Begin volgende week mogen we naar de ambassade, en op het eind van de week kunnen we dan echt vertrekken!
Het wordt nu een kunst om alles in orde te maken zodat diegenen die op ons huisje en onze poezen zullen passen zich hier ook wat thuis mogen blijven voelen.
De volgende oefening is dan het wegen van de valiezen. Wij hebben ondertussen ontdekt dat je zoiets kunt wegen door op een personen weegschaal te gaan staan: een keer mét valies, een keer zonder en dan het verschil te maken. In het begin ging dat niet zo vlot ;-)
Dirk zal helaas niet kunnen deelnemen aan de koorwedstrijd van De Minnezangers, maar hij zal wel op afstand meezingen en vooral voor hen duimen!
En voorts bereiden we ons echt voor op de mentaliteit : "go with the flow!" We zien wel wat Almaty ons zal brengen en welk kindje het ons zal schenken om te mogen opvoeden. Het Kleine Mirakel samen met de getuigenissen en de tips van de verschillende koppels die er al geweest zijn, bezorgen er ons alleszins een goed gevoel bij! We popelen om te mogen vertrekken !
In 2011 gaan de Aziatische winterspelen door in Almaty... en daar bereiden ze zich flink op voor. Een nieuwe gelegenheid - dachten we zo - om opnieuw het web te doorzoeken op toeristische info en die is er !
Wie meer wil weten over het reilen en zeilen in groot Almaty ; van bushaltes, lokale prijzen, adressen van internetcafes en winkels, tot echte bezienswaardigheden klik door via de 'links' onderaan links
We hebben onze eerste 2 lessen Russisch achter de rug geen makkelijke klus maar wel fijn om zo samen op de schoolbanken te zitten en weer te leren lezen zoals de kindjes van het 1e leerjaar ! Naar 't schijnt is het Russisch een ideale taal om je hersenen wakker te houden, en ik geloof het graag !!
en op vraag van Arne & Lore nog een fotootje van de kamer ...
Greet & Dirk
PS : Voor wie onlangs een gokje waagde Ik heb zo de gewoonte eerst een tekening te schilderen, vooraleer ik echt aan een muur begin... dus : jullie kregen gewoon al de kleur te zien van de kamer, niet meer en niet minder een dikke kus vboor wie het juist had ;-)
Na de nodige klusjes hebben we met veel plezier de kinderkamer in orde gezet. Voor de verdere accessoires wachten we wel tot we ons kleintje hebben gezien...
Geduld is een mooie deugd, zegt men want eens wordt ons gezinnetje groter
Vanmorgen mochten we dan naar de reisvoorbereiding Samen met 10 andere koppels, verzameld in Beerse, allen even nieuwsgierig naar het avontuur, even verlangend een kindje in onze armen te mogen sluiten... en heel wat info kunnen uitwisselen. Fijn te horen hoe ieder op zijn manier naar hun kindje toe leeft.
Deze stap hebben we met een aantal gezellig afgesloten in een restaurantje, hopend elkaar weer snel terug te zien... maar dan in Kazachstan !!
We mogen maandag op reisvoorbereiding gaan ! Joehoe, hip hoi... (met bijhorend vreugdedansje) ! Samen met verschillende andere koppels krijgen we dan wat uitleg over wat ons te doen staat als we mogen vertrekken.
We gaan dus niet alleen kennis maken met mensen die ongeveer samen met ons opschuiven op de wachtlijst (en waarvan we sommigen wellicht ginder zullen terugzien) maar het is zeker ook weer een stapje verder vooruit, een stapje dichter naar Kazachstan.
Ons kindje zal uit regio ALMATY komen, de zuidoostelijke streek van Kazachstan !!! Deze grootstad biedt ons tijdens ons verblijf - als we niet in het weeshuis te vinden zijn - wellicht heel wat mogelijkheden qua bezienswaardigheden & activiteiten. Bovendien zijn de winkels er 7/7 en 24u/24 open! Het is er in de winter ook iets minder koud dan vb de hoofdstad Astana. En nu wachten tot we worden uitgenodigd voor de reisvoorbereiding...
Almaty is de voormalige hoofdstad (tot 1997) van Kazachstan. De Kazachse naam Almaty betekent 'rijk aan appelen', of volgens minder aangehaalde bronnen sterke berg. Voor wie nieuwsgierig is, heb ik al enkele fotootjes opgezocht :
Moederdag... kent Kazachstan deze speciale dag ook ? Hoe zou de buikmama van ons Kazachje zich dan vandaag voelen ? Denkt ze nog aan haar kleintje, zo alleen in het tehuis ? Heimwee, opluchting, spijt, of hoop,... wat gaat er dan door haar heen ? Kan ze het met iemand delen, of draagt ze dit geheim haar leven lang alleen ? Zou ze nu nog door iemand als 'mama' worden aangesproken, of nam ze samen met haar afstand van haar kindje ook afscheid van haar moederschap ?
Ons dossier blijkt al 3 weken in Kazachstan te zijn !!! Daar doorloopt het nu eerst (opnieuw) de administratieve molen, van ministerie tot ministerie, alvorens we een kindje krijgen toegewezen.
Maar eerst wacht ons hier binnenkort nog een reisvoorbereiding. Samen met andere koppels krijgen we dan meer concrete informatie over wat ons te wachten staat, hoe we ons (praktisch?) kunnen voorbereiden, de Kazachse visie op gezondheid... Het is onze volgende stap waar we naar uitkijken...
Het lentezonnetje van de voorbije dagen brengt nieuw leven in de tuin, voorziet zowel plant als mens van nieuwe energie, verwarmt ons hartje en wakkert mijn nestgevoel aan... ons huisje vaart er wel bij
Het geluid van enthousiaste kinderstemmetjes op zoek naar al dat lekkers van lieve paashaas en gulle klok, brachten me de vrolijke gedachte dat dit hopelijk ons laatste kinderloze Paasfeest was, een ons zeer gekende droom van de voorbije jaren die me nu het vertrouwen geeft ook echt uit te komen
We hebben nog steeds geen nieuws omtrent de vertaling van ons dossier Hopelijk volgende week... Geduld is een mooie deugd, en wensen we toe aan ieder die zit te wachten !
Brussel
Almaty
Astana
Ons klein wonder uit het Oosten 
