Vlug een korte update!

Deze ochtend ging om 7u de wekker af na een korte nacht, gisterenavond kon ik namelijk niet slapen en pas om 2u ben ik naar dromenland vertrokken. Ik weet nu ook al dat ik de laatste nacht hier heel weinig ga slapen want zat er gisteren al mee in mijn hoofd dat het bijna gedaan is.

Dat terzijde was het vandaag vrijdag en dat wil zeggen: nutella bij het ontbijt! Zie eens hoe ik hier met mijn voeten op de grond blijf, dat dat het hoogtepunt van mijn week is.

Na het ontbijt ben ik dan naar school vertrokken, voor de allerlaatste keer langs de Notre Dame naar school gewandeld!

Het examen was een pak moeilijker dan ik had verwacht, maar met mijn 16/20 voor permanente evaluatie denk ik dat het allemaal wel in orde komt. Als je gedaan had mocht je al vroeger uit de klas wat dus met mijn krappe schema van vandaag zeer welkom was. 

Om 10u nam ik de metro richting de catacomben. Ticketje gekocht en naar binnen. Eerst moest je via een draaitrap 20 meter onder de grond afdalen en daarna een hele lange gang door. Die was heel slecht verlicht en ik begon al spijt te krijgen dat ik hier alleen aan was begonnen.

Opeens hoor ik stemmen, dus ik mijn pas wat versnelt om tot bij die mensen te geraken en hen even gevolgd, maar zij gingen te traag naar mijn goesting en ik hoorde de volgende stemmen al in de verte dus op eigen tempo verder gewandeld.

Op de duur werd ik ingehaald door een jonge kerel die daar ook alleen was. Aan zijn laptoptas kon ik zien dat hij ook even tussen het werk/school door naar de catacomben was afgezakt.

Tegen dat we aan het einde van de gewone gangen waren, bleven hij en ik enkel nog maar over, de rest hadden we afgeschud. Hij liep op kop en opeens stopt hij zo alsof er een vreselijke geur op hem afkomt. Dat was dus het begin van de catacomben zelf! Ik vraag dus 'oei, stinkt het daar?' en ga binnen en ruik lekker niets. Blijkbaar was hij gewoon erg geschrokken van de eerste aanblik. (Ja kijk, zo een vent moeten we niet hebben eh, ik moet ene vinden die mij kan beschermen!) Ik dus rustig door gewandeld en tussendoor wel wat mopkes gemaakt enzo. Op de duur verveelde het wel, zo van 'ja ik weet het wel, heel veel beenderen, nog iets anders te vertellen?' Maar het was wel eens indrukwekkend om gezien te hebben!

Aan het einde van de gangen zegt hij zo 'bedankt om dit samen met mij te doen' Dat vond ik wel heel lief en ik heb hem ook bedankt aangezien ik ook wel blij was dat ik niet alleen was.

Toen moesten we dus terug de trappen op naar boven en onderweg zo nog wat gebabbeld. Hij zei dat hij er van verbaasd was dat er niet meer beveiliging is, opdat niemand iets zou meenemen. Ik zeg zo 'allee, wie zou hier nu iets willen meenemen?' Hij zo 'geneeskundestudenten bijvoorbeeld, mijn ouders hebben schedels in hun praktijk en dat kost heel veel als je dat moet kopen' Oh heel subtiel hoor! Even vermelden dat uw ouders dokters zijn.

Achteraf heb ik dan teruggestoefd want we hadden het over het feit dat de trap zo smal was dus ik vertel dat ik gisteren de Notre Dame beklommen heb en dat het daar ook heel smal was. Hij zo, ah de terrassen van de ND gedaan? Ik zeg zo: 'ja ik woon daar kortbij dus wou het gedaan hebben voor ik terug moest vertrekken.' (dat hadden we ondertussen al besproken dat ik hier student was en het er bijna op zit en dat hij parisien is en nooit iets bezoekt maar nu van een klant in de buurt kwam en van de gelegenheid gebruikt heeft gemaakt.) 'Ah dan woon je in het 4e arr?' 'Ja, eigenlijk woon ik op Île st Louis' (dat was dus het stoef gedeelte). Hij zo: 'non non! c'est pas vrai!' Hij kon het dus duidelijk niet geloven! Ik heb hem dan maar verduidelijkt dat ik daar in een foyer woon en dat dit dus echt een buitenkansje was. Hij antwoordde dat hij het spijtig vindt dat hij geen meisje is om daar te kunnen wonen. :)

Nog wat over Parijs en de Franse taal, de metro en school gebabbeld en dan samen de metro in. We hebben onszelf niet voorgesteld aan elkaar, hij was gelukkige niet opdringerig zoals zovele Franse mannen, maar het was een heel aangenaam bezoek dankzij mijn nieuwe Franse vriend.

Onderweg vroeg hij of mijn accent Noord-Frans was, ik heb hem verduidelijkt dat ik Vlaamse ben en Frans helemaal mijn moedertaal niet is en hij antwoordde 'maar zoals alle Vlamingen praat je dus wel goed Frans' (jeuj!). 

Zo, dat was het weer voor even.

Ik ga nu naar galerie lafayette vertrekken om Kristina nog een laatste keer te zien want zij gaat vanavond al terug naar Finland, daarna hopelijk tijd om te strijken en dan Tim ophalen. 

Ik lees op facebook dat het bij jullie sneeuwt/heeft gesneeuwd. Wel hier heeft het deze nacht ook een beetje gesneeuwd, maar door de regen van gisteren bleef hij dus niet liggen. Vandaag schijnt het zonnetje dus ik heb aan Tim laten weten dat hij zijn zonnebril moet meebrengen.

From Paris, with love,

"Queen V"

Na mijn laatste berichtje op vrijdag ben ik met Kristina langs galerie lafayette gewandeld, samen bij de japanner soep gaan eten en afscheid genomen! Dat was de tweede keer nu dat ik al afscheid heb moeten nemen, de eerste keer was op donderdag toen Katerine naar Spanje vertrok en dan vrijdag van Kristina en Viktorija afscheid moeten nemen.

Daarna snel mijn strijk gedaan en naar gare du Nord vertrokken om Tim te gaan ophalen. Omwille van de sneeuw had de trein 45 minuten vertraging en heb ik dus een tijdje op Tim moeten wachten, ik heb dan van de gelegenheid gebruik gemaakt om gare du Nord eens langs de buitenkant te bekijken en om 17u15 kwam de trein dan eindelijk aan.

Eerste halte: Tim zijn hotel. Wij wandelen naar de metro en zijn onderweg naar Oberkampf wanneer Tim opeens vermeld dat hij helemaal niet in hetzelfde hotel gaat logeren. De eerste halte waar meerdere lijnen samen komen afgestapt en overgestapt op een andere lijn die naar Bastille reed zodat we daar een laatste keer konden overstappen. Zo gezegd zo gedaan en we zijn in de metro rustig aan het babbelen wanneer ik opeens besef dat we gewoon weer op de foute lijn zaten en een cirkeltje hadden gereden! Uitgestapt en van spoor gewisseld om de andere kant terug uit te gaan en deze keer wel de juiste lijn genomen richting gare de Lyon waar Tim zijn hotel kortbij was.

Op het spoor bleek dan dat er wel zeven uitgangen waren, dus moesten we eerst nog uitzoeken welke uitgang het kortst bij de straat van Tims hotel was. Gezocht en gevonden!

Tim was zo vriendelijk geweest om de sneeuw mee naar Parijs te brengen en dus mochten we het hotel gaan zoeken tijdens een sneeuwwandeling, natuurlijk waren we weer veel te druk aan het babbelen en zijn we het hotel eerst voorbij gelopen, maar uiteindelijk dan toch gevonden.

Na de kamer geïnspecteerd te hebben zijn we naar mijn foyer gekomen voor het avondmaal waar Tim kennis heeft gemaakt met Carole, Rachel & Courtney. Zij hebben hem dan gezelschap gehouden terwijl ik mij aan het omkleden was, daarna moesten we nog even terug naar zijn hotel zodat hij zich nog mooier kon maken en dan zijn we aangesloten bij Fernando's verjaardagsfeestje. Met die groep zijn we dan le Marais onveilig gaan maken en rond 2u hebben we besloten dat we het wel gezien hadden voor die avond en zijn we naar huis gewandeld.

Zaterdag stond eigenlijk het kasteel van Versailles op het programma maar we hebben besloten eerst lekker uit te slapen. Omdat Tim graag zijn oudejaarsoutfit wou vervolledigen zijn we in galerie Lafayette gaan winkelen waar hij een hemd en nieuwe schoenen gekocht heeft met goeie raad van mij. ;) 

Daarna hadden we de galerie wel gezien en zijn we naar la Défense gegaan en daar hebben we dan over de kerstmarkt gewandeld. Het begon weer te sneeuwen en we kregen het allebei redelijk koud dus hebben we de metro genomen naar st Michel waar we lekker gezellig een tasje koffie/thee zijn gaan drinken.

Na ons vieruurtje zijn we dan lekker gaan eten bij een goedkoop Italiaans restaurantje met een flesje Italiaans wijn om in de stemming te komen.

Terug naar mijn foyer gewandeld waar ik mij ben gaan omkleden en daarna naar Tim zijn hotel zodat hij zich ook kon klaar maken voor onze zaterdagavond. Terwijl hij zich aan het klaar maken was hebben we de fles martini brut opgedronken, die Tim mee had gebracht, om nog meer in de stemming te brengen.

Om half 12 hadden we dan met de groep afgesproken in le Marais waar we een heel gezellig barretje hadden gevonden met leuke muziek! Zoals de meeste bars hier, sloot ook die om 2u en het was vreselijk om een goeie plek te vinden om de avond verder te zetten. We wilden naar een club gaan die 'Tango' heet, maar het was heel moeilijk om die te vinden en na een uur wandelen hadden we ze dan eindelijk gevonden! Het bleek toen ook dat we eigenlijk gewoon een hele grote cirkel hadden gewandeld en voor mij was het toen genoeg geweest.

Zondagochtend moest Tim terug uit zijn hotel dus hadden we om 12u hier aan de foyer afgesproken. Het was hier weer heel erg aan het sneeuwen en Tim zijn schoenen waren al kletsnat toen hij hier aan kwam dus hebben we besloten er vandaag een rustig dagje van te maken. We hebben dan twee comfortabele zeteltjes bij het raam bij Starbucks gevonden en zijn daar dan heel de namiddag gebleven.

Om 4u zou Tim zijn trein terug vertrekken, dus wij de metro naar gare du Nord genomen. Daar aangekomen bleek het dat ALLE treinen een vertraging hadden en dat er zelfs treinen van 13u30 nog niet vertrokken waren!!!

Ik ben dan met Tim zijn bagage aan de kant gaan staan zodat hij kon gaan uitzoeken hoe de situatie nu in elkaar zat en of hij nog thuis zou geraken. Het treinpersoneel hamerde er op dat de treinen enkel vertraagd waren en voorlopig niet geannuleerd werden, dat ze in de loop van de dag nog wel zouden vertrekken, maar niemand kon zeggen hoe laat.

Na een tijdje hadden we dan antwoord waarom de treinen vertraagd waren, want blijkbaar was er een trein in panne gevallen op het spoor waardoor alle treinen niet konden vertrekken. De rij voor het inwisselen van de tickets was ondenkbaar lang dus er zat niets anders op dan te wachten. Enkele minuten later kregen we dan van nog een andere persoon te horen dat de treinen terug zouden aankomen en vertrekken en dat iedereen gewoon op elke trein mocht opstappen. Het is te zeggen natuurlijk, je moest een geldig ticket hebben voor een trein met die bestemming, maar het moest niet per sé jouw trein zijn. Dus hadden we geluk en zat Tim om 17u op de trein richting Brussel!

Het was echt een super weekendje en een hele goeie afsluiter van mijn erasmusavontuur! Normaal zou ik vanavond naar de film gaan met Rachel en Courtney, maar ik heb mijn paper van FC&C wat te lang uitgesteld, dus het zal er van af hangen of ik daar op tijd mee klaar ben of ik nog mee ga...

Morgen heb ik een allerlaatste maandagMcDolunch met Tobi & Fox en ga ik proberen nog een laatste keer met Jenny af te spreken. Ook moet ik morgen proberen om zoveel mogelijk al ingepakt te hebben en moet ik nog een laatste keer bij de directrice langs gaan. Nog twee nachtjes en ik moet alweer terug naar huis en terwijl ik dit aan het schrijven ben krijg ik de tranen in mijn ogen bij het besef dat het echt gedaan is! Dit was echt te mooi om waar te zijn en ik wil deze stad en de nieuwe vrienden die ik hier gemaakt heb niet achter laten!! Ik zal blij zijn als ik jullie allemaal terug weer zie, maar dit gevoel is echt vreselijk, dat ik over minder dan 50u de rit terug naar huis moet starten en afscheid moet nemen van alles en iedereen hier in Parijs! 

From Paris, with love,

"Queen V"

Zondagavond ben ik met Rachel nog naar de film geweest. De bedoeling was om naar Narnia te gaan kijken, maar we waren te laat in de cinema dus het is 'the Tourist' geworden, wat zeker geen slecht alternatief was.

De laatste metro naar huis genomen en afscheid genomen van Courtney en Rachel want hun vliegtuig vertrok maandagochtend richting Amerika.

Maandag op tijd opgestaan en naar de directrice gegaan. Ik moet zeggen, de Franse administratie ga ik echt niet missen hoor! Nu ben ik al 5 keer bij de directrice geweest met dezelfde vraag en elke keer krijg ik een ander antwoord waarna ik weer een brief kreeg dat het toch niet in orde was en ik moest terug komen. Gisteren hebben we ons gesprek afgesloten met een nieuwe afspraak vanochtend om 9u (daar later meer over).

Na die afspraak moest ik nog naar de post. Courtney haar ouders hadden haar kleren opgestuurd, maar de post had daar taxen op aangerekend omdat ze dachten dat het nieuwe kleren waren. Haar moeder is dan gaan proberen uit te legen in het postkantoor in Amerika dat het helemaal geen nieuwe kleren waren maar tevergeefs en de tax moest alsnog betaald worden. Maar omdat zij om 6u 's ochtends de metro al naar CDG moest nemen had ze mij het geld gegeven met de vraag of ik dat wou gaan betalen, wat ik dus met plezier gedaan heb.

Door omstandigheden hebben Tobi, Fox en ik onze maandagMcDolunch verplaatst naar een maandagMcDodinner, waarna we nog een cocktail zijn gaan drinken en ieders naar huis is gegaan. Ik moet zeggen, ik neem toch echt niet graag afscheid hoor! Toen ik van jullie afscheid nam was dat anders, ik wist perfect dat ik iedereen na 4 maanden terug zou (kunnen) zien. Maar hier is dat helemaal anders, sommige van de vrienden die ik hier gemaakt heb zal ik misschien nooit meer terugzien en dat is toch een somber gevoel.

Door andere omstandigheden heb ik dus ook niet meer met Jenny kunnen afspreken om afscheid te nemen, dus van zodra ik een stageplaats gevonden heb ga ik een vlucht naar Noorwegen boeken om hen nog eens terug te zien!

Deze nacht ben ik om 0:15 beginnen inpakken. Om de een of andere reden had mijn onderbewustzijn die grens nodig... Momenteel ligt alles er nog hetzelfde bij als hoe ik het deze nacht heb laten liggen.

Mijn ouders zijn ondertussen onderweg naar Parijs en ik hoop dat het redelijk meevalt voor hen om mee te vallen omwille van de sneeuw. Nu moet ik zeggen dat hier in Parijs alle sneeuw wel ongeveer gesmolten is, maar blijkbaar ligt er in België nog wel een mooi pakje.

Na dit berichtje zal ik het laatste eens gaan inpakken en beginnen poetsen en dan is het 'au revoir' Paris.

Dit lijkt me wel een goeie afsluiter: http://www.youtube.com/watch?v=lSo6LyEA1ks

Ik ga wel weg maar verlaat je niet

Paris, je moet me geloven

Al doet het pijn...

Ik wil dat je me los laat

En dat je morgen weer verder gaat

Maar als je eenzaam of bang bent

Zal ik er zijn..

Kom als de wind die je voelt en de regen

Volg wat je doet als het licht van de maan

Zoek me in alles dan kom je me tegen

Fluister mijn naam,

en ik kom eraan

Zie, wat onzichtbaar is

Wat je gelooft is waar

Open je ogen maar

En, dan zal ik bij je zijn

Alles wat jij moet doen

Is mij op m'n woord geloven

Afscheid nemen bestaat niet

Kom als de wind die je voelt en de regen

Volg wat je doet als het licht van de maan

Zoek me in alles dan kom je me tegen

Fluister mijn naam

En ik kom eraan

Kijk in de lucht

Kijk naar de zee

Waar je ook zult lopen ja, ik loop met je mee

Iedere stap en ieder moment

Waar je dan ook bent!

Wat je ook doet

Waar je ook gaat

Wanneer je me nodig hebt

Fluister gewoon mijn naam

En ik kom eraan

Afscheid nemen bestaat niet

Voor de allerlaatste keer:

From Paris, with love,

"Queen V"

Allé, nog eentje om het af te leren!

Gisteren zat ik dus nog rustig in mijn bedje met mijn computer te prutsen, toen ik opeens een smsje kreeg: wij zijn er binnen een klein uurtje. OH NEE!! Ik had dus niet meer verder ingepakt. Vliegensvlug alles ingepakt want ik moest ook nog snel poetsen. Het resultaat van mijn bagage ken je in bijlage bekijken, maar wees gewaarschuwd (en stiekem staat mijn printer en enkele kleine doosjes er nog niet op)!

Alles op mijn bed gezet, stof afgedaan, vloer gestofzuigd en mijn lavabo proper gemaakt. De poetsvrouw was al twee dagen aan het vragen wanneer ik weg ging zodat ze mijn kamer kon poetsen dus zij moest het maar met nat doen. 

Daarna drie keer gecheckt of ik zeker niets vergeten was en naar beneden gegaan. Eindelijk kreeg ik dan mijn waarborg terug en ik had al gevraagd of papa de auto op de koer mocht rijden wat ok was.

Om 17u15 kwamen mama en papa dan aan mijn foyer aan, 2u vroeger dan voorzien, maar alles was ingepakt en ik was klaar om te vertrekken! Ik had alleen nog geen tijd gehad om alles naar beneden te brengen. Mama is dan op het gelijkvloers bij de lift gaan staan om ze uit te laden, ik boven alles ingeladen en papa alles van de gang naar de auto gedragen. Met drie liften was alles beneden (voor alle duidelijkheid, dat is een hele kleine lift en ze zat bijlange niet vol), inclusief mezelf en niet veel later zat alles in de auto. Alles paste net in de auto!

Mijn sleutels afgegeven, nieuw adres achtergelaten (voor de vierde keer al dus ik denk niet dat ik ooit mijn post ga aankrijgen, maar bon) en afscheid genomen van Carole en dan konden we aan de reis naar Retie beginnen.

Om zes uur waren we al weg en het heeft ons twee uur geduurd om Parijs uit te geraken doordat het spits was en we een meningsverschil hadden met de gps. Om acht uur nog even gestopt om iets te eten en dan in een ruk verder naar Retie waar we om 23u15 aankwamen in een mooi sneeuwlandschap.

Alles uit de auto gehaald, een eerste blik op al mijn post gegooid en mijn bedje in. Oh wat heb ik dat toch gemist!!! Een dubbel bed! Voorlopig geen lief voor mij hoor, ik wil mijn bed niet delen!! Respect voor mensen met een eenpersoonsbed, maar ik ben heel blij dat ik daar weer van af ben!

Deze ochtend lekker lang uitgeslapen en daarna alles beginnen uit te pakken, nu zit alles terug in de kast en het lijkt wel alsof ik nooit weggeweest ben!

Zoals ik al eerder vermeld had moet ik vandaag om 5u bij de kapper zijn en ik heb besloten om er vandaag gewoon de puntjes te laten afdoen en ze terug wat te laten groeien. Het is de laatste keer dat ik lang haar kan dragen want tegen dat ik 30 ben gaat dat waarschijnlijk niet meer zo gepast zijn, dus ik ga er nu van profiteren!

Dit is dus mijn allerlaatste berichtje op deze blog! Ik wil jullie allemaal nog eens heel erg bedanken voor het lezen en de reacties, ik hoop dat jullie er van genoten hebben. Bij deze zal ik ook het adres van mijn nieuwe blog al geven, maar voorlopig staan daar nog geen berichtjes op. Moest je met mij bevriend zijn op facebook dan zal je daar kunnen zien wanneer het eerste berichtje gepost is. Het adres is: http://www.thechroniclesofqueenv.blogspot.com/ Deze blog zal in het Engels geschreven worden zodat mijn nieuwe erasmusvrienden ook op de hoogte kunnen blijven van mijn leven.

Bisous bisous!

From Rete, with love,

"Queen V"