Welkom op mijn blog!
Inhoud blog
  • Landschap
  • Op een dag
  • Een tekstje
  • Hier ben ik eventjes terug...
  • Hopen
    Mijn favorieten
  • bloggen.be
  • Evangelie levensnabij
  • Pax Christi Vlaanderen
  • Partenia zonder grenzen
  • Taizé
  • Jean-Pierre
  • Foto
    Beoordeel dit blog
      Zeer goed
      Goed
      Voldoende
      Nog wat bijwerken
      Nog veel werk aan
     
    Zoeken in blog

    PAX

    27-09-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Landschap
    Klik op de afbeelding om de link te volgen Mooi, hé ?

    16-09-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Op een dag

    Op een dag vroeg een lerares aan haar leerlingen de namen van alle klasgenoten op een papier te schrijven en naast de naam enige ruimte te laten. Daarna zei ze tegen deze leerlingen dat ze het beste wat ze over deze
    klasgenoten zouden kunnen vertellen achter de naam moesten schrijven en dat ze achter iedere naam iets moesten schrijven. De opdracht duurde het gehele lesuur. En aan het einde van de les moest de
    opdracht ingeleverd worden bij de lerares.

    In het weekeinde nam de lerares van iedere leerling een blad en schreef per leerling al deze positieve en opbouwende opmerkingen op zijn of haar blad. Op maandag gaf ze tijdens haar les aan deze klas aan alle leerlingen hun lijst. Na slechts korte tijd begon iedereen te lezen en te lachen. 'Is dat echt zo?', kon je horen fluisteren, 'Ik wist niet dat ik voor iemand anders waarde had!' en 'Ik wist niet dat anderen mij zo leuk vinden', waren de over het algemeen gehoorde commentaren.

    Na enige tijd werd er over deze lijsten niet meer gesproken. Ook wist de leerkracht niet of de leerlingen onderling of met hun ouders hierover gesproken hadden, maar dat was ook niet het belangrijkste. Die oefening had zijn effect gehad. De leerlingen waren gelukkig met zichzelf en met de anderen.

    Enkele jaren later was een van haar leerlingen omgekomen in een oorlogsgebied en de lerares werd uitgenodigd voor de begrafenis en ze ging. De kerk was overvol met vele vrienden. Een voor een gingen de mensen die van
    hem gehouden hadden of hem gekend hadden bij zijn graf voorbij en bewezen hem zijn laatste eer.

    De lerares ging als een van de laatste naar zijn graf en bad voor hem. Nadat zij daarmee klaar was vroeg een collega soldaat van Mark aan haar: 'Bent u Marks wiskunde lerares?' Zij knikte bedroeft en zei zachtjes; 'ja'. Toen zei hij; 'Mark heeft zeer vaak over u gesproken'.

    Na de begrafenis was er gelegenheid tot condoleren en de meeste van Marks vroegere klasgenoten, ook aanwezig, waren bij elkaar gaan zitten. Marks ouders waren blij haar te zien en spraken haar aan. 'We willen u iets laten zien', zei Marks vader en haalde een portefeuille uit zijn broek. 'Dit vonden we toen we door Marks spullen gingen kijken nadat hij gesneuveld was en we dachten dat u het zou herkennen'.

    Uit de portefeuille trok hij een sterk verouderd, veelgebruikt, bij elkaar geplakt blad, welke duidelijk zichtbaar vaak opengevouwen en weer dichtgevouwen was. De lerares wist zonder verder te kijken dat dit het blad
    was waarop alle goede, opbeurende en positieve dingen stonden die zijn medeklasgenoten opgeschreven hadden en zij bijeen geschreven had.'Wij willen u hiervoor zeer bedanken, dat u dit gedaan heeft', zei Marks moeder.
    'Zoals u kunt zien heeft Mark dit enorm gewaardeerd.'

    Hierna verzamelden alle voormalige leerlingen rondom de lerares. Charlie lachte een beetje en bekende: 'Ik heb mijn lijst ook nog. Deze ligt in de bovenste lade van mijn bureau'. Heleen, de vrouw van Joost, zei: ' Joost heeft me gevraagd of ik uw lijst in ons trouwalbum wilde plakken'. Ik heb mijn lijst ook nog zei Marylin. 'Ik heb hem in mijn dagboek geplakt'. Toen deed Vicky, een van de andere leerlingen, haar handtas open en haalde
    haar agenda hieruit en toonde haar lijst aan de anderen. Helemaal bijeen geplakt en duidelijk veel gebruikt. 'Ik neem hem overal mee naar toe' zei Vicky en voegde er aan toe 'Volgens mij heeft iedereen die lijst nog, en
    onder handbereik'. De lerares was totaal ontroerd, zo dat ze begon te huilen en moest gaan zitten. Ze huilde om Mark en al deze vrienden die hij nooit meer zou zien.

    In het samenzijn met onze medemensen vergeten wij vaak, dat ieder leven eens eindigt en dat we niet weten wanneer dit zal zijn. Daarom is het zo belangrijk dat we de mensen die we liefhebben, die ons dierbaar zijn,
    zeggen dat ze speciaal, bijzonder en belangrijk zijn. Zeg het ze voordat het te laat is. Je kunt het op verschillende manieren doen, bijvoorbeeld door deze boodschap naar hen te sturen. Doe je dit niet dan heb je weer een geweldige mogelijkheid laten gaan om iets moois en goeds te doen voor deze mensen.

    Is dat niet mooi ?

    08-09-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Een tekstje
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Laat me licht zijn en warmte

    ja, warmte en licht

    zo kan ik leven in vreugde

    Uw vreugdevol licht

     

    Help me, teder en zacht

    ’t lichtje behoeden

    zo kan ik leven in licht

    Uw vriendelijk licht

     

    Leer me: licht zijn

    vrede zijn

    heel menselijk zijn

    soms goddelijk zijn

     

    Ja, zo nu en dan

    een glimp daarvan

    daar dank ik voor…


    02-09-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Hier ben ik eventjes terug...
    Klik op de afbeelding om de link te volgen Na één maand afwezigheid kom ik nu en dan terug een berichtje plaatsen...

    én ik zie wel of  het de moeite loont...

    01-07-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Hopen

    Hompe dompe stompepoten :

    alle deuren zijn gesloten.

     

    ‘k Wil dat ze weer open gaan,

    mensen in het zonlicht staan.

     

    Allen hebben licht van doen

    Zoals jij en ik een zoen.

     

    Laat ons toch de kinderdromen,

    want als straks de reuzen komen

    ons bedelvend onder macht,

     

    moeten wij uit alle kracht

    -          hompe dompe – blijven hopen

    anders gaat geen deur meer open !

                                                                                                                    Mark Braet
    uit : weekkalender basisgroepen - week 17


    Foto

    Gastenboek
  • ervaringen viagra online kopen
  • generic viagra shipped us
  • Op Visite
  • lieve schat
  • dikke nachtzoen lieve schat xxx

    Druk oponderstaande knop om een berichtje achter te laten in mijn gastenboek


    Archief per maand
  • 09-2008
  • 07-2008
  • 06-2008
  • 05-2008
  • 04-2008
  • 03-2008
  • 02-2008
  • 01-2008
  • 12-2007
  • 11-2007
  • 10-2007
  • 09-2007
  • 08-2007
  • 07-2007
  • 06-2007
  • 05-2007
  • 04-2007
  • 03-2007
  • 02-2007
  • 01-2007

    Schrijf naar me

    Druk oponderstaande knop om naar me te schrijven.




    Foto

    Over mijzelf
    Ik ben Eveline , en gebruik soms ook wel de schuilnaam Papillon.
    Ik ben een vrouw en woon in Kortrijk (België) en mijn beroep is niets en alles.
    Ik ben geboren op 05/01/1954 en ben nu dus 67 jaar jong.
    Mijn hobby's zijn: correspondentie, lectuur.
    Ik ben niet te vatten zoals een vlinder... én àls ik er ben, ben ik er met hart en ziel !
    Willekeurig Bloggen.be Blogs
    aantwaarrepe
    www.bloggen.be/aantwaa

    Blog tegen de wet? Klik hier.
    Gratis blog op https://www.bloggen.be - Bloggen.be, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!