Inhoud blog
  • Adieu
  • En dan ben je stil ...
  • Silence, night and dreams
  • Vensterstaren
  • Wilde kastanjebomen
  • De stilte in mij
  • Onvolmaakt
  • Zonder woorden
  • The Blower's Daughter
  • Scala
  • Gebroken wit
  • Regen
  • I am
  • Quiet night
  • De wind in mijn gedachten
  • Begijnhofdichter
  • Er zijn zo van die dagen
  • Obsessie
  • Alles gaat voorbij
  • Onzeker
    Zoeken in blog

    Gastenboek
  • Jou blog!!!! xx
  • ...
  • Scherven
  • oef...gevonden
  • mooie site

    Druk oponderstaande knop om een berichtje achter te laten in mijn gastenboek

    E-mail mij

    Druk oponderstaande knop om mij te e-mailen.

    Foto
    fotograffiti
    de blog die in feite niet meer bestaat: fotofragmenten in tekstslierten
    03-11-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Adieu

    ‘k Heb altijd van de herfst gehouden, een seizoen die het meest bij me past. Een periode die mijn persoonlijkheid het best voorstelde. Ingetogen in jezelf zijn en houden van de stilte. Die tristesse in je voelen en de pijn.

    Na jaren geschreven te hebben op deze blog wil ik er graag mee stoppen. Niet omdat er zo weinig lezers zijn of nooit een reactie. Het schrijven was meestal een uitlaatklep voor mijn gevoelens. Een beetje schrijven voor mezelf dus. Die verdomde nooit begrijpende innerlijke strijd die in me woedt.

     Ik hoop de paar lezers toch ook af en toe wat gegeven te hebben met mijn teksten. Het was geen hoogstaande literatuur vrees ik.

    Een mens denkt veel te veel, ach adieu vreemdeling die me niet kent, en wie me wel kent begrijpt me wel.

    Laat fotograffiti maar langzaam uitsterven zoals de herfst.

    03-11-2010 om 09:38 geschreven door stefi  


    01-11-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.En dan ben je stil ...

       

    01-11-2010 om 20:45 geschreven door stefi  


    24-10-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Silence, night and dreams

         

    24-10-2010 om 00:04 geschreven door stefi  


    18-10-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Vensterstaren

    Het rolluik van het venster van de slaapkamer ging ratelend omhoog. Iedere morgen het zelfde ritueel. Langzaam kwam het daglicht tevoorschijn en het uitzicht van de buitenwereld. Altijd het zelfde uitzicht. Een weide, met of zonder koeien, enkele duivenhokken, bomen, een stukje straat, huizen en helemaal in de verte het bos. En de lucht natuurlijk. Zijn venster keek uit naar het oosten. En dan zag je de zonsopgang, de rode gloed luchten met of zonder wolken maar altijd met witgestreepte slierten van overvliegende vliegtuigen. De snelweg route in de hemel naar onbekende bestemmingen.

    Maar nu was het nog donker, de herfst kortte de dagen en de lucht leek fragieler en ijler. En de ochtendlijke stilte leek nog stiller in deze tijd van het jaar. In het schemerdonker zag je nevel zweven boven de natte weiden.

    Hij bleef wat staan staren door het venster en voelde de herfst in zijn lijf binnendringen. Een  kil gevoel die hem verwarde, die een soort verdriet binnenbracht, een gevoel van afscheid nemen.

    In de schemering leek de beboste heuvel op een verre bergketen. En zijn gedachten zwierven weer in het Tatragebergte, de bergketen in het zuiden van Polen.

     

    Het binnenkomend ochtend zonnelicht scheen op de haartjes van haar naakte lichaam. Donzig lichte haartjes op haar armen, op haar buik, … Hij staarde naar haar en luisterde naar haar regelmatige, zachte ademhaling. Ze sliep nog met af en toe een rillend schokje die door haar hele lichaam trok. De nacht ervoor hadden ze de liefde bedreven, passionele seks die hij nog nooit zo met iemand beleefd had. Ze waren op vakantie in Polen, zomaar een beetje rondzwerven zonder echte eindbestemming en waren uiteindelijk in Zakopane, een bergdorp aan de voet van het Tatragebergte terechtgekomen.

    ’s Winters kon je hier skiën en in de zomermaanden kon je heerlijk wandelen. En ondanks de drukte van de talrijke toeristen waren ze hier gebleven om te genieten van de natuur en van elkaar. Zij, die elkaar enkele maanden kenden en elkaar niet meer konden missen. Op zoek naar het leven, een ander leven, een liefdesleven.

     

    De melancholie dreef zijn zintuigen naar gevoelige lagen. En het verdriet kwam terug en de tranen. Door het venster zag hij het opkomend licht tussen de onderste wolkenlagen. En hij dacht terug aan haar. Hoe de passie voor elkaar, de hartstocht in het begin hun dichter bij elkaar bracht en de daaruit vloeiende seks hun liefde nog groter maakten. Zijn blik ging terug naar het bos op de heuvel, een berg in zijn fantasie, wazig in de schemering.

     

    Vanuit het hotelvenster had je een prachtig zicht op een bergketen die het uiterlijk had van een slapende man, anderen noemden hem de slapende ridder. De legende wou dat hij wakker zou worden als Zakopane in problemen kwam en dat hij dan naar beneden zou komen. Hij voelde zich hier goed met haar op deze plek in het onbekende Polen. Tijdens de dag waren er mooie, lange bergwandelingen in een schitterende natuurlandschap en terug in hun hotel de passionele nachten.

    De laatste nacht van hun verblijf had hij een angstaanjagende droom die hem badend in het zweet deed wakker schrikken. Hij droomde dat de slapende man wakker werd. De ridder die Zakopane te hulp kwam. De berg scheurde open en de rotsblokken vielen naar beneden toen hij recht stond. De brokstukken verpletterden het hotel waar ze verbleven. En niemand overleefde de ramp.

     

    Het zonlicht speelde met de stofjes in de lucht. Het was al een paar jaar geleden dat hij nog in Zakopane was. Hij had haar allang niet meer gezien of gehoord. De liefde was uitgedoofd, de passie verdwenen. Alleen de angst was gebleven. Angst dat de slapende man echt wakker zou komen. Dat er iets zou gebeuren in zijn leven.

    Hij staarde door het venster en zag de herfst.

    18-10-2010 om 20:09 geschreven door stefi  


    14-09-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Wilde kastanjebomen

    Wilde kastanjebomen droegen reeds hun roestbruin herfstkleed. Onderaan hun stammen lag een tapijt van bruine verdorde bladeren tot de verrotting begon. En ’s morgens bij de benevelde velden rook de lucht anders. Het voorteken dat de herfst was begonnen.

    Hij was op zoek naar de herfst maar het gevoel was er nog niet. Zoals steeds had hij zijn fototoestel mee. Zonder voelde hij zich naakt.  En in tegenstelling met de tegenwoordige alomwezige  digitale kiekjesschieter die lukraak plaatjes maakten waren er dagen dat hij geen enkele foto trok. Hij liep rond op straat en observeerde en vond niets dat hem de aandacht trok, niets dat de moeite waard was om er een beeld van te maken. In kiekjes was hij niet geïnteresseerd.

    De herfst in hem was er dus nog niet, dat jaarlijks terugkerende gevoel dat hem iedere keer deed nadenken en hem melancholische gedachten bracht. De tristesse van jazzy trompetklanken die in zijn lijf speelden. Het seizoen die hem altijd deed inzien dat hij een stukje trager moet leven, onthaasten in herfstkleuren, slenteren en stilstaan.

    Een doel zoeken in zijn leven, dat had hij nodig. Zoals hij op zoek was naar een fotografisch project waar hij lange tijd kon aan werken in plaats van altijd maar losse foto’s te maken die geen verband met elkaar hielden. Foto’s die wel afzonderlijk mooi waren, nietszeggende mooie beeldjes met zo weinig inhoud. Zoals zijn leven tot nu toe. Oppervlakkig mooi voortkabbelend. De herfst zou hem misschien raad brengen. Een bevredigend leven zoals men zo schoon zegt. Maar wat wilde dat zeggen bij hem?

    Rondzwerven op straat met een fototoestel en foto’s maken. Een fotoboek maken. Teksten schrijven die verhalen worden, al dan niet fictief. Een passie hebben voor iets. Steden bezoeken omdat steden zo’n aantrekkingskracht op hem hadden. Er rond zwerven met zijn fototoestel. Slenteren en ongehaast zijn.

     

    “Ik heb er al zolang van gedroomd en gefantaseerd hoe mijn ideale leven er zou uitzien met een passie voor iets en geestelijk rijk zijn met wat je doet zonder een kapitalist te zijn. Om niet langer te verdrinken in de overvloed van gedachten.”

     

    De auto reed langs de minst bereden paden, meed autosnelwegen en zocht de kronkelwegen omdat er geen haast was en men altijd kon stoppen waar men wou. Tijd had geen belang, de bestemming ook niet echt. Het reizen was belangrijker dan de eindbestemming. Een roadmovie zonder pellicule.

    Alleen zijn fototoestel registreerde zijn gedachten tijdens de rit. Een fotodagboek met beelden en geluiden en muziek in flarden. En dit alles in de meest fotogenieke herfstmaanden.

    Zijn ideale leven zag er helemaal niet spectaculair uit. Alleen maar een plek waar hij zich af en toe kon afzonderen  met mensen die hij liefhad zocht hij. Een plek waar je ook alleen kon zijn om de rust terug te vinden. Te midden de natuur of in de anonimiteit van de grootstad, hij was er nog altijd niet uit. Het moest enkel een plekje zijn waar zijn hart een thuis voelde en zijn vrienden welkom waren.

     

    “De herfst zit terug in mijn lijf en dan komt weer de onzekerheid als de dagen vlugger donkeren. En de vragen die elkeen van ons zich wel eens stelt. Is dit het, mijn leven die ik zo verder wil doen? Ik zou net als de wilde kastanjebomen mijn herfstgewaad willen aantrekken en mijn onzekerheid camoufleren in najaarstinten.”

    14-09-2010 om 11:13 geschreven door stefi  




    Archief per maand
  • 11-2010
  • 10-2010
  • 09-2010
  • 08-2010
  • 07-2010
  • 06-2010
  • 05-2010
  • 03-2010
  • 02-2010
  • 01-2010
  • 12-2009
  • 11-2009
  • 10-2009
  • 09-2009
  • 08-2009
  • 07-2009
  • 06-2009
  • 05-2009
  • 04-2009
  • 03-2009
  • 02-2009
  • 01-2009
  • 12-2008
  • 11-2008
  • 10-2008
  • 09-2008
  • 08-2008
  • 07-2008
  • 06-2008
  • 05-2008
  • 04-2008
  • 03-2008
  • 02-2008
  • 01-2008
  • 12-2007
  • 11-2007
  • 10-2007
  • 09-2007
  • 08-2007
  • 07-2007
  • 06-2007
  • 05-2007
  • 04-2007
  • 03-2007
  • 02-2007
  • 01-2007
  • 12-2006
  • 11-2006
  • 10-2006
  • 09-2006
  • 08-2006
  • 07-2006
  • 06-2006
  • 05-2006
  • 04-2006
  • 03-2006
  • 02-2006
  • 01-2006
  • 12-2005
  • 11-2005

    Blog als favoriet !

    Foto

    Andere blogs
  • gent schetst
  • solange le fay
  • Krakow
  • chocolate moose
  • elselisa

  • Fotoblog
  • tim freh
  • arthur eranosian


  • Foto



    Blog tegen de wet? Klik hier.
    Gratis blog op https://www.bloggen.be - Bloggen.be, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!