Het weer is hier, gezien onze voorziene kledij, warm. Het dooit hier volop en geregeld horen we, zelfs s nachts, een pak sneeuw van een dak vallen. Denk nu niet dat het hier slecht geïsoleerd is, neen, eigenlijk horen we hier alleen geluiden van buiten (autos hun centrale vergrendeling moet altijd luid biepen) en vragen we ons soms (onterecht) af of we wel buren hebben.
Hoezeer de trappenhal een opknapbeurtje zou kunnen gebruiken (ontbrekende vloertegels en graag verlichting op elk verdiep)(ons sleutelhanger-zaklampje bewijst zijn dienst!), pikken we handige dingen op qua infrastructuur :
De lichtschakelaars staan hier dan wel belachelijk laag (op zon 80 cm hoogte), hun lampje verraadt ook s nachts waar ze zijn.
Uit de keuken adviseer ik voor op t werk een handige droogkast : in de kast staan borden en tassen op afdruiprekjes, met onderaan een opvangbakje voor het drupwater. Je kan ze na de afwas dus alvast in de kast zetten en ze drogen op hun plaats ! Dat spaart niet alleen kostbaar afdroogtijd, maar zelfs het wegzetten moet je nadien niet meer doen ! ;-)
We mogen hier dan wel een bubbelbad hebben, en zon stuk of 6 kookpotten, een pan vinden we niet We zullen ons vlees en omeletjes dus in een pot bakken. Tenzij een van onze voorgangers nog weet waar ze stonden?
Tassen (voor de Zelenaars onder jullie, lees mokken) hebben ze hier alleen in glas. Koffie uit een glas, het went wel
Weet je, het zet ons hier steeds voor verrassingen en we kunnen er om lachen. Fijn toch ?
Vandaag eerst een bezoekje gebracht aan het Panfilov-park, vrolijk opgefleurd door een felgekleurde houten kathedraal (die geen enkel spijker heeft !). 4 trouwkoppeltjes lieten zich gewillig fotograferen en legden traditioneel bloemen bij het graf van onbekende soldaat.
Nadien vervolgden we onze trip naar de overdekte markthal. Jongens toch, een wolvin vindt haar jongen niet in terug ! Hoe weet je ooit nog waar je dat ene ding zag? Het is een gigantisch groot (gedeeltelijk) overdekt geheel van kleine kraampjes (zon 2à3 m²) waar je echt alles vindt, van schoolgerief tot souvenirs, schoenen, kuisgerief, schmink, kousen, Je kan het zo gek niet bedenken of je vindt het er. Dan verder richting Sum, restant van het communisme, met op de gelijkvloers een wirwar van elektro en voornamelijk GSMs.
Als internet wat vlotter werkt, krijgen jullie wat foto's te zien.
In Zaventem ons gewaagd zelf elektronisch in te checken, onze bagage reikte niet aan de toegelaten 40 kg een geslaagde start. Ons mentaal voorbereid op een Russisch-Engels taalbad, sloeg Greet op onze vluchten van Lufthansa wat in de war; dat Duits erbij was er teveel aan ! De por favor, Da, sil vous plaît vloeiden er vlot uit, met hulpeloze blikken van de airhosteskes als gevolg
Zonder vertraging en na 2 vlotte vluchten kwamen we s nachts dan aan in Almaty. We werden vriendelijk opgewacht door chauffeur en tolk. Mits een korte tussenstop aan de Silk Way voor eerste inkopen, brachten de mannen ons naar ons appartement : waw ! Dit oversteeg onze verwachtingen en moet pure luxe zijn voor de Kazachen. Echt kamperen kunnen we het in ons 5-persoonsappartement incl wasmachine, microgolfoven & bubbelbad niet noemen ;-). En onze lieve voorgangers lieten nog wat shampoo, afwasmiddel, rol WC papier ed na. Merci J&S !!
Dat de vrieskou hier achter de rug is, maakt het contrast qua weer voor ons niet te groot. Maar niettemin stoken ze hier volop en is het puffen op ons appartement. Waarom nam ik toch die winterpyjamas mee ?!
3u plaatselijke tijd kropen we dan maar eens onder de wol voor een kort nachtje.Amper wakker, niets opgeruimd, kregen we een uur vroeger dan voorspeld ons kindvoorstel ! Jawadde ! Dat doet wat met ne mens ! De daaropvolgende momenten waren té emotioneel om te omschrijven. Dat nemen ze ons niet meer af !
We kunnen jullie echter pas ong einde volgende week een tipje van de sluier oplichten, nadat de nodige administratie voltooid is. We kunnen jullie alleen maar zeggen blij te zijn. Collegaatjes, het is best wel verrassend te zien wie de prognostiek won ;-).
We profiteren hier dus eerst een weekje van cultuurbad. Na deze intense start van de dag wandelden we gisteren zon 10 km, op zoek naar een middel voor vlotte internetverbinding. De eerste oriëntatieproblemen overwonnen te hebben, was het een aangename dag. Maar op enkele straten van ons appartement was het even paniek : help al die appartementen lijken op elkaar, zeker in het donker, en we vinden de onze niet ! Maar weeral lieten de Kazachen zich van hun hulpvaardigste kant zien en hielp de Engelssprekende baas ons zijn sluitende bureeltje nog even binnen om samen op Russische google de weg te zoeken.
Uitgeput maar meer dan voldaan waren we blij ons bedje terug te zien voor een lange en weldoende nachtrust
Ondertussen is het hier weer middag en staan we klaar voor een nieuwe verkenningstocht door het typisch ex-communistisch en rastervormig straatbeeld.
Na een vlotte reis zijn we hier 's nachts beland en hebben onze eerste stappen gezet. Ge weet wel hé: "een kleine stap voor ons maar een grote stap voor de mensheid!"
Om ons aan te passen aan die 5 uur jetlag, gaan we nu al slapen.
Morgen nemen we dan meer tijd om onze eerste prachtige dag in Almaty wat te beschijven.
Begin volgende week mogen we naar de ambassade, en op het eind van de week kunnen we dan echt vertrekken!
Het wordt nu een kunst om alles in orde te maken zodat diegenen die op ons huisje en onze poezen zullen passen zich hier ook wat thuis mogen blijven voelen.
De volgende oefening is dan het wegen van de valiezen. Wij hebben ondertussen ontdekt dat je zoiets kunt wegen door op een personen weegschaal te gaan staan: een keer mét valies, een keer zonder en dan het verschil te maken. In het begin ging dat niet zo vlot ;-)
Dirk zal helaas niet kunnen deelnemen aan de koorwedstrijd van De Minnezangers, maar hij zal wel op afstand meezingen en vooral voor hen duimen!
En voorts bereiden we ons echt voor op de mentaliteit : "go with the flow!" We zien wel wat Almaty ons zal brengen en welk kindje het ons zal schenken om te mogen opvoeden. Het Kleine Mirakel samen met de getuigenissen en de tips van de verschillende koppels die er al geweest zijn, bezorgen er ons alleszins een goed gevoel bij! We popelen om te mogen vertrekken !
In 2011 gaan de Aziatische winterspelen door in Almaty... en daar bereiden ze zich flink op voor. Een nieuwe gelegenheid - dachten we zo - om opnieuw het web te doorzoeken op toeristische info en die is er !
Wie meer wil weten over het reilen en zeilen in groot Almaty ; van bushaltes, lokale prijzen, adressen van internetcafes en winkels, tot echte bezienswaardigheden klik door via de 'links' onderaan links
We hebben onze eerste 2 lessen Russisch achter de rug geen makkelijke klus maar wel fijn om zo samen op de schoolbanken te zitten en weer te leren lezen zoals de kindjes van het 1e leerjaar ! Naar 't schijnt is het Russisch een ideale taal om je hersenen wakker te houden, en ik geloof het graag !!
en op vraag van Arne & Lore nog een fotootje van de kamer ...
Greet & Dirk
PS : Voor wie onlangs een gokje waagde Ik heb zo de gewoonte eerst een tekening te schilderen, vooraleer ik echt aan een muur begin... dus : jullie kregen gewoon al de kleur te zien van de kamer, niet meer en niet minder een dikke kus vboor wie het juist had ;-)
Na de nodige klusjes hebben we met veel plezier de kinderkamer in orde gezet. Voor de verdere accessoires wachten we wel tot we ons kleintje hebben gezien...
Geduld is een mooie deugd, zegt men want eens wordt ons gezinnetje groter
Vanmorgen mochten we dan naar de reisvoorbereiding Samen met 10 andere koppels, verzameld in Beerse, allen even nieuwsgierig naar het avontuur, even verlangend een kindje in onze armen te mogen sluiten... en heel wat info kunnen uitwisselen. Fijn te horen hoe ieder op zijn manier naar hun kindje toe leeft.
Deze stap hebben we met een aantal gezellig afgesloten in een restaurantje, hopend elkaar weer snel terug te zien... maar dan in Kazachstan !!
We mogen maandag op reisvoorbereiding gaan ! Joehoe, hip hoi... (met bijhorend vreugdedansje) ! Samen met verschillende andere koppels krijgen we dan wat uitleg over wat ons te doen staat als we mogen vertrekken.
We gaan dus niet alleen kennis maken met mensen die ongeveer samen met ons opschuiven op de wachtlijst (en waarvan we sommigen wellicht ginder zullen terugzien) maar het is zeker ook weer een stapje verder vooruit, een stapje dichter naar Kazachstan.
Ons kindje zal uit regio ALMATY komen, de zuidoostelijke streek van Kazachstan !!! Deze grootstad biedt ons tijdens ons verblijf - als we niet in het weeshuis te vinden zijn - wellicht heel wat mogelijkheden qua bezienswaardigheden & activiteiten. Bovendien zijn de winkels er 7/7 en 24u/24 open! Het is er in de winter ook iets minder koud dan vb de hoofdstad Astana. En nu wachten tot we worden uitgenodigd voor de reisvoorbereiding...
Almaty is de voormalige hoofdstad (tot 1997) van Kazachstan. De Kazachse naam Almaty betekent 'rijk aan appelen', of volgens minder aangehaalde bronnen sterke berg. Voor wie nieuwsgierig is, heb ik al enkele fotootjes opgezocht :
Moederdag... kent Kazachstan deze speciale dag ook ? Hoe zou de buikmama van ons Kazachje zich dan vandaag voelen ? Denkt ze nog aan haar kleintje, zo alleen in het tehuis ? Heimwee, opluchting, spijt, of hoop,... wat gaat er dan door haar heen ? Kan ze het met iemand delen, of draagt ze dit geheim haar leven lang alleen ? Zou ze nu nog door iemand als 'mama' worden aangesproken, of nam ze samen met haar afstand van haar kindje ook afscheid van haar moederschap ?
Ons dossier blijkt al 3 weken in Kazachstan te zijn !!! Daar doorloopt het nu eerst (opnieuw) de administratieve molen, van ministerie tot ministerie, alvorens we een kindje krijgen toegewezen.
Maar eerst wacht ons hier binnenkort nog een reisvoorbereiding. Samen met andere koppels krijgen we dan meer concrete informatie over wat ons te wachten staat, hoe we ons (praktisch?) kunnen voorbereiden, de Kazachse visie op gezondheid... Het is onze volgende stap waar we naar uitkijken...
Brussel
Almaty
Astana
Ons klein wonder uit het Oosten 
