Ik ben Gerard
Ik ben een man en woon in Almelo (Nederland) en mijn beroep is werktuigbouwkundige (gepensioneerd).
Ik ben geboren op 05/12/1931 en ben nu dus 90 jaar jong.
Mijn hobby's zijn: Muziek, fotografie, postzegels,atletiek.
Ik ben getrouwd met Iet, heb 2 kinderen en 5 kleinkinderen.
MIJN FOTOMUZIEKPOST
Mijn hobby's en activiteiten
03-03-2010
GEMEENTERAADSVERKIEZINGEN
Vandaag is het dan zover: we gaan weer stemmen voor een nieuwe gemeenteraad. Als je de afgelopen weken echter de nieuwsmedia - met name de actualiteitsprogramma's op tv - gevolgd hebt, dan vraag je je soms af waarom al die landelijke politici voorbij komen; zij zijn toch geen plaatselijke lijsttrekkers? Goed, dat hoort kennelijk bij de politiek, maar dat terzijde. Was het ons de laatste jaren gegund electronisch te stemmen met die machines uit Groenlo, dat is verleden tijd want we stemmen nu weer met het vertrouwde rode potloodje. Iemand heeft uitgevonden dat de mogelijkheid aanwezig is dat er ingebroken kan worden in die futuristische stemapparaten. Daardoor kan de stemming beinvloed worden, natuurlijk in het voordeel van de politieke keus van de hacker. Of dit ook daadwerkelijk al gebeurd is weet ik niet. Het geeft in ieder geval een hoop extra werk omdat elk stembiljet bij het tellen geopend en gelezen moet worden. Alles moet handmatig geteld en per partij gesorteerd worden met als gevolg dat we straks langer moeten wachten op de uitslagen. Kan daar dan niets verkeerd bij gaan??? We lopen het stemlokaal binnen en zien als eerste weer die vertrouwde ronde blikken stembussen. Toch wel wat nostalgischer dan zo'n elektrogeval van Nedap! Dan worden we welkom geheten door de voorzitter van het stembureau, dhr. J. Brand. Jarenlang zat op die plaats wijlen Joke v.d. Kooij-Feenstra die altijd even een praatje maakte, informeerde hoe het ging in ons gezin. Een nieuw fenomeen bij deze verkiezingen is de legitimatieplicht. Kennelijk hebben in het verleden mensen gestemd met een stemkaart van iemand anders zonder volmacht, dat kan nu gelukkig niet meer. Vervolgens wordt je het bekende lange en slappe stembiljet overhandigd waarmee je het stemhokje binnengaat en het rondje bijje favoriet met het vertrouwde rode Bruynzeelpotlood rood kleurt. De laatste handeling is het deponeren van het biljet in de bus, nog even de stemploeg groeten en dan naar huis. Bijzonder is dit keer dat ik voor't eerst van mijn leven niet op mijn vertrouwde politieke partij heb gestemd. De wethouders en zittende raadsleden van die partij - maar ook het grootste deel van de zittende raadsleden - hebben er in mijn ogen een zooitje van gemaakt. Het leuke van lokale verkiezingen is dat je je stem dan kunt geven aan een partij die niet landelijk is vertegenwoordigd maar alleen hier probeert uit te dragen wat goed is voor de stad. Doorslaggevend voor mijn keuze zijn de standpunten ten aanzien van het nieuwe stadhuis (niet in het hart van de stad maar bij het station of het alternatieve plan van Voskamp/Kamst) en geen hoogbouw in de stad (geen New York aan de Lolee). Zoek nu maar uit op wie ik gestemd heb!!!!!
Na zeven weken zijn de rietdekkers dan eindelijk klaar. De steigers en de rommel zijn opgeruimd en de woonboerderij staat te pronken in ons mooie landschap. Het heeft een paar centen gekost maar het resultaat mag er zijn!
De lagen riet worden op een speciale manier vastgemaakt aan het dak. Op de gordingen van het dak zijn bij dit huis rietlatten aangebracht. Men spreekt hier van een traditionele open dakconstructie omdat men aan de binnenkant direct tegen het riet aankijkt. Tegenwoordig wordt er meer gebruik gemaakt van het schroefdak. De gordingen worden bedekt met houten platen waarop het riet wordt vastgemaakt met draad waaraan schroeven zijn bevestigd. Op deze latten worden de bossen riet gelegd en vervolgens over de volle breedte verdeeld. Daarna wordt horizontaal over deze laag een metalen ronde staaf van ongeveer 5 mm. dik gelegd zoals op de foto is te zien.
Met een speciaal gereedschap wordt een dunne r.v.s. draad schuin door de laag gestoken tot aan de onderkant van de rietlat; het handvat van dit gereedschap steekt nog iets boven de rietlaag uit (aan de onderkant van het blauwe zeil). De rietdekker steekt het andere gereedschap dat hij in zijn hand heeft ook schuin naar beneden maar precies aan de andere kant van de rietlat. De draad komt in het oog van het gereedschap, hij trekt dit omhoog en de draad kan vastgetrokken worden om de metalen ronde staaf van 5 mm. Op deze manier zit het hele rietpakket muurvast op het dak.
Hier een detail van het dak waar precies onder de schoorsteen de houten rietlatten te zien zijn waarop het riet later wordt vastgezet met r.v.s. binddraad. Het dak bestaat uit spanten waarover weer gordingen zijn aangebracht; op deze gordingen worden vervolgens weer om de 30 cm. rietlatten bevestigd. Dit heet een open dak. Tegenwoordig wordt er een dakbeschot toegepast zodat je van de binnenkant niet tegen het riet kijkt; het is ook brandveiliger. Dat vastzetten van riet vereist een speciale techniek. Ik heb me dat door één van de rietdekkers nauwkeurig laten uitleggen. Hiervoor is speciaal gereedschap ontwikkeld maar daarover later meer.
Na het verwijderen van het oude riet wordt op het dak laagsgewijs een nieuwe rietlaag aangebracht. De bossen riet worden naast elkaar gelegd, over de volle breedte verdeeld tot een gelijkmatige laag en daarna vastgemaakt aan de rietlatten. Steeds schuift men een laag naar boven toe op.
Rietdekkers staan bijna de gehele tijd schuin op het dak, een niet zo prettige werkhouding, lijkt me.
Het in lagen gelegde riet wordt vervolgens met een speciaal gereedschap aangeklopt om een mooie en vlakke zijkant te krijgen.
Hier nog weer eens een detail hoe de rietdekker de rieten laag vlak klopt om een mooie strakke zijkant te krijgen.
In de buitengebieden - maar ook wel in dorpen en steden - zie je regelmatig huizen en (woon)boerderijen die geen dakbedekking van pannen maar van riet hebben. Ik vind dat altijd een mooi gezicht en het doet me aan vroeger denken toen bijvoorbeeld boerderijen bijna altijd een rieten dak hadden. In de loop der tijden is dat beeld zo langzamerhand aan het verdwijnen door de hoge kosten van zo'n dak. In het verre verleden was dat anders want toen waren rieten daken veel goedkoper dan een pannendak. Nu kost een nieuw rieten dak zoals hier afgebeeld al snel ruim 20.000 euro! De hoge prijs wordt voor het grootste deel veroorzaakt door de arbeidskosten want met dit huis waren de rietdekkers bijna drie weken bezig!Tegenwoordig zie je deze daken meestal alleen nog bij grote en duren huizen en woonboerderijen.
Bij mij in de buurt staat zo'n mooie woonboerderij met een rieten dak dat kennelijk aan vernieuwing toe is. Ongeveer zes weken geleden begon een aantal rietdekkers met het verwijderen van de bestaande rietbedekking. Het vroor dat het kraakte maar deze mensen hadden daar kennelijk geen last van. Het oude rieten dak wordt laag voor laag verwijderd en dat is op zich al een heel karwei. Het riet is met ijzerdraad vast aan de rietlatten verbonden en deze verbindingen moeten allemaal weer los worden geknipt. Bovendien moet het oude riet - dat nog bruikbaar is - eerst in bossen worden gebundeld. Nieuwsgierig als ik ben vraag ik aan de rietdekker wat ze met dat oude riet doen. Het wordt hergebruikt voor reparaties en om bestaande daken weer dikker te maken, het zgn. bijstoppen. In de loop der tijd wordt het rieten dak wel zo'n 15 cm. dunner. Door dit oude riet te gebruiken valt zo'n reparatieplek nauwelijks op. Op deze foto zijn hier en daar de rietlatten goed zichtbaar waaraan het riet met ijzerdraad wordt bevestigd. Hoe dat in zijn werk gaat zal ik later beschrijven.
Had ik nou altijd gedacht dat riet uit de omgeving van Giethoorn - dus uit de kop van Overijssel - Noord Holland, Nieuwkoopse plassen en Friesland kwam. Maar nee, tegenwoordig komt 65% van het riet uit Oost Europa, met name uit Hongarije, Polen, Roemenië en zelfs uit.... China! Wat u hier ziet is inderdaad riet uit China. Riet groeit langs oevers van meren en rivieren en is een moerasplant. De stengels kunnen 1-3 meter lang worden. Het gebruikte riet is éénjarig en weegt ca. 130 kg/m³. Een rieten dak van 30 cm. dik weegt ongeveer 40 kg/m² en is daardoor veel lichter dan een pannendak. Daardoor kan de dakconstructie veel lichter gemaakt worden, terwijl de hellinghoek ook veel groter (30° en meer) kan zijn dan een pannen dak.
Kennelijk heb ik de smaak van het spoorzoeken goed te pakken want vanmorgen, tijdens een fotowandeling, zag ik plotseling een hele verzameling sporen in een sloot tussen de weg en het weiland. U moet weten dat ik in een wijk woon die aan de buitenzijde van de stad Almelo ligt. Een paar minuten wandelen en ik bevind me in de vrije natuur. Dan zie ik rondom mij weilanden, bomen en bosschages en daar bevindt zich veel klein wild zoals konijnen, eekhoorns, hazen, wilde fazanten en soms ook kwartels. In de bosschages wemelt het van allerlei vogels.
De sporen op de foto's zijn van hazen. Niet dat ik zo'n uitstekende kenner ben van allerlei afdrukken die dieren achterlaten. Het enige dat ik weet, is dat er op de weilanden veel hazen zitten. Het is een prachtig gezicht als je de hazen midden in de weilanden ziet: rechtop met van die hele grote oren!
Hier een detail van het dak waar precies onder de schoorsteen de houten rietlatten te zien zijn waarop het riet later wordt vastgezet met r.v.s. binddraad. Het dak bestaat uit spanten waarover weer gordingen zijn aangebracht; op deze gordingen worden vervolgens weer om de 30 cm. rietlatten bevestigd. Dit heet een open dak. Tegenwoordig wordt er een dakbeschot toegepast zodat je van de binnenkant niet tegen het riet kijkt; het is ook brandveiliger. Dat vastzetten van riet vereist een speciale techniek. Ik heb me dat door één van de rietdekkers nauwkeurig laten uitleggen. Hiervoor is speciaal gereedschap ontwikkeld maar daarover later meer. 
Het in lagen gelegde riet wordt vervolgens met een speciaal gereedschap aangeklopt om een mooie en vlakke zijkant te krijgen. 
