Onze aspiranten waren ondanks het nachtelijk onweer en de middaghitte met velen actief op verschillende fronten.

Nukerke
Het leeuwenaandeel trok naar Nukerke, waar in totaal liefst 11 leden van onze renstal aan de start verschenen, waar zij ook allen het einde haalden ondanks het loodzware parkoers en wat onheil. In putteke Vlaamse Ardennen is het niet meer dan logisch dat er stevig moet geklommen en gedaald worden en dat hardt een renner wel.
Bij de ASP12 stonden er 27 handtekeningen op het wedstrijdblad, daaronder 3 van de onzen. Zij kregen 8 ronden van 2,5 km op hun bord. Na een verkenningsronde aan een eerder voorzichtig tempo werd de snelheid opgedreven en de achterdeur werd opengezet. Arno moest al vlug de hoofdmacht laten rijden maar bleef zoals steeds moedig en karaktervol verder rijden. Enkele ronden verder moest ook Artuur de groep onverwacht laten rijden. Milan bleef mooi vooraan en zoals hij vorige week reeds liet zijn heeft hij zijn beste sprintersbenen teruggevonden want in de laatste hectometers sloeg zijn turbo aan en stond er terug geen maat op waardoor hij de eindsprint won met ruim verschil. Wat later kwam Artuur met zijn groepje aan en hij bleek duidelijk nog over reserves te beschikken want hij knalde in de sprint zijn gezellen naar de achtergrond, zo kreeg hij plaats 13 op zijn naam, maar er zat duidelijk meer in. Arno bleef sterk doorrijden en kwam als 22^ste over de streep.
Bij de ASP13 zoals steeds de hoofdmacht van onze renners, onder de 34 vertrekkers 5 van onze rode brigade. Deze groep kreeg 10 keer het parkoers van 2,5 km geserveerd. Na enkele rustige ronden, de 3 meisjes reden 2 ronden voruit, werd de gas stilaan opengedraaid door de jongens met de al iets zwaardere motoren en ging ook hier de achterdeur open. De onzen reden wat ze konden, Jelle en Isaak moesten snel passen maar reden toch sterk verder op dit veeleisende parkoers. Jordy, net terug van vakantie raakte even later ook licht achterop, hij bleef lang vechten om terug te keren, maar telkens hij bijna aansluiting kreeg versnelde men terug vooraan terwijl hij alleen reed. Iets na halfkoers moest ook Katrijn de rol lossen, samen met de Belgische kampioene had ze het zo lang uitgezongen in het peloton, maar toen ging langzaam haar lichtje uit, Jonas bleef nog even vooraan maar wat later moest ook hij de eersten laten rijden om tenslotte als 17^de te eindigen. Jordy haalde Katrijn nog bij in de laatste ronde en kon haar nog verslaan in een eresprint voor de 23^ste plaats, Katrijn werd zo wel 2^de bij de meisjes. Isaak kwam als 32^ste en Jelle als 34^ste over de streep. Onze renners dankten wat graag enkele barmhartige Samaritanen die nu en dan wat water in hun gezicht en nek spoten, het was echt nodig om niet oververhit te raken en de koers gezond te houden.
De ASP14 moesten ook 10 ronden afwerken, maar dan wel over een ronde van 4,75 km, bij dergelijke temperaturen wordt vanwege de afgevaardigden dan gelukkig extra bevoorrading toegelaten. Dit was echt nodig om te voorkomen dat renners over hun toeren gaan en hun gezondheid zouden schaden. De 56 starters waren er meer dan dankbaar voor, zo ook onze drie musketiers die aan de veldslag deelnamen. Ondanks enkele aanvalspogingen raakte hier niemand weg, er werd wel een deel van het peloton gelost, maar onze drie ridders bleven mooi in de voorwacht meestrijden. In de laatste ronde rook Tomas zijn kans om mee te strijden voor een dichte plaats en hij wrong zich naar de tweede rij, in de voorlaatste bocht sloeg het onheil echter opnieuw toe en raakte hij betrokken in een valpartij. Dag ereplaats, plaats 45 werd zijn deel, jammer want hij voelde zich echt sterk. Josse en Casper zaten iets verder in de groep en reden als 27^ste en 34^ste over de streep.

Uitgebreide fotoreportage van Nukerke op de galerij

Veldegem.
In het Westvlaamse Veldegem weten ze van aanpakken. Na de nachtelijke doortocht van een windhoos wisten ze toch nog alles tijdig klaar te krijgen voor de wedstrijd.
Bij de ASP12 werden 28 vertrekkers geteld waarbij Timon. Hij wou zijn lekke band van vorige week zo snel mogelijk wegfietsen. Hij hield mooi stand in het peloton. Halfweg was er een zware valpartij van enkele renners, maar Timon deelde gelukkig niet in de brokken. Na 21 km aan een gemiddelde van 31km/u stormde het peloton naar de meet. Timon zat er midden in en kon beslag leggen op een mooie 15^de plaats.
Bij de ASP13 waren er 30 vertrekkers waaronder onze Senne. Hij startte sterk en kwam zelfs door op kop van het peloton. Even later sloeg ook hier het noodlot toe, een renner net voor hem kwam ten val en Senne moest alles dicht gooien, hij ging over kop en landde onzacht op zijn schouder, hij werd afgevoerd met de ambulance, maar na verzorging bleek de schade toch nog mee te vallen. Kneuzingen aan heup, rug en schouder zullen hem enkele pijnlijke nachten bezorgen en ook de fiets zal even moeten opgelapt worden, maar na de eerste schrik lijkt het dat Senne snel weer op zijn pedaalpaard zal kunnen rijden, dat wensen wij hem in elk geval van harte toe.

Saint Ghislain
Matthias en Willem trokken naar het Waalse Saint-Ghislain. De organisatoren waren er heel blij mee want slechts 9 ASP14 namen de start en het organisatorisch werk voor 9 is even veel als voor 50. Daar er bij de ASP13 enkele renners medische verzorging nodig hadden ten gevolge van de hitte besliste de jury hier om de wedstrijd in te korten van 40 naar 30km, andere bazen, andere wetten, maar even goed met het oog op de gezondheid van deze jonge snaken. Willem was nog maar terug van chirokamp en wou eens zien of er al dan niet roest op zijn gewrichten zat. In de eerste 5 ronden werden enkele aanvalspogingen genoteerd, zo ook van Matthias, maar men liet hem niet rijden. In de 6^de ronde knalde Willem op zijn beurt weg uit de groep en hij kreeg het gezelschap van 3 stevige bonken. Daar zij zich allen zeker wisten van podium was de samenwerking perfect en het trio reed zich de ziel uit het jonge lijf. Zij reden echter te snel want dubbelden de andere 6 renners. Met de meet in zicht voelde Willem de benen leeglopen en hij stelde zich tevreden met de derde plaats, meteen zijn eerste podium. Matthias was met een andere renner wat achterop geraakt, hij wilde wel terugkeren op het pelotonnetje maar kreeg geen steun van zijn gezelschap die echter wel de lef had om Matthias in de sprint te verslaan, waardoor hij vrede moest nemen met de 9^de plaats.

Een dikke proficiat aan al onze helden die de loden zon trotseerden om onze truien te laten schitteren in de verschillende wedstrijden en op 3 podia. De slachtoffers van de valpartijen wensen wij spoedig herstel.