Media en reclame zijn de dag van vandaag op alle vlakken en gebieden belangrijk. Media vormt in eerst instantie toch een soort van verkooptruck voor literatuur, als je niet weet dat er een nieuwe gedichtenbundel van bijvoorbeeld Tom Lanoye uit is gegeven, ga je hem natuurlijk ook niet komen.Als tweede puntje is het toch belangrijk te weten als we in ons kleine landje iemand van onze grote schrijver, dichters of andere verliezen. Het laatste en wat ik ook meteen het belangrijkste vind is de jongere generaties altijd in contact blijven met literatuur ook al is het dan nog maar op kinder niveau. Kinderen komen nu eenmaal sneller in contact met media en reclame dan met eender welke boekenwinkel.
Vervaldag- Bart Peeters:
Zeg met een hint
Wat ik van je mag denken
Loop jij nog steeds over die catwalk in m'n hoofd
Je vergeet na zo lang
Nog aandacht te schenken
Aan wat je denkt, dat je toch al weet
Aan wat je weet, omdat je het zelf geloofd
Verlangen jouw atomen
Ook zo naar zacht geweld
Naar nooit de kust nog veilig
tot je totaal bent uitgeteld
Ze zeggen dat op dromen nooit een vervaldag staat
Dus voor een nieuw begin is het nooit te laat
Alles weer nul op onze teller
Zo gaat het altijd
Want die cijfers draaien zot
En zoek je naar rust
Lijkt alles veel sneller
Maar dat is maar, hoe je het bekijkt
Ontsnappen kan, maar niet aan je eigen lot
Verlangen jouw atomen ook zo naar zacht geweld
Naar nooit de kust nog veilig, tot je totaal bent uitgeteld
Ze zeggen dat op dromen nooit een vervaldag staat
Dus voor een nieuw begin
Liefde kent geen manieren en slingert elke mens
En alle andere dieren
Zodanig over iedere grens
Dat elke schele Jezus in valkenburg bij nacht
Plots heilig scherp gaat kijken
En zelfs een beetje om ons lacht
Ze zeggen dat op dromen nooit een vervaldag staat
Dus voor een nieuw begin is het nooit
Verlangen jouw atomen ook zo naar zacht geweld
Naar nooit een kus nog veilig tot we totaal zijn uitgeteld
Ze zeggen dat op dromen nooit een vervaldag staat
Dus voor een nieuw begin
Is het nooit, is het nooit, te laat
elissa
Posted 22 april 2011 at 17:07 | Permalink
hallo,
Ik was waarschijnlijk een van de jongste in het publiek, maar ook ik vond het A-MA-ZING!!
Al van toen ik, mijn broer en mijn zus jong waren luisterde mama naar jou CDs ik vond ze toen eerlijk gezegt maar niets, maar de laatste jaren ben ik jou muziek echt gaan aprecieëren, en na gisteren vindt ik het nog beter! :p
Je hebt zon aangename stem en je liedjes zijn ofwel heel leuk en amuzant ofwel heel mooi om naar te luisteren. (Ik vond het wel heel jammer dat je iets van een wonder niet hebt gezongen, want dat hoor ik echt heel graag :p maarja.. volgende keer beter.
Nu wil ik nog even expliciet de band bedanken vr deze prachtige avond in leuven, jullie maken echt fantastische muziek! GOOD JOB! Aan de mannen van de band en natuurlijk aan Rob. Hopelijk tot nog eens x
Op 21 april 2011 ben ik met mijn ouders, broer en zus naar een Concert van de Nederlandstalige Rob De Nijs geweest in de Stadsschouwburg in Leuven. Het was een prachtig en sfeervol concert. Maar wat naar mijn mening zijn mooiste liedje is qua tekst heeft hij jammer genoeg niet gezongen.
'Iets van een wonder' - Rob De Nijs
Niemand is volmaakt
beloof maar niets
elke droom die je kwijtraakt
verandert iets.
Als in onze liefde
een leegte ontstaat
verlang je naar verleiding
je zoekt dat zoet verraad.
Dom dom hart
hoe blind ben jij
lust is illusie,liefje
en gaat voorbij.
Maar wat is liefde dan
alleen een simpel woord
iets van een wonder
van een alledaagse soort.
En liefde is niet volmaakt
nooit echt volmaakt
liefde is niet volmaakt
maar mateloos mooi.
Als't later dan laat is
hou je haar vast
denkt dat 't een compromis is
tussen hoofd en hart.
Je vraagt vertrouwen
maar kijkt haar niet aan
je denkt dat mannen en vrouwen
elkaar nooit echt verstaan.
Dom dom hart
hoe blind ben jij
lust is illusie,liefje
en gaat voorbij.
Maar wat is liefde dan
alleen een simpel woord
iets van een wonder
van een alledaagse soort.
En liefde is niet volmaakt
nooit echt volmaakt
liefde is niet volmaakt
maar mateloos mooi.
Normaal gezien lees ik waargebeurde verhalen of fictie verhalen die waargebeurd zouden kunnen zijn. Ook de drie boeken die ik dit jaar heb gelezen voor mijn leesportfolio vallen onder deze noemer. 1) Amélie Nothomb - Filippica's. 2) Kristien Hemmerechts - Taal zonder mij. 3) Christophe Vekeman - Alle mussen zullen sterven.
Je zal mij nooit sience-fiction zien lezen, hiermee bedoel ik Harry potter of dergelijke.Dit is altijd al zo geweest, In de eerst graad van het humaniora was mijn lievelingsschrijster Carry Slee. Toen ik ongeveer al haar boeken gelezen had ben ik overgestapt naar de al iets harder schrijfstijl en onderwerpen van Dirk Bracke. De jaren daarop heb ik niet meer één bepaalde schrijver waarvan ik alle boeken lees. Neen, ik kijk in tijdschriften in kranten, op keuzelijsten die ik van leerkrachten krijg,... enz. om verschillende schrijfstijlen te leren kennen.
In de biografie van de Vlaamse schrijver Willem Elsschot (1882-1960) is een onbekend gedicht te vinden, meldt de NOS.
Het gedicht is geschreven 1951 en is opgedragen aan een jeugdvriend. Die werd na de Tweede Wereldoorlog veroordeeld voor collaboratie met de Duitsers.
Biograaf Vic van de Reijt ontdekte het gedicht, maar is er zelf niet erg van onder de indruk. Tegenover de NOS laat hij weten hard onderhandeld te hebben met de familie van Elsschot voor het stuk poëzie, maar dat het niet gaat om een meesterwerk van de Vlaamse schrijver:
Het is nogal wat dat Elsschot een nagelaten gedicht heeft dat niemand kent. Zijn familie wilde het niet afgeven, maar nu heb ik het voor de eeuwigheid gered door het op te nemen in mijn biografie.
Het is een typisch gelegenheidsversje. Het is geen nieuw onbekend groot meesterwerk; het is gewoon een Sinterklaasachtig gedichtje.
Het gedicht heeft geen naam:
"Nooit heeft Boontje goed geweten
Wat hij dan toch had misdaan
Toen hij buiten werd gesmeten
En de poort werd dichtgedaan.
Zijn toga heeft hij opgeborgen
Zoals een kind zijn speelgoed doet
Hij leefde zonder wrok en zorgen
Maar wetend, eens wordt alles goed."
Vandaag bekeek ik mijn portfolio van vorig jaar opnieuw, ik wil het dit jaar opnieuw zo goed doen en daarom zocht ik een goed voorbeeld. Aangezien Meneer Enkels heel tevreden was over mijn werk en mij 20/20 gaf dacht ik dat het een goed voorbeeld zou zijn om te volgen. Maar niets is minder waar, dit jaar is het zo anders! De opdrachten blijven wel ongeveer hetzelfde maar het niveau ligt nu heel anders. Een andere leerkracht vraagt een andere manier van te werk gaan.
Ik duim natuurlijk dat ik aan aan mijn leerkracht zijn eisen beantwoord, maar ik vrees er stiekem een beetje voor... We zullen zien in juni.
Halfweg de wandeling
In mijn keel begint de kanteling
Van het uurglas zodat ik weet
Ik ben halfweg de wandeling
Waarvan ik geen stap vergeet:
"De dorenhagen, vader, en de haat
ze hebben ons uiteengedreven:
Ik, afkomstig van uw zaad
Werd de verminker van uw leven."
Nu is mijn radde mond verbloeid,
omdat ik enkel vrucht wou zijn
en niet de tak die haar moet dragen
bleef ik een dier, en heb geloeid.
"Liefste, de stropers liggen klaar
In de stervende wouden wachtend
Terwijl ik naar Gods lichtbak staar
Verblind de jaren slachtend."
Want meer heb ik nooit geleerd
Van de kinkels in hun keten;
Dat men best zijn oudsten eert
En verder zorgt voor eten.
Zie mij nu, moeder, uw droevig kind
Dat kreupel was en dat u moest verlaten
Nu ik eindelijk een antwoord vind
Kan het ons niet meer baten..."
Jotie 'T Hooft
Om eerlijk te zijn weet ik absoluut niet of het in mijn aard ligt graag te lezen. Ik doe het nu wel vaak en ook graag (niemand hoeft er mij toe te verplichten). Maar dat komt omdat het mij zo geleerd is vroeger. Mijn zus was in het lager altijd de slimste van haar klas geweest, ze haalde altijd de beste punten en werd altijd de hemel in geprezen. Ze las heel veel van kleins af al, haar eerte woordjes en boekjes die ze leerde lezen, las ze al meteen vol enthousiasme voor aan al haar poppen en knuffels. De verwachtingen lagen dus hoog. Ik werd zowat verpicht om veel boeken te lezen. Enja... zo heb ik dat dus aan geleerd en is het nu een automatischme geworden. Mijn vraag van vandaag: zou ik graag lezen als mijn ouders het mij vroeger niet hadden verplicht?
Waar ik toen zo voor vreesde is uitgekomen. Mijn dwaalspoor van het dwaallicht. Het was inderdaad helemaal niet de bedoeling om een analyse te lezen. Maar dat is natuurlijk geen verloren kennis.
Binnekort lezen we met heel de klas de juiste versie. Gezellig!
