Het slaapverwekkende en slecht geschreven boek '50 shades of grey' is verfilmd, deel één dan toch. En laat ons met z'n allen hopen dat ze deel 2 algauw zo laten.
Voor diegenen die de korte inhoud niet kennen. Anastasia is een laatstejaarsstudente die per toeval in contact komt met een dominante, charismatische en knappe miljardair, Christian Grey. De twee vallen voor elkaar maar Christian blijkt geen romanticus. Hij is alleen in staat tot puur seksuele relaties die tot in de puntjes vastgelegd worden in een contract. De vraag wordt of Anastasia verliefd genoeg is om met dit soort relatie akkoord te gan.
Het boek was afgrijselijk mààr de seksscènes waren goed. Opwindend. Geil. En waarom? Omdat het personage van Christian Grey effectief een bloedgeile motherf*cker is. Hij is de man waar elke vrouw stiekem van droomt. Dat is dan ook ineens de enige verklaring voor het gigantisch succes van de boekenreeks.
Dus nee, qua verhaal had ik niets verwacht. Nee, qua diepgang had ik niets verwacht. Ik verwachtte dat de film even eentoning en ongeïnspireerd zou zijn als het boek, mààr ik verwachtte wel een hoofdrolspeler die mijn bloed naar lagere regionen zou pompen.
En zelfs dat konden ze ons niet gunnen. Jamie Dornan is een mooie man. Maar daar gaat het niet over. Christian Grey verleidt Anastasia niet met looks maar met een extreem zelfzekere, bijna agressieve, op en top mannelijke houding. Jamie Dornan daarentegen is een onzekere, lieve jongen die de grote pech lijkt te hebben dat hij toevallig into bd/sm is.
Het enige goed aan deze film is de acteerprestatie van Dakota Johnson. Zij staat heel de film door overtuigend te zwijmelen en zich aan te stellen zoals Anastasia dat zou doen. Het is alleen jammer dat je onmogelijk kan begrijpen dat ze dat voor een watje als Jamie Dornan staat te doen.
En als ik echt nog iets goed ga zoeken. De beelden zijn mooi en professioneel gefilmd. Nodeloos te benadrukken dat niemand daarvoor gaan kijken is.
