeiende proces inzake de marteling van gevangenen in Amerikaanse gevangenissen gevestigd in het buitenland.
De ACLU rapporteert dat deze tweede memo de Grondwet voorbij het Vierde Amendement erodeert en dat het in dit geval de president ook de mogelijkheid geeft om de gewaarborgde Vijfde Amendement, die bescherming van leven, vrijheid en bezit waarborgt, te omzeilen.
Deze memo drijft de spot met de Grondwet en de rechtsstaat, stelt Amrit Singh, procureur bij het ACLU. Dat het door de DOJ werd uitgegeven, wiens baan het is om het wettelijk apparaat te waarborgen, maakt de hele zaak nog onredelijker.
Deze twee documenten verstrekken, samengevoegd, het volledig arsenaal aan de Amerikaanse regering om de rechten en bescherming van zijn burgers, verstrekt door de Noord-Amerikaanse Grondwet, ten val te brengen.
Zou deze constitutionele onteigening, uit veiligheidsoverwegingen, ook de basis kunnen vormen voor een Europees beleid?
Dat de onafhankelijkheid van Kosovo unilateraal wordt aanvaard door de VS en de EU-top zou niemand moeten verbazen. De nieuwe destabilisatie van de regio heeft nu eenmaal de controle over de natuurlijke rijkdommen en het doordrukken van een Europees defensieplan als voornaamste doelstellingen. Controle over de energiebronnen en militaire aanwezigheid verzekeren de VS en EU-top de politieke controle over deze regio en de oostelijke vooruitgang van de NAVO.
Volgens de Van Dale: Balkaniseren: (een land) in chaotische toestand brengen door het in kleine stukken te verdelen.
Sinds de val van de Muur van Berlijn en de instorting van het staatscollectivisme maakt het uitbreiden van NAVO-controle in het Oosten deel uit van de strategische doelstellingen van de VS en de EU voor Oost- en Midden-Europa. Joegoslavië werd, in dit kader, het slachtoffer van een geheim agenda die nationalistische bevrijdingsbewegingen stimuleerde en financierde, met als doel de destabilisatie en het balkaniseren van de regio.
Ex-KLA leider Hashim Thaci en zijn PDK (Democratic Party of Kosovo)
Het patroon in Kosovo is gelijkaardig aan andere heimelijke verrichtingen van de CIA in o.a. Midden-Amerika, Haïti, Irak en Afghanistan. Vrijheidsstrijders, gefinancierd door drugsgeld, werden ingezet met als doel het destabiliseren van soevereine staten. Dit in regios waar geopolitiek geschaak en natuurlijke rijkdommen er de aandrijving voor vormen.
Het KLA (Kosovo Liberation Army) werd, in het begin van de jaren 90, gefinancieerd en gestimuleerd om vanuit Albanië de grens over te steken en zo de Joegoslavische regering er toe te brengen daarop te reageren. Het KLA werd niet alleen financieel en militair ondersteund door Washington maar werd ook nog gesponsord door Saudi's en Koewaiti's die, waar het ook ter wereld mogelijk is, fundamentalistische vormen van islam aanmoedigen.
Een rapport van de VS-senaat verklaart dat Bin Laden, getraind en gefinancierd door de CIA in de strijd tegen de Sovjets, ook ingezet werd om het KLA te trainen en de Serviërs in diezelfde periode aan te vallen.
Hashim Thaçi, voormalig KLA-leider en in die tijd bijgenaamd de slang, werd als belangrijkste onderhandelaar in Rambouillet benoemd. Hij was de door Madeleine Albright, toen Secretary Of State (wat overeenkomt met een minister van buitenlandse zaken), verkozen roerganger van het toenmalige vredesproces namens de etnische Albanese meerderheid. Dit ondanks zijn nauwe banden met het misdaadmilieu en een stevig dossier waarin drugshandel, prostitutienetwerken, ontvoeringen en moorden tot maar enkele van Thaçis bezigheden behoorden.
Aan het eind van het gewapend conflict van 1999 in Kosovo, werd het KLA officieel ontbonden en kregen de ex-KLA strijders een nieuw naamplaatje, de Kosovo Protection Force. De PDK (Democratic Party of Kosovo) werd grotendeels gevormd door de politieke leiding van het KLA. Deze twee verschuivingen lagen aan de basis van de hedendaagse Kosovaarse regering en maakten het deze politieke partij mogelijk zo goed als totale controle te verkrijgen over de belangrijkste posities binnen deze zelfbenoemde regering.
Sinds het vredesproces in Rambouillet zijn Eerste Minister Hashim Thaci en zijn PDK verantwoordelijk voor geweld en intimidatie jegens politieke rivalen (dit om lokale politieke controle te handhaven en misdadige ondernemingen te beschermen) en afpersing van zakenlui voor het financieren van een, aan de basis, zelfbenoemde overheid.
Controle over de energiebronnen omwille van een politieke strategie
De overeenkomst in Rambouillet was duidelijk: Kosovo omvormen tot bezet grondgebied en dit onder NAVO- en EU-controle.
Het volledige belang van de verovering van de Balkanregio door de VS komt slechts te voorschijn wanneer men een blik werpt op de strategie die de VS hebben beslist goed te keuren om de oostelijke vooruitgang van de NAVO door te drukken.
Hier kunnen we spreken over Trepča in Kosovo en de controle over de grootste zilver-, aluminium- en zinkmijnen in Europa (vijfde grootste in de wereld).
Dan is er ook de beroemde Trans-Balkan oliepijpleiding. Een project van het in de VS geregistreerde AMBO (Albanian Macedonian Bulgarian Oil Corporation) en gesteund door de Amerikaanse overheid, zal van Burgas (Bulgarije) aan de Zwarte Zee, via Macedonië, naar Vlore (Albanië) aan de Adriatische Zee lopen. De werken zouden eind 2008 van start gaan en tegen 2011 zou de pijpleiding operationeel moeten zijn.
Laten we niet vergeten dat de kapitaalverschaffers van het AMBO project nauw verbonden zijn met niet alleen het centrum van de politieke en militaire macht in de VS maar ook met Halliburton Energy, het bedrijf van vice-president Dick Cheney. Weeral een leuk voorbeeld van belangenbehartiging.
Alles wijst er ook op dat de controle over de pijpleiding met behulp van belastingsgeld uit NAVO- en EU-lidstaten gefinancierd zal worden. Camp Bondsteel zal dienen om veiligheid in het gebied te verstrekken, dit om kritieke pijpleidinggebieden te verdedigen (controleren) en dit terwijl het kamp ook zal dienen als illegale gevangenis. De doelstelling van deze strategie is de commerciële uitbuiting van het Kaspische Overzeese gebied en de controle over de belangrijkste energiebronnen in de regio. Dit gebied, dat over een aantal olievelden beschikt, is reeds de plaats van reusachtige investeringsovereenkomsten geweest. Maar deze olievelden kunnen, in capaciteit, nooit concurreren met deze in bijvoorbeeld de Perzische Golf.
Wat brengt de actoren binnen deze overeenkomst er dan toe om toch door te gaan met dit kostelijk project?
Volgens Gergely Boszormenyi Nagy, een analyst bij het Instituut van het Perspectief in Boedapest, berust de Russische strategie op het behalen van afzonderlijke bilaterale akkoorden met elk land in deze regio. Rusland gebruikt hier, nog steeds volgens Gergely, bewust deze strategie omwille van de analyse dat dit één van de belangrijkste hindernissen is voor de ontwikkeling van een gemeenschappelijk energiebeleid van de EU.
De EU-top heeft, in dat opzicht, veel te winnen bij het steunen van de Amerikaanse doelstellingen. Deze doelstellingen geven de VS en EU-top de mogelijkheid de competitiedrift, die hen in het verleden voedde, te investeren in een alliantie die zorgt voor een overgewicht op geostrategisch vlak.
Er bestaat geen twijfel dat degene die de natuurlijke rijkdommen, die uit de regio afkomstig zijn, controleert en over de middelen beschikt om de olie naar de markten in het westen te vervoeren, de politiek van dat gebied zal controleren.
NAVO + EU Defensieplan
De integratie van de landen van Oost- en Midden-Europa onder de politieke en militaire paraplu van de NAVO wordt afgeschilderd als onherroepelijke voorwaarde voor een Europese veiligheid en is daarvoor een strategische prioriteit voor de VS & EU.
Dit betekent dat ze allebei sterk geëngageerd zijn om de landen van het vroegere Warschaupact en het ex-Joegoslavisch grondgebied in één ononderbroken kapitalistisch blok om te vormen. De goedkeuring van markthervormingen zijn hiervoor een zeer belangrijke voorwaarde voor integratie. Maar, zou het nodig zijn, zal dat aan de hand van een nieuwe militaire interventie doorgedrukt worden en dit uit naam van een onafhankelijk, democratisch Kosovo.
Dit geeft de VS en de EU de mogelijkheid om twee belangrijke doelstellingen te vervullen:
Het verwijdert de laatste hindernissen voor de overheersing van de NAVO in de Balkanregio. De balkanisering van Joegoslavië heeft er immers voor gezorgd dat, het laatste Midden-Europese land dat zich tegen de agenda van de NAVO en de markthervormingen die door de Wereldbank en het IMF (Internationaal Monetair Fonds) worden voorgeschreven heeft verzet, uit de weg geruimd werd.
Het leidt tot de voorwaarde voor de militarisering van een gebied dat een overvloed aan natuurlijke rijkdommen heeft en tegelijkertijd strategisch gelegen is. Op economisch gebied is dit kruispunt één van de belangrijkste handelsroutes van de wereld (de Donau, die Ex-Joegoslavië met verscheidene Balkan landen verbindt, dient voor het verschepen van allerlei goederen naar Europa).
Er zijn andere voordelen die uit deze onafhankelijkheidsverklaring voortvloeien. Een van deze voordelen is de consolidatie van Amerikaanse belangen in Europese zaken. Belangen die door de politieke en monetaire unie van Europa worden bedreigd. Met de unilaterale aanvaarding van de onafhankelijkheidsverklaring van Kosovo kunnen de VS aanspraak maken op de titel van belangrijkste architect van de nieuwe Europese wereldorde en zo een beleid doordrukken die vooral hun eigen belangen behartigen.
De EU put er ook zijn voordelen uit. De belangrijkste zijnde dat, zou er een nieuwe crisis ontstaan in de regio die militair aangepakt moet worden, deze in het Westen het beste voorwendsel is om een onpopulair Europees defensieplan door te drukken.
De unilaterale aanvaarding van de onafhankelijkheidsverklaring van Kosovo door de VS en EU-top wordt door Rusland en zelfs lidstaten van de EU aanzien als een kaping van het debat over deze regio. Daarbij komt ook kijken dat het negeren van andere gebieden met gelijkaardige aspiraties, zoals Tibet, de Westelijke Sahara, het Baskenland in Spanje, Kasjmir, Taiwan, Palestina en Koerdistan, de schijnheiligheid van Westelijke en Amerikaanse bevoegdheden alleen maar concreter maakt.
Het argument dat de onafhankelijkheid van Kosovo een uitzonderlijk geval is toont alleen maar aan dat de NAVO-top een unilateraal beleid doorvoert. Een beleid dat democratische besluitvorming uitsluit, een plooi-of-breek politiek handhaaft en vooral het internationaal recht als onbestaand ervaart.
Dat dit zou kunnen leiden tot een internationale crisis valt niet meer uit te sluiten.
Ondertussen promoot de EU de justitie- en politiemissie, die in juni van start zal gaan, onder het voorwendsel dat deze aan de basis zal liggen van een verlichting van de onafhankelijkheid. Yves de Kermabon, gepensioneerde Franse generaal die in Kosovo tijdens de periode 2004-2005 de NATO KFOR (NATO Kosovo Force) heeft geleid, zal deze missie op gang trekken en deelt al mee dat het versterken van de missie al wordt overwogen.
In wiens voordeel?
Bibliografie & Bronnen:
AMBO pipeline Wikipedia America at War in Macedonia - Michel Chossudovsky Europe divided over Kosovo's independence - The Daily Mail Famous Mineral Localities bnet.com U.S. Extends Hand to Serbia Following Kosovo Independence FOXNews.com Is there a CIA war in Kosovo - Gary Wilson Hashim Thaçi Wikipedia Hashim Thaci or When the Little Red-Caps Wolf is Tamed - Can Karpat, AIA Balkanian Section Kosovo: The US and the EU support a Political Process linked to Organized Crime - Michel Chossudovsky Macedonia's 'Truth' Strategy Connects U.S. Ambassador To KLA Terrorists - Umberto Pascali Threatening the Foundations of a World Order - Kosovo - Gary Leupp U.S. Senate Republican Policy Committee KLA & Bin Laden
NATO Game Over: Een persoonlijke ervaring met internationale weergalm
Een duizendtal burgers uit tal van landen stapten, zaterdag 22 maart 2008, op het NAVO-hoofdkwartier af en dit met één doel. Een duidelijk signaal het politiek landschap in te sturen.
NATO GAME OVER.
Het NAVO-domein is geen toeristische trekpleister waar Europese burgers zich gaan ophopen met de hoop dat hun uitstap hen ontspannen en opgekikkerd terug naar huis zal leiden. De Europese burgers, toen aanwezig, zijn hier niet om te vragen maar wel om te eisen dat de NAVO als institutie onder de loep wordt genomen en te eisen dat de regering, onze regering, de illegale praktijken concreet een halt toeroept.
Dit was geen betoging maar een geweldloze directe actie, een actie van burgerlijke ongehoorzaamheid. Een actie waar Europese burgers de wet overtreden in een klimaat waarin onze regering en instituties zoals de NAVO het internationaal recht aan hun laars lappen. Een klimaat waarin illegaliteit primeert op democratie en parlementaire ratificatie primeert op referenda.
Een klimaat waarin burgers recht hebben op een mening maar geen recht hebben op een kernwapenvrije wereld.
De agressie die de politie aan de man bracht zou niemand moeten verbazen. Toen ik tijdens een training aangaf, dat de zachtaardige aanpak ten opzichte van geweldloze activisten tot het verleden behoorde, werd dit met ongeloof onthaald. Niets wees daarop, luidde het. Dat de hedendaagse doordrukking van een internationaal defensieplan zijn klauwen op het terrein ten toon zou spreiden ook niet
Moet hierbij aangekaart worden dat deze mannen geen badgenummer nog naamvermelding op hun uniform droegen?
Tijdens dat ik geboeid werd probeerde ik een dialoog aan te gaan met degene die zich deze taak eigen maakte. De enkele punten die ik aanhaalde over een imperialistische NAVO en de kernkoppen in Kleine Brogel waren genoeg om hem dit antwoord te ontfutselen. Ik ben daar te dom voor. Ik antwoordde hem dat ik dat begreep en dat ik ook begreep dat hij "alleen maar" zijn werk deed.
Politiemannen achter de omheining gaven, tijdens dat we geboeid in rijen werden geplaatst, met een cynische grijns aan dat eenieder van ons internationale faam zou verkrijgen. Mooi vooruitzicht als men eventjes stilstaat bij de versmachtende controle die men de wereldburger wil opleggen aan de hand van een meer veiligheid, minder vrijheid gericht programma.
In welke databases wordt onze naam vermeld? Worden we nu aanzien als onruststokers, hooligans of terroristen? Omwille van het feit dat we tegen een imperialistische oorlogsmachine ijveren die in naam van democratie, vrijheid en zelfs naastenliefde oorlogen overal ter wereld ontketent.
Etnische, godsdienstige of zelfs democratische geschillen zijn nog altijd geen reden om waar het belang het grootst is, deze te voeden en zo de vruchten te plukken die leiden tot een nieuw imperium.
