Van Achterberg tot Zoncolan
Inhoud blog
  • Proficiat!
  • Epiloog als intro...
    Zoeken in blog

    Beoordeel dit blog
      Zeer goed
      Goed
      Voldoende
      Nog wat bijwerken
      Nog veel werk aan
     
    05-11-2019
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Epiloog als intro...
    Van Achterberg tot Zoncolan 2.0 Epiloog als intro…. Alveolaire destructie in tijden van klimaatopwarming Een achttal jaar geleden sloot ik de 1.0 versie af met volgende lyrics…Dag vriendjes en vriendinnetjes dat was het dan alweer, dag vriendjes en vriendinnetjes tot de volgende keer maar weer. Een stuk plagiaat van een olijk duo dat menig kinderharten wekelijks plezierde, en dat in tijden dat vloeken op de nationale omroep nog mocht en het serveren van pannenkoeken met “kinnekessuiker” door culinaire gezondheidsgoeroes nog niet in het strafwetboek was opgenomen. Maar net zoals met de spin Sebastiaan is het tweetal verder niet zo goed gegaan. Vandaag 8 jaar postscriptum voelde ik een drang vanbinnen…in tegenstelling van onze geleedpotige vriend niet een drang tot het spinnen vàn ,maar wel het schrijven òp, een web… “Van Achterberg tot Zoncolan” is uiteindelijk de titel geworden en gebleven. Toegegeven dien ik hier wel te vertellen dat in de oorspronkelijk werktitel de Agnello wel op de plaats van de Achterberg prijkte…Italiaans georiënteerd als ik ben. Later beschouwd was de promovering van ,het alternatief voor de Edelaere, meer dan terecht…omdat het perspectief bood om ook de sagen en mythes die het levenslicht zagen aan mijn eigen achterdeur te kunnen delen. Voor adepten van de exacte wetenschappen en mensen met lichte stoornissen uit het autisme-spectrum zal een dergelijke titel weinig verrassend overkomen…kan het beter?? Van A tot Z…juist toch, taalfetisjisten van het zuiverste soort zullen in hun comment misschien opperen dat “Van Aarseleberg tot Zwevezeelse inclinatie” beter was geweest… Het geeft de mens een zekere vorm van veiligheid en geborgenheid, van hier en niet vroeger tot daar en niet later…geef toe films en boeken met open eindes worden vaak als flauw of ontgoochelend beschouwd. Van Achterberg tot Stelvio zou in velen het gevoel van onvolmaaktheid naar boven hebben gebracht, want wat daarna…T, U, V… Misschien ligt de oorzaak voor aan dit gevoel bij de leraar wiskunde, meneer V, van tweede jaar humaniora. Ik herinner me de dag nog alsof was het gisteren… Inleiding tot de meetkunde…Een lijnstuk: een rechte begrensd aan twee zijden, de vastberadenheid waarmee hij de korte verticale streepkes plaatste hadden we nooit eerder gezien. Een simultane bloedanalyse bij de man had zonder enige twijfel een testosteronwaarde opgeleverd waarbij de ronderenners uit de jaren 90 zouden verbleken. Wanneer de “halfrechte” werd opgevoerd maakte deze zelfzekerheid plaats voor twijfel, hij moest nu uit zijn comfortzone treden… nadat het verticaal streepke nog min om meer met vaste hand werd neergekrijt begon loodrecht hierop de lijn waarbij het volledig in zijn handen lag waar deze ging eindigen. De snelheid waarmee zijn rechterhand zich van het startpunt verwijderde was omgekeerde evenredig met de druk waarmee hij zijn krijt op het bord drukte tot…het brak. Deze gebeutenis werd door de volledige klas, weliswaar op ééntje na, op hoongelach getrakteerd. Meneer V. nam voor het lief, hij had de beslissing waar de voorstelling van de halfrechte stopte, in de schoenen van de fysieke eigenschappen van het stukje krijt geschoven…mensen hebben het nu éénmaal moeilijk met onbegrensde dingen… Terug naar de Achterberg nu, niet enkel taalkundig het begin van een lijstje taluds, pentes, klimmens, passo’s, alto’s, cols… Voor vele dwangarbeiders van de weg uit West-Vlaanderen is de Achterberg de eerste echt oplopende weg, wanneer je na een winterlang rondtoeren in het hart van de provincie, de Vlaamse Ardennen gaat opzoeken. De aanloop zorgt reeds voor een sympatische hartslagverhoging, het is een gezonde nervositeit die de kop opsteekt, de drang naar het onbekende…een eerste schriftelijke beurt na een blokperiode… de komende hectometers zullen klaarheid moeten scheppen over de tot op dat moment opgebouwde fysieke paraatheid… Oudenaarde wordt verlaten en na een korte links/rechtscombinatie openbaart de “Achterberg” zich… Zij ,die op dit moment denken dat de Edelaere een beter alternatief was geweest, zullen niet te tellen zijn. Na een tweehonderdtal meter wordt de smaak van een hypotoon-gedoseerde sportdrank vervangen door die van een rood sapje die in een positieve of negatieve variant van het type A, B, O of AB in de gespecialiseerde handel te verkrijgen zijn…de eerste alveolaire destructie is een feit. Minder dan een halve kilometer verder zijn voor velen de doelstellingen van het jaar bevestigd, bijgesteld of compleet van tafel geveegd…Weinig stroken asfalt die zoveel orakelgehalte met zich meedragen als deze, voor vele godvergeten,dreef… De Zoncolan als eindpunt zal minder discussie losweken… Wie er komt wordt er verwelkomd door een triomfboog met de niet mis te verstane worden “Porta per l’inferno” , Hellepoort. Een benaming die op zijn minst de lading dekt. De hel is voor diegene niet ten hemel worden genomen dan meestal ook het einde. Zij die dit vagevuur niet met lede ogen tegemoet zien maar erbij vlinders in de buik krijgen, vinden deze “berg van de ontgroening” ook het einde, maar dan ook “het einde” op een andere manier. Maar daar waar het rijk van de “scalatore” ophoudt te bestaan, begint dat van de “arampicatore”. Dit contingent van berggeiten waarvoor de levensvreugde begint daar waar de hellingsgraad een cijferwaarde benaderd die we op het rechteruiteinde van een conventionele schoolmeetlat terugvinden. Dit brengt ons naadloos bij een dagje Oberstdorf, een dagje Nebelhorn… Een warm junidag 2013… 8 minuten langer duurde de direttore-sportivo-talk van een niet nader genoemde WT ploeg niet. Het zou een kort ritje worden over de Riedbergpas gevolgd door een sponsoropdracht op de flanken van…de Nebelhorn vanuit Oberstdorf. De opener van het jaarlijkse vier-schansentoernooi, tot daar mijn kennis over de startlocatie… De warming up op de Riedbergpass zette de toon, van teambuilding zou geen sprake zijn vandaag niet, morgen niet en de dagen daarna ook niet… De geel-blauwe squadra kwam boven alsof was het bij de lokale bakker door de botte snijmachine was gepasseerd…netjes in stukken gescheurd. En zoals de buitenste korstjes verkozen de mindere klimmers van de groep voor eerder horizontale rustpositie dan de verticale variant… Klein half uur later ging het voorwiel terug omhoog met als eindpunt het op 1885 meter gelegen Edmund-Probst-Haus… 7.5 km met een gemiddelde van 14.7%, pieken van meer dan 30%.. Na wat geflirt met de skispringpiste (probeer dit maar eens 10 keer snel elkaar te zeggen) en een zoveelste longblaasjesvernietiging bereiken we na een drietal kilometer de tussenplateau. Links twee Spanjaarden en rechts een Pool een Tsjech en de lokroep van een lokale drankgelegenheid. Ik twijfel even over wat met het oog op de toekomst, de beste beslissing is, verder meepeddelen of wachten op de rest. Voor de verkeerde optie kiezend zet ik me vooraan het vijftal. On the highway to hell, geen enkele song die beter de laatste 3000 meter kan beschrijven. Eigenlijk wel raar want een weg “naar boven” zou naar de hemel moeten leiden, maar een stairway to heaven kan je het lappendeken van asfaltplakjes moeilijk noemen. Net voor de eerste haarspeldbocht realiseer ik me dat het gehijg achter mij is verdwenen…t is nu enkel nog een strijd met de ontigelijke stijle percentages. Even denk zou ik moeten wach…neen, de twijfel van enkele hectometers geleden heeft plaats gemaakt voor een roes of moet ik het een beleving van een kinderdroom noemen… Schouders wiegend van links naar rechts en blik ononderbroken gericht naar de bidon vol met lekkers…een dilemma dat er eigenlijk geen is stelt zich: handen van het stuur en drinken is stilstaan en omvallen of handen aan het stuur en nakende dehydratatie…38 Minuten na de inizio salita eindigt de struggle of life aan de eerder vermeldde berghut… Ik klik uit de pedalen en laat mijn matzwarte s-works tarmac de laatste meter in zijn ééntje afleggen vooraleer neer te ploffen in de alm. Duitsland kent nog weinig katholieken dat was te ondervinden aan het feit dat pas bij een derde keer winken de aandacht van de lokale uitbaatsters mijn richting uitging, neen de dorstigen laven is er blijkbaar geen werk van barmhartigheid meer… Zu trinken vroeg ze, ik las de helft van de niet alcoholische drankkaart, met dezelfde zelfzekerheid waarmee Toon hermans de ledenlijst van “Ons Genoegen” voorlas…de plaats van mevrouw Loofhutjes wordt vervangen door Schokoladenmilch, proteïnen zijn belangrijk voor het herstel, weet je. Als een rasechte Russische toerist in een all-inn hotel, wordt niets volledig leeggedronken… Het valt me op dat de witte opgedroogd-zweetstrepen op het zwarte frame best mogen vereeuwigd worden, als een blijvende herdenking aan deze hoogdag. Stillaan verdwijnt de roes. De tijd om het dal terug op te zoeken en overladen te worden met complimenten is aangebroken…allé dat denk ik toch… Net op dat moment grijpt iemand mijn linker schouder vast…wanneer ik mij en één tijd omdraai maakt mijn blik contact met dat deel van de opdienster waarvoor geen budget meer was voor verhullende kledij…het was meteen een sprekend bewijs dat de klimaatopwarming nog geen negatief effect heeft gehad op de hoogte van de lokale alpentoppen. Als een doorwinterde fietsexperte verklaart ze me voor gek als ik ook nog maar de intentie zou hebben om met een velgremfietske zo’n steile puist af te dalen. Ze duwt me een ticket voor de aanpalende kabelbaan in de handen. Een groepje mensen, waarvan waarschijnlijk minder dan de helft het einde van het decennium zal halen, laten mij vriendelijk passeren. Naast mijn fiets en mezelf is zeker nog plaats voor een zestal personen en laat het groepje verstaan dat ze er zeker bij kunnen,…waar zijn onmiddellijk vriendelijk voor bedanken… Blijkbaar is fietsers voorlaten wel één van de zeven werken van barmartigheid… Eens de deuren van de cabine sluiten wordt het me duidelijk dat het aroma op het terras niet datgeen was van de lokale worstenbak maar wel een mengsel van opgedroogd zweet, gellekesresten en gesmolten chocolade waarvan ik de vertegenwoordiger lijk te zijn… Enkele ogenblikken later sta ik letterlijk en figuurlijk sta ik weer met de beide voeten op de grond. Een paar verwijtende blikken en goed-geacteerd respect zijn mijn deel, de rit naar het hotel gebeurt in een oorverdovende stilte naar mij toe…al maakten we deel uit van de rouwstoet. Het was het begin van het einde van het 1.0 hoofdstuk…het begin van de kroniek van een aangekondigd afscheid was aangebroken…



    Geef hier uw reactie door
    Uw naam *
    Uw e-mail *
    URL
    Titel *
    Reactie * Very Happy Smile Sad Surprised Shocked Confused Cool Laughing Mad Razz Embarassed Crying or Very sad Evil or Very Mad Twisted Evil Rolling Eyes Wink Exclamation Question Idea Arrow
      Persoonlijke gegevens onthouden?
    (* = verplicht!)
    Reacties op bericht (1)

    08-11-2019
    Goedemiddag blogvrienden u bent van harte welkom

    Goedemiddag lieve blog vrienden allereerst onze maker en Schepper te danken voor het nieuwe leven vandaag. We leven nu in de een voor de laatste maand voor het einde van het jaar. Maar eerst moeten we door de maand november heen. De winkels staan nu vol feest attributen. Het wordt steeds vroeger donker en fris. Aantallen winkels zijn reeds overspoeld met sinterklaas en Kerst attributen. Ik doe helemaal niets met de Kerstdagen. Ik vier geen Kerst meer. ONDERWERP: Lees wat dit stijl heeft gedaan dat hun huwelijk alsnog werd gered. 346ecwzofz.jpg Bent u opzoek naar de zingeving van het leven? De teksten is levend krachtig, troostend, levend, licht, vrede, rust en liefde voor het hart en ziel van iedere mens. Er is hoop lieve mensen naar een betere leven. Er zijn twee wegen in dit leven. Het is donker en licht. Licht brengt u naar de hemel als u hierop komt bewandelen. De oversteek van donker naar het licht. Mijn blogje is toegankelijk voor iedereen. Bent u op zoek naar meer blog vrienden? Voeg u er gezellig bij hoor. U bent van harte welkom. Voel je vrij. herfst-en-najaar-smiley-bewegende-animatie-0025 SPREUK: Blijf niet hangen in het verleden. Dat is voorbij. Raak niet gestrest van de toekomst. Zo ver is het nog niet. Leef in het heden en geniet. Het weer in Noord-Holland is nu zonnig en droog . Het is 9 graden. Bij voorbaat dank voor uw tegenreactie. Fijn dat ik uw blogje mocht bezoeken te zien wat u bezighoudt. De maanden met de R. Een gezegende middag, avond en week toegewenst Lieve groetjes. Patricia'



    08-11-2019, 16:50 geschreven door weetjeselkedag
    Archief per week
  • 04/11-10/11 2019
    E-mail mij

    Druk op onderstaande knop om mij te e-mailen.

    Gastenboek

    Druk op onderstaande knop om een berichtje achter te laten in mijn gastenboek

    Blog als favoriet !

    Blog tegen de wet? Klik hier.
    Gratis blog op https://www.bloggen.be - Meer blogs