Bijlagen:
https://www.youtube.com/watch?v=x0z078OcLbM   

Bijlagen:
https://photos.google.com/u/0/album/AF1QipMPh5qaFaS-ktfOXqlnVJ19u2m-NVCS7MdTq0Uk   
https://photos.google.com/u/0/album/AF1QipN3YSxdGuuqEiHssbI-J15tMEYrlUHwFKkNw88T   

Terwijl jullie in België volop aan het genieten waren van het Pinksterweekend konden wij hier ook genieten van Memorial Weekend.  Memorial Day is de dag waarop Amerika hun soldaten herdenkt die gestorven zijn tijdens één van de vele oorlogen. En dat zijn er natuurlijk wel wat...

Net zoals vorig jaar waren we tijdens dit verlengde weekend uitgenodigd bij vrienden in hun cabin in Hayward, Wisconsin. Dit is zowat 2,5 uur rijden ten noord oosten van Minnetonka.  Voor deze trip had Catharina al forfait gegeven.  Ze was namelijk uitgenodigd op het verjaardagsfeestje van haar beste vriendin en besloot dan maar om daar het ganse weekend te gaan logeren... Ze zouden de handen vol hebben met de voorbereiding en op zondag zelfs een twee uur durende kerkdienst in het Russisch bijwonen...

Gepakt en gezakt vatten wij op zaterdagmorgen onze rit aan.  Kort na de middag haalden we onze eindbestemming waarna we onmiddellijk met onze voeten onder tafel mochten schuiven voor een BBQ.   Heerlijk om zo onmiddellijk verwend te worden.  Nadat de hongerige maagjes gestild waren spreidde iedereen zowaar zijn vleugels uit.  De kinderen genoten vooral van een trip op de boot, Bjorn wilde het zekere voor het onzekere nemen en deed een fietstocht in afwachting van minder goed weer.  Ik genoot van de stilte in huis en nam de tijd om een boek te lezen.

Na ongeveer 2 uur werd er terug samengekomen in het huis waar de volwassenen en kinderen aan de aperitief begonnen.   Hierbij leerden we de Amerikaanse vrienden kennis maken met Jungle Speed en het ging er soms wel eens pittig aan toe.  Wij hadden voor de gelegenheid het diner voor ons rekening genomen, waarbij we de gasten onderdompelden in Zwiterse chalet eetgewoontes: lekkere kaasraclette.

Na een korte nacht (zeker voor de kinderen die met 5 op één kamer sliepen) wilde Bjorn toch wel eens de regio verkennen met zijn mountainbike.  Hij nam Noel mee op sleeptouw voor een 3 uur durende rit te midden in de bossen.  Een prachtige single track trail van ruim 50 kilometer die zich slingert langs de Birke trail waar wij eerder dit jaar aan het langlaufen gingen. Geen meter plat maar volgens Bjorn het mooiste mountainbike parcours dat hij in zijn leven al heeft gereden. Kapelhoekrijders worden bij deze extra uitgedaagd om de oversteek te maken!!!!  Tijdens de rit hebben ze volop genoten van de natuur en gelukkig maar... geen beren tegengekomen (wat Bjorn had zijn berenbel aan de fiets vergeten).

De vroege tocht op de fiets bleek een goede timing te zijn, want in de namiddag was er van zon geen sprake meer. Dus verkaste de volledige ploeg naar het zwembad van een plaatselijk hotel.  Hier kon er naar hartenlust gestoeid worden aangezien er geen andere bezoekers waren.  Om de perfecte dag af te sluiten zijn we naar het lokale restaurant aan het meer iets gaan eten.  Bij terugkeer was iedereen behoorlijk uitgeput en voor één keer kregen we geen tegenstand van de kinderen om te gaan slapen.

Maandagmorgen moesten we met spijt in het hart terugkeren richting Minnetonka waar we volop ondergedompeld werden in de verhalen van Catharina.  Zij had blijkbaar een superleuk weekend achter de rug en was blij dat ze de trip richting Wisconsin niet had hoeven te doen.

Intussen begint al onze volgende trip wel heel dichtbij te komen want over 10 dagen vertrekken we namelijk richting Nederland... maar wel aan deze kant van de oceaan... de Nederlandse provincie Aruba!

Dat de weekends in mei beloofden druk te worden, dat wisten we al!  Maar we worden vooral kampioen in het heen en weer rijden naar Wisconsin.   Marcin had het eerste weekend van mei wedstrijd in Racine.  Bjorn nam de taak op zich om zich over Marcin te ontfermen dat weekend zodat Catharina, Thano en ik konden genieten van Moederdag!  Het voelde natuurlijk wel raar aan om niet met het ganse gezin samen te zijn.

De rit naar Racine hoefde Bjorn echter niet alleen af te leggen,  hiervoor kon hij rekenen op goede vrienden.  Dit was echter noodzakelijk want Bjorn vertrok zondag na de wedstrijd richting Europa.

Marcin speelde dus voor de tweede keer dit seizoen buiten Minnesota.  De wedstrijd werden tegen plaatselijke ploegen gespeeld.  De eerste wedstrijd werd op kousenvoeten gewonnen met 4 – 0.  De tweede wedstrijd speelden ze met 2 – 2 gelijk.  Met een goed gevoel gingen de jongens nog genieten van het zwembad en werd er ’s avonds een pizzafestijn georganiseerd.   Bjorn leerde de Amerikaanse ouders ondertussen kennis maken met Belgische bieren!  Dus plezier verzekerd.

Fris en monter stond het team op zondagmorgen terug op het veld waar ze het beste van zichzelf gaven, deze wedstrijd werd dan ook afgefloten met 2 – 0 voor het Fusion team.  Kort na de middag werd het tijd om de finale te spelen.   Deze werd met pijn in het hart nipt verloren met een 2 -1.  Marcin was wel ontgoocheld maar volgend jaar gaat hij terug naar de tornooien om wel alle finales te winnen!  You will hear him back!

Na Marcin werd het ook de tijd om Catharina te laten kennis maken met de competitie tussen de verschillende staten.  Tijdens het 2^de wekeend van mei werden we in Milwaukee verwacht voor de Regionals, hierin strijden 13 staten.  Met een vlotte rit van 5 uur kwamen we in het Wisconsin center aan waar Catharina op vrijdagavond mocht oefenen.  Ondertussen was Bjorn al veilig geland uit Europa en werd het een blij weerzien in Milwaukee.

Op zaterdag had Catharina haar eerste wedstrijd van dubbel mini in level 8.  Haar eerste sprong was quasi perfect  en kreeg ze ook hoge scores.  Bij de tweede sprong verplaatste ze haar voet en gingen de punten de dieperik in.   Toch waren wij tevreden om te zien hoe ze het deed en welke weg ze in de voorbije 18 maand al heeft afgelegd.  In de namiddag stond de tumbling op het programma.  Daar eindigde ze op plaats 9 van 21.  Wat een knappe prestatie was. 

Zondag mochten we nogmaals terug voor trampoline.  Daar neemt ze ook deel in level 8 en haar eerste sprong sloot ze dan ook af met een dubbele salto.  Met wat minder vertrouwen startte ze de oefening maar bracht het geheel tot een goed eind.  We bleven echter niet op de scores wachten want toen stond ons nog een rit van 5 uur voor de boeg en we wilden ook op een deftig uur thuis komen.

Catharina was wel wat ontgoocheld over haar prestaties maar we mogen vooral niet vergeten dat ze nog maar 4 maanden aan het trainen is in niveau 8, 3 weken out is geweest wegens klierkoorts en hier komen natuurlijk talenten samen van de 13 staten.  Wij hebben er in ieder geval van genoten en kijken al uit naar de kampioenschappen van volgend jaar.

Tussen de verschillende turndisciplines door namen we ook de gelegenheid te baat om de bekendste toeristische trekpleister van Milwaukee te verkennen: het Harley-Davidson museum. In deze stad ligt namelijk de bakermat van de tweewieler en tot op vandaag wordt die hier ook geproduceerd. Het was even watertanden voor Els en Bjorn kreeg zowaar zijn eerste rijles op een Harley… kwestie van toch eens de smaak te pakken te krijgen…

Er zijn wellicht niet zoveel jeugdspelertjes die kunnen zeggen dat ze al een international voetbalcarriere hebben uitgebouwd. Op het CV van Marcin prijken intussen vier clubs.... twee in Belgie en twee in Amerika. De club waar Marcin vorig jaar bij speelde is immers gefusioneerd en speelt voortaan onder de toepasselijke naam Fusion zijn tornooien. Fusie tussen de clubs uit de buurtgemeenten Plymouth en Wayzata. Maar dit is nog niet alles... intussen prijkt op zijn lijstje van verdienste ook deelname aan tornooien in diverse Amerikaanse staten. Na Chicago in Illinois vorig jaar was het afgelopen weekend de beurt aan Omaha in Nebraska. Over drie weken volgt dan nog Milwaukee in Wisconsin.

Hoe zot kan een mens eigenlijk wel zijn??? Voor een tornooi rijden we hier 2 staten verder en ongeveer 6 uur rijden vanuit Minneapolis. Als zou Torhout volgend weekend even voor twee dagen een tornooi in Bordeaux gaan spelen... Gelukkig konden Marcin en ik mee rijden met vrienden zodat we de weg niet alleen hoefden af te leggen. Bjorn bleef intussen thuis met Catharina enThano. Op die manier kon Catharina verder rusten en bekomen van de klierkoorts die haar al enkele weken op non-actief zette en waardoor ze ook het Minnesota turnkampioenschap aan zich voorbij zag gaan. Thano kon op zijn beurt dan weer de tennis- en voetbaltrainingen mee pikken waarbij hij voor het eerst een match kon spelen voor zijn nieuwe club, Minnetonka United.

In Omaha werd , wegens de slechte weersomstandigheden, de eerste match met 1 u en 15 minuten vertraging op gang gefloten.  Toch ontbrak het hen niet aan enthousiasme om voluit te gaan voor de wedstrijden.  Op zaterdag speelde Fusion de eerste wedstrijd gelijk met 0 – 0 tegen een topploeg uit Nebraska, de tweede werd gewonnen met een overtuigende 8 – 0. Tijdens de opwarming droeg Marcin niet alleen zijn Fusion uniform maar nog altijd met trots ook zijn trainingsjas van KM Torhout... een geluksbrenger of wat nostalgie???

Na de nodige inspanning werd het tijd voor de ontspanning.   De buikjes konden gevuld worden in een Italiaans restaurant.  Voor  15 euro konden Marcin en Els genieten van een pizza- en pastabuffet, soep, dessert, …    Niet het meest culinaire maar de maagjes waren gauw gevuld om dan in het zwembad te duiken.

Na een goede nachtrust en wat spierpijn maakten we ons klaar om de derde wedstrijd in het weekend te spelen.  Deze was vooral van belang om poulewinst en dus een plaats in de finale van het tornooi.  We hadden genoeg aan gelijkspel en zo ook geschiedde.  In de late namiddag speelden we de finale tegen een plaatselijk team waar we spijtig genoeg de finale verloren met 2 – 1. 

Terwijl de twee grootste babbelaars niet thuis waren, keerde de rust en kalmte terug in huis.  Catharina had een verjaardagsfeestje van een vriendin waar ze naartoe ging en Bjorn nam Thano op sleeptouw voor het mountainbiken.  Toen ik een telefoontje naar huis pleegde had Thano een veel te druk programma en had nog geen tijd gevonden om zijn huiswerk te maken.   Thano had namelijk tennis, training en wedstrijd in het voetbal.  Zijn eerste wedstrijd heeft hij dan ook gewonnen met 3 – 2 en hierbij scoorde hij zelf een goal! En de mountainbikemicrobe heeft hij duidelijk te pakken. Hij reed zonder probleem een uurtje mee in de bossen op single tracks parcours en wou de dag erop al meteen weer aan de slag... Over enkele jaartjes zijn de Kapelhoekrijders dus aan uitbreiding toe...

Marcin had eerder dit jaar al zijn musical gehad, nu was het de beurt aan Thano!  Tijdens onze spring break kreeg Thano de liedjes via mail toegestuurd om deze online te oefenen.  In de wagen, skipiste, in het bad, … werd er dan ook duchtig geoefend op de teksten.

Het resultaat mochten we bekijken op woensdag  9 april in de nieuwe sportzaal van de school.  Thano was voor de gelegenheid verkleed als vlinder.  Met zelfgemaakte T-shirts en hoedjes op het hoofd werd dit geheel mooi afgewerkt.  Tijdens de voorstelling werden er verscheidene liedjes gebracht en deze werden afgewisseld met teksten gebracht door de kinderen.  Ook Thano mocht een tekst inspreken en hij heeft het tot een goed eind gebracht! Niemand die merkte dat hij een Belg was dus zijn Amerikaans accent zit snor…. Dat zal aanpassen worden in het middelbaar wanneer een Brits accent vereist zal zijn.

Met een gerust hart reden we terug richting Ella Lane, op weg naar het volgend avontuur!

Bijlagen:
https://plus.google.com/photos/110215042365365774058/albums/6136276465117963393