Stekene
Op het industrieterrein in Stekene wordt jaarlijks op een biljartvlakke omloop een mooie wielerdag voor de jeugd georganiseerd. Nadat 's morgens enkele miniemen er aan de slag waren tekenden in de namiddag 8 aspiranten present, en of wij aanwezig waren, met 3 podiumplaatsen geef je een visitekaartje af.
De ASP12 stonden met 22 aan de start voor hun 10 ronden. Daarbij Fleur en Fabrice die met een brede glimlach hun wederoptreden maakten. Ondanks hun maandenlange afwezigheid wegens ziekte toonden ze zich sterk. Van bij de start werd er duchtig de pees opgelegd. Fleur haakte snel af maar wist zich in het gezelschap van enkele jongemannen die bereid waren om er samen met haar voor te gaan. Artuur en Fabrice bleven mooi vooraan, in de derde ronde waren ze even niet bij de les toen de groep scheurde en moesten ze met nog enkelen een ronde lang jagen om terug aansluiting te krijgen. Daarna viel het vooraan wat stil waardoor Fleur en haar gezellen héél dicht naderden, maar net toen ze aansluiting zouden krijgen brak de hel weer los vooraan. Voor Fabrice en Artuur was het zaak aandachtig te blijven. Bij het ingaan van de laatste ronde schoof Artuur vlot naar voor en daar hield hij stand, maar in de laatste km ontsnapte een renner van het lokale team en Artuur kreeg de kloof niet meer dicht, maar de tweede plek ontglipte hem niet meer. Ook Fabrice sprintte dapper mee en kon zo de 12^de plaats op zijn naam zetten. Even later kwam Fleur binnen met haar groep en zij werd 18^de en eerste meisje. Broer en zus kunnen dus van een geslaagd wederoptreden spreken en Artuur van een mooi succes.
Bij de ASP13 moest de groep van 22 het rondje 13 keer afmalen. Katrijn stond naast Sophie aan de start en Isaak en Senne tekenden eveneens present. De 2 dames hadden duidelijk een goede opwarming achter de rug want ze vertrokken als een pijl uit een boog om te beginnen aan een heuse koppeltijdrit. De jongens raakten niet dadelijk georganiseerd en zo konden de ladies hun voorsprong handhaven. Senne moest het peloton laten rijden en vond enkele strijdmakkers om een groepje te vormen, Isaak bleef mooi in het peloton. Toen in het begin van de 4^de ronde één van de favorieten een aanval opzette smolt de voorsprong van de 2 vriendinnen weg en bij het ingaan van de 5^de ronde werden ze bijgehaald. Voor Isaak was deze ruk er teveel aan en hij reed op zijn eentje dapper verder. Eens de meisjes bijgehaald keerde vooraan de rust even terug. Er kwamen zelfs nog enkele renners terug aansluiten, maar toen wat later er terug werd aangevallen werd de kopgroep uitgedund tot 10 renners, waarbij nog steeds de 2 dames. Enkele ronden voor het einde vertrok in 2 schuifjes een drietal dat niet meer werd bijgehaald. In de sprint voor de 4^de plaats ging Katrijn vol de strijd aan met de groep en kon zo winnen van Sophie, meteen de elfde van het seizoen. Isaak werd voor zijn doorzetting beloond met de 15^de plaats en Senne kreeg de 19^de op zijn naam.
Bij de ASP14 stonden er 29 namen op het blad waarbij Matthias en Casper onze kleuren verdedigden. De oudste groep wou duidelijk het snelheidsrecord verbreken want ze gingen er als een raket vandoor, alsof ze waren vergeten dat ze 18 ronden moesten fietsen. Verbrokkeling alom dus van bij het begin en vooraan bleef het maar aanvallen regenen. Casper en Matthias moesten vrij snel de rol lossen en zochten elk het gezelschap van één van de aanwezige rensters op in een groepje waarin ze gaven wat ze konden. Vooraan bleven ze rijden alsof een groep wespen achter hen aan zat waardoor de eerste groep veel van de deelnemers dubbelde. Het groepje met Matthias moest daardoor ook vroeger spurten en daar toonde hij zijn snelle benen want hij won deze eresprint met brio, goed voor de 23^ste plaats. Casper had stand gehouden in de eerste achtervolgende groep die nog voor de 10^de plaats mochten sprinten. Het vet was echter van de soep bij onze vriend, maar hij kon zich toch als 16^de plaatsen.

Gistel
Willem trok richting Vlaamse kust en bond de strijd aan met 31 lotgenoten voor 20 rondjes over een zeer bochtig parkoers in de dorpskern van Gistel. Daar Willem veel familie heeft in onze kustprovincie was de lokale supportersclan ook weer present. Na 5 ronden kwam het sein dat de snelheid omhoog mocht en sloeg de vlam in de pan, enkele ronden verder was er een kopgroep van 16 met daarbij onze rode ridder. De supporters gaven hem (over)moed en hij trok ten aanval maar door de hoge snelheid vooraan werd hem niet meer dan een halve ronde glorie gegund. Op dus naar de streep, Willem spurtte vlot mee en hield nog 2 renners van de kopgroep achter zich wat dus recht gaf op de 14^de plaats. Maar de wind en de hoge snelheid had de jury parten gespeeld want een vijftal gedubbelde renners waren ondanks de oproep om uit koers te stappen toch doorgereden en werden in de groep geklasseerd, waardoor onze vriend administratief op plaats 19 werd ingeschreven. Er zijn weliswaar erger zaken in het leven, maar bij gebruik van transponders, zoals dit seizoen in Vlaamse Brabant en reeds jaren bij onze noorderburen, zijn deze vergissingen uitgesloten. Laat ons hopen dat het gebruik van dit betaalbaar kleinood snel verder wordt ingeburgerd.

Van harte proficiat aan de renners die vandaag hun koersschoenen aanbonden om onze kleuren te verdedigen.