Ik ben Chris
Ik ben een vrouw en woon in Mechelen (België) en mijn beroep is Bediende.
Ik ben geboren op 26/11/1962 en ben nu dus 59 jaar jong.
Mijn hobby's zijn: Praten, lachen, lezen, dansen, film en cultuur.
Met ons tweetjes (ik en mijn dochter) is het heel leuk en gezellig. Met Danna erbij wordt het zeker en vast nog leuker.
14-09-2013
Friday the 13th
Wat zeggen ze van vrijdag de 13de ook al weer: ongeluksdag....een horrorfilm ;) Voor mij is het altijd meer een geluksdag geweest, een speciale dag, een uitzonderlijke dag....
Gisteren was een dag die ik niet snel zal vergeten. Na mijn 4 uurtjes loket in het huis van de Mechelaar en nog wat backoffice wenste ik iedereen een goed weekend, haalde Danna op en stapten we in de regen naar Ursulinen om haar in te schrijven. Danna stelde zichzelf voor in het Nederlands, toppie van haar, we trokken naar het kantoor van de leerlingencoach om het leerplan voor Danna te bespreken.
Ik zet het even op een rij: - alle lessen volgen - notities nemen in de mate van het mogelijke en vertalen naar Spaans - er mag in het begin Engels worden gepraat tussen de studenten maar na een week wordt er verwacht dat iedereen Nederlands praat, hetgeen nog steeds de beste leerschool is. - na nieuwjaar moet ze Nederlands praten en vanaf dan moet ze alle taken, groepswerken, presentaties, toetsen en enkele examens meedoen. - nog een leuk detail: ze sporten buiten de school en worden verwacht met de fiets naar de nekker te rijden hetgeen voor Danna een zwaar dilemma is daar het al jaren geleden is dat ze nog heeft gefietst en ze niet weet of ze het nog kan.
Danna hoorde het even in Keulen (ik denk niet dat ze weet waar dat ligt) donderen. Voor haar lijkt dit een onmogelijke taak maar het is gebleken dat het kan en dat is iets wat zij nu ook moet geloven. Ze denkt dat het niet mogelijk is maar ze gaat er voor gaan en daar ben ik heel blij mee. Het zal stapje per stapje worden maar het gaat lukken. Ik voel het in mijnen kleinen teen hahahaha.
Na onze schoolbespreking zijn we richting bruul gelopen, deze keer in de gietende regen, waar we een afspraak hadden bij de bank voor het openen van een rekening voor een jaar. We zijn nog even de braderij afgegaan, allez ja, van braderij kan je moeilijk spreken hoor, hier en daar een kraampje...het is natuurlijk een rotweer. De geur van de hamburgerkramen deed onze magen grollen, we hadden honger ;).
Half uurtje later stond het eten op tafel, kip pita à la Chris en Danna vond het heel lekker want ze heeft er twee gegeten. We hebben ook even mee geskyped met haar vriendje: ikke, Gita en Tom maar hola roepen naar het scherm, die jongen zal ook denken " in wat voor een familie is zijn lief terechtgekomen."
Misschien denkt Danna dat nu ook want daarna zijn we naar een feestje geweest. Een 15jarige opening van een café waar ik regelmatig iets ga drinken met vriendinnen. Alle dranken, ja je leest goed, alle dranken aan 1 euro! Binnen vonden we nog een tafeltje waar we met z'n allen konden zitten. Converseren was onmogelijk daar de muziek veel te luid stond. Na een paar printjes werd er meegezongen uit volle borst, niet alleen door ons hoor....Danna vond het geweldig om te zien en amuseerde zich blijkbaar. Onze groep werd groter en groter en de tafel te klein... De pinten kwamen à volonté en de gratis hapjes vielen ook mee ( hey, dat rijmt wel he). Tegen half een waren onze batterijtjes leeg en ben ik met de fiets naar huis gezwalpt en de rest van de groep is mooi thuis afgezet door een BOB.
En zo kwamen we aan het einde van een uitzonderlijke dag: een nieuwe school, een heel gezellige avond met z'n allen en Danna die zich meer en meer op haar gemak voelt in ons gezin.
Ik heb echt niet zoveel gedronken hoor......tipsy....
Had ik gisteren gezegd dat ik stijf zou zijn na mijn eerste les Zumba. Wat denken jullie:......natuurlijk. De meeste rare delen van mijn lichaam doen pijn, namelijk mijn enkels, mijn nek en mijn poep..dat heb je ervan als je een uur met je achterste staat te schudden he. Pijn is fijn en de les was ook fijn dus je hoort me niet echt klagen.
Vandaag is Dominique haar zoektocht begonnen naar een nieuwe school voor Danna. Blijkt toch niet zo gemakkelijk te zijn. Vele scholen houden het voor bekeken als het over het aannemen van buitenlandse studenten gaat. "Wij hebben slechte ervaringen gehad met een buitenlandse student, hij of zij lag heel de dag met zijn hoofd op tafel te slapen of deed geen moeite om maar één letter Nederlands te leren!"
Ik heb het gevoel dat onze Belgische studenten veel gemotiveerder zijn om naar het buitenland te trekken en passen zich veel gemakkelijker aan aan taal, cultuur, etc.... Buitenlandse studenten daarentegen lijken me veel meer gepusht door ouders of familie om voor een jaar te emigreren vooral omdat ze dan wat zelfstandiger zouden worden. Ze zullen niet allemaal met die instelling ons land binnenkomen maar toch als ik alle horrorverhalen van Dominique hoor en de ervaringen die sommige scholen met hen gehad hebben lijkt het me toch duidelijk dat er veel zijn die niet met de juiste reden of instelling naar Europa komen.
Maryline, de jongedame die nu in Ecuador zit en trouwens een fantastische blog heeft (zie mijn profielpagona Facebook) is op eigen initiatief naar een andere school aan het zoeken of een universiteit waar ze een degelijke cursus kan volgen ipv haar tijd te verdoen op de schoolbank waar ze lessen krijgt die ze niet leuk vindt. Dat noem ik nu is de handen uit de mouwen steken !! Ik hoop dat ze snel een positief antwoord krijgt.
Ondertussen hebben we een school gevonden voor Danna, halleluja, praise the lord...... Morgenmiddag moet ze zich gaan voorstellen samen met mij en worden de regels van het spel besproken. Inderdaad, ze zal worden aangenomen onder strikte voorwaarden: proberen actief mee te werken in de klas, integreren, Nederlands leren. Als dat de regels zijn, zullen we morgen met zekerheid vernemen, kan ik daar mee leven en hopelijk Danna ook. De bal ligt nu in haar kamp.
We hebben zojuist nog een paar zinnen en woorden geoefend. Sommige woorden blijven al goed hangen....er is een beetje licht aan het eind van de tunnel.
Mijn licht gaat nu uit....het was een lange dag...slaaplekker x
Ik had echt geen puf meer om hier iets neer te pennen gisteren...mijn pijp was uit zoals ze zeggen. Is het het weer of is het het gerush van hier naar daar. De laatste dagen raak ik nog maar mijn kussen en ik ben in dromenland of zal ik zeggen Dannaland want ik sta er mee op en ga er blijkbaar ook mee slapen. Tijdens mijn slaap droom ik van haar: " doe ik goed als gastmama, wat kan ik verbeteren, heeft ze ons wel graag, vindt ze het hier leuk, verstaat ze ons eigenlijk !" 's Morgens wordt ik wakker met een droge mond , praat ik in mijn slaap of is het van het snurken,,,,,jaja ik geef het toe of, er is me op gewezen dat ik snurk...enfin...euh ik wijk hier af van het onderwerp!
Ik had een dagje verlof genomen omdat mijn nichtje me had gevraagd mee naar Ikea te gaan. Na een uurtje of twee daar rond te hangen, een lekkere maaltijd en een koffer vol leuke spulletjes stond ik braafjes klaar aan het station om Danna op te pikken na haar schooldag. In de gietende regen zag ik ze afkomen mee onder de paraplu van een ander meisje, ze bleek een medestudente te zijn. Eindelijk toch iemand van de klas die haar onder haar vleugels neemt. Het gaat dan toch beter op school. Het was wel een saaie dag zei Danna want ze had alleen maar theorie gekregen en als je de taal niet spreekt lijkt het me moeilijk om te focussen.
Toch kon mijn dag niet meer stuk en samen zijn we naar de Aldi gereden voor boodschappen. Alle rijen hebben we gedaan en elk product dat ze niet kende nam ze vast en ik probeerde uit te leggen wat het was en hoe het smaakt. Een uurtje later stond het avondeten op tafel en daarna was het lopen naar de avondles Nederlands.
Nog een grappige anekdote: Danna had een bepaalde groente gekozen want ze wist wat het was maar toen ik het op haar bord schepte keek ze me raar aan: "this is no corn (maïs), no, zei ik lachend, het is witloof, toch wel iets helemaal anders dan maïs ;)
Ik schrok me bijna een bult toen ze na de les binnenkwam en zich spontaan voorstelde in het Nederlands. En zo ben ik de tweede maal die dag met een big smile mijn bed ingekropen en zalig geslapen, gedroomd en ......gesnurkt, lol.
Na dinsdag komt woensdag en al was hij even nat, de dreigende wolken voorspelde weinig goeds. Op de middag ben ik samen met Gita, Danna en Ellen een broodje gaan eten. Een stuk komkommer bleef even in mijn keel steken toen Danna zei dat ze niet meer naar Coloma wilde gaan. Hoe, eh, WTF, ik dacht, OMG.......ze wordt blijkbaar volledig genegeerd door haar medestudenten en dit op een hele kinderachtige manier. Ze is niet de meest sociale momenteel maar als je maar met 9 in de klas zit lijkt het me toch niet moeilijk om ze meee in de groep te trekken.
Toen ik 13 was hebben we ook een student in school gehad en wij vonden dat fantastisch..het was een Amerikaanse en wij namen haar overal mee naar toe en ons Engels/Amerikaans werd beter met de dag. Is het een andere tijd nu, minder respect voor mekaar, te veel met hunzelf bezig......
Nu is het op zoek gaan naar een andere school: welke afdeling, welk jaar?
We blijven dus nog even verder ploeteren in de hoop dat we binnenkort toch ergens vastegrond vinden en we eindelijk kunnen genieten van mekaar!
We hebben wel even onze gedachten verzet tijdens onze eerste les Zumba. Iedereen enthousiast en ikke morgen stijf.
Gisterenavond veel te laat in bed gekropen. Ik moest en zou mijne Sudoku, moeilijkheidsgraad 4 volledig invullen maar om 00.15u werkt de hersenpan niet meer op volle toeren. Ondertussen dwaalden mijn gedachten toch af naar dat vrouwelijk wezentje dat juist boven mijn hoofd, een verdiep hoger, lag te slapen. Kon ik toch maar in haar hoofd kijken, wat ze echt denkt ipv wat ze zegt. Ik denk dat ze zich struiser (ge ziet ze amper staan) voordoet dan dat ze is. Ik hoop dan ook met gans mijn hart dat ze zich snel een deel van ons gezin zal voelen.
Tuut, tuut, tuut, den eerste wekker gaat af en ik word uit mijne mooien droom gehaald, over wat het ging ben ik al vergeten. Het is 6.15u, donker en frisjes voor de tijd van het jaar. Danna wast haar haar om de twee dagen 's morgens en vandaag is 'die dag'. Ze heeft hiervoor een klein uurtje nodig vandaar het vroege uur van opstaan. Na een korte uitleg over de gebruiksaanwijzing van de douche begin ik maar bookes te smeren en zet de ontbijttafel klaar voor haar en Gita. ik weet nu waarom Gita bijna dubbel zo groot is dan Danna: Gita eet 6 boterhammen, Danna 2 ;), ze neemt wel evenveel koekjes mee want dat eet ze heel graag!
Ik vertrek rond 7.15u naar mijn werk en hoor niks meer van hen dus weet ik dat ze beiden veilig op school zitten. De laatste 4 jaar komt Gita alleen van school naar huis en omgekeerd maar deze avond moet ik Danna afhalen daar Gita 2 extra uren heeft (theorielessen auto) en ze de weg naar ons huis nog niet kent. Als verantwoordelijke gastmama sta ik haar op te wachten met mijn fiets aan de hand. Ze geeft een vermoeide indruk maar lijkt toch een leuke dag achter de rug te hebben. "Pedicure en make-up les gehad", zegt ze en we stappen richting huis waarna ik iets minder verantwoordelijk ben en ze achter op de fiets neem daar ik weet dat ze niet graag ver stapt. Jaja, pamper ze nog wat meer.....sorry hoor...het gaat voor mij ook rapper.
Na een lekker bord spaghetti komt Danna ineens met een hoop papieren naar beneden en een leuk kadootje van Pasto, de stad waar ze woont. Een keicool houten doosje met mini dominoblokjes in, keischattig en super lief van haar. De vragenlijst is blijkbaar een verplicht gegeven, opgelegd door de Rotary Club: wat wordt er verwacht van haar en van ons, een beetje de 'ground rules'. Vragen zoals, moet ik mijn eigen was en strijk doen. Naast het opdekken van mijn bed moet ik nog iets doen in het huishouden. Euhh, wacht even, ik maak een lijstje hahahahha. Als ze hun kamer proper houden, rommel opruimen en af en toe is de afwas doen ben ik al lang blij.
Terwijl ik mijn laatste zinnen neerpen liggen mijn twee dochters onder de wol en gaat dat bij mij ook niet lang meer duren...misschien nog een sudokuke of een paar bladen lezen.......zzzzzzzzzzzzz.....slaapwekker x
Het is nu half acht in de avond en na 2 uur schuifelen en schuiven is onze nieuwe huisgenoot uitgepakt. Ik had een kast voorzien en een rek om haar kledij op te hangen maar 'she doesn't travel light', zoals ze zeggen. Het is natuurlijk wel voor bijna een jaartje maar ik heb zoveel schoenen niet in mijn kast staan als zij bij heeft ;).
Qua school afdeling hebben we een goede keuze gemaakt met bio-esthetiek want ze heeft niet minder dan 15 kleurtjes nagellak bij. Gita is al in de wolken want ook zij heeft een kleine 20 kleurtjes en leeft zich momenteel uit in het zetten van gel nagels. Nu kunnen ze mekaar als proefkonijn gebruiken.....of mij !
Voor mij en Gita voelt het vreemd.....een extra vrouwtje in ons gezin wat het totaal nu op 3 brengt. We zijn al zolang met z'n tweetjes, wij kennen mekaar door en door, we lopen hier ook rond bloot-bloter-blootst. We zullen ons nu even moeten aanpassen aan mekaar maar ik ben er zeker van dat iedereen in onze nieuwe gezinssamenstelling zich snel zal op z'n gemak voelen.
Danna is de kleinste en de fijnste maar heeft wel de meeste tijd nodig om zich klaar te maken. Volgens Martine heeft ze 's morgens een uurtje nodig........whooeeeaaaa......ik hoor jullie al denken: hoe gaat dat goed komen met drie vrouwen in een badkamer van 3,80 op 4 m. Er zullen regels moeten worden afgesproken. Ik daarentegen heb zo goed als geen tijd nodig 's morgens, ik ben in verval en daar is nog weinig aan te doen of ik moest is met Danna haar papa afspreken die plastische chirurg is met als hoofdzaak het uitvoeren van liposucties en face lifts ;). Hahahaha....grapje !
En zo gaan we dus onze eerste avond in met onze nieuwe gastdochter, samen op de bank met een slice pizza op ons bord en kijkend naar 'so you think you can dance'!
Een half jaar geleden kreeg ik telefoon van Martine, mama van Maryline die in de klas zat bij Gita in de basischool. Maryline had besloten om een jaar te gaan studeren in het buitenland via de Rotary Club. In haar plaats zou er een student van het buitenland een jaartje naar hier komen en daarvoor moest ze gastgezinnen zoeken in België. Of ik zin had om gastmama te zijn voor enkele maanden, euh ja, NATUURLIJK ! Heel graag zelfs! Ik had er met mijn 17 jarige dochter, Gita al een paar keer over gesproken in het verleden maar het altijd al uitgesteld. Nu werd het ons op een presenteerblaadje voorgeschoteld...dus nemen we deze sprong samen in het duister, lol.
Positief ingesteld als ik ben vind ik het avontuurlijk, intrigerend, uitdagend en een ervaring. Enkele familieleden zeiden :"Wat heeft ze nu weer over haar hoofd getrokken." Vrienden zeiden dan weer: "Ja, van jou hadden we zoiets kunnen verwachten!"
Ondertussen is Danna in België toegekomen waar ze de eerste weken bij Martine en Frank verbleef, haar eerste gastgezin en tevens de ouders van Maryline die voor een jaar in Ecuador zit. De eerste weken zijn een ware hel voor zowel gashouder als student en loop je de benen vanonder het lijf om alle administratie in orde te krijgen. De keuze voor Danna's school was eerst Pitzemburg maar dat bleek al gauw veel te hoog gegrepen. Als je nog geen letter Nederlands kent lijkt het moeilijk om een zesde jaar aso te volgen zonder in slaap te vallen. Danna is een rustig, ingetogen, stil en redelijk verlegen jongedame en zou het moeilijk hebben om in die school te aarden. In samenspraak met de counselor van de Rotary club is ze nu ingeschreven in coloma als vierdejaars studente bio-esthetiek. Ze is geïnteresseerd in make-up, pedicure, etc...en heeft er al haar eerste praktijkles massage opzitten. Momenteel volgt ze nu ook twee avonden per week Nederlandse les zodat ze tegen Kerst toch een goede basis onder de knie heeft.
Vanaf morgen pakt Danna haar valiezen bij Martine en zal ze hier voor een aantal maanden lief en leed met ons delen.
Ik ga toch niet zo goed slapen deze nacht, dat weet ik nu al ;). Morgen vroeg uit de veren om aan de schoonmaak te beginnen (niet dat dat al maanden geleden is, want zo komt het nu precies over) zodat als blinkt als een spiegel tegen dat ze aankomt in de late namiddag....precies toch wat zenuwkes ......
Ik ben Chris
