Ik ben Chris
Ik ben een vrouw en woon in Mechelen (België) en mijn beroep is Bediende.
Ik ben geboren op 26/11/1962 en ben nu dus 59 jaar jong.
Mijn hobby's zijn: Praten, lachen, lezen, dansen, film en cultuur.
Met ons tweetjes (ik en mijn dochter) is het heel leuk en gezellig. Met Danna erbij wordt het zeker en vast nog leuker.
11-09-2013
We blijven ploeteren........
Ik had echt geen puf meer om hier iets neer te pennen gisteren...mijn pijp was uit zoals ze zeggen. Is het het weer of is het het gerush van hier naar daar. De laatste dagen raak ik nog maar mijn kussen en ik ben in dromenland of zal ik zeggen Dannaland want ik sta er mee op en ga er blijkbaar ook mee slapen. Tijdens mijn slaap droom ik van haar: " doe ik goed als gastmama, wat kan ik verbeteren, heeft ze ons wel graag, vindt ze het hier leuk, verstaat ze ons eigenlijk !" 's Morgens wordt ik wakker met een droge mond , praat ik in mijn slaap of is het van het snurken,,,,,jaja ik geef het toe of, er is me op gewezen dat ik snurk...enfin...euh ik wijk hier af van het onderwerp!
Ik had een dagje verlof genomen omdat mijn nichtje me had gevraagd mee naar Ikea te gaan. Na een uurtje of twee daar rond te hangen, een lekkere maaltijd en een koffer vol leuke spulletjes stond ik braafjes klaar aan het station om Danna op te pikken na haar schooldag. In de gietende regen zag ik ze afkomen mee onder de paraplu van een ander meisje, ze bleek een medestudente te zijn. Eindelijk toch iemand van de klas die haar onder haar vleugels neemt. Het gaat dan toch beter op school. Het was wel een saaie dag zei Danna want ze had alleen maar theorie gekregen en als je de taal niet spreekt lijkt het me moeilijk om te focussen.
Toch kon mijn dag niet meer stuk en samen zijn we naar de Aldi gereden voor boodschappen. Alle rijen hebben we gedaan en elk product dat ze niet kende nam ze vast en ik probeerde uit te leggen wat het was en hoe het smaakt. Een uurtje later stond het avondeten op tafel en daarna was het lopen naar de avondles Nederlands.
Nog een grappige anekdote: Danna had een bepaalde groente gekozen want ze wist wat het was maar toen ik het op haar bord schepte keek ze me raar aan: "this is no corn (maïs), no, zei ik lachend, het is witloof, toch wel iets helemaal anders dan maïs ;)
Ik schrok me bijna een bult toen ze na de les binnenkwam en zich spontaan voorstelde in het Nederlands. En zo ben ik de tweede maal die dag met een big smile mijn bed ingekropen en zalig geslapen, gedroomd en ......gesnurkt, lol.
Na dinsdag komt woensdag en al was hij even nat, de dreigende wolken voorspelde weinig goeds. Op de middag ben ik samen met Gita, Danna en Ellen een broodje gaan eten. Een stuk komkommer bleef even in mijn keel steken toen Danna zei dat ze niet meer naar Coloma wilde gaan. Hoe, eh, WTF, ik dacht, OMG.......ze wordt blijkbaar volledig genegeerd door haar medestudenten en dit op een hele kinderachtige manier. Ze is niet de meest sociale momenteel maar als je maar met 9 in de klas zit lijkt het me toch niet moeilijk om ze meee in de groep te trekken.
Toen ik 13 was hebben we ook een student in school gehad en wij vonden dat fantastisch..het was een Amerikaanse en wij namen haar overal mee naar toe en ons Engels/Amerikaans werd beter met de dag. Is het een andere tijd nu, minder respect voor mekaar, te veel met hunzelf bezig......
Nu is het op zoek gaan naar een andere school: welke afdeling, welk jaar?
We blijven dus nog even verder ploeteren in de hoop dat we binnenkort toch ergens vastegrond vinden en we eindelijk kunnen genieten van mekaar!
We hebben wel even onze gedachten verzet tijdens onze eerste les Zumba. Iedereen enthousiast en ikke morgen stijf.
Gisterenavond veel te laat in bed gekropen. Ik moest en zou mijne Sudoku, moeilijkheidsgraad 4 volledig invullen maar om 00.15u werkt de hersenpan niet meer op volle toeren. Ondertussen dwaalden mijn gedachten toch af naar dat vrouwelijk wezentje dat juist boven mijn hoofd, een verdiep hoger, lag te slapen. Kon ik toch maar in haar hoofd kijken, wat ze echt denkt ipv wat ze zegt. Ik denk dat ze zich struiser (ge ziet ze amper staan) voordoet dan dat ze is. Ik hoop dan ook met gans mijn hart dat ze zich snel een deel van ons gezin zal voelen.
Tuut, tuut, tuut, den eerste wekker gaat af en ik word uit mijne mooien droom gehaald, over wat het ging ben ik al vergeten. Het is 6.15u, donker en frisjes voor de tijd van het jaar. Danna wast haar haar om de twee dagen 's morgens en vandaag is 'die dag'. Ze heeft hiervoor een klein uurtje nodig vandaar het vroege uur van opstaan. Na een korte uitleg over de gebruiksaanwijzing van de douche begin ik maar bookes te smeren en zet de ontbijttafel klaar voor haar en Gita. ik weet nu waarom Gita bijna dubbel zo groot is dan Danna: Gita eet 6 boterhammen, Danna 2 ;), ze neemt wel evenveel koekjes mee want dat eet ze heel graag!
Ik vertrek rond 7.15u naar mijn werk en hoor niks meer van hen dus weet ik dat ze beiden veilig op school zitten. De laatste 4 jaar komt Gita alleen van school naar huis en omgekeerd maar deze avond moet ik Danna afhalen daar Gita 2 extra uren heeft (theorielessen auto) en ze de weg naar ons huis nog niet kent. Als verantwoordelijke gastmama sta ik haar op te wachten met mijn fiets aan de hand. Ze geeft een vermoeide indruk maar lijkt toch een leuke dag achter de rug te hebben. "Pedicure en make-up les gehad", zegt ze en we stappen richting huis waarna ik iets minder verantwoordelijk ben en ze achter op de fiets neem daar ik weet dat ze niet graag ver stapt. Jaja, pamper ze nog wat meer.....sorry hoor...het gaat voor mij ook rapper.
Na een lekker bord spaghetti komt Danna ineens met een hoop papieren naar beneden en een leuk kadootje van Pasto, de stad waar ze woont. Een keicool houten doosje met mini dominoblokjes in, keischattig en super lief van haar. De vragenlijst is blijkbaar een verplicht gegeven, opgelegd door de Rotary Club: wat wordt er verwacht van haar en van ons, een beetje de 'ground rules'. Vragen zoals, moet ik mijn eigen was en strijk doen. Naast het opdekken van mijn bed moet ik nog iets doen in het huishouden. Euhh, wacht even, ik maak een lijstje hahahahha. Als ze hun kamer proper houden, rommel opruimen en af en toe is de afwas doen ben ik al lang blij.
Terwijl ik mijn laatste zinnen neerpen liggen mijn twee dochters onder de wol en gaat dat bij mij ook niet lang meer duren...misschien nog een sudokuke of een paar bladen lezen.......zzzzzzzzzzzzz.....slaapwekker x
Het is nu half acht in de avond en na 2 uur schuifelen en schuiven is onze nieuwe huisgenoot uitgepakt. Ik had een kast voorzien en een rek om haar kledij op te hangen maar 'she doesn't travel light', zoals ze zeggen. Het is natuurlijk wel voor bijna een jaartje maar ik heb zoveel schoenen niet in mijn kast staan als zij bij heeft ;).
Qua school afdeling hebben we een goede keuze gemaakt met bio-esthetiek want ze heeft niet minder dan 15 kleurtjes nagellak bij. Gita is al in de wolken want ook zij heeft een kleine 20 kleurtjes en leeft zich momenteel uit in het zetten van gel nagels. Nu kunnen ze mekaar als proefkonijn gebruiken.....of mij !
Voor mij en Gita voelt het vreemd.....een extra vrouwtje in ons gezin wat het totaal nu op 3 brengt. We zijn al zolang met z'n tweetjes, wij kennen mekaar door en door, we lopen hier ook rond bloot-bloter-blootst. We zullen ons nu even moeten aanpassen aan mekaar maar ik ben er zeker van dat iedereen in onze nieuwe gezinssamenstelling zich snel zal op z'n gemak voelen.
Danna is de kleinste en de fijnste maar heeft wel de meeste tijd nodig om zich klaar te maken. Volgens Martine heeft ze 's morgens een uurtje nodig........whooeeeaaaa......ik hoor jullie al denken: hoe gaat dat goed komen met drie vrouwen in een badkamer van 3,80 op 4 m. Er zullen regels moeten worden afgesproken. Ik daarentegen heb zo goed als geen tijd nodig 's morgens, ik ben in verval en daar is nog weinig aan te doen of ik moest is met Danna haar papa afspreken die plastische chirurg is met als hoofdzaak het uitvoeren van liposucties en face lifts ;). Hahahaha....grapje !
En zo gaan we dus onze eerste avond in met onze nieuwe gastdochter, samen op de bank met een slice pizza op ons bord en kijkend naar 'so you think you can dance'!
Een half jaar geleden kreeg ik telefoon van Martine, mama van Maryline die in de klas zat bij Gita in de basischool. Maryline had besloten om een jaar te gaan studeren in het buitenland via de Rotary Club. In haar plaats zou er een student van het buitenland een jaartje naar hier komen en daarvoor moest ze gastgezinnen zoeken in België. Of ik zin had om gastmama te zijn voor enkele maanden, euh ja, NATUURLIJK ! Heel graag zelfs! Ik had er met mijn 17 jarige dochter, Gita al een paar keer over gesproken in het verleden maar het altijd al uitgesteld. Nu werd het ons op een presenteerblaadje voorgeschoteld...dus nemen we deze sprong samen in het duister, lol.
Positief ingesteld als ik ben vind ik het avontuurlijk, intrigerend, uitdagend en een ervaring. Enkele familieleden zeiden :"Wat heeft ze nu weer over haar hoofd getrokken." Vrienden zeiden dan weer: "Ja, van jou hadden we zoiets kunnen verwachten!"
Ondertussen is Danna in België toegekomen waar ze de eerste weken bij Martine en Frank verbleef, haar eerste gastgezin en tevens de ouders van Maryline die voor een jaar in Ecuador zit. De eerste weken zijn een ware hel voor zowel gashouder als student en loop je de benen vanonder het lijf om alle administratie in orde te krijgen. De keuze voor Danna's school was eerst Pitzemburg maar dat bleek al gauw veel te hoog gegrepen. Als je nog geen letter Nederlands kent lijkt het moeilijk om een zesde jaar aso te volgen zonder in slaap te vallen. Danna is een rustig, ingetogen, stil en redelijk verlegen jongedame en zou het moeilijk hebben om in die school te aarden. In samenspraak met de counselor van de Rotary club is ze nu ingeschreven in coloma als vierdejaars studente bio-esthetiek. Ze is geïnteresseerd in make-up, pedicure, etc...en heeft er al haar eerste praktijkles massage opzitten. Momenteel volgt ze nu ook twee avonden per week Nederlandse les zodat ze tegen Kerst toch een goede basis onder de knie heeft.
Vanaf morgen pakt Danna haar valiezen bij Martine en zal ze hier voor een aantal maanden lief en leed met ons delen.
Ik ga toch niet zo goed slapen deze nacht, dat weet ik nu al ;). Morgen vroeg uit de veren om aan de schoonmaak te beginnen (niet dat dat al maanden geleden is, want zo komt het nu precies over) zodat als blinkt als een spiegel tegen dat ze aankomt in de late namiddag....precies toch wat zenuwkes ......
Ik ben Chris
