Als vervolg op de eerder geplaatste foto een tweede foto in deze korte documentaire.
Ontroerend vond ik dat op de Garden of Remembrance kruisjes en andere herinneringstekens staan van mannen die in WOII zijn gesneuveld, maar ook van jongens die afgelopen maand in Irak of Afghanistan zijn gesneuveld. Ook ligt tussen deze herinneringen hier en daar een hoopje as van overledenen die bij hun maten uitgestrooid willen worden. Bizar, maar ook mooi.
Op bezoek in Schotland kwamen we weer bij het commandomonument. Hier worden alle Britse commandos herdacht die in diverse oorlogen gesneuveld zijn en nog regelmatig sneuvelen.
Op deze vroege morgen brak de zon door de wolken op het moment dat we parkeerden, hetgeen een bijzonder sfeer opleverde.
Nee, geen lucht achter geplakt, ook niet bij Sahara 1 trouwens, alleen iets met niveaus gedaan, verder dus de originele opname, de kleur was waarschijnlijk ook wel zo, het had net geregend. Hoge bergen zand van een zandoverslagbedrijf, als je daar tegenop kijkt is het inderdaad net of je de lucht erachter zet, maar ik ben niet zo plakkerig, ook niet in andere betekenissen.
Op de terugreis van Antwerpen, na bezoek aan het Fotomuseum 11.11.2007, zat heerlijk relaxed op de achterbank van de auto van Eric te fotograferen, zoals René ze noemt: otofoto's te maken. Nog fijner wordt het als na thuiskomst blijkt dat er ook nog geslaagde opnamen tussen zitten, een bomenrij beschenen door de late zon, een stukje viaduct en zo meer.
Ook in Antwerpen kom je het tegen, dat truttige en hier bovendien smoezelige. Maar o, wat zou ik dat gordijntje graag hebben gefotografeerd zonder dat ellendige zonder-haat-straat-bordje. Zo'n bordje ga je toch haten ?
Dit is de zijkant van het eerder getoonde geveltje , zie onder. Mevrouw deed de gordijntjes dicht toen zij zag dat we haar huisje stonden te vereeuwigen. Een verfje kan geen kwaad.
