11-02-2010 om 05:11 geschreven door Greet & Dirk

Deze stad is een mengsel van gematigde gelovigen vanuit verschillende godsdiensten: van al wat feest is, genieten ze met volle teugen, al wat ‘restrictie’ is laten ze meer voor wat het is. De algemene reactie van de toeristen is dat ze groot gelijk hebben en we delen die mening ook.

Sinds gisteren is voor de Orthodoxe gelovigen hier dan ook de Maslenitsa of pannenkoekenweek begonnen (Het begin van de orthodoxe lente) .  Paradoxaal genoeg luidt dit feest met deze extreme koude het einde van de winter in. De pannenkoek (bliny) staat symbool voor de zon: rond, goudkleurig en warm. We hebben vernomen dat de mensen bij elkaar komen om pannenkoeken uit te wisselen. Het is inderdaad lang aanschuiven aan pannenkoekenkraampjes. Daarna begint de vasten gedurende 7 weken waarbij er tijdens de 2 eerste dagen totaal niet zou mogen gegeten worden…

Het is dus te vergelijken met onze Carnaval.

Van carnaval gesproken, sinds gisteren moeten we mondmaskers in het weeshuis dragen. Dit heeft niets met de Maslenitsa te maken, maar blijkbaar barst hier een griepvirus los die te vergelijken is met de Mexicaanse griep, echter niet zo ernstig. Natuurlijk moeten de zwaksten als eersten beschermd worden en dus ook in de weeshuizen. Het contact is dus ietske anders met ons dochterke, maar ze is er duidelijk niet van onder de indruk. Dus zullen wij maar braafkes dat masker opzetten en onze eigen geur moeten snuiven

10-02-2010 om 06:56 geschreven door Greet & Dirk

Dringend verzoek :

Kan iemand ons vanuit Brussel bevestigen dat Manneken Pis nog steeds aanwezig is op de hoek van de Stoofstraat en de Eikstraat ??

Zo niet, weten wij waar ons gestolen Brussels patrimonium is ondergedoken !

Gisteren kwamen we hem als bij toeval en in onverwachte hoek plots tegen, zoals altijd pronkend en plassend…

10-02-2010 om 05:47 geschreven door Greet & Dirk

Bij vriestemperatuur bewegen de moleculen minder snel, zo is dat ook met ons. Wij zijn namelijk minder geneigd om grote wandelingen uit te stippelen…  Jammer hé.

Tegen al onze verwachtingen in, ligt de bouw hier vandaag niet stil! Ondanks dat het hier momenteel - 17° is, hebben wij verschillende volle betonwagens naar de werf zien rijden!!

Gisteren was ons dochtertje weer in vorm. Ze heeft altijd de neiging om op haar voetjes te willen staan ipv gewoon op onze schoot te zitten. Nog een beetje en ze begint al te kruipen! Het was dus weer best gezellig.   We beseffen maar al te goed dat ze enorm zal veranderd zijn tegen dat we haar over een hele poos gaan terug zien. Wedden dat ze dan vlot rondkruipt en zelf op ontdekking gaat ?

’s Avonds hebben wij afscheid genomen van Marc, Hilde & Nora die hun toekomstig kindje moesten achterlaten om binnen enkele weken terug te komen voor de volgende etappe: de rechtbank.

Om te vermijden dat jullie steeds ons gezaag moeten aan’lezen’ dat het hier koud is, gaan we het vandaag kort hebben over geografisch Almaty :

Doordat Almaty aan zijn zuidelijke rand op een berg ligt, ligt de stad eigenlijk op een helling. Het zuidelijke gedeelte van de stad is dus hoger gelegen dan het noordelijke. Geen probleem, was het nu niet dat wij – Belgen - bij het ‘kaartlezen’  ook steeds over boven en beneden spreken. Sommigen onder jullie hebben nu dus al begrepen dat dit hier net omgekeerd is : als de Kazachen spreken van naar boven te rijden, bedoelen ze niet naar het noorden (zoals wij) maar naar het zuiden, bergopwaarts…

Een klein weetje dat anders tot grote verwarring kan leiden !

We hebben Zomerse satellietbeelden uit Google-Earth genomen en daar verschillende punten aangeduid waar we al geweest zijn. Medeo en misschien Chimbulak gaan we proberen dit weekend te ontdekken. Om een idee van afstand te geven: Ons appartement en het weeshuis liggen in vogelvlucht 4,3 km van elkaar.

09-02-2010 om 07:23 geschreven door Greet & Dirk

In menig gezinnen weerklonk het de laatste weken en dagen tot vervelends toe van:  

“Beati Mortui …. In the spir’t of truth …. Ut castrorum! …. Terribilis! … Od janin sjen fellesjeeg!”

Maar al die inspanningen hebben een pracht van een resultaat opgeleverd! De Minnezangers hebben hun uitmuntendheid  op de Provinciale Koorwedstrijd kunnen bevestigen!!!!

Een dikke proficiat aan de dirigent, het bestuur en alle zangers!!!

Nog een heugelijk nieuws dat we als souvenier zullen bewaren tijdens ons verblijf in Kazachstan !!!

08-02-2010 om 07:18 geschreven door Greet & Dirk

Onze reisgidsen hadden onze maaginhoud gisteren duidelijk overschat ! Je kon er een heel leger mee voeden ! Het zou toch zonde zijn om dit weg te gooien...  Zodoende brachten we een deel ervan aan ons landgenootjes en de rest verwerkten we zelf volgens het gekregen advies. We stoofden het lamsvlees tesamen met verse tomaten, champignons, ajuin en enkele kruiden. Op Vlaamse wijze kookten we dan enkele aardappelen en toen zaten we aan tafel opnieuw met een heerlijke maaltijd!

En dan was het eindelijk zo ver : de langverwachte balletvoorstelling van ‘De Notenkraker’ stond op ons cultureel menu. En het was meer dan de moeite waard ! Waw !

Het gebouw en de Kazachen alleen al zijn hun inkomprijs waard. Gelukkig kwam niet iedereen in galakledij of kostuum, anders hadden ze ons buitengekeken… We hadden nochtans ons best gedaan, met ons beperkte bagage.

We gaven onze ogen de kost en genoten van het decor, de kostuums, het orkest… en het 38 koppig balletgezelschap.

De mensen zijn hier ons inziens toch anders gebouwd hoor. Met zo’n souplesse &  op de pointes alsof ze niets anders doen. 

Zou ons dochtertje graag dansen ? Diaghilev, hou jullie al maar klaar ! ;-)

Na 2u spektakel, door de vrieskou (-15°) weer naar huis met het schouwspel als enig  gespreksonderwerp.

En morgen mogen we alles aan ons lieveke navertellen wat we dit weekend in haar land meegemaakt hebben. Zij weet het namelijk nog niet
 

PS : wie meer wil weten over het theater kan eens piepen op www.gatob.kz . Je kan zelfs het programma van februari in het Engels downloaden.

07-02-2010 om 16:28 geschreven door Greet & Dirk

Tijd om opnieuw de stad te verlaten en de bergen in te trekken.

Het contrast is vrijwel groot, eenmaal uit de stad kom je in het soort steppegebied terecht: een uitgestrekte vlakte met enkel langsheen de weg af en toe achtereenvolgende kleine winkeltjes (soms in containers) die enkel basisbenodigdheden verkopen om de reis verder te kunnen zetten: eten, drinken, hout, motorolie, …

Wij stopten ook om onze goed gevulde camionette nog aan te vullen met hout en een bijl… Wat waren onze chauffeur en onze gids vandaag toch van plan? Help ?!

Na een half uurtje in de bergwegen glijdend in de sneeuw, geraakten we boven aan het ski-station. Groot is het niet, maar zeker voldoende om het skibeestje in ons wakker te maken, zijn vrijheid te gunnen en ons te laten glijden op het dik wit Kazachs tapijt!

Na een paar uur sportplezier in de veel gezondere lucht gaven we onze ski’s uitgehongerd terug.

Je kon er ook met de sneeuwscooter (‘snowbike’) rond rijden. Maar omwille van de mist en het beperkte zicht hebben we besloten dat toch maar niet te doen. We konden echter aan de verleiding niet weerstaan om een foto van ons te laten trekken op dergelijk voertuig. Voor diegenen die dus enkel naar onze foto’s kijken, mispak jullie niet, we hebben er NIET mee gereden, hihi.

Tijd voor het tweede groot moment van de dag: terwijl wij onze spieren hadden laten werken, hadden de chauffeur en onze tolk alles voorbereid om deel  te nemen aan een heus Kazachs Winterfestijn in de frisse lucht! (De term ‘barbecue’ lijkt hen barbaars, laten we het dus enkel over Sjasjlik hebben!). De Kazachen trekken (zowel winter als zomer) in het weekend geregeld met vrienden/familie naar buiten om buiten te koken. Er zijn op verschillende plaatsen dan ook een soort ‘Sjasjlik’ plaatsen voorzien.

In hun meegebrachte ijzeren bak stond het gekochte hout te branden en er was ook een heel vreemd toestel dat water warm maakte met een inwendige haard. Vermits we weten dat er verschillende koppels zijn die naar onze blog kijken en die staan te popelen van ongeduld om naar hier te komen, tonen we enkel de tapkraan van het toestel om hen te laten verrassen door dat vreemd kookgerief. Blijkbaar wordt hout hier niet in blokjes verkocht. Ze moesten de stronk dus eerst zelf nog klieven, vandaar die bijl ! Ok, we voelden ons al een beetje meer op ons gemak.

Onze chauffeur ontpopte zich ondertussen tot een echte kok en bakte ons de ene sjasjlik na de andere…  We werden alle vijf ingewijd in de vodka en brachten allen een toost uit op de liefde, onze meisjes, en heel wat Kazachse verboden en geboden omtrent overspel, liegen en stelen…  Tot slot nog een hele ‘kiek’ in papillot…

De vodka was rap op, maar met het ondertussen hete water werd ons thee uitgeschonken, waarmee we het weer helemaal warm kregen!

Tegen valavond waren onze maagjes helemaal gevuld, ons hartje warm van de gezelligheid. Doodmoe kropen we vroeg onder de wol, naar dromenland.

06-02-2010 om 00:00 geschreven door Greet & Dirk

Het was gisteren een fijn en druk bezoekdagje in het Almaty-‘dorp’.

Eerst mochten we ten volle genieten van ons dochtertje. Ze is een rustige meid. Vanuit haar veilige plekje (onze schoot) keek ze nieuwsgierig rond, of wou ze er gewoon wat zijn. We genoten alledrie, gewoon van elkaars aanwezigheid…

En na het afscheid (dat wat moeilijker en moeilijker wordt) lieten we ons door de chauffeur door de besneeuwde straten afzetten aan de Coffeedelia. Een blij weerzien met onze adoptievriendjes Thomas & Marie! Als een van de eersten konden we hen ‘life’ feliciteren met hun geslaagde rechtbankzitting. Het doet zo’n deugd te weten dat de procedures hier positief verlopen ! En zo gelukkig dat ze zijn! 

Vervolgens ‘zweefden’ we over de dik besneeuwde voetpaden naar ons volgend afspraakje. Het was al weer enkele dagen geleden dat we Nora en haar ouders zagen. Hoog tijd dus, om samen weer een hapje te gaan eten. Elke ‘sjaslik’ die we eten, is toch weer anders. Maar één gemeenschappelijke noemer : vlees op een (reuzegrote) spies !

Ondertussen al laat maar voldaan, door het donkere sneeuwlandschap richting appartement… en in gedachten wensten we onze landgenoten een slaapwel met ‘we schrijven morgen wel iets op onze blog’.

Vermits ons dochter opnieuw in de goede handen is van de plaatselijke ‘babysit ‘ grijpen we de kans om vandaag ski’s aan te spannen en op die manier de kou en de sneeuw eens te trotseren!

Een fijn weekend iedereen!

05-02-2010 om 00:00 geschreven door Greet & Dirk

04-02-2010 om 15:39 geschreven door Greet & Dirk

03-02-2010 om 14:18 geschreven door Greet & Dirk

02-02-2010 om 15:49 geschreven door Greet & Dirk

Na 10 dagen den toerist uit te hangen,

begint het vandaag pas echt :

Vanaf vandaag starten de bezoeken aan ons dochtertje !

Ja, je leest het goed : er werd ons een pracht van een meisje toegewezen van bijna 7 maanden oud !

Ons eerste contact met haar was zo vertederend. Haar mogen vasthouden zo hartverwarmend !

Onze kleine meid leek zich vrij snel op haar gemak te voelen, was alert en er kon zelfs een kleine glimlach af (en toen smolten wij helemaal ).

We zijn dit grootse moment dan ook net met ons getweetjes gaan vieren met cocktail en lekker etentje.

En terwijl jullie vannacht nog in jullie bedje liggen, mogen wij haar al voor de 2^e keer gaan bewonderen !

Vanaf nu zal onze reis hier er duidelijk anders uitzien

voor jullie minder uitgebreide reisverslagen van de reporters ter plaatse

voor ons intense momenten die we maximaal gaan koesteren.

01-02-2010 om 15:44 geschreven door Greet & Dirk