Ik wist voorafgaandelijk ook niet wat de staat van het parcours zou zijn. De voorbije dagen regende het immers af en toe, en ook vanmorgen was het zwaar bewolkt. Hopelijk niet te veel modder dacht ik toen.

Echter bij de eerste verkenningsronde bleek dat het parcours eigenlijk helemaal kurkdroog erbij lag, dus dat was al een zorg minder. Er zitten inderdaad wel heel wat "rechte" stukken bij, maar meestal wel in min of meer single track formaat.

Bij het wachten voor de start kregen we zowaar een regenbui over ons en door het lange wachten voor de startopstelling begon iedereen wat kou te krijgen. Tijd dus om er in te vlammen bij de start.

Gestart vanop de tweede startrij zat ik onmiddellijk vooraan en ging als 3e rijder het asfalt op! Maar er zijn toch heel wat snelle jongens (en een snelle dame), dus die pret duurde niet lang, en na de eerste ronde schat ik dat ik al naar een 17e plaats was afgezakt. Doseren was hier de boodschap, dat had ik al vrij vlug door.

Deze positie kon ik ongeveer blijven vasthouden, ik reed 3/4 van de wedstrijd samen met Bart Mermans. Constant wisselden we van plaats. Telkens ik Bart voorbij ging, probeerde ik wel, maar ik kon geen afstand nemen, en dan nam hij iets later gewoon terug over. Peter Tielens was ondertussen ook nog eens gepasseerd, maar die hebben we later terug ingehaald.

Uiteindelijk moest ik passen (de eerste 70% van de wedstrijd had wel wat energie gekost), en dus Bart Mermans laten gaan (bleef een kleine 100m voor me uit rijden).

Vlak voor het ingaan van de laatste ronde (bij het zigzaggen op het grasveld) zag ik plotseling Franckie Spaenenburg achteraan komen. Dit was voor mij de "trigger" om de laatste ronde nog alles te geven, om zo proberen voor te blijven op Franckie. Op dat moment was ik even weggezakt tot positie 20. Ik merkte een beetje later dat ik zo terug aan het inlopen was op Bart Mermans (die intussen samen met zijn ploegmaat Ferdi Gijbels samen reed). Daardoor kreeg ik nog meer een boost, en kon ik naar beide heren toe rijden, zonder dat er iemand achter mij aan pikte. Eenmaal in hun wiel (toen nog 3 kwart ronde te rijden) dacht ik:"nu de ultieme poging". Dus ging ik voorbij Bart en Ferdi en ben ik blijven rijden tegen 100%. Ik zag dat ze niet meer konden aanpikken, dus ook bij hun was de batterij leeg!

Daardoor finishte ik op een 18e plaats.

Is dat op zo'n parcours goed voor mij? Je zou zeggen neen, maar de situatie ligt anders dan in het begin van het seizoen. Er zijn enkele snelle heren vanuit de E-klasse opgekomen, en iedereen evolueert hé! Dus toch tevreden (vooral door die laatste ronde, en deze keer wel goed gestart...).

Nog proficiat voor Dave Verhoeven, hij heeft z'n podiumplaats te pakken na een mooie race (en op een parcours dat hem zogezegd niet lag...). Dave moet nu wel voortaan aantreden bij de B-klasse!