De nieuwe maand brengt een heleboel nieuwigheden met zich mee. Het sombere weer is zowat de enige constante.
Ik sta wat vroeger op dan andere maandagen om de laatste kledingstukken en toiletgerief in mijn valies te proppen. Als alles mooi vertrekkensklaar staat, ga ik naar het ziekenhuis. Het maandagochtendkransje van de artsen is afgelast de dokter die dit leidt zit tijdelijk in de VS- dus heb ik wat meer tijd om mijn mails te checken. De ochtend is goed gevuld met consultaties en emergencies. Tijdens de middagpauze rush ik op mijn gemak naar het hotel om af te rekenen mijn mastercard laat me weer in de steek en dat is behoorlijk vervelend als je een hotel moet betalen L- en dan ga ik per taxi naar mijn nieuwe stekje. Een véél grotere kamer, een zachter bed, kasten om mijn kledij en ander gerief op te bergen, een wasmachine, strijkijzer en strijkplank, een klein keukentje met wat kookgerief, tv-hoekje met sofa, een heel verschil met het hotel! Het ziet er in elk geval goed uit! Daarbij is er nog een fitnessruimte beschikbaar waar ik mijn conditie wat kan opkrikken, want na een maand van bitter weinig fysieke activiteit is dat wel nodig. Ik moet jullie wellicht niet vertellen dat Shanghai niet echt de stad is waar je zomaar je loopschoenen aantrekt en op straat je longen laat opentrekken. Eerst en vooral laat het drukke verkeer dat nauwelijks toe je moet al naar een park gaan om niet constant overreden te worden- en de buitenlucht is nu ook niet bepaald wat je in de diepste puntjes van je longen wil
Na een kleine verkenning haast ik me weer naar het ziekenhuis, waar de immer vertederende Finse peuter opnieuw staat om zijn verbandjes te verversen. Het leuke aan die jongen is dat hij zo redelijk is: hij weent en is boos als het pijn doet, als het gedaan is, stopt hij met wenen en lacht hij opnieuw, zelfs met de dokters die hem enkele seconden ervoor pijn deden. Kortom, hij heeft enkel heel kortdurende blacklists.
Verder is de namiddag goed gevuld met consultaties en opgenomen patiënten die moeilijk doen. Om naar huis te gaan ben ik nu iets langer onderweg en de supermall ligt ook niet meer op mijn weg, maar er zijn talrijke andere winkels en restaurantjes die mijn pad kruisen, dus ik zal wel niet verhongeren
Op het appartementje maak ik mijn valiezen leeg en begin aan de hoop was van 3 weken ver daarna is het tijd voor wat fysieke activiteit (kort gezegd: fysieke activitijd :D) en een verfrissende douche.
