Deze gans keek eens naar het bord, deed net of tie niet kon lezen, om vervolgens het brood uit mijn mond te kijken. Was dat klaarblijkelijk zo gewend, wat weer betekent dat ook veel mensen net doen of ze niet kunnen lezen. Ik dus ook niet. Het kostte me een halve boterham. Toen hij (ja, het was echt een hij, gezien zijn kleuren) zag dat het op was voer hij statig weg. Dat tafereeltje was voor mij leuk genoeg om vast te leggen.
