Na een heel pak regen in de voorbije dagen hadden velen toch wat schrik om naar Meerhout af te zakken. Daarbij misschien nog het nadeel van het YouTube filmke, waardoor men echt het idee kreeg dat het constant rechtdoor vlammen was, dus het was afwachten of er een aanzienlijke opkomst zou zijn.
Vanmorgen scheen gelukkig het zonneke  , dus op naar Meerhout. Eigenlijk heeft de ploeg van Walter Rutten er alles aan gedaan om met hetgeen daar ter plekke te vinden is, een zo aantrekkelijk mogelijk parcours te bouwen. Zelfs in laatste instantie (gisteren), nog een single track bij gemaakt om het laatste stuk modder te omzeilen. Proficiat!
Vanaf de start (D-klasse) was het vol gas de rechte aanloopstrook op (Hugo van Sas was als een raket weg als eerste, maar dit heeft hij wel later bekocht...). Na de eerste ronde ben ik ongeveer als 8e doorgekomen, min of meer deze positie kunnen vasthouden.
Wat me vandaag wel opviel was het echte tactische spel van de "witte nummers". Deze mannen willen wel vooraan rijden, maar wanneer ze te weten komen dat ze ergens in de top 10 zitten, gaat het "gas" er wel een stuk af...
Na een toch vrij uitputtende wedstrijd werd het 15 meter voor de finish nog even warm, toen ik op het laatste rechte stuk (na de weide), zowel langs links als langs rechts werd ingehaald, en we zo met 3 tegelijk de bocht naar links richting finish in gingen. Resultaat: één tegen de grond, gelukkig kon ik recht blijven, en zo op de 10e plaats over de meet rijden!
PS: teamgenoot Dave Verhoeven eindigde 22e in de C-klasse.
|
